Novels by ม่านซู/เหมือนนับหมื่น

ทันทีที่เข้าสวมกอดแนบอกแกร่งของผู้เป็นสามี นางรู้ได้ทันทีว่าอ้อมกอดนี้ไม่ใช่ของนางอีกต่อไปแล้ว อ้อมกอดแสนอบอุ่นที่คะนึงหามาเนิ่นนาน ทว่าตอนนี้กลับเย็นเฉียบประหนึ่งแผ่นน้ำแข็งก็มิปาน อีกทั้งสายตาของเขาที่มองมายังเรียบเฉยเสียจนหัวใจของนางเริ่มสั่นคลอน ครั้นมองเห็นสตรีอีกผู้ถึงได้เข้าใจว่าคนที่เขารักไม่ใช่นางเหมือนดั่งเคย นี่น่ะหรือคือผลตอบแทนของนางที่รักมั่นต่อเขาผู้เดียว สุดท้ายถึงได้เข้าใจว่าความรักระหว่างชายหญิงหาได้ยั่งยืนเหมือนดั่งคำพูดแสนหวานที่เขาเคยพร่ำบอก เมื่อเขาไร้ใจมิได้รักใคร่นางเหมือนวันวานคงไม่มีเหตุผลใดที่ต้องฉุดรั้งเขาไว้อีก ไม่มีอีกแล้วหยดน้ำตาและความเสียใจ ต่อแต่นี้นางขอหย่าขาดจากเขา

สองมือเล็กโอบกอดร่างของชายหนุ่มผู้เป็นสามีจากทางด้านหลังด้วยความรักใคร่ ทว่านางกลับได้รับเพียงแผ่นหลังแสนเย็นเฉียบจากเขาเท่านั้น อ้อมกอดแสนอบอุ่นที่นางเฝ้าคะนึงหานับตั้งแต่ได้เป็นฮูหยินของเขา ช่างน่าเศร้าที่นางไม่เคยได้รับจากเขาแม้สักคราเดียว จนกระทั่งวันหนึ่งได้รู้ความจริงบางเรื่องเข้า ถึงได้เข้าใจว่าเหตุใดสามีของตนถึงได้มีท่าทีเย็นชาเช่นนี้ เมื่อความรักของนางไม่อาจฉุดรั้งเขาไว้ได้อีก คงถึงเวลาที่นางต้องปล่อยมือและจากเขาไปพร้อมกับลูกน้อยในครรภ์

นางรักเขามากเสียจนยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เขามาครอบครอง แม้ต้องทำร้ายสตรีทุกคนที่เข้าใกล้เขาก็ตามที เพราะความร้ายกาจของนางทำให้บุรุษที่นางรักรังเกียจนางเสียยิ่งกว่าสิ่งใด ยิ่งเห็นชายหนุ่มมีใจให้แม่นางดอกบัวขาวใจของนางร้อนรนราวกับถูกไฟแผดเผาจนพลั้งมือทำให้หญิงสาวเกือบตาย สุดท้ายถึงได้รู้ว่าแม้ไม่มีสตรีนางนั้นเขาก็ไม่รักนางอยู่ดี ทว่าวันที่นางเลือกปล่อยเขาไป เขากลับไม่ยอมปล่อยนาง...

สามปีกับการเฝ้ารอร้องขอความรักจากสามีแสนเย็นชา ทว่ายังไร้ซึ่งวี่แววว่าลี่จวินจะสมหวัง ที่ผ่านมาเธอคอยดูแลเอาใจใส่เขามากเท่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะสามารถทำเพื่อผู้ชายที่ตัวเองรักได้ จนกระทั่งวันหนึ่งถึงได้รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นไร้ค่ายิ่งกว่าเศษฝุ่นที่ลอยในอากาศ เมื่อรู้ว่าในใจของเขามีใครคนหนึ่งซ่อนอยู่เสมอมา เธอพอแล้วกับการรอคอยความรักจากคนที่ไม่ได้รักเธอ ถ้าเขาอยากหย่านัก เธอจะไม่รั้งเขาไว้อีก

เขาชังน้ำหน้านางหนักหนากระทั่งนางใกล้ตายยังไร้การเหลียวแล บุรุษเช่นเขาน่ะหรือที่นางยอมถวายหัวใจมอบให้ได้แม้แต่ชีวิตตัวเอง แต่ก่อนคอยไล่ตามร้องขอความรักจากเขา ต่อแต่นี้มีเพียงความเฉยชามอบกลับคืน

ครั้งก่อนเพราะมิอาจปล่อยวางจากรักทำให้นางพลั้งเผลอทำร้ายคู่หมั้นของเขา จนทำให้บุรุษที่ตนรักเกลียดชังน้ำหน้าราวกับว่ามิเคยรักใคร่กันมาก่อน หวนคืนครานี้นางจะลืมเลือนทุกสิ่ง...ไม่เว้นกระทั่งเขา

กี่ปีแล้วกับการทุ่มเททั้งกายใจให้เขา ทว่าเขากลับเห็นความรักที่นางมอบให้เป็นเพียงสิ่งไร้ค่ายิ่งกว่าเศษดิน เช่นนั้นคงถึงเวลาแล้วที่นางควรพอเสียที...