บททั้งหมดของ Uncontrollable Desire: บทที่ 71 - บทที่ 80

"And you think it's a right decision? Sigurado ka na ba?" tanong ni Welvorn.Ipinikit ko ang mga mata ko. Do I have a choice? Paano ko sila bubuhayin? As if I have the capacity. I am no longer the Serra na mayaman, na kahit araw-araw akong mag shopping ay hindi ako nauubusan ng pera. Now, I am broke. Paano ko pagsasabayin ang pagtatrabaho at pag aalaga sa kanila? Ayaw ko rin namang isama sila sa mga paghihirap ko. Their father was already cruel, dadagdag pa ba ako?"I never wanted them since the beginning anyway," tugon ko.May kirot akong naramdaman sa dibdib ko nang sabihin ko 'yon pero ipinagsawalang bahala ko. From now on, dapat sanayin ko na ang sarili ko na isawalang bahala ang lahat ng may kinalaman sa mga bata. Dapat hindi ako ma-attach. I shouldn't. Para mas madali ko silang maiwan."Ikaw pa rin ang ina nila, Serra.""Do you want to keep them?"Hindi siya nakasagot."See? Even you don't wanna keep them."Magiging sagabal lang sila sa mga plano ko. Sa plano kong paghihiganti k

3 years ago..."Handa na ang lahat. Naghihintay na lamang kami dito sa labas ng simbahan. Titirahin na ba namin agad?"Umiling ako kahit pa hindi naman ako nakikita ni Yoko na nasa kabilang linya. "Malapit na ako. Hintayin niyo ako dahil gusto kong ako mismo ang titira sa babaeng 'yan.""Copy," tugon nito.Kababalik ko lang ng Pilipinas. Pagkatapak na pagkatapak ko pa lang ng NAIA ay dumiretso na agad ako dito para sa plano kong pagpatay kay Terese. Balita ko'y ikakasal na siya. Kaya nandito ako para i-congratulate siya at siguraduhing hindi siya magkakaroon ng happy ending.Hindi ako makakapayag na maging masaya sila habang nandito ako't miserable dahil sa kagagawan nila. Hangga't nabubuhay ako, walang magiging masaya! Kung malungkot ako sa buhay ko ngayon, dapat ganoon din lahat ng mga nanakit sa akin. They don't deserve to be happy, neither I. All of us doesn't.Ipinark ko ang sasakyan hindi kalayuan sa bukana ng simbahan. Pumwesto ako sa kung saan alam kong madali sa akin ang maki

"Ano? Anong nangyari?"Agad akong sinalubong ni Yoko pagkarating ko ng mansyon niya. Agad rin akong nilingon ng mga tauhan niya at kahit pa hindi sila lumapit ay sigurado naman akong nakikinig sila at interesado sa kung anumang sasabihin ko."Make a new plan. Let's kill everyone. I want all the Guillermo's and Flores's dead.""Why? Ano ba kasing nangyari? Bakit nadamay pati ang mga Guillermo? Akala ko ba si Terese Flores lang ang nais mong patayin?""I found out na hindi lang si Terese ang pumatay Kay daddy. Pinagplanuhan pala talaga 'yon ng pamilya niya. They want my daddy dead so they can have my mother. Let's give it to them. Hayaan natin silang magsama-sama. Iyon nga lang sa impyerno na.""And what about the Guillermo's?""Theirs is a different story." I give him a cold stare. "Sundin mo na lang ang inuutos ko."Sumimangot siya. "Makautos. Akala mo naman malaki binabayad. Discounted na nga kasi mahal, nagdadagdag pa ng trabaho," pabirong reklamo niya habang naglalakad palayo sa ak

September 20, 2016Today is your birthday, my princess. Kumusta ka na? Miss mo na ba si mommy? Ako kasi, sobrang miss na miss na kita, anak. Sana payagan na ako ng daddy mo na makita ka no? Kahit isang beses lang. Kahit sa malayo lang. May regalo kasi ako sa iyo. Ginawan kita ng crochet cardigan na lagi mong nire-request sa akin noon. Pasensya ka na, anak ha kung ngayon na lang ulit kita nagawan. Masyado kasing busy si mommy noon sa pag alalay sa daddy mo. Alam mo naman 'yon 'di ba? Kailangan ako lagi ng daddy mo lalo na sa kompanya natin. Pero ngayon , anak Marami na akong oras. Kahit na ubusin ko sa iyo lahat ng 'yon ay ayos lang. Lagi mong tatandaan ha na mahal na mahal ka ni mommy. Walang araw na hindi kita iniisip.September 21, 2016Hindi ako pinayagan ng daddy mo na makita ka kahapon sa birthday mo pero ayos lang 'yon, anak. Balang araw magkikita din tayo. Ibinilin ko sa guard na ibigay sa iyo ang regalo ko. Sana natanggap mo. At sana ay magustuhan mo 'yon, Serra. I miss you so

"What did you say? Pakiulit nga!" Bagaman hindi makapaniwala ay bakas naman sa boses at mukha ni Miller ang tuwa nang sabihin niya 'yon.Nakangiti akong bumuntonghininga. "Ang sabi ko, binibigyan na kita ng chance."Tumango siya. "So, you're saying na tinatanggap mo na 'yong feelings ko sa iyo?"Kung iyon ang tawag niya iyon na marahil 'yon. I just want the best for my children. Kung ang pagkakaroon nila ng ama ay ang magiging rason kung bakit hindi na sila mabu-bully ay ibibigay ko. I can guarantee na magkakaroon ako ng kaligayahan pero at least alam kong masaya ang mga anak ko."So you are eccepting my offer of me marrying you?"Tipid akong tumango at ngumiti."Yes!" sigaw ni Miller at nagawa pa niyang sumuntok sa hangin dahil sa tuwa."Oy. Ano 'yan? Ba't ang saya niyo?!" Agad akong napalingon kay Miles nang narinig ang boses niya."Miles!" tawag ni Miller sa kakambal saka agad itong niyakap ng napakahigpit."What? What's the good news? Bakit parang sobrang saya mo naman?""We're ge