เข้าสู่ระบบแชร์
แค่สามีเก่า
วันที่เผยแพร่:
2026-05-24 17:49:37
บทล่าสุด
ไม่รั้งรักสามีเจ้าสัว แสร้งทำ
ลี่อิ่นเป็นเพียงลูกอนุภรรยาของขุนนางเล็ก ๆ ที่ถูกกล่าวหาว่าฉ้อราษฎร์บังหลวง ทำให้บิดากับบุรุษทุกคนในตระกูลถูกประหารทั้งหมด ส่วนสตรีที่เหลือล้วนถูกเนรเทศตามพระราชโองการขององค์ฮ่องเต้ โชคดีที่ท่านแม่ทัพเฉียนมีเมตตาแก่นางที่กำลังตั้งครรภ์ถึงได้ให้นางมาอาศัยอยู่ที่จวนสกุลเฉียน ทว่าเวลาผ่านพ้นยังไม่ถึงเดือนเขาก็แต่ง ฮูหยินเข้าจวน ทำให้ลี่อิ่นที่รู้สึกชอบพอแม่ทัพหนุ่มได้แต่ซ่อนความเจ็บปวดไว้ในใจ จนกระทั่งสตรีนางนั้นคลอดบุตรชาย นางจึงได้รับหน้าที่เป็นแม่นม เพราะนางกับฮูหยินของเขาคลอดลูกห่างกันเพียงสี่เดือน ทว่าช่างน่าเศร้าที่นางต้องสูญเสียลูกชายวัยแรกเกิดไป “แม่นม” “คุณชาย เรียกข้าทำไมหรือเจ้าคะ” ลี่อิ่นขานรับ พร้อมกับโอบกอดร่างของเฉียนอี้ที่วิ่งปรี่เข้ามาหา “วันนี้ข้าเจอฮูหยินเฉียน” “จริงหรือเจ้าคะ” ถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจ สวี่อี้เหรินผู้นั้นนอกจากออกไปร่วมงานเลี้ยงสังสรรค์กับพวกฮูหยิน นางแทบไม่ก้าวเท้าออกจากเรือนตัวเองแล้วเหตุใดวันนี้ถึงได้แปลกไป “ขอรับ นางจะกอดข้า แต่ข้ากลัว” “นางเป็นแม่ของท่าน หากนางจะกอดท่านก็มิใ
ไม่รั้งรักสามีเจ้าสัว ไม่ใช่เรื่องของข้า
“แล้วอย่างไร นางจะฟื้นขึ้นมาหรือไม่ ไม่ใช่เรื่องของข้า” เฉียนหยางตอบด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยใส่ใจนัก เดิมทีเขาไม่ได้เกลียดสตรีนางนี้ แต่ก็มิได้รู้สึกรักใคร่เฉกเช่นคนรัก ที่เขาเกลียดนางเพราะนางทำตัวเองแท้ ๆ หากไม่ชั่วช้าเลวทรามทำผิดจารีตสตรี ทำตัวไม่ต่างจากนางคณิกาที่อยู่หอโคมเขียวที่เทียววิ่งชายตาไปหาบุรุษอื่นทั้งที่ตัวเองออกเรือนแล้ว เขาคงให้เกียรตินางในฐานะภรรยา “ถึงอย่างนั้น ท่านแม่ทัพจะไม่ไปเยี่ยมฮูหยินหน่อยหรือขอรับ ขนาดท่านหมอยังบอกว่านางอาการหนัก อีกอย่างเมื่อไม่กี่ชั่วยามก่อนสาวใช้ของนางไปเรียกท่านหมอเวินด้วยความเร่งรีบ บ่าวไปแอบถามมา ท่านหมอบอกว่าฮูหยินความจำเสื่อมขอรับ” “จะเป็นไปได้ยังไง หัวนางไม่ได้ฟาดพื้นเสียหน่อย นางคงมารยาหวังให้เจิ้งเผิงโหวมาเยี่ยมที่เรือนกระมัง” “ไม่ใช่เช่นนั้นหรอกขอรับ” “นี่เจ้าเป็นบ่าวของใครกันแน่ ทำไมวันนี้ถึงได้เอาแต่เข้าข้างสตรีชั่วคนนั้นอยู่ได้” “บ่าวต้องเป็นคนของท่านแม่ทัพอยู่แล้ว” ลี่จื้อยิ้มแหยบอก “แล้วเฉียนอี้รู้รึยัง ว่านางฟื้นแล้ว” เขาเอ่ยถึงบุตรชายวัยสี่ขวบที่ตอนนี้กำลังอยู่
ไม่รั้งรักสามีเจ้าสัว ข่าวจากเรือนตะวันออก
ฟู่หรงฝันว่าตัวเองกำลังจมน้ำจึงพยายามตะเกียกตะกายขึ้นมา จนสะดุ้งตื่นในช่วงสายของฤดูหนาว “ฮูหยิน ท่านฟื้นแล้ว” เสียงสาวใช้แปลกหน้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงดีใจ ขณะที่นางกวาดตามองไปทั่วทั้งห้อง ที่นี่ที่ไหนกัน นางตายไปแล้วมิใช่หรือ แล้วเหตุใดถึงได้มาอยู่แปลกตาเช่นนี้ “ข้า...หิวน้ำ” “น้ำเจ้าค่ะ” ฟู่หรงกระดกน้ำลงคอรวดเดียวด้วยความหิวโหยราวกับว่าไม่ได้มีอะไรตกถึงท้องหลายวัน “ท่านนอนหลับไม่ได้สติถึงสี่วันเต็ม บ่าวนึกว่าท่านจะไม่ฟื้นขึ้นมาอีกแล้ว” “ข้าเป็นอะไรไปหรือ” “เป็นเพราะฮูหยินอยากลองขี่ม้าเพื่อเอาใจท่านโหวถึงได้พลาดตกจากหลังม้า” “ข้าน่ะหรือขี่ม้า” “ใช่ไหมล่ะเจ้าคะ แต่ไหนแต่ไรอย่าว่าแต่ขี่ม้าหรือยิงธนูเลย แม้แต่งานของสตรีท่านยังไม่เคยจับเลยด้วยซ้ำ” “ที่นี่คือที่ไหน แล้วเจ้าเป็นใคร” “นี่ท่านความจำเสื่อมหรือเจ้าคะ!” เซียวอิงถามด้วยน้ำเสียงตกใจ ทำให้ฟู่หรงได้แต่พยักหน้าพร้อมกับส่งยิ้มแหยให้สตรีตรงหน้า “ที่นี่จวนของท่านแม่ทัพเฉียน ส่วนท่านคือฮูหยินของเขา และข้
ไม่รั้งรักสามีเจ้าสัว ถูกใส่ความ
ลี่ซือเห็นแสงไฟภายในเรือนนอนของคุณหนูของตนยังสว่างจ้ากลางดึกจึงได้เอ่ยถาม “คุณหนู พรุ่งนี้เป็นวันแต่งงานของท่าน หากไม่รีบเข้านอนล่ะก็” “ข้าจะนอนแล้ว เจ้าไปพักผ่อนเถิด” นางตอบสาวใช้ ก่อนเผาจดหมายของคุณชายเว่ยทิ้งทั้งน้ำตา นี่เป็นจดหมายฉบับที่สิบแล้วกระมังนับตั้งแต่ที่ข่าวการแต่งงานของนางกับสือจื่อหยวนแพร่ออกไป นางทำได้เพียงแอบอ่านจดหมายของบุรุษที่นางชอบพอ เพราะถ้าหากมีคนรู้เข้ามีหวังทั้งตัวนางและมารดาได้ถูกลงโทษแน่ เกิดเป็นสตรีเรื่องทุกอย่างล้วนขึ้นอยู่กับบุรุษ ชีวิตของนางเองเช่นกันบิดาจะยกนางให้ใครล้วนมิอาจขัดขืน หนทางข้างหน้านี้ไม่รู้จะเป็นเช่นไร เดิมทีจวนสกุลสือจะจัดงานแต่งงานเรียบง่าย ด้วยสตรีแซ่หลิวนั้นมีฐานะตกต่ำลง แม้แต่คนที่เคยผูกมิตรด้วยยังไม่อยากเข้าใกล้ แต่พอมองหน้าบุตรชายคนเดียวอย่าง สือจื่อหยวนแล้วถึงอย่างไรเสียก็มิควรให้เขาขายหน้า แต่ง ฮูหยินทั้งทีดันได้แต่งกับสตรีที่ไม่สามารถส่งเสริมเขาได้ มารดาอย่างนางก็ไม่อาจขัดขวางอันใดได้อย่างมากคงทำได้เพียงยืนมองอยู่ห่าง ๆ เหตุเพราะมีสัญญาระหว่างสองตระกูลผูกมัดไว้ “คุณชายได้เวลา
ไม่รั้งรักสามีเจ้าสัว ด้วยความจำใจ
คำโปรยเบื้องบนเห็นใจถึงให้นางได้มีโอกาสเกิดใหม่อีกครั้ง ทว่าเหตุใดถึงได้มาอยู่ในร่างของสวี่อี้เหริน สตรีที่ถูกสามีเกลียดชัง ไหนจะเจ้าก้อนแป้งวัยสี่ขวบนั่นอีก ทำไมสองพ่อลูกคู่นี้ถึงได้รังเกียจรังงอนสตรีผู้นี้นัก พอถามไถ่จากคนรอบตัวถึงได้รู้ความเป็นมา แม้ตระกูลของนางและสามีจะเป็นปรปักษ์ต่อกัน ไม่เคยมีสักครั้งที่แม่ทัพหนุ่มจะรังแกนาง แต่เพราะการกระทำแสนน่ารังเกียจของ 'สวี่อี้เหริน' ทำให้คนในจวนต่างไม่อยากเข้าใกล้เป็นเพราะนางชั่วช้าเลวทราม ชอบใช้มารยาทำให้บุรุษลุ่มหลงแม้จะแต่งงานแล้ว ซ้ำร้ายกว่านั้นยังชิงชังลูกชายของตัวเองเพียงแค่เพราะมีเขาเป็นบิดา ทำให้เขาเกลียดชังนางเข้าไส้ ต่อให้นางล้มตายต่อหน้า เขาก็จะไม่สนใจนางอีก!***ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป จะเป็นนิยายเรื่อง ปรปักษ์รักฮูหยินแสนชัง นะคะ------------------------------------------นับตั้งแต่พระสนมหลิวเฟยสิ้นพระชนม์จวนสกุลหลิวเริ่มตกต่ำลง ด้วยเพราะผู้นำตระกูลอย่างหลิวฉางชุนผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นพี่ชายของพระสนมหลิวนั้นไร้ความสามารถ ตำแหน่งในราชสำนักรวมถึงลาภยศสรรเสริญเหล่านี้ล้วนได้มาเพราะพระสนมหลิวทั้งสิ้น เมื่อต้นไม้ใหญ่ที่คอยพยุงตระกูล
ไม่รั้งรักสามีเจ้าสัว โอกาสครั้งสุดท้าย
สวี่หยางบินไปกลับระหว่างปักกิ่งกับเซี่ยงไฮ้เป็นเวลาหนึ่งปีเศษ แม้เขาจะมีเวลาพักเพียงน้อยนิด แต่ก็อยากมาพบหน้าคนที่เขารักที่อยู่เซี่ยงไฮ้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ไม่ว่าจะต้องใช้เวลาอีกกี่ปีเขารอได้เสมอ ขอแค่เธอเปิดใจให้เขาเหมือนทุกวันนี้ ขณะที่กำลังเดินไปห้องนอนของตัวเอง เขาทำงานหนักเสียจนหลงลืมไปว่าห้องนอนนั้นเปิดไฟอยู่ “กลับมาแล้วเหรอคะ” ทันทีที่ได้ยินเสียงหวาน ๆ ของลี่จวินเขาตบหน้าตัวเองหลายทีเพื่อเรียกสติ เมื่อคิดว่าตัวเองกำลังฝันอยู่ “ตบหน้าตัวเองทำไมคะ” ว่าพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ หญิงสาวเขย่งปลายเท้าแล้วใช้มือทั้งสองข้างโน้มใบหน้าของลงมา จนใบหน้าของทั้งคู่ใกล้กันจนแทบจะกลายเป็นเนื้อเดียว “กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่” “เพิ่งมาถึงช่วงบ่ายค่ะ” “ทำไมถึงกลับมาล่ะครับ” “เพราะรักพี่ไงคะ ถ้าไม่รักคงไม่กลับมาหรอก” “แต่คราวก่อนพี่ขอร้องให้เธอกลับมาอยู่ที่นี่ เธอบอกว่ายังไม่อยากกลับไปไม่ใช่รึไง ทำไมถึงเปลี่ยนใจ” “มันเสียเวลา” “ฮะ อะไรนะ” เขาถามอย่างไม่เข้าใจ “พี่ไม่คิดว่าเราเส
บางทีคุณอาจจะชอบ
อ๋องใจร้ายกับพระชายาที่(ไม่)รัก
อิ่น เยว่23.8K viewsบุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว77.1K viewsหญิงอ้วนทำนา กับสามีบนเขาจอมขี้แกล้ง
ฮวาฮวาน่งหยวี่191.9K viewsลิขิตแห่งรัก
ป่าดอกท้อ21.4K viewsประดุจหนึ่งหอมหวานปานน้ำผึ้ง
อาหลานเร่อ2.9K viewsนางร้ายอย่างข้าขอเป็นภรรยาท่านแม่ทัพ
แม่นางหวังเสียซิง136 viewsพอแล้ว! บทนางร้ายข้าไม่อยากเป็น (ซีรีส์ชะตานางร้าย)
Tuk Kung309 viewsชาตินี้ข้าขออยู่ห่างจากคนไร้ใจเช่นท่าน
คุณยายจิ้งจอก231 views
