บททั้งหมดของ Uncontrollable Desire: บทที่ 91 - บทที่ 100

Hindi ko alam kung kaya kong paniwalaan ang mga sinasabi ni Welvorn. Pilit niyang sinasabi sa akin na hindi nangyari ang lahat ng pinagdaanan ko sa Las Vegas kasama ang mga anak ko. Sinasabi niyang hindi ko naipanganak ang triplets ko gayong alam kong naramdaman ko lahat ng masasaya at masasakit na pangyayaring nasa isipan ko. Alam kong hindi ako nababaliw. Alam kong may mali sa mga nangyayari.I wasn't confined in the mental hospital but here in his house instead. Pinupuntuhan lang ako ng mga doctor at nurse para sa sinasabing gamot na kailangan kong inumin araw-araw. May mga bodyguards na nakapalibot sa buong bahay. Bawal akong lumabas. Bawal akong manuod ng tv. Bawal ako sa lahat ng gadgets, cellphone, computers, etc. At hindi ko alam kung bakit. Gusto kong maniwala sa kanya kaya hiniling kong kausapin si Miles. Pero si Miller ang pinakausap niya sa akin at sinabing masyadong abala si Miles para kausapin ako. Ilang subok ang ginawa ko pero lagi nilang sinasabi sa akin na busy raw s

Napasigaw ako at agad na nanginig sa takot nang nagpaputok ng baril ang lalaking kanina pang gusto magbukas ng pinto namin."LABAS! LABAS!" pagsisisigaw niya.Lumingon ako kay Welvorn. Pilit pa rin niyang tinatawagan si Spike pero hindi siya nito sinasagot."KAPAG HINDI KAYO LALABAS, PASASABUGIN KO 'TONG SASAKYAN NIYO!""Welvorn, anong gagawin natin?"I am trying to think of a plan to escape pero kahit anong gawin ko ay palagay ko'y hindi na kami makakatakas dito dahil sa sobrang dami nilang nakapalibot sa sasakyan namin. Kahit pa sagasaan namin ang mga nasa harapan ay siguradong mapapatigil pa rin nila kami.May mga sasakyang dumating kaya napatingin agad kami doon. Umalis ang lalaking kanina pa pilit na nagpapababa sa amin. Tumakbo ito sa isa sa mga sasakyan at kinausap ang kung sinumang nandoon."It's Spike," ani Welvorn kaya agad akong napatingin sa kanya.Lumabas siya ng sasakyan at agad na itinutok ng mga lalaki sa kanya ang mga baril na hawak nila. Napasigaw ako dahil sa matind

"Alam ko. Iyon ang nagagawa ng paghihiganti, Serra.""Hindi ba sila nagtaka na ibang mukha na ang bumalik sa kanila?"Umiling siya. "Halos magkamukha kami no'n."Inalis ko ang mga luha sa pisngi ko saka ako huminga ng malalim. Umayos ako ng upo."Ang plano lang talaga ay ang makahanap ng ebidensiya sa pagkamatay ni nanay at ang pagkuha sa kayamanan ng mga Guillermo. Pero nahuli kami. Isa sa mga tauhan ko ang bumaliktad at nagsumbong sa mga Carisma. At ito ang naging resulta. They killed my father. They killed lola, Miles, Sebastian, Lennox and Levi. Ngayon naman ay hawak nila si Rynette. We were trying to find them pero hindi namin sila mahanap-hanap. I know it's Rosella who's behind all these pero malinis silang gumawa. Malinis silang pumatay. Even Art and Marga who's more capable of finding them ay nahihirapan.""Gusto ko silang makita."He shook his head. "Nailibing na namin sila, Serra."Napapikit ako at muli na namang napaiyak. Ni hindi ko man lang sila nakita kahit sa huling pag

Nagising ako dahil sa mga maliliit na daliring humahaplos sa kamay ko. Agad akong nagmulat ng mga mata at nakita si Lois sa gilid ng aking kama."B-baby..."Nag angat agad siya ng tingin sa akin at malawak na ngumiti. "Mommy, you finally woke up!"Dahil sa sigaw niya ay agad niyong nakuha ang atensyon nina Spike at Roiden na nasa 'di kalayuang sofa. Mabilis na lumapit si Spike habang si Roiden ay agad na lumabas ng kwarto, nagpaalam ito na tatawagin raw ang kaibigang doktor na si Neo."Serra, masakit pa ba? A-anong pakiramdam mo? God! Thank you, God you're awake!"Hinawakan niya ako sa kabila kong kamay. Napatingin agad ako doon."S-si Mama Rosella?" Marami akong nais na itanong pero hindi ko alam kung bakit sa dinami-dami ay iyon agad ang una kong naitanong."S-she escaped... But we we're trying our best to find her, Serra."Sandaling naiwan ang mga tingin ko kay Spike. It's bad news for me. Hindi ko alam kung anong itutugon ko sa balitang 'yon. Because if she escaped... It only mean

I was true to myself when I said na kapag nahuli na si Mama Rosella ay aalis na rin kami kaagad ni Lois. Unlike the last time, hindi na mabigat ang loob ko sa pag alis ko, unlike last time, umalis ako to heal at hindi lang dahil may tinatakasan ako. Hindi tulad sa dati, ngayon ay umalis ako para sa sarili ko naman.Lois and I started a new life. Mahirap man dahil kami na lang dalawa ay kinakaya naming pareho. I continued my business, I focused on it and Lois. As time goes by, unti-unti kaming nakabangon. Pero alam naming pareho na kahit saan man kami dalhin ng kapalaran namin ay mananatiling nasa mga puso namin sina Lennox at Levi."Congratulations, Serra!"Nakangiti si Miller habang bitbit ang isang bouquet nang lumapit siya sa akin. Inabot niya sa akin iyon na agad ko namang tinanggap."Good thing nakahabol ka. Patapos na 'yong party," biro ko pa sa kanya matapos ko siyang ibeso."I'm sorry, my job won't let me out early.""Your job? Or si Lovelaine?""Serra!" may pagbabanta sa bose