ตอนที่ : 12 รับผิดชอบ

โรงแรมหรูห้าดาว

พิชายังไม่ยอมกลับบ้านของตัวเอง เธอยังคงมีความสุขกับการได้อยู่แบบนี้ และในหัวคิดเรื่องการซื้อคอนโดเพื่อที่จะย้ายออกมาอยู่คนเดียวมันก็ทวีคูณเพิ่มมากขึ้นอยู่ทุกวัน เธอไม่ได้อยากทำตัวเหมือนเด็กมีปัญหาหรอก แต่ถ้าอยู่ที่ไหนแล้วสบายใจ เธอก็อยากอยู่ที่นั่นยาวๆ

โดยเฉพาะการได้อยู่คนเดียว

และเช่นเดียวกันเธอไม่ยอมกลับมีเหรอที่คนอย่างเขาจะยอมปล่อยให้เธออยู่คนเดียว หิรัญอยู่ที่นี่กับเธอด้วย ถึงแม้จะต้องคอยไปกลับเพราะยังทำงาน แต่ก็ไม่ใช่อุปสรรคอะไรใหญ่โตเลย

และมันก็แน่นอนอยู่แล้วว่าผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ด้วยกันสองต่อสองในบรรยากาศที่มัวเมาไปด้วยแอลกอฮอล์ เรื่องเซ็กซ์มันก็เกิดขึ้นได้อยู่แล้ว

"ผมอยากรับผิดชอบคุณ รับผิดชอบทุกอย่างที่เกิดขึ้น"

"หึหึ อย่าเลยค่ะ ฉันไม่ได้มีค่าพอที่จะให้ใครมารับผิดชอบหรอก"

"ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะครับ"

"เพราะฉันรู้จักตัวเองดี"

"มันอาจจะดูเร็วไปนะครับ แต่ผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ ผมชอบคุณ เวลาได้อยู่กับคุณแล้วผมมีความสุข"

"เหรอคะ..."

"อย่าเย็นชากับผมนักสิครับ"

"อยากรับผิดชอบฉัน เพราะรู้สึกผิดที่มีอะไรกับฉัน งั้นเหรอคะ?"

"คบกับผมนะครับ เป็นแฟนกับผม แล้วเรื่องทุกอย่างผมจะรับผิดชอบเอง"

"คุณเริ่มทำให้ฉันคิดแล้วสิ ดูเหมือนคุณแค่อยากรับผิดชอบเฉยๆ มากกว่านะคะ"

"ผมแค่..."

"บอกแล้วไงคะว่าอย่าไปซีเรียส เรื่องเซ็กซ์สำหรับฉันมันเป็นเรื่องที่ปกติมากค่ะ คุณก็รู้ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกของฉัน" เธอกล้าพูดได้อย่างไม่อายเพราะมันเป็นความจริง และนิสัยการพูดของเธอก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วด้วย

"ถึงคุณจะไม่คิดอะไร แต่ผมก็ยังอยากรับผิดชอบครับ คบกับผมนะครับ"

"หึหึ คุณนี่ก็หัวโบราณเหมือนกันนะคะ แต่ก็เอาเถอะค่ะ คุณดูใสซื่อกว่าที่ฉันคิดอีก"

"......"

"เรื่องคบกัน ฉันขอดูก่อนก็แล้วกันนะคะ แต่เราคุยกันแบบนี้ได้ ถ้าคุณไม่ถืออะไร"

"ครับ"

"ถ้าฉันจะเล่าเรื่องแฟนเก่าให้ฟัง คุณจะฟังได้หรือเปล่าคะ แต่ถ้าเป็นคนที่คิดมาก ฉันไม่เล่าก็ได้"

"ได้ครับ ผมพร้อมฟัง"

"ตอนฉันไปเรียนอยู่อังกฤษน่ะ ปีแรกที่ได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยที่นั่น ฉันก็ได้แฟนเลย แต่เราก็แค่คบกันเล่นๆ ไม่ได้จริงจัง ส่วนเรื่องเซ็กซ์ก็ยังไม่มี พอมาคนที่สองเขาสอนให้ฉันรู้จักอะไรหลายๆ อย่างเลย สอนให้ฉันรู้จักเซ็กซ์วันไนท์ บอกฉันว่าโลกนี้มีอะไรน่ากลัวกว่าเรื่องนี้ตั้งเยอะ หลังจากนั้นเราก็เลิกกัน พอมาคนที่สาม คบกันได้แค่สามวันน่ะ จากนั้นก็เลิกกัน เพราะเราเข้ากันไม่ได้ ก็เลยตกลงที่จะเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม"

"คุณดูเข้มแข็งดีนะครับ"

"ฉันเนี่ยนะเข้มแข็ง"

"ก็ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น เวลาเลิกกับแฟนก็คงจะร้องไห้ฟูมฟายไปแล้ว"

"ก็ถ้ารักมันก็คงจะเป็นแบบนั้น แต่เพราะฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องความรัก ฉันก็เลยไม่ได้ร้องไห้อะไร"

"......"

"ฉันไม่อยากผูกมัดน่ะ บอกตามตรง ฉันเห็นในสิ่งที่แม่ของฉันเจอมาแล้วฉันกลัว ฉันไม่อยากเจอ ฉันถึงไม่มีความรัก"

เขาเงียบฟังสิ่งที่เธอพูดอยู่พักใหญ่ ตอนแรกก็มองว่าเธอนั้นดูแรงๆ ร้ายๆ ดี แต่พอได้รู้สาเหตุของเรื่องทุกอย่างเขาก็เข้าใจ

เพราะเธอฝังใจไปแล้วว่าการมีความรักมันจะทำให้เจ็บปวด เธอก็เลยไม่มีความรัก และเธอก็ไม่คิดที่จะรักใคร มันเลยกลายเป็นว่าคนที่ไม่รู้จักเธอมองเธอแค่ผิวเผินก็คิดว่าเธอ เป็นผู้หญิงไม่ดีไปแล้ว

"แล้วคุณพิชา เคยคิดที่จะเปิดใจให้ใครไหมครับ"

"เมื่อก่อนเวลาเห็นคุณพ่อกับคุณแม่รักกัน ฉันเองก็พลอยมีความสุขไปด้วย กลายเป็นคนที่บูชาเทิดทูนความรัก เวลาเห็นใครรักกันฉันก็รู้สึกอิจฉานะ มันดูสดใส ดูมีความสุข แต่หลังจากที่มันเกิดเรื่องพวกนั้นขึ้น ฉันก็ไม่บูชาไม่เทิดทูนไอ้คำว่ารักแบบนั้นอีกเลย"

"รักมันมีหลายแบบนะครับ รักที่บริสุทธิ์ก็มี รักที่พูดออกไปปากเปล่าแบบไม่รู้สึกอะไรก็มี ผมไม่อยากให้คุณพิชามองแบบนั้นเลยครับ ความรักมันสวยงาม และสดใสจริงๆ นะครับ"

"......"

***************

ความรักอย่างนั้นเหรอ? รักที่สวยงาม พอได้ยินคำพวกนี้แล้วฉันอยากจะหัวเราะออกมาให้ดังๆ ซะจริง ฉันเองก็ไม่ได้อยากอคติกับความรักอะไรขนาดนั้นหรอก แต่ฉันหมดศรัทธากับคำนี้ไปแล้ว หมายถึงรักที่มาจากคู่รักนะ

ฉันเห็นคุณพ่อพูดคำนี้กับผู้หญิงหลายคนที่ตัวเองคบ ในขณะที่คำพูดเหล่านี้เคยพูดกับคุณแม่เมื่อหลายปีก่อน ฉันก็เลยคิดว่ามันเป็นคำพูดที่สามารถพูดได้ทั่วไป ทั้งที่ความจริงก็ไม่ได้คิดอะไร กับความหมายที่ตัวเองพูดไปหรอก บอกรักทั้งที่จริงก็ไม่ได้รัก

"คุณพิชาครับ กลับบ้านเถอะนะครับ"

"???"

"ท่านเจ้าสัว กับคุณหญิงเป็นห่วงคุณพิชามากเลยนะครับ"

"ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ ตอนนี้ฉันโตแล้ว ฉันดูแลตัวเองได้"

"ผมรู้ครับ แต่คุณเล่นหายออกมาแบบนี้ ไม่ได้ติดต่อกลับไป คนเป็นพ่อเป็นแม่ยังไงก็ห่วงครับ ลูกหายไปทั้งคนแบบนี้"

"ฉันอยากอยู่แบบนี้อีกสักพัก ฉันสบายใจ กลับบ้านไปก็มีแต่เรื่องปวดหัว"

"......"

"ถ้าคุณจะมาที่นี่บ่อยๆเพื่อพูดเรื่องแบบนี้กับฉัน กลับไปเถอะค่ะ คุณมาเสียเที่ยวแล้วล่ะ ถ้าฉันอยากกลับไป ฉันกลับของฉันเอง ฉันไม่ชอบให้ใครมาบังคับ"

"ผมจะบอกเรื่องความสัมพันธ์ของเรา ให้กับเจ้าสัวได้รู้"

"อย่านะคะ ฉันบอกแล้วไง ว่ามันก็แค่เซ็กซ์"

"......"

"ทำไมคุณถึงคะยั้นคะยอ อยากจะรับผิดชอบฉันขนาดนั้น มีอะไรหรือเปล่าคะ มีอะไรมากกว่าที่คุณบอกว่าคุณชอบฉันหรือเปล่า"

"ผมชอบคุณ ผมอยากคบกับคุณ และเราก็มีอะไรกันแล้ว ผมก็แค่แสดงความเป็นลูกผู้ชาย โดยการรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำลงไป มันไม่มีอะไรมากกว่านี้จริงๆ ครับ"

"......"

"ถ้าคุณคิดว่าผมเข้าหาคุณเพื่อตำแหน่งหน้าที่ หรือเรื่องเงินทอง ผมบอกไว้ตรงนี้เลยนะครับ เรื่องพวกนั้นมันไม่ได้สำคัญอะไรกับผมขนาดนั้นเลย ในเมื่อผมเองก็หาได้"

"งั้นก็เอาตามที่ฉันเคยพูดไว้ก็แล้วกันนะคะ เราคงต้องคุยกันก่อน เรื่องคบกันมันยังเร็วเกินไปสำหรับเราสองคน"

"......"

"ถ้าคุณทำให้ฉันไว้ใจในตัวของคุณได้ ถึงวันนั้นเราค่อยมาคบกันค่ะ"