Alle Kapitel von Kakaibang Tikim: Kapitel 291 – Kapitel 300

Ilaria POVDay off, parang ganoon ang eksena ko ngayon. Day off sa pagiging personal maid at dila napaliktad ang sitwasyon. Naging parang driver ko kasi ngayon si Sir Keilys. Nagpaalam kasi ako kaninang umaga sa kaniya para lumuwas sa Manila. Kailangan ko na kasing mag-enroll dahil malapit na ang pasukan.Nakasandal ako sa malambot na upuan ng kotse niya habang bumibiyahe kami ni Sir Keilys papunta sa White Cross College of Nursing. Siya mismo ang nagmaneho para ihatid ako, oo. Kanina, nahihiya nga akong gawin siyang driver, kaya lang, siya ang mapilit. Gusto niya raw masilip ang manila kahit pa paano, kaya hinayaan ko na. Ang mahalaga naman din ay hindi ako mahihirapang mamasahero kasi may sasakyan kaming dala.“Thank you talaga, Sir Keilys,” sabi ko ulit sa kaniya.“Para ka nang sirang plaka, Ilaria. Kanina mo pa sinasabi ‘yan,” natatawang sabi ni Sir Keilys. Taa siya, kanina pa nga ako paulit-ulit kasi nahihiya pa rin ako hanggang ngayon.Graduating na ako. Last sem na. Hindi ko pa

Ilaria POVToday is the day. Ang simula ng pagbabago sa bahay namin. Kahapon, nung sinamahan ako ni Sir keilys sa Manila para mag-enroll, dito ako nagpahatid sa bahay namin. Sinabi ko sa kaniya na sa huling pagkakataon, dito muna ako matutulog kasi gigibain na ang bahay namin. Isa pa, kinailangan kong mag-ayos ng mga gamit ko sa kuwarto. Nilagay ko na iyon sa malalaking kahon, ganoon din sina Nanay at Tatay. Pagkagising ko kaninang umaga, ang una kong narinig ay ang malalakas na tunog ng martilyo at lagari mula sa labas ng bahay namin. Inuumpisahan na palang gibain ang ilan sa mga parte ng bahay namin.“Renovation day,” bulong ko sa sarili habang dahan-dahang bumangon mula sa kutson na matagal ko na ring kasama noon pa man.Paglabas ko, agad kong nakita ang ilang trabahador na abala na ngayon. May nag-aayos ng mga hollow blocks, may nagbubuhat ng buhangin, at may nagsusukat ng bakal para sa gagawing gate. Ang buong paligid namin ay parang naging isang malaking construction site na. N

Keilys POVNagising ako kaninang madaling-araw dahil sa lamig ng aircon. Hindi ko namalayan na nakatodo pala ang lamig nung ma-set ko bago ako matulog. Pagkagising ko, hindi na ako nakatulog. Naalala ko rin, ngayong araw na ang paggiba sa bahay nila Ilaria. Ngayong araw na rin ang unang araw para gawin iyon. Ngayong araw na rin lilipat ang mga magulang ni Ilaria dito sa villa.Nag-message tuloy ako kay Manang Lumen. Inutos ko sa kaniya na ipahanda sa mga staff namin dito sa villa ang malaking bodega sa likod ng villa. Inutos ko rin sa kaniya na ipa-ready ang pinaka-malaking bedroom sa guest room. Doon ko patutulugin sina Tita Laria at Tito Iggy kapag nandito na sila sa villa.Pagkatapos kong ma-message si Manang Lumen, bumangon na ako at tumayo para hinaan ang aircon. Pagtayo ko, tayo rin ang ano ko dahil sa lamig ng aircon. Sa umaga, normal na sa akin ang palaging nakasaludo ang burạt.Pumasok na ako sa banyo para maligo at maghanda kasi kailangan kong pumunta ngayong umaga sa bahay

Ilaria POVHindi ko alam kung bakit parang ang bigat ng dibdib ko habang nasa loob ng kotse, papunta kami nila Sir Keilys sa bahay nila Kiyo. Kanina pa ako tahimik habang pinagmamasdan ang madilim na kalsada habang binabaybay ng headlights ang bawat lubak at tahimik na poste.Gabi na kasi, ‘yung tipong halos lahat ng kapitbahay ay nasa loob na ng bahay nila, may ilan na lang na nakaupo sa bangketa, pero tahimik din.“Sigurado ka ba rito, Ilaria? Pupunta pa rin tayo kahit alam nating dalawa, na baka ‘yung nangyari sa kaniya nung fiesta, kaya siya namatay at may namuong dugo sa ulo niya?” tanong ni Sir Keilys, inamin ko kasi sa kaniya na natatakot at nalulungkot ako. Kasi ako ang dahilan kung bakit niya sinaktan ang sarili niya.Tumango lang ako. “Oo, Sir. Gusto ko lang magbigay respeto. Mas nakakakunsensya kasi kung hindi manlang natin siya sinilip sa lamay niya.”Hindi na siya nagsalita pa. Kung ano kasi ang magiging desisyon ko, iyon ang susundin niya. Tama naman kasi ang gagawin nam

Ilaria POV Pagkagising ko nung umagang iyon, nadatnan kong kasabay mag-almusal ni Sir Keilys ang parents ko. Hindi ko inaasahang ganoon ang bubungad sa akin ngayong umaga. Kung titignan, parang pamilya na ni Keilys ang Nanay at Tatay ko. Nakakahiya, pero masayang makita na parang super close na sila kay Keilys. Lumapit ako at nakita kong kumakain ng pancake si Sir Keilys. “Ano, Keilys, nagustuhan mo ba ang ginawa kong pancake?” dining kong tanong ni Nanay kay Sir Keilys. “Ang sarap po, Tita Laria,” masayang sagot ni Sir Keilys, nakita ko pa itong panay ang kain sa pancake na nasa plato nito. “Ano pong nilagay niyo sa pancake at parang kakaiba po ang lasa niya?” Tanong pa ni Keilys, kaya inabangan ko ang isasagot ni Nanay. “Naku, wala namang special diyan. Saka, kung ano na lang ang nakita ko kanina, iyon ang nailgay ko. Hindi ko kasi alam kung nasaan ang ilang lagayan ng mga kung ano-ano sa kusina, Saktong wala si Manang Lumen nung magluto ako ng pancake, kaya naisipa