ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / LET ME BE THE ONE (TITIBO-TIBO) / บทที่ 781 - บทที่ 790

บททั้งหมดของ LET ME BE THE ONE (TITIBO-TIBO): บทที่ 781 - บทที่ 790

986

CHAPTER 781

Pagbaba pa lang, nakita na niyang kinakausap ni Lolo Li si Felix at Elijah sa sala. Nang makita sila nitong bumababa, ay biglang lumapit sa kanila ang mag-ama. Si Elijah kay Paulette, at si Felix naman sa kanya.“Sweetheart, saan kayo pupunta? Bakit dala n’yo ang mga gamit n’yo?” may pagsusumamong sabi ni Felix, pero diretso lang ang tingin niya sa kung saan.“Aalis na kami.” walang gatol nyang sagot“B-bakit? Wala namang nag-papaalis sa inyo dito. Saka delikado sa labas. Hindi kayo pwedeng umalis.”“May mga bodyguard naman kami. Babalik na kami sa China.”“Elise, pwede bang kausapin mo ako nang maayos?” pasigaw na sabi ni Felix na parang nawawalan na ng pasensya sa kanya. “Bakit mo ba ako ginaganito? Bakit mo ako pinapahirapan? I’m here to help, pero bakit tila napakatigas mo?”Tumutulo lang kanyang luha, pero nananatiling nagtitigas-tigasan. “Ang mabuti pa, maghiwalay na lang tayo. Pupunta na kami sa China at hindi na kami babalik dito. Masasayang lang ang effort natin.”Pinilit niy
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 782

FELIX POV:Napapikit siya habang nakatalikod nang marinig na umalis na ang kotse na sinasakyan nina Mr. Li, Paulette, at Elise. Hindi niya kayang panoorin ang pag-alis ng mga ito, lalong-lalo na si Elise.“Umalis na sila, Dad,” sabi ni Elijah na nasa tabi niya.“Bakit hindi nila tayo kayang paniwalaan, anak?”“May mga dahilan sila, Dad. Alam kong natatakot lang din sila, pero hindi naman natin sila pababayaan.”“Anong magagawa natin kung ayaw nila tayong tumulong?” galit na sabi niya. Nagmamatigas din si Elise kaya hinayaan na lang niya itong umalis kahit pa labag sa kalooban niya.“Huwag kang mawalan ng pag-asa, Dad. May iniwan si Paulette sa akin. Alam kong magbibigay ito ng lead sa atin kung paano sila tulungan.”Bigla siyang nabuhayan ng loob. Nakita niya kanina na may inabot si Paulette kay Elijah. Ang akala niya ay kung ano lang iyon. Napatingin siya sa hawak nitong brown envelope.“Akin na. Tingnan natin kung ano ang iniwan ni Paulette.” Akmang aagawin niya ang envelope nang il
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 783

Pagkatapos nilang mag-usap ni Elijah ay sabay na silang lumabas sa kwarto niya. Pero sa kanilang pagkagulat ay nakita nila doon si General na dinidikit ang tenga sa pinto at mukhang nakikinig sa usapan nila ni Elijah sa loob.“O, General Sulpico… nagulat naman kami sa ’yo. Bakit andito ka?”Sandaling nagulat si General pero nakabawi rin. “Gov… I was looking for you everywhere. At naisip ko na baka andito ka sa kwarto mo. Kakatok sana ako nang bigla naman kayong lumabas.”“Ah, ganoon ba. Ano ang maipaglilingkod ko? May lead ka na ba tungkol kay Gary at kung saan siya nagtatago?”“Wala pa, Gov. Pero ginagawan na ng paraan ng mga tao ko.”“Ganoon ba… gusto kong mapabilis ang imbestigasyon nang sa ganoon ay mahuli na siya at hindi na makagawa ng malaking gulo sa Elise’s company, General.”“Okay, Gov. Aasahan n’yo ’yan,” sabi ni General na naging malikot ang mata.“Ahm, Mayor Elijah… nakita kong may binigay na isang envelope si Ma’am Paulette sa ’yo kanina. Maaari ko bang malaman kung ano
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 784

GENERAL SULPICO POV:Kasalukuyan siyang nasa madilim na lugar, nakamasid sa pangalawang palapag kung saan nakadungaw si Gov. Felix sa bintana. Kakatapos niya lang ibaba ang telepono matapos ma-send ang message sa importanteng tao.Hindi pa man nakalipas ang ilang minuto ay nag-vibrate ang kanyang cellphone. Naka-silent lang iyon at agad na tumawag ang kanyang boss. Mabilis siyang pumunta sa kanyang kotse. Hindi niya sinagot ang tawag hangga’t hindi nakakapasok at masiguradong walang makakarinig sa kanya.“Hello.”“What do you mean by they know?”Si Lester ang tumatawag. Ito ang pinadalhan niya ng message kanina.“I think they know na ako ang mata mo dito,” may konting kaba na sabi niya. Kinakabahan siya dahil baka magalit si Lester at kinakabahan din siya baka tama ang kanyang kutob na halata na siya ng mag-ama.“Bakit mo nasabi ’yan?”“W-well… it’s not really confirmed. Kutob ko lang na baka pagdudahan nila ako dahil nakita nila akong palihim na nakikinig sa labas ng kwarto nila.”“A
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 785

“’Yan ay sa tingin ko lang naman, Gov. Pero hindi ibig sabihin ay titigil na tayo,” bawi niya. Ayaw niya rin namang pagdudahan siya ni Felix. Ang sa kanya lang naman ay baka mabago niya ang isip nito.“Tiwala ako sa ’yo, General. Kaya ikaw na ang bahala sa amin.”Sa pangalawang pagkakataon ay binanggit na naman ni Felix ang katagang 'tiwala'. Marahil ay tama nga si Lester. Hindi ito nagdududa sa kanya at nasa utak lang niya iyon.“Sige, Gov. Gagawin ko ang aking makakaya. Aalis na ako at baka nakakaistorbo na ako sa ’yo… magpahinga ka na rin. ’Wag mo nang isipin sina Mr. Li dahil may mga tao na akong nagbabantay para sa kaligtasan nila.”“Salamat, General,” sabi ni Felix na walang emosyon ang mukha. Hindi niya tuloy alam kung sincere ito sa pagpasalamat sa kanya. Muli niyang iwinaksi ang mga naiisip.“Walang anuman, Gov.” Pinaandar na niya ang makina.“Mag-ingat ka sa biyahe…” pahabol pa nito habang nagda-drive siya palayo. Parang hindi na siya makatingin nang diretso sa mga mata ni F
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 786

“Kamusta na kaya siya? Inisip kaya niya ako?” tanong niya. Kinuha niya ang cellphone at tiningnan iyon. Walang message kahit isa. Sabagay, blinock na niya kasi si Felix at ang lahat na may ugnayan sa kanila sa Pilipinas. Utos iyon ng daddy niya.Napatingin siya sa kanyang album, napapangiti habang tinitingnan ang mga pictures nila habang nagba-barbecue party sila doon sa pool. Ang saya nila tingnan. Wala lang si Felix doon dahil umalis ito kaagad.Habang nag-e-scroll, naghahanap siya ng picture ni Felix pero wala siyang makita. Na-miss niya ang mukha ng nobyo.Pero may isang picture na hindi siya pamilyar at nakakuha sa kanyang pansin. Pinindot niya iyon at doon niya nakita ang litratong silang dalawa ni Felix… Natutulog siya at hinahalikan siya nito. Biglang namula ang kanyang mukha. Hindi niya maalala na may litrato silang ganoon!Naalala niya ang gabing iyon… iyon ang gabi na umuwi si Felix na lasing na lasing at sinamahan niya ito sa kwarto nito. Nakatulog siya doon pero wala siya
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 787

“Well…” wika nito saka nag-dekwatro ng upo. “Hindi naman kita aalisin sa kompanya, apo. Siyempre, pamilya pa rin tayo. Tayo pa rin ang may-ari nito. Ang kaibahan lang ay ako na ang boss at hindi si Mr. Li… Ako na ang masusunod.”“Paano kung hindi kita sundin?” walang gatol na sabi nito.Unti-unting tumigas ang mukha ni Lester. Hindi siya nagpatinag. Mas mabuti pang patayin siya kaysa sumunod sa mga utos nito na labag sa kanyang kalooban.“Tinatanong kita,” mariin niyang sabi. “Paano kung hindi kita sundin?”Naging malamig ang hangin sa pagitan nila. Dahan-dahang ngumisi si Lester… pero ngising aso.“Mukhang hindi mo pa talaga ako kilala, apo, at nakakapagsalita ka sa akin ng ganyan. Hindi ka ba nabalaan ng mama mo kung ano akong klaseng tao?” matigas nitong sabi. Mukhang napipikon na si Lester sa kanya, pero agad ding nakabawi. Tumayo ito at dahan-dahang lumapit sa kanya. Tumutunog ang dulo ng baston nito sa kada lapat sa sahig.“Dapat inaalam mo rin kung kanino ka nakikipaglaro, apo.
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 788

ELIJAH POV:“Is it Paulette, anak?” tanong ng kanyang daddy nang ibaba ang telepono.Humugot siya ng malalim na hininga bago sumagot. “Yes, Dad. Si Paulette ’yon.”It’s been two weeks simula nang umuwi ang maglolo sa China. Pero sa loob ng dalawang linggong ’yon ay hindi nawala ang communication nila ni Paulette. Gumagawa ito ng paraan para ma-contact siya at nagpaplano kung paano nila maaaresto si Lester.Wala nang pulis na nagbabantay sa kanilang bahay. Tanging mga bodyguards at sariling tauhan na lang nila. Pinull out na ng general ang mga pulis dahil wala naman daw panganib sa buhay nila, since ang maglolo lang naman ang may mga banta sa kanila.Mas maganda na rin iyon dahil hindi niya alam kung kakampi nga ba nila ang mga pulis o hindi. At least, kung sariling tao nila, siguradong loyal ang mga ito.“Ano raw ang sabi?”“Nakipagkita na si Lester kay Paulette, Dad. Pumunta ito sa opisina at nakipagkita. Sa loob ng dalawang linggo niyang pananahimik, ito na ang kinakatakutan natin.”
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 789

PAULETTE’S POV:Kasalukuyan siyang nasa mansion. Si Lolo ay nasa kwarto nito at masama ang lagay. Nagagalit siya dahil sa mga nangyayari sa kanilang pamilya ay naging mahina si Lolo Li.Pumasok siya sa kwarto ni Lolo. May mga bodyguards doon na nakabantay at dalawang nurse.Bumaba ang timbang ng matanda. Ang payat na nito at halatang wala nang ganang mabuhay. Halatang mahina na ito.“Lolo…” tawag-pansin niya. Gising ito pero nakatunganga lang sa kisame.Lumapit siya at umupo sa uluhan ng matanda. “Kamusta ka na? Bakit ka nagpapakahina? Hindi ba dapat malakas ka? Bakit mo ako iniiwang mag-isa na nakikipaglaban kay Lester?”Nakita niyang tumulo ang luha nito sa gilid ng mata.“P-pasensya ka na, apo… masyado na akong matanda para makipaglaban pa. Pasensya ka na kung nagiging mahina ako. Kung andito lang sana si Elijah at Felix, may katuwang ka sana…”Hindi siya umimik. Hindi pa dapat malaman ni Lolo ang pinaplano nila. Hindi pa sa ngayon, lalo na't may mga tauhan doon si Lester.Natigil
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 790

Ika-tatlong araw…Tahimik ang buong mansion. Sobrang tahimik… parang may paparating na unos.Malungkot ang buong kabahayan. Halos wala na silang mga tauhan doon. Silang dalawa na lang ni Lolo Li, at wala pa itong kalakas-lakas. Ibig sabihin, siya na lang talaga ang aasahan at wala nang iba.Nakatayo siya sa gilid ng mesa habang nakahiga si Lolo sa espesyal na wheelchair. Halos hindi na ito makagalaw. Maputla ang balat, mababaw ang paghinga. Pero bukas ang mga mata niya at malinaw ang isip.Napatingin siya sa malaking pinto nang pumasok sina Lester at Gary, dala-dala ang mga papeles.“Handa ka na ba, apo? Tapos na ang tatlong araw na binigay ko sa inyo, siguro naman ay nakapag isip-isip na kayo?” Isa-isang inilapag ni Lester ang mga dokumento sa mesa.“Eto na, apo… Deed of transfer, Board authority, Power of attorney.” walang paligoy ligoy nitong sabi.Tinulak nito ang folder palapit kay Lolo. “Pirma na lang. Tapos na ang lahat.”Nakatayo sa likod nito si Gary, nakapamaywang, may ngiti
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
7778798081
...
99
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status