บททั้งหมดของ I Got Engaged To My Boss Billionaire's Grandson : บทที่ 1 - บทที่ 9

"Hello, Manila!" Isang malakas na sigaw ang binatawan ko matapos 'kong makababa sa bus na sinasakyan ko. Napa-ubo naman ako sa wala sa oras nang biglang umandar 'yung bus at napunta 'yung usok sa mukha ko. Sa wakas.. Nandito na ako. Dala-dala ko ang malaking bag ko na may lamang mga damit ko. Nahirapan pa nga akong buhatin dahil sa sobrang bigat. Tiningnan ko ang lugar at ibang-iba sa probinsiya, kung doon maraming puno e dito sa Manila maraming building na nagtataasan. "Ang ga-ganda.." Napabulong ko sa aking sarili. Hindi ko maiwasang hindi mamangha sa mga nakikita ko ngayon, para bang taga-ibang bansa ako na ngayon lang nakapunta sa Manila kahit na nasa Pilipinas lang din naman ako pinanganak. Ngayon..Kailangan 'kong makahanap ng trabaho. Palakad-lakad lang ako rito sa gilid ng kalsada habang naghahanap ng mga restaurants, kalinderya o kahit na ano basta matino at legal na trabaho. Pero kahit ilang resto na napuntahan at naga-apply, lagi na lang nad-decline. Akala ko kapag nakap

"Kaano-ano mo si Mrs. Claire, Anne?"Ngumiti lang ako sa kaniya habang tinatago yung sobre sa bag ko. She's Ame, isa sa ka-workmate ko, waiter dito. Dahil sa nangyari kanina hindi na ako tinigilan pa ni Ame at tanong nang tanong sakin about doon kay lola. Hindi ko pa naman binubuksan 'yung sobre, saka na siguro kapag nakauwi na ako. Ramdam ko namang biglang lumapit sa akin si Julie, alam na alam ko na talaga presensiya ng babaeng to kahit na sa malayo palang siya."Bumalik ka na sa trabaho mo, Ame." Dali-dali namang umalis si Ame sa harapan ko at siya na ngayon ang pumunta sa akin. "Bagong salta ka palang dito at sipsip ka na kaagad sa may-ari? Nakakadiri ka." Hindi ko na lang siya pinansin at nag-abalang nagcompute ng mga pera sa computer. Ano na naman kayang problema ng babaeng to, hays."Hoy, tumingin ka!" Nagulat ako nang bigla niyang hablutin buhok ko kaya napayuko ako sa sakit. Mabilis ko namang hinampas 'yung kamay niya na nakahawak sa buhok ko kaya naalis niya agad."H-how

Hindi ako makapagsalita nang bigla niya na lang akong tingnan ulo hanggang paa sabay ngumisi. Naalala ko tuloy yung ginawa niyang pag-basa ng damit ko nung nakaraan. It really pissed me off. "What brings you here?" "Wala." Simpleng sagot ko sa kaniya. Wala na siyang pakialam doon kung meron man akong kailangan dito or wala, diba?! "Oh, I see. I see." Nakita ko naman siyang kumuha pa ng isang wine sa isang waiter na naka-tayo sa kaniya. "Hindi ko alam na sa isang katulad mo," Tumingin siya sa akin ulo hanggang paa. "Kayang pumunta sa ganitong okasyon na katulad nito?" Dugtong niya. Pansin kong narinig ng ilan sinabi niya sa akin kaya naririnig ko ang mga tawa nila sa paligid. What the heck? "Baka mamaya buong pamilya mo dinala mo na rito ha. Ginawa niyo na tong restaurant keysa dapat party." Ramdam na ramdam ko 'yung pangi-insulto niya sa akin. Hindi ko rin naman siya masi-sisi dahil ano nga ba naman talaga ako? Kung titingnan, sa suot 'kong to dapat taga-hugas lang nila ako

"Linisin mo pati 7th floor, ha!" Grabe naman tong babaeng to, maka-utos wagas ah. Julie 2.0 ba to? Char. Siya pala 'yung inutusan ni Jayden na gawin akong janitress dito. Nanggigil pa rin ako sa m*kong nayon, kapag talaga nagkita kami lelech*nin ko 'yung bruhong yon. Hmp!Halos malula nga ako sa laki at lawak ng building, halos 12th floor yata meron 'tong building e. Oh diba? Tapos lilinisin ko pa to, mabuti nalang marami kaming naglilinis, toga ko is 5th floor to 7th floor."Bw*set talaga 'yung Jayden nayon.. Nako! Nako! Kung talaga!! 'Yung lalaking 'yon! Sana madapa yon!"Kanina pa ako salita nang salita habang naglalampaso ng sahig, dahil sa kagagawan ni Jayden. Btw, kaya pala ako nag-resign sa trabaho ko sa restaurant is it because dahil sinabi ni ma'am Dianne don't need na magtrabaho pa ako roon, and so tinanggap ko but then, gusto ko pa rin magtrabaho and work independently so then, Jayden let me to work for his company pero diko naman sinasabi na janitress gusto ko?!"Sighs.."

Limang oras na yata kami dito sa loob ng elevator. Hindi pa rin kami nakaka-alis, tiningnan ko si Jayden at mahimbing na pala natutulog.Sure ba siya na hindi siya magtataranta?!"Just sleep already, walang mangyayari kung magtataranta ka diyan." Nagulat naman ako nang bigla niyang nabasa 'yung reaksyon ko.Lumapit ako sa kaniya nang kaunti at saka sumandal sa pader. Ilang minuto lang nakaramdam ako ng lamig. Hinawakan ko nalang both shoulder ko para maibsan 'yung lamig na nararamdaman ko.Nagulat akong bigla niyang tinanggal 'yung jacket niya at saka ibinigay sa akin. Tumingin ako sa direksyon niya habang siya nakapikit ulit. "Ano to?" Tanong ko."Jacket." Napangiwi ako sa sinabi niya. "Ang sabi ko ano tong ginagawa mo?" Saad ko.Hindi siya nagsalita at hindi lang ako pinansin. "Psh, thank you.." Nahiya akong sinabi 'yon kaya tumalikod ako sa kaniya.Bago pa ako makaramdam ng antok, tiningnan ko siya at kitang-kita na nilalamig din siya, kasi nanginginig yung kamay niya hindi lang ni