บททั้งหมดของ Uncontrollable Desire: บทที่ 61 - บทที่ 70

Hindi ako makagalaw. Para akong na-stuck sa kinauupuan ko na ultimo igalaw ang mga kamay ko ay hindi ko magawa. So totoong may nangyayari sa kanila ni Spike. Hindi niya iyon gawagawa lang?"Ohh? Why are you crying? Ayaw mo no'n? Magkaka quadruplets si Spike?"I gritted my teeth. "Fucking bitch!" iyon na lang ang katangi-tanging dalawang salita na lumabas sa bibig ko.Hindi ko alam kung paano akong aakto sa harapan niya. Hindi ko na alam kung paano pa akong magtatapang-tapangan sa harapan niya gayong nakita na niya ang pagtulo ng mga luha ko kanina. She sarcastically laughed a bit. "Is that a compliment?""Ang kapal ng mukha mo no? Hindi ka na nahiya!"Nagtaas siya ng isang kilay. "Why would I? Ginusto naman ito ni Spike. He even made me stay here. It only means na hindi ka ganoon kahalaga para ingatan. Baka nga mas kilalanin niya pa ang anak naming dalawa kaysa sa mga batang dinadala mo."Umawang lamang ang bibig ko dahil sa gulat. Sobra sobra ang kakapalan ng mukha niya. Hindi ko ki

Kumunot ang noo ko. Hindi ko maintindihan ang sinasabi niya at kung anong ibig niyang sabihin."A-anong sinabi mo?"He smiled a little bit. "Mahal na din kita, Serra."Hindi ako nakasagot sa sobrang gulat. Napatitig lamang ako sa kanya at hindi ko alam kung paano ko siya sasagutin. This is the simpliest but the most shocking confession I have ever experienced. Though I wished for him to love me back. Pero hindi ko naman akalaing magiging totoo ang wish ko na 'yon. Na naniwala akong napakaimposible kaya ngayon ay halos hindi ako makapaniwala."Are you alright?"Umiling ako. "Are you bluffing? Pinaglalaruan mo ba ako kasi sinabi ko sa iyong mahal kita?""What? No! I really mean-"Itinaas ko ang isa kong palad upang patigilin siya sa pagsasalita. "I'm fine with you not reciprocating my feelings, Spike. Pero huwag naman sanang ganito. Huwag mo naman sana gawing biro lang ang lahat.""I am not joking. I meant in. I love you too, Serra."Sandali akong natahimik habang nakatingin sa kanya. P

Kinabukasan ay dinala nga ako ni Spike sa opisina niya. And Merila wasn't lying. She's indeed working on his company."What is Merila doing here? I thought she's-""She owns a 25% of the company shares so I just can't fire her, Serra. I'm sorry," agad na sabi sa akin ni Spike, ni hindi ako pinapatapos sa pagsasalita."So she'll be working here, with you, for as long as she wants?" medyo papataas na ang tono ng boses ko nang itanong ko sa kanya ang mga katagang ito. Sinong hindi tataas ang boses? E, malawak ang nakakainsultong ngiti sa labi ni Merila nang salubungin ako ako kanina. Kairita!"Why? It doesn't matter, Serra. We already agreed yesterday na hindi na siya manggugulo sa atin. Hindi ka niya gagalawin."Nagtaas ako ng isang kilay. "Ako hindi. But what about you?"Agad niyang itinigil ang pagpirma sa mga kontratang pinapapirmahan ng sekretarya niya. He took a deep sigh saka siya nag angat ng tingin sa akin."You're jealous of her? Over her?" tila hindi makapaniwala niyang sambit

"I can't believe na nagawa mong bastusin si lola kanina, Serra!"Kararating pa lang ni Spike at ang panenermon niya agad ang bumungad sa akin. Kasalukuyan akong kumakain ng ice cream sa sala nang dumating siya. Agad kong ibinaba ang kutsarang may ice cream na isusubo ko na sana.I heave out a long sigh bago ako nag angat ng tingin sa kanya."Anong kabastos-bastos sa ginawa ko, Spike?"Agad na kumunot ang noo niya. "You didn't listen to her when she asked you to talk with her!""Because we have nothing to talk about! And I see no reason para makipag usap pa sa kanya because in the first place napaliwanag niyo na naman na sa kanya ang mga nangyari kanina, right? So, what's the point of talking to her?"Mas lalong kumunot ang noo niya."Galit ka pa rin ba? Are you still mad despite the fact that you already knew the truth?""No! I'm not! I'm just casually answering your questions. Anyway, kumain ka na ba? Nagluto ako ng pork adobo para sa 'yo," sabi ko at nauna nang magtungo sa kusina."

Nakapikit ang mga matang pinapakiramdaman ko ang bawat dampi ng hanging amihan na dumadapo sa aking balat habang pinapakinggan ko ang bawat hampas ng alon sa dalampasigan.Hindi ako makapaniwalang gano'n kabilis nangyari ang lahat. Noong nakaraang linggo lang ay iniinis ko pa si Spike sa kulay pink na gamit ng babies namin. Ngayon ay nandito na ako sa isla na pagmamay-ari ng mga Flores."Handa na ang breakfast. Kumain na tayo."Agad kong pinunasan ang mga luhang nagkalat sa pisngi ko nang narinig ang boses ni Welvorn. Alam kong nakita niya ang pag iyak ko pero nanatili siyang tahimik hanggang sa makapasok kami sa loob ng bahay at maupo sa hapag.Isang linggo na kaming magkasama pero kahit isang beses ay hindi siya nagtanong kung ano ang mga nangyari. Kahit no'ng natagpuan niya akong umiiyak habang nakaupo sa gilid ng kalsada ay hindi rin siya nagtanong. Niyakap niya lang ako't inalalayan papasakay sa sasakyan niya.Hanggang sa matapos kaming kumain ay walang kahit isang nagsalita sa a