All Chapters of LET ME BE THE ONE (TITIBO-TIBO) SPG: Chapter 781 - Chapter 790

FELIX POV:Napapikit siya habang nakatalikod nang marinig na umalis na ang kotse na sinasakyan nina Mr. Li, Paulette, at Elise. Hindi niya kayang panoorin ang pag-alis ng mga ito, lalong-lalo na si Elise.“Umalis na sila, Dad,” sabi ni Elijah na nasa tabi niya.“Bakit hindi nila tayo kayang paniwalaan, anak?”“May mga dahilan sila, Dad. Alam kong natatakot lang din sila, pero hindi naman natin sila pababayaan.”“Anong magagawa natin kung ayaw nila tayong tumulong?” galit na sabi niya. Nagmamatigas din si Elise kaya hinayaan na lang niya itong umalis kahit pa labag sa kalooban niya.“Huwag kang mawalan ng pag-asa, Dad. May iniwan si Paulette sa akin. Alam kong magbibigay ito ng lead sa atin kung paano sila tulungan.”Bigla siyang nabuhayan ng loob. Nakita niya kanina na may inabot si Paulette kay Elijah. Ang akala niya ay kung ano lang iyon. Napatingin siya sa hawak nitong brown envelope.“Akin na. Tingnan natin kung ano ang iniwan ni Paulette.” Akmang aagawin niya ang envelope nang il

GENERAL SULPICO POV:Kasalukuyan siyang nasa madilim na lugar, nakamasid sa pangalawang palapag kung saan nakadungaw si Gov. Felix sa bintana. Kakatapos niya lang ibaba ang telepono matapos ma-send ang message sa importanteng tao.Hindi pa man nakalipas ang ilang minuto ay nag-vibrate ang kanyang cellphone. Naka-silent lang iyon at agad na tumawag ang kanyang boss. Mabilis siyang pumunta sa kanyang kotse. Hindi niya sinagot ang tawag hangga’t hindi nakakapasok at masiguradong walang makakarinig sa kanya.“Hello.”“What do you mean by they know?”Si Lester ang tumatawag. Ito ang pinadalhan niya ng message kanina.“I think they know na ako ang mata mo dito,” may konting kaba na sabi niya. Kinakabahan siya dahil baka magalit si Lester at kinakabahan din siya baka tama ang kanyang kutob na halata na siya ng mag-ama.“Bakit mo nasabi ’yan?”“W-well… it’s not really confirmed. Kutob ko lang na baka pagdudahan nila ako dahil nakita nila akong palihim na nakikinig sa labas ng kwarto nila.”“A

“Kamusta na kaya siya? Inisip kaya niya ako?” tanong niya. Kinuha niya ang cellphone at tiningnan iyon. Walang message kahit isa. Sabagay, blinock na niya kasi si Felix at ang lahat na may ugnayan sa kanila sa Pilipinas. Utos iyon ng daddy niya.Napatingin siya sa kanyang album, napapangiti habang tinitingnan ang mga pictures nila habang nagba-barbecue party sila doon sa pool. Ang saya nila tingnan. Wala lang si Felix doon dahil umalis ito kaagad.Habang nag-e-scroll, naghahanap siya ng picture ni Felix pero wala siyang makita. Na-miss niya ang mukha ng nobyo.Pero may isang picture na hindi siya pamilyar at nakakuha sa kanyang pansin. Pinindot niya iyon at doon niya nakita ang litratong silang dalawa ni Felix… Natutulog siya at hinahalikan siya nito. Biglang namula ang kanyang mukha. Hindi niya maalala na may litrato silang ganoon!Naalala niya ang gabing iyon… iyon ang gabi na umuwi si Felix na lasing na lasing at sinamahan niya ito sa kwarto nito. Nakatulog siya doon pero wala siya

ELIJAH POV:“Is it Paulette, anak?” tanong ng kanyang daddy nang ibaba ang telepono.Humugot siya ng malalim na hininga bago sumagot. “Yes, Dad. Si Paulette ’yon.”It’s been two weeks simula nang umuwi ang maglolo sa China. Pero sa loob ng dalawang linggong ’yon ay hindi nawala ang communication nila ni Paulette. Gumagawa ito ng paraan para ma-contact siya at nagpaplano kung paano nila maaaresto si Lester.Wala nang pulis na nagbabantay sa kanilang bahay. Tanging mga bodyguards at sariling tauhan na lang nila. Pinull out na ng general ang mga pulis dahil wala naman daw panganib sa buhay nila, since ang maglolo lang naman ang may mga banta sa kanila.Mas maganda na rin iyon dahil hindi niya alam kung kakampi nga ba nila ang mga pulis o hindi. At least, kung sariling tao nila, siguradong loyal ang mga ito.“Ano raw ang sabi?”“Nakipagkita na si Lester kay Paulette, Dad. Pumunta ito sa opisina at nakipagkita. Sa loob ng dalawang linggo niyang pananahimik, ito na ang kinakatakutan natin.”

Ika-tatlong araw…Tahimik ang buong mansion. Sobrang tahimik… parang may paparating na unos.Malungkot ang buong kabahayan. Halos wala na silang mga tauhan doon. Silang dalawa na lang ni Lolo Li, at wala pa itong kalakas-lakas. Ibig sabihin, siya na lang talaga ang aasahan at wala nang iba.Nakatayo siya sa gilid ng mesa habang nakahiga si Lolo sa espesyal na wheelchair. Halos hindi na ito makagalaw. Maputla ang balat, mababaw ang paghinga. Pero bukas ang mga mata niya at malinaw ang isip.Napatingin siya sa malaking pinto nang pumasok sina Lester at Gary, dala-dala ang mga papeles.“Handa ka na ba, apo? Tapos na ang tatlong araw na binigay ko sa inyo, siguro naman ay nakapag isip-isip na kayo?” Isa-isang inilapag ni Lester ang mga dokumento sa mesa.“Eto na, apo… Deed of transfer, Board authority, Power of attorney.” walang paligoy ligoy nitong sabi.Tinulak nito ang folder palapit kay Lolo. “Pirma na lang. Tapos na ang lahat.”Nakatayo sa likod nito si Gary, nakapamaywang, may ngiti