ตอนที่ : 11 ความสัมพันธ์ลับ

ณ. โรงแรมหรูห้าดาว

ฟอด~

"ตื่นเช้าจังเลยครับ"

"อืม...คงชินมั้งคะ ปกติต้องตื่นเช้าไปทำงานอยู่แล้ว"

"คุณพิชา..."

"......"

"คราวหน้าห้ามหนีมาแบบนี้อีกนะครับไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ทุกคนเป็นห่วงคุณมาก"

"ฉันโตแล้วนะคะ ฉันไม่ใช่เด็ก"

"แล้วหนีมาดื่มอยู่คนเดียว ไม่กลัวว่ามันจะเป็นอันตรายเหรอครับ?"

"ไม่ค่ะ"

"กลัวสักนิดก็ดีนะครับ คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ"

"แล้วคุณล่ะเป็นคนยังไง"

ขวัญพิชชาหมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับหิรัญ เธอมองเขาอย่างยั่วยวน นิ้วเรียวยาวกรีดกรายไปบนริมฝีปากสวยของผู้ชายตรงหน้าอย่างแผ่วเบา

"อีกสักรอบไหมครับ"

"พอแล้วค่ะ"

"เมื่อคืนคุณเมามากรู้ตัวหรือเปล่าครับ"

"รู้ค่ะ ถึงฉันจะเมาขนาดนั้น แต่ฉันก็รู้ตัว"

"......"

"ตามฉันไปถึงที่นั่นได้ยังไงคะ รู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นั่น?"

"ไม่รู้หรอกครับ ก็แค่ตามหาไปเรื่อยๆ ถ้าช้อยที่คุณเลือกคือการมาดื่ม"

คลับดีๆ ความปลอดภัยดีเยี่ยมก็มีไม่เท่าไหร่หรอก เพราะบางที่ก็เต็มไปด้วยวัยรุ่น บางคนยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำ โดยเฉพาะตามร้านเหล้า ที่ไม่ได้มีการตรวจบัตรแต่อย่างใด

"......"

.

พิชาไม่ได้หายตัวออกไปไหน เธอมาดื่มจนตัวเองเมามากและก็กลับบ้านไม่ได้ แต่พอเช้าวันต่อมาเธอก็ยังไม่อยากกลับ เธอยังอยากสนุกอยู่แบบนี้ต่อ เลยค้างอยู่ที่โรงแรมเดิม ตกเย็นก็ออกไปดื่มเหมือนอย่างเคย กะเอาไว้ว่าจะควงผู้ชายขึ้นโรงแรมสักคนนึง เอามาทำเรื่องแบบนั้นเล่นๆ ไม่ได้จริงจัง ขึ้นเตียงเสร็จแล้วก็แยกย้าย แต่ดันมาเจอหิรัญซะก่อน เขาพาเธอมาโรงแรมที่เธออยู่ หลังจากนั้นก็เกิดเรื่องอย่างว่าขึ้น

sex กับเขาดีกว่าที่คิด รูปร่างดี หุ่นดี ผิวเข้มนิดๆ ถามตรงนั้นใหญ่มากอีกต่างหาก มันพอๆ กับไซซ์ของฝรั่งที่เธอเคยมีอะไรกับแฟนที่ต่างประเทศเลย แค่ความแข็งมันไม่เท่ากันก็เท่านั้นเอง ของเขาแข็งกว่าเยอะ ไม่อ่อนนิ่มเหมือนกับแฟนเก่าที่ว่า

"คิดอะไรอยู่เหรอครับ"

"เปล่าค่ะ วันนี้คุณไม่ไปทำงานเหรอคะ?"

"ผมทำงานกับคุณนะครับ ทำเสร็จหมดแล้วด้วย เหลือแค่คุณกลับไปตรวจ"

"ฉันยังไม่อยากกลับตอนนี้"

"......"

"ฉันเบื่อฉันเหนื่อย ไม่อยากเจออะไรแบบนี้อีกแล้ว"

"เรื่องนั้นผมขอโทษคุณด้วยนะครับ ผมไม่ได้มีเจตนาจะโกหกเลย แต่ผมไม่รู้จักผู้หญิงคนนั้นจริงๆ ไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร"

"ค่ะ"

"โกรธผมหรือเปล่าครับ?"

"แล้วคุณคิดว่าฉันควรโกรธไหมล่ะคะ?"

"......"

"หึหึ ไม่เห็นต้องทำหน้าตาแบบนั้นเลย ฉันไม่ได้คิดอะไรแล้วล่ะค่ะ ฉันมันเป็นคนจำพวกโกรธง่ายหายเร็ว...มั้ง"

"เอ้า?"

"ไม่รู้สิ ฉันเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน คงเป็นเพราะเรื่องมันไม่ได้ใหญ่โตจนน่าโกรธรุนแรงขนาดนั้น"

"ขอบคุณนะครับที่ไม่โกรธ"

"ก็จริงอย่างที่คุณพูดแหละ คุณคงไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร"

"ครับ"

"แต่คราวหน้าถ้ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก คุณต้องบอกฉัน ห้ามปิดบังอะไรทั้งนั้น การที่พ่อของฉันนัดพบแขกที่เป็นผู้หญิง ฉันคิดอยู่แค่อย่างเดียว ว่าไม่ใช่นักธุรกิจอย่างแน่นอน"

"ครับ..."

"......." พิชาถอนหายใจออกมาอย่างแรง ก่อนที่เธอจะหันกลับไปมองวิวทิวทัศน์จากระเบียงต่อ จังหวะเดียวกันนั้นเธอก็ถูกเขากอดจากทางด้านหลัง

ฟึ่บ~

"คุณตัวเล็กกว่าที่ผมคิดไว้เยอะเลยนะครับเนี่ย กินข้าวบ้างหรือเปล่าครับ?"

"ถ้าฉันไม่กินข้าว ฉันจะมีชีวิตรอดมาจนถึงทุกวันนี้หรือไง ถามแปลก"

"ก็คุณตัวเล็ก"

"......."

"ไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไรมา อย่าทำร้ายตัวเองเลยนะครับ กินข้าวให้อิ่ม นอนหลับให้ตรงเวลา ร่างกายจะได้แข็งแรง"

"ไม่เจอกับตัวก็พูดได้นี่ ลองมาเจอกับตัวเองดูบ้างสิคะ จะได้รู้ว่าความรู้สึกมันเป็นยังไง กินไม่อิ่ม นอนไม่หลับ ไม่อยากอาหาร ไม่อยากทำอะไร"

"ผมแค่เป็นห่วงคุณพิชา"

"ฉันชินแล้วล่ะค่ะ ชินกับเรื่องแบบนี้ ชินกับสภาพร่างกายแบบนี้ ชินกับทุกอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้"

"......." หิรัญกอดจากทางด้านหลังไม่ยอมปล่อยเลย กอดแน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายออกไป

"ที่นี่บรรยากาศดีนะ น่าซื้อคอนโดอยู่ดีจัง"

"แต่คอนโดแถวนี้ไกลจากที่ทำงานนะครับ กว่าจะไปกว่าจะกลับ กินเวลานานเลย ยิ่งคุณพิชาเป็นคนที่เข้างานตรงเวลาแบบนี้ ผมไม่แนะนำเลยครับ"

"ที่ฉันจะซื้อ ฉันไม่ได้มองว่ามันใกล้หรือไกล ฉันมองว่ามันน่าซื้อเพราะบรรยากาศดีต่างหาก"

"ผมว่าซื้อบ้านพักตากอากาศตามต่างจังหวัดเอาไว้ เวลาเหนื่อยจากงานก็ไปพัก แบบนั้นผมว่าดีกว่านะครับ"

"คุณพูดเหมือนกำลังบอกว่าฉันอยู่คนเดียวไม่ได้เลยนะ"

"ปะ เปล่านะครับ ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น"

"ช่างเถอะ ฉันก็แค่คิดแล้วก็พูดออกมาตามที่ใจคิด จะซื้อหรือไม่ซื้อฉันก็ยังไม่ได้ตกลงอะไรเลย คงยังอีกนานเลยแหละ ถ้าซื้อแล้วตัวเองไม่ได้มาอยู่ ฉันก็เสียดาย"

"......"

พิชาหมุนตัวและเดินกลับเข้าไปในห้องนอน ก่อนที่เธอจะถอดเสื้อคลุมออก เผยเรือนร่างที่เปลือยเปล่าต่อหน้าหิรัญ ผิวขาวเนียนประดุจน้ำนมบริสุทธิ์มันเตะตาเขา จนไม่สามารถละสายตาไปมองอะไรได้เลยจริงๆ

"ฉันอยากนอนแช่น้ำในอ่างจัง คุณสนใจจะไปด้วยไหม"

ฟึ่บ!

ไม่รู้ว่าเขาถอดชุดคลุมออกตอนไหนเช่นกัน แต่ตอนนี้ทั้งสองเปลือยเปล่ากันหมด แผงอกของเขากำลังโอบกอดแผ่นหลังเล็กอย่างอบอุ่น

"แน่ใจเหรอครับ ว่าแค่ชวนผมไปนอนแช่น้ำในอ่างจริงๆ"

"แล้วคุณคิดว่ายังไงล่ะคะ?"

"อืม...ผมก็กำลังคิดว่า คุณกำลังยั่วยวนผมอยู่ไงครับ"

"ถ้าคิดว่าฉันยั่วขนาดนี้แล้ว ทำไมถึงยังไม่รีบพาฉันไปนอนแช่น้ำอีกล่ะคะ"

"......" ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะอุ้มหญิงสาวตัวเล็กตัวน้อยขึ้นมาอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็พาเธอเดินเข้าไปในห้องน้ำ วางเธอลงในอ่างน้ำใหญ่อย่างอ่อนโยน จากนั้นก็ค่อยๆ เปิดน้ำ ให้ไหลลงไปในอ่างอย่างช้าๆ และตัวเขาก็ตามลงไปในอ่างด้วยเช่นกัน

มีอะไรกับผู้ชายที่เพิ่งจะเจอกันได้ไม่กี่วัน มันดูใจง่ายดีเหมือนกันแหละนะ แต่เธอไม่ใช่คนซีเรียสอะไรกับเรื่องพวกนี้ เพราะเรื่องเซ็กซ์มันเป็นเรื่องปกติของคนอยู่แล้ว