Se connecterShare
18.เพื่อความสบายใจ
Dernière mise à jour:
2025-08-10 11:22:27“ต้องงดเว้นการกระทำเรื่องอย่างว่าไปพักหนึ่งเลยนะคะท่านเคาน์..และจากนี้ไปต้องทายาอย่างสม่ำเสมออีกทั้ง..ครั้งหน้าจะรุนแรงเช่นนี้ไม่ได้แล้วนะคะ” สตรีวัยกลางคนผู้หนึ่งกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่ตึงเครียดเล็กน้อย นางขยับแว่นตาของตัวเองแล้วส่งใบสั่งยาให้แก่สตรีที่กำลังนั่งหน้าแดงอยู่บนเตียง “อีกนานแค่ไหนถึงจะทำได้ หรือจนกว่านางจะหายดี” ช่างน่า..เหลือเชื่อจริงๆ ที่เขากล่าวถ้อยคำน่าอายพวกนั้นออกมา จีเซลอยากจะมุดหน้าหนีไปให้รู้แล้วรู้รอด “อย่างน้อยๆ ก็หนึ่งถึงสองสัปดาห์ค่ะ หากท่านเคาน์อยากให้นางหายไวๆ ท่านก็จะต้องเน้นย้ำให้นางทายาอย่างสม่ำเสมอ..หากไม่มีอะไรแล้วข้าขอตัวก่อนนะคะ” ถึงแม้ว่าจะจ่ายค่าจ้างให้อย่างงาม แต่ทว่าการถูกเรียกตัวมากลางดึกเช่นนี้หมออย่างเธอก็ไม่ถูกใจนักหรอกนะ “..หนึ่งถึงสองสัปดาห์เลยอย่างนั้นหรือ หากเจ็บมากขนาดนั้นเจ้าก็ควรจะร้องขอให้ข้าหยุดสิ” อยากจะแหม..หากเธอร้องขอไป เขาจะยินยอมหยุดให้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือ เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นเช่นนั้นเขายังไม่ยอมหยุดให้เลย “ขอโทษด้วยนะ..ครั้งหน้าข้าจะไม่ทำรุนแรงมากขนาดนั้นเลย” ส่วนหนึ่งมันมาจากความโกรธด้วย เขาโกรธที่ดยุคแสดงออกมากเกินไปว่าหมอนั่นสนใจจีเซล.. “แล้วก็..เจ้าอยากจะอยู่ในฐานะของสาวใช้ต่อไปก็อยู่ไปเถิด หากไม่อยากเป็นนางบำเรอของข้าก็ไม่เป็นไร” จีเซลระบายยิ้มหวานส่งให้ท่านเคาน์ เป็นเช่นนี้มันดีที่สุดแล้ว เราทั้งคู่ไม่ควรก้าวข้ามขั้นไปมากกว่านี้..อีกทั้งแววตาที่เขามองเธอ มันก็ไม่ได้มีวี่แววอยากเข่นฆ่าเหมือนกับเมื่อก่อนแล้วด้วย แต่ทว่าปัญหาอีกอย่างที่กำลังกวนใจของเธอก็คือ..ระบบของเกมนี้นะสิ จริงอยู่ที่ตอนนี้เธอยังสามารถใช้ชีวิตสบายๆ เพราะระบบกำลังปรับปรุงอยู่ แต่หากระบบกลับมาอีกครั้ง เธอเดาไม่ออกเลยว่าจะมีภารกิจแปลกๆ ให้เธอทำรึเปล่า อีกทั้งเธอต้องตระหนักในหน้าที่ของตัวเอง..เธอมีหน้าที่มาล้วงความลับของท่านเคาน์ เพื่อช่วยเหลือเดเมี่ยนของเธอ จะว่าไปแล้วความรักมันมีมากมายหลากหลายรูปแบบจริงๆ ด้วยสินะ เธอชอบเดเมี่ยนมากๆ อาจจะถึงขั้นรักเลยก็ว่าได้ แต่ทว่ามันไม่ใช่ความรักในแบบคนรัก แต่เป็นความรักในแบบที่เธอเอ็นดูและอยากให้เขามีความสุขมากกว่า ช่วงเวลาที่เธอเห็นคนอื่นชื่นชมเขา มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก เธออยากให้เขาเป็นที่รักของทุกคน แต่กับท่านฟาเบียนมันไม่เหมือนกันเลย “วันนี้ก็นอนที่นี่แหละ..ไม่ต้องกลับไปหรอก” เขากล่าวพร้อมกับอุ้มเธอไปนอนลงบนเตียงก่อนจะล้มตัวนอนลงข้างๆ เธอ ที่บอกว่าไม่เหมือนกันนั้นคงจะเป็น..เธอไม่ชอบที่มีสตรียืนอยู่ข้างกายของเขา ไม่ชอบความรู้สึกที่ถูกเขาไม่สนใจ เจ็บปวดในยามที่มองเห็นว่าข้างกายของเขามีสตรีที่ยืนอยู่ตรงนั้น..มันทรมาน ทั้งๆ ที่รู้ว่าเรื่องเช่นนี้จะต้องเกิดขึ้นอีกอย่างแน่นอน แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังคงอยากจะอยู่ตรงนี้กับเขา ให้ตายสิ..เธอชอบเขาไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ตกหลุมรักเขาไปตอนไหนกัน ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เธอยังกลัวเขาอยู่เลยแล้วทำไมตอนนี้เธอถึงไม่กลัวเขาแล้วล่ะ “อย่าจ้องกันขนาดนั้นสิ ข้าเองก็อายเป็นนะ ข้ารู้แล้วว่าเจ้าชอบใบหน้านี้มาก..แต่การถูกจ้องมองด้วยสายตาอันร้อนแรงมันก็..รับมือได้ยากเหมือนกัน” จีเซลจุดยิ้มที่มุมปาก “อย่างท่านเคาน์มีเรื่องที่รับมือไม่ได้ด้วยอย่างนั้นหรือคะ” ฟาเบียนลืมตาขึ้นมาก่อนจะจ้องมองไปที่ใบหน้าของเธอ หากเขาบอกว่าสิ่งที่เขารับมือไม่ได้คือเธอ..เขาไม่รู้ว่าเธอจะเชื่อเขาไหม “มีสิ..เจ้าอึดอัดรึเปล่าที่ต้องอยู่กับข้าเช่นนี้” ดวงตาของจีเซลสั่นไหวเล็กน้อยกับคำถามนั้นของเขา “ไม่เลยค่ะ ข้ากลับกลัวว่าท่านเคาน์จะอึดอัดซะอีกที่ข้ามานอนด้วยเช่นนี้ คืนพรุ่งนี้ข้าขอกลับไปนอนที่บ้านพักบ้างนะคะ” ถึงแม้ว่าจะอยากอยู่กับเขามากแค่ไหน แต่ทุกอย่างควรมีความพอดี..อะไรที่มากเกินไป ย่อมต้องเกิดความเบื่อหน่ายเป็นธรรมดา “...อืม ตามใจเจ้าก็แล้วกัน นอนเถอะนี่ก็ดึกมากแล้ว” ไหนบอกว่าไม่อึดอัดยังไงล่ะ แล้วทำไมถึงได้อยากกลับไปนอนที่ห้องของตัวเอง ในค่ำคืนที่ดวงจันทร์สว่างไสวมากกว่าคืนไหนๆ กลับมีบุรุษและสตรีคู่หนึ่งที่มีความคิดไปในคนละทิศคนละทาง.. . . “นี่มันอะไรกันคะท่านพ่อบ้าน” จีเซลเอ่ยถามด้วยดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความตกใจ “นี่คือคำสั่งของนายท่าน ให้เจ้าและอันนาย้ายมาพักที่นี่ อีกทั้งยังแบ่งที่พักให้เป็นคนละหนึ่งหลังด้วย” บ้านพักพวกนี้มันดูหรูหราเกินกว่าที่จะให้สาวใช้ได้พักอาศัยด้วยซ้ำ เธออุตส่าห์บอกเขาไปแล้วว่าเธออยากจะเป็นสาวใช้ ธรรมดาๆ ทว่าเมื่อจีเซลเปิดประตูเข้าไปเธอก็พบเจอกับหีบข้าวของมากมายที่พึ่งซื้อมา มีทั้งกล่องเครื่องประดับ เสื้อผ้า และรองเท้าคู่ใหม่ จีเซลเลิกคิ้วขึ้นเพื่อถามท่านพ่อบ้านว่าของทั้งหมดในบ้านหลังนี้มันเป็นของเธอจริงๆ อย่างนั้นหรือ? “ของเจ้าทั้งหมดเลยนั่นแหละ นี่คือความเมตตาจากท่านเคาน์..ส่วนเรื่องเงินข้าไปฝากเข้าบัญชีของเจ้าแล้วเป็นยอดเงินที่ท่านเคาน์สั่งมา” จีเซลยื่นมือไปรับกระดาษในมือของท่านพ่อบ้านมากเปิดอ่าน..ในนั้นระบุว่ายอดเงินกว่าหนึ่งล้านเหรียญทองถูกฝากไปที่บัญชีของเธอ “หนึ่งล้าน!!” “นายท่านเมตตาเจ้ามากเลยนะ จากนี้ไปเจ้าก็ตั้งใจดูแลรับใช้นายท่านให้ดีก็แล้วกัน..ข้าคิดว่าหากเจ้าอยู่ในฐานะของนางบำเรอเจ้าอาจจะสะดวกสบายมากกว่านี้..” จีเซลส่งยิ้มจางๆ ให้ท่านพ่อบ้าน “ข้าพอใจกับที่เป็นอยู่แล้วค่ะ ไม่ได้รู้สึกว่าขาดอะไรเลย ขอบคุณท่านพ่อบ้านมากนะคะ” คอลตันพยักหน้าก่อนที่เขาจะหมุนตัวออกไป ทว่าเขากลับนึกขึ้นได้ว่าเขามีเรื่องที่ต้องบอกกล่าวกับจีเซล “เรื่องเครื่องประดับของท่านดยุค นายท่านมีคำสั่งให้พวกทหารค้นหาเครื่องประดับอัญมณีพวกนั้น แล้วนำส่งคืนไม่ให้ท่านดยุคเรียบร้อยแล้ว จากนี้ไปเจ้าก็คงไม่มีเหตุผลให้ต้องเจอกับท่านดยุคอีกแล้วนะจีเซล..พยายามหลีกเลี่ยงการกระทำที่จะทำให้นายท่านไม่พอใจเถิด เพื่อความสบายใจของเจ้า..” และเพื่อความสบายใจของข้าด้วย นายท่านเวลาโกรธนั้นน่ากลัวจะตายไป “ทราบแล้วค่ะ ขอบคุณท่านพ่อบ้านที่เตือน” มันน่าเสียดายนิดๆ เหมือนกันที่เธอจะไม่ได้เจอกับเดเมี่ยนแล้ว เธอยังอยากมองเห็นช่วงเวลาที่เปล่งประกายที่สุดของเขาอยู่เลย แต่เพื่อความสบายใจของท่านเคาน์ การอยู่ให้ห่างจากเดเมี่ยนมันคือเรื่องที่ควรกระทำจริงๆ นั่นแหละ
Latest chapter
ไม่อยากเป็นสาวใช้ของตัวร้ายเลยค่ะ ตอนพิเศษ 2
เลดี้จัสมิน แห่งตระกูลซากอส สตรีงดงามผู้ถอดแบบมาจากมารดา และสง่าดังเช่นบิดาเธอมีน้องชายสองคน แต่ทว่าสิ่งที่จัสมินไม่เข้าใจคือทำไม..เธอจะต้องมาฝึกดาบกับน้องชายด้วยนะ“ฟังพ่อนะจัสมิน ถึงแม้ว่าเจ้าจะเป็นสตรีแต่ทว่าเจ้าก็สามารถแข็งแกร่งได้ เจ้าจะต้องปกป้องดูแลตัวเองให้ได้ ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ต่อให้พ่อไม่อยู่หรือว่าเจ้าต้องอยู่ตามลำพัง เจ้าก็จะต้อง..เข้มแข็งนะลูกรัก”จัสมินไม่เข้าใจที่ท่านพ่อกล่าวเท่าไหร่นัก แต่ทว่าตัวเธอเองนั้นก็ชื่นชอบการฟันดาบมากๆ เลยล่ะราวกับว่าชาติที่แล้วเธอเคยเป็นนักดาบที่เก่งกาจมาก่อน ไม่ว่าคู่ต่อสู้จะเป็นใครเธอล้วนแล้วแต่เอาชนะได้ทั้งหมด“ท่านแม่..พบเจอท่านพ่อได้อย่างไรหรือคะ?”จีเซลที่กำลังจัดดอกไม้ใส่แจกันเงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อลูกสาวของเธอเอ่ยถามถึงเรื่องนั้น เธอมองหน้าของอันนาก่อนจะหัวเราะออกมา“เดิมทีแม่เป็นเพียงสาวใช้เท่านั้น แม่คือสาวใช้ส่วนตัวของท่านพ่อ และ..ความรักมันเริ่มต้นขึ้นตรงนั้น”จัสมินกะพริบตาปริบๆ“ท่านพ่อแอบชอบท่านแม่ก่อนอย่างนั้นหรือคะ”ในชีวิตของจัสมินสามารถพูดได้เต็มปากเลยว่า เธอยังไม่เคยพบเจอสตรีใดที่งดงามเท่าท่านแม่มาก่อนเลย“ผิ
ไม่อยากเป็นสาวใช้ของตัวร้ายเลยค่ะ ตอนพิเศษ 1
“ยินดีด้วยนะคะเลดี้อาเรีย”สองปีหลังจากนั้นงานอภิเษกขององค์รัชทายาทและเลดี้อารีเอนถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่จีเซลเริ่มสนิทสนมกับเลดี้อาเรียตั้งแต่หลังงานแต่งงานของเธอ อาจจะเพราะเธอไปมาหาสู่กับเดเมี่ยนบ่อยจึงทำให้ได้พบเจอกับอาเรียบ่อยไปด้วย“ข้าสวยแล้วใช่ไหมจีเซล ให้ตายสิข้าไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่นัก ไม่รู้ว่าจะทำเรื่องผิดพลาดอะไรในพิธีอภิเษกหรือไม่”อาเรียเป็นกังวลมากทีเดียว คราแรกที่จีเซลพบเห็นอาเรีย เธอมองว่าสตรีผู้นี้มีความมั่นใจในแบบที่จะต้องเป็นสตรีที่ไม่เกรงกลัวสิ่งใดอย่างแน่นอนทว่าในความจริงอาเรียไม่เกรงกลัวใครเลยนอกจากองค์รัชทายาท จะเรียกว่าเกรงกลัวก็คงไม่เหมาะเพราะว่ามันคือความเกรงใจมากกว่าอีกฝ่ายเป็นถึงเชื้อพระวงศ์ผู้ซึ่งจะได้ขึ้นเป็นองค์จักรพรรดิในอนาคต ฉะนั้นแล้วการที่อาเรียกำลังตื่นตระหนกนั้นไม่ถือว่าเป็นเรื่องที่ผิดพลาดหรอก“ไม่มีอะไรต้องกังวลเลยค่ะ ในเรื่องความงดงามนั้นเลดี้งดงามมากกว่าใครๆ อยู่แล้ว ในครั้งที่ข้าแต่งงานกับท่านเคาน์ ข้าจำได้ว่าในช่วงเวลาที่ข้าควงแขนของเดเมี่ยน ข้าไม่ได้มองแขกในงานหรือว่าผู้ใดเลย ถึงแม้ว่าท่านฟาเบียนจะยืนอยู่ไกลมากพอสมควรแต่ทว่าสายตาของข้านั
ไม่อยากเป็นสาวใช้ของตัวร้ายเลยค่ะ 28.สวยงาม(จบ)
“ยินดีด้วยนะคะท่านเคาน์ ในตอนนี้เคาน์เตสตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้วค่ะ”วันเวลาผ่านไปไวมากกว่าที่คิดเอาไว้ เมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน งานแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ที่วิหารศักดิ์สิทธิ์ ฟาเบียนเปิดเผยอย่างเป็นทางการโดยไม่คิดปิดบังว่าเขาตกหลุมรักสาวใช้ผู้หนึ่ง และอยากแต่งงานกับนางเพื่อประกาศให้ทุกคนล่วงรู้ว่าเขานั้นมีภรรยาแล้วแน่นอนว่าทันทีที่ข่าวลือนั้นเผยแพร่ออกไป เรื่องนี้ก็ถูกพูดถึงในวงกว้างมากทีเดียวผู้คนในจักรวรรดิต่างมีความคิดเหมือนกันนั่นคือพวกเขาต่างก็อยากจะเห็นใบหน้าของเคาน์เตสที่สามารถหยุดยั้งความเจ้าชู้ของท่านเคาน์ได้ ในวันแต่งงานจึงมีผู้คนมากมายทั้งขุนนางและประชาชนทั่วไปเข้าร่วมงานแต่งอย่างคับคั่งและสิ่งที่พวกเขาได้เห็นก็ประจักษ์แจ้งแก่สายตาแล้วว่าเคาน์เตสผู้นั้น..งดงามจนแทบลืมหายใจ“หากงดงาม เช่นนั้นก็ไม่แปลกหรอกที่จะตรึงใจท่านเคาน์เอาไว้ได้น่ะ”เสียงของชาวเมืองต่างกล่าวถึงในแนวเดียวกัน คือพวกเขาต่างชื่นชมที่ท่านเคาน์ออกมาป่าวประกาศโดยไม่คิดปิดบังว่าเคาน์เตสเป็นเพียงสาวใช้สิ่งที่พิเศษมากไปกว่านั้นคือในวันแต่งงาน บุรุษที่ควงแขนของ เคาน์เตสคือท่านดยุคนิกซ์เดเมี่ยนให้เหตุผลว
ไม่อยากเป็นสาวใช้ของตัวร้ายเลยค่ะ 27.มองเห็น
ดวงตาที่มีความสามารถตามติดมาตั้งแต่เกิด เดเมี่ยนนั้นสามารถมองเห็นความเป็นจริงได้ทั้งหมด ทั้งเนื้อแท้ของผู้คนและความต้องการอันแรงกล้าของคนนั้นๆ ด้วยสิ่งที่เขามองเห็นจากความต้องการของจอมปีศาจนั่นคือ..ความรักและความโศกเศร้า“ข้าขอถามได้ไหมครับว่าทำไมท่านเคาน์ถึงได้เลือกจีเซลให้เป็นสาวใช้ส่วนตัวของท่าน”ฟาเบียนมองหน้าของจีเซลในระหว่างที่เขากำลังกุมมือของเธอเอาไว้แน่น“เพราะจอมมารต้องการนาง..ข้าเลือกนางเพราะจอมมารต้องการชีวิตของนาง”เดเมี่ยนหยักหน้าเบาๆ“ข้าเข้าใจแล้วครับ และเรื่องที่เขาจะเล่าต่อจากนี้ ข้าจะเล่าออกมาตามสิ่งที่ข้ามองเห็นนะครับ ดูเหมือนว่า..จอมมารจะมีความตั้งใจมาตั้งแต่แรกเพื่อให้ท่านทั้งสองรักกัน”จีเซลเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยราวกับว่าเธอไม่อยากเชื่อในสายตา“ข้าสามารถมองเห็นได้ทุกอย่าง ทั้งความโลภ หลง โกรธ และความรัก แต่ข้ากลับมองจีเซลไม่เห็นถึงความรู้สึกไหนเลย ช่วงเวลาที่ข้ามองเจ้านั้น ข้ารู้สึกอบอุ่นอย่างน่าประหลาด ราวกับว่าเจ้ามีความหวังดีในแบบที่ไม่มีใครจะมอบให้ข้าได้เท่ากับเจ้าอีกแล้วในโลกใบนี้”แววตาของจีเซลอ่อนโยนลงเล็กน้อย ที่เขากล่าวออกมานั้นมันไม่ได้ผิดแม้แต่ครึ่งคำเ
ไม่อยากเป็นสาวใช้ของตัวร้ายเลยค่ะ 26.ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เขาผลักเธอออกเบาๆ เป็นสัญญาณว่าเขาจะทนไม่ไหวหากเธอยังคงกระทำเช่นนี้ต่อไปความสุขสมเป็นสิ่งที่ผู้คนต่างปรารถนา แต่ทว่าเขาไม่อาจจะเอาเปรียบเธอ..เขาจับเธอให้คุกเข่าขึ้นมาก่อนจะซุกใบหน้าเข้าหากลีบดอกไม้สีหวาน แล้วดูดซดน้ำหวานสีใสที่ไหลรินออกมา“อื้อ!!”จีเซลซบใบหน้าลงไปบนหมอนใบใหญ่ ใบหน้าหวานส่ายไปมาบนหมอนใบใหญ่ เมื่อเขาละใบหน้าออกจากส่วนนั้น คราบน้ำหวานก็เปรอะเปื้อนที่มุมปาก ตรงนั้นของเธอมันเปียกชุ่มไปหมด ในยามนี้ฟาเบียนไม่ต้องการสิ่งใดแล้วนอกจากว่าเขาอยากจะแทรกกายเข้าหาเขาจับเธอนอนตะแคง ไม่นานก็สอดใส่ท่อนล่างเข้ามาในท่านนั้น เบื้องล่างแนบสนิทเหมือนขาที่ไขว้กันราวกับตัวล็อค“อ๊า!”เสียงร้องครางแสนหวานเปล่งออกมาในทุกครั้งที่ถูกกระทั้นกายเข้าหาอย่างรุนแรง เขากอดก่ายเธอแนบแน่นจนอะไรๆ ก็พากันแนบสนิทไปด้วย ส่วนที่เชื่อมต่อดันลึกแทบทะลุ เข้ากระทุ้งอย่างบ้าคลั่งหลายนาที ก่อนที่น้ำร้อนๆ จะอัดเต็มช่องท้อง ฟาเบียนซุกใบหน้าลงไปบนแผ่นหลังของจีเซลเพื่อดื่มด่ำกับความรู้สึกสุดยอดที่หาจากใครไม่ได้อีกแล้วนอกจากเธอ“..อีกรอบก็แล้วกัน”มันไม่เคยมีครั้งเดียวอยู่แล้วสำหรับเขาน่ะ แต่สำหรับจีเซลแล้วหากเธอสาม
ไม่อยากเป็นสาวใช้ของตัวร้ายเลยค่ะ 25.ชอบช่วงเวลานี้ที่สุด
“ขออภัยที่มารบกวนโดยที่ไม่ได้แจ้งล่วงหน้านะครับท่านดยุค”คอลตันกล่าวออกมาพร้อมกับก้มหน้าเพื่อเป็นการขอโทษที่เขากระทำการอันเสียมารยาท การเข้าพบโดยไม่ได้นัดหมายล่วงหน้านั้นมันคือเรื่องที่ไม่สมควรกระทำอย่างยิ่ง“ไม่เป็นไร เจ้าแจ้งแก่ทหารของข้าว่าเจ้ามาส่งจดหมายแทนจีเซล รีบส่งจดหมายนั้นมาให้ข้าสิ”การตัดใจทำได้ยากมากกว่าอะไรทั้งหมด เรื่องนั้นเดเมี่ยนยืนยันด้วยตัวเองเลย เขาลืมจีเซลไม่ลงแต่ทว่าก็พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะไม่ไปหาเธอ“นี่ครับ ข้าขอตัวกลับก่อนนะครับท่านดยุค”เมื่อพ่อบ้านตระกูลซากอสเดินจากไป เดเมี่ยนก็รีบเปิดจดหมายในมือออกมาอ่านในทันที“สวัสดีค่ะท่านดยุค ขออภัยที่ข้าเสียมารยาทถึงขั้นส่งจดหมายฉบับนี้มาด้วยนะคะ แต่เพราะว่าข้าไม่มีทางอื่นทางใดอีกแล้ว อย่างที่ท่านรู้ว่าท่านเคาน์มีปีศาจตามติดตัวของท่าน แต่ปีศาจตนนั้นไม่ได้เกิดจากความต้องการของท่านเคาน์เลยนะคะ ปีศาจตนนั้นคือสิ่งที่ท่านเคาน์ได้รับสืบทอดมาจากท่านพ่อของเขา และสิ่งที่ข้าอยากจะกระทำในยามนี้คือการร้องขอความช่วยเหลือจากท่านดยุคสักครั้ง หากท่านยินยอมออกหน้าช่วยเหลือ จีเซลผู้นี้จะไม่ลืมพระคุณของท่านเลย ข้าอยากให้ท่านใช้สาย
Vous vous intéresseriez aussi à
แม่ม่ายจำยอมพร้อมกับกระพรวนสมบัติ
กัญจารีย์1.6K Vuesขุนศึกทะลุมิติ
นักเขียนบ้านนา865 Vues90 วันก่อนฉันเป็นศพ
พรธีรา879 Vuesเกิดใหม่เป็นองค์หญิงวิปลาส
ฉินหลานฮุย1.6K Vuesฉันเป็นเจ้าสาวของคุณผี(I am the bride of the ghost)
จิงจิงน่ารัก750 Vuesเกิดใหม่เป็นเมียยักษ์ในวรรณคดี
Madam Hangover3.3K Vuesพันธะสัญญาของผู้กลืนกิน
Abyssgloom867 Vuesแล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า238 Vues
