บททั้งหมดของ ท่านประธานหยุดเถอะ! ชาตินี้ ฉันขอไม่แต่ง!: บทที่ 81 - บทที่ 90

100

บทที่ 81

บรรดาผู้ถือหุ้นรอบข้างไม่มีใครมองว่าถังหว่านหนิงจะทำได้ดี พวกเขาเพียงต้องการให้ถังหว่านหนิงขายบริษัทแล้วนำเงินมาคืนให้พวกเขา เมื่อมองฉากตรงหน้าที่เกิดขึ้น ถังหว่านหนิงก็ไม่ได้แปลกใจเลย ในขณะนั้นเอง ถังหว่านหนิงเหลือบมองไปยังทนาย ทนายจึงนำคอมพิวเตอร์มาตั้งไว้ตรงหน้าทุกคน เขากดปุ่มเพียงปุ่มเดียว ทันใดนั้น บัญชีของบริษัทก็มีเงินเพิ่มขึ้นมาสองพันล้าน "ทุกคนดูให้ดี นี่คือสองพันล้าน" เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนต่างก็นิ่งงัน สองพันล้าน? ถังหว่านหนิงไปเอามาจากไหน? เห็นสถานการณ์นี้ หลิวจินกุ้ยเองก็ชะงักกึกไปแล้ว ถังหว่านหนิงมีเงินสองพันล้านตั้งแต่เมื่อไหร่กัน บรรดาผู้ถือหุ้นบางคนก้าวไปตรวจสอบความจริง ถังหว่านหนิงเพียงยิ้มบางๆ แล้วกล่าวว่า "ตอนนี้เงินก็วางอยู่ตรงนี้แล้ว ทุกคนยังมีอะไรอยากถามอีกไหม?" "นี่เป็นสองพันล้านจริงๆ หรือ?" "คุณหนูใหญ่ถัง อย่าบอกนะว่านี่เป็นแค่แผนถ่วงเวลาพวกเรา?" "สองพันล้านนี้ มาจากที่ไหนกันแน่?" …… ทุกคนมองถังหว่านหนิงด้วยสายตาเคลือบแคลง ถังหว่านหนิงเอนตัวพิงพนักพิงเก้าอี้ ก่อนกล่าวว่า "สิ่งที่ทุกคนควรคิดคือวิธีแก้วิกฤต
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 82

ได้ยินเช่นนั้น หลิวจินกุ้ยก็จ้องตาขวางทันที "ถังหว่านหนิง! เธอหมายความว่ายังไง?" ทุกคนต่างหันไปมองถังหว่านหนิง ผู้จัดการหวังเห็นเช่นนี้ จึงก้าวไปข้างหน้าแล้วกล่าวว่า "คุณหนูใหญ่ คุณอายุยังน้อย คุณนายก็เพียงแค่คิดถึงอนาคตของตระกูลถังเท่านั้น…"แต่ยังไม่ทันที่ผู้จัดการหวังจะพูดจบ ถังหว่านหนิงก็ขัดขึ้นมาเสียก่อน "ผู้จัดการหวัง ในห้องประชุมนี้ คนที่ไม่สมควรพูดแทนคุณน้ามากที่สุด ก็คือคุณ" "คุณหนูใหญ่ นี่...นี่หมายความว่าอย่างไร?" ผู้จัดการหวังยังจับต้นชนปลายไม่ถูก ถังหว่านหนิงเพียงแค่ยิ้มก่อนกล่าวว่า "ตามปกติเรื่องในครอบครัวไม่ควรเอาไปเผยแพร่ ฉันเองก็คิดจะอดทนเพื่อรักษาหน้าคุณน้า แต่พวกคุณช่างไร้ยางอายเกินไป ฉันปล่อยพวกคุณไปแล้วแท้ๆ แต่กลับได้ใจ ยังมีหน้ามาขอให้ฉันโอนบริษัทให้อีก" "ถังหว่านหนิง! คำพูดของเธอมันไม่น่าฟังเกินไปแล้ว!" หลิวจินกุ้ยยังคงอยากพูดอะไรต่อ แต่ถังหว่านหนิงเพียงส่งสายตาให้เลขาหลี่ เลขาหลี่รัวนิ้วบนแป้นพิมพ์เพียงไม่กี่ครั้ง บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ก็ปรากฏภาพจากกล้องวงจรปิดในสำนักงาน ในภาพนั้น ผู้จัดการหวังและหลิวจินกุ้ยกำลังกอดรัดกันอยู่หน้าโต๊ะทำงา
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 83

"ไสหัวไป!" หญิงคนนั้นคลุ้มคลั่ง ไล่ตะลุมบอนหลิวจินกุ้ยไม่ยั้ง ใบหน้าของหลิวจินกุ้ยถูกข่วนจนเป็นรอยลึก เสียงกรีดร้องของเธอดังก้องไปทั่วห้องประชุม ถังหว่านหนิงมองฉากวุ่นวายตรงหน้าแล้วรู้สึกสะใจอย่างถึงที่สุด ในขณะเดียวกัน ข่าวการที่วิกฤติของตระกูลถังถูกคลี่คลายแล้ว และถังหว่านหนิงขึ้นรับตำแหน่งผู้นำตระกูลถัง ก็ถูกส่งไปถึงหูของลี่เป่ยยวน ลี่เป่ยยวนกำลังปวดหัวเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อตอนกลางวัน เมื่อได้ยินข่าวนี้ คิ้วของเขายิ่งขมวดแน่นขึ้น "วิกฤติของตระกูลถังคลี่คลายแล้ว? มันคลี่คลายได้อย่างไร?" "อันนี้ ผมก็ไม่แน่ใจ...แต่ได้ยินมาว่าเป็นคุณหนูถังที่จัดการปัญหาทั้งหมด" "ถังหว่านหนิง?" เมื่อได้ยินว่าเป็นถังหว่านหนิงที่แก้วิกฤติของตระกูลถัง ดวงตาของลี่เป่ยยวนก็แฝงไปด้วยความอันตรายขึ้นมาทันทีเลขาหวังเห็นเช่นนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวว่า "ประธานลี่ครับ จะให้ผมพาไปดูที่ตระกูลถังด้วยตัวเองไหมครับ?" "ถังหว่านหนิงตัวดี! เมื่อวานยังแสร้งเล่นละครต่อหน้าฉัน ทำให้อาเหยียนโกรธจนออกไป แสดงว่าเธอต้องไปตกลงอะไรบางอย่างกับคุณย่ามาแน่ๆ คิดแล้วก็โกรธตัวเองที่เคยเชื่อว่าเธอไร้เดียง
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 84

ถังหว่านหนิงเพิ่งจะหยิบถ้วยชาขึ้นมา ก็ถูกลี่เป่ยยวนกดลงไปเพียงเห็นลี่เป่ยยวนเหวี่ยงถ้วยชาไปด้านข้าง ถ้วยชาแตกกระจายทันที“ถังหว่านหนิง เธอนี่มันร้ายกาจจริงๆ เมื่อคืนฉันเกือบถูกเธอหลอกแล้ว”“ประธานลี่ คุณพูดอะไร ฉันฟังไม่เข้าใจเลย”ถังหว่านหนิงมองลี่เป่ยยวนตรงหน้าด้วยสีหน้าไร้เดียงสาแต่ลี่เป่ยยวนกลับพูดอย่างเย็นชา “เธอร่วมมือกับคุณย่าแสร้งเล่นละคร จงใจอยู่กับฉันในห้องสองต่อสอง แล้วให้อาเหยียนมาเห็นกับตาตัวเอง จนเข้าใจความสัมพันธ์ของพวกเราผิด เป้าหมายก็เพื่อเงินสองหมื่นล้านนั่นใช่ไหม?”ได้ยินสิ่งที่ลี่เป่ยยวนพูดถังหว่านหนิงก็เข้าใจทันทีว่าเขากำลังสงสัยว่าเงินที่เธอใช้แก้วิกฤตของบริษัทมาจากคุณนายใหญ่ลี่“ประธานลี่ คุณคิดมากไปแล้ว”ถังหว่านหนิงมองลี่เป่ยยวนด้วยสีหน้าจริงจังแล้วพูดว่า “เรื่องเมื่อคืนไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับฉันสักนิด ส่วนเงินสองหมื่นล้านนั้น ฉันเป็นคนหาเอง ไม่เกี่ยวกับคุณนายใหญ่ลี่แม้เสี้ยวกระเบียดนิ้วเดียว”“เธอยังจะโกหกอีกเหรอ?”สายตาของลี่เป่ยยวนหรี่ลง เขาพูดว่า “ก่อนหน้านี้ฉันแค่คิดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ชอบจับผู้ชายรวยๆ แต่ตอนนี้ดูเหมือนเธอจะโลภกว่าที่ฉันคิดไว้
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 85

ลี่เป่ยยวนกล่าวอย่างเย็นชา “กู้เหยียนหลี่อาจปกป้องเธอได้ชั่วคราว แต่ไม่ตลอดไป ตราบใดที่เธอยังเป็นคู่หมั้นของฉันลี่เป่ยยวน เธอก็ต้องทำหน้าที่ของว่าที่คุณนายตระกูลลี่ให้ดี”“หน้าที่ที่คุณพูดถึงก็คือการซักผ้า ทำอาหาร แล้วก็เดินตามคุณต้อยๆ เหมือนลูกสุนัข จนถูกทั้งเมืองหัวเราะเยาะอย่างนั้นน่ะเหรอ?”ถังหว่านหนิงแค่นหัวเราะก่อนพูดขึ้นว่า “นั่นมันหน้าที่ของพี่เลี้ยง ฉันโง่ไปแล้วครั้งหนึ่ง จะไม่มีครั้งที่สองอีกอย่างแน่นอน”ได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของลี่เป่ยยวนก็ค่อยๆ เย็นลงขณะเดียวกัน คนข้างบนก็ขนกระเป๋าเดินทางลงมาเรียบร้อยแล้วเลขาหวังเดินไปยืนข้างลี่เป่ยยวน ก่อนรายงานว่า “ประธานลี่ ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้วครับ”“ส่งคุณหนูถังไป”ลี่เป่ยยวนลุกขึ้นยืน บอดี้การ์ดสองคนที่อยู่ด้านหลังก็เดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างๆ ถังหว่านหนิง “คุณหนูถัง เชิญ”ถังหว่านหนิงขมวดคิ้วสถานการณ์ตรงหน้า บ่งบอกชัดเจนว่าการไม่ไปกับลี่เป่ยยวนเป็นไปไม่ได้เพียงแต่ถังหว่านหนิงคิดไม่ตก ลี่เป่ยหยวนไม่ได้เกลียดเธอมากหรอกเหรอ?ตอนนี้เขาต้องการอะไรกันแน่?ระหว่างทางไปตระกูลลี่ ถังหว่านหนิงไม่เอ่ยปากพูดอะไรเลยเมื่อไปถึงตระกูล
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 86

เลขาหวังอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นว่า "ท่านประธานลี่ ผมว่าเรื่องนี้มันไม่ง่ายอย่างที่เห็น..."คุณหนูถังผู้นี้แตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิงเห็นได้ชัดว่าวินาทีก่อนหน้านี้เธอยังไม่เต็มใจที่จะทำอะไรเลย แต่ผลสุดท้ายกลับไปที่ห้องครัวเพื่อทำอาหารอย่างเชื่อฟังนี่มันทำให้คนอดสงสัยไม่ได้"มีอะไรที่ไม่ง่าย?" ลี่เป่ยหยวนกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ "การจัดการกับถังหว่านหนิง แค่ใช้เงินหรือใช้กลยุทธ์ เธอก็จะยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง ผู้หญิงแบบนี้น่ะ เหอะ..."เห็นว่าเป็นเวลาสองทุ่มแล้วลี่เป่ยยวนก็เดินลงมาจากชั้นบนถังหว่านหนิงวางกับข้าวจานสุดท้ายลงบนโต๊ะ ก่อนจะถอดผ้ากันเปื้อนออกลี่เป่ยยวนกล่าวว่า “ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วลงมา”น้ำเสียงของลี่เป่ยยวนฟังดูเหมือนคำสั่ง ถังหว่านหนิงจึงถามว่า “แล้วเสื้อผ้าล่ะ?”“คุณหนูถัง นี่คือชุดของคุณ”สาวใช้ส่งชุดของคนรับใช้ให้กับถังหว่านหนิงถังหว่านหนิงมองออกว่านี่เป็นการเหยียดหยามกันอย่างโจ่งแจ้งจากลี่เป่ยยวนลี่เป่ยยวนคิดว่าถังหว่านหนิงคงจะโกรธและแสดงอารมณ์ออกมา แต่ไม่คิดเลยว่าถังหว่านหนิงจะรับเสื้อผ้านั้นไปแล้วเดินขึ้นไปชั้นบนโดยไม่พูดอะไร“ประธานลี่……”เลขาหวั
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 87

"หนิงหนิง"ทันใดนั้น เสียงของลี่เป่ยยวนก็ดังเข้ามาในโสตประสาทของถังหว่านหนิงถังหว่านหนิงได้สติกลับมา มองเห็นว่าลี่เป่ยยวนกำลังจ้องมาที่ตน น้ำเสียงของเขาเจือไปด้วยรอยยิ้มเย้าหยอก "หนิงหนิง มานี่สิ""..."กู้เหยียนหลี่นิ่งอยู่กับที่ มองเห็นถังหว่านหนิงสวมชุดของสาวใช้ คิ้วของเขายกขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัวตอนนี้ถังหว่านหนิงเข้าใจแจ่มแจ้งแล้วลี่เป่ยยวนจงใจเรียกกู้เหยียนหลี่มาก็เพื่อทำให้เธอขายหน้าต่อหน้าผู้คน"ประธานกู้ ทำไมไม่นั่งล่ะ?"ลี่เป่ยยวนมองไปที่ถังหว่านหนิง ใช้น้ำเสียงสั่งการ "หนิงหนิง ไปลากเก้าอี้ให้ประธานกู้สิ""..."ถังหว่านหนิงไม่ได้ขยับลี่เป่ยยวนพูดต่อ "ยังจะชักช้าอะไรอีก? อย่าละเลยแขกสิ"เมื่อได้ยินดังนั้น ถังหว่านหนิงก็ก้าวไปยืนข้างกู้เหยียนหลี่ แล้วดึงเก้าอี้ออกมา"ประธานกู้ เชิญนั่งค่ะ"น้ำเสียงของถังหว่านหนิงเรียบเฉยกู้เหยียนหลี่นั่งลงอย่างไว้หน้าสายตาของประธานหลิวจับจ้องไปที่ถังหว่านหนิงก่อนเอ่ยขึ้น "นี่คือคุณหนูถังสินะ? ก่อนหน้านี้เคยได้พบกัน คุณหนูถังช่างสวยจริงๆ"ถังหว่านหนิงเพียงแค่ยืนยิ้มเล็กน้อยโดยไม่พูดอะไร"ต่อให้เป็นคุณหนูของตระกูลไหน ก
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 88

แล้วจะชิมไม่ออกว่าสิ่งนี้คืออะไรได้อย่างไร?เมื่อเห็นว่าประธานหลิวไม่พูดจาถังหว่านหนิงจึงนำเป็ดแปดสมบัติอีกจานมาแล่ เปิดเนื้อเป็ดและอาหารทะเลที่อยู่ข้างในออกมาวางไว้ตรงหน้าประธานหลิว แล้วพูดว่า "ประธานหลิว นี่คือเป็ดแปดสมบัติ"เมื่อประธานหลิวเห็นว่าด้านในเป็ดแปดสมบัติมีเนื้อเต่าจีนและของหายากอื่นๆ เขาก็วางมือที่เดิมกำลังจะหยิบตะเกียบลงทันทีเต่าจีน อุ้งเท้าหมี ล้วนเป็นของต้องห้าม สิ่งเหล่านี้มีเพียงคนรวยเท่านั้นที่สามารถกินได้ประธานหลิวเป็นทูตคุ้มครองสัตว์หายาก ในอดีตเขายังได้บริจาคเงินจำนวนมากเพื่อการกุศลและต่อต้านการล่าสัตว์ใกล้สูญพันธุ์แล้วเขาจะชอบอาหารจานนี้ได้อย่างไร?เห็นว่าประธานหลิวไม่คิดจะหยิบตะเกียบขึ้นมา ลี่เป่ยยวนจึงถามว่า "หรือว่าอาหารไม่ถูกปากเหรอครับ?""ประธานลี่เองก็รู้ ตอนหนุ่มๆ ผมเคยทำธุรกิจเกี่ยวกับอาหารทะเล"ประธานหลิวพูดด้วยสีหน้าเย็นชา "สำหรับวัตถุดิบพวกนี้ ผมรู้จักมันดียิ่งกว่าใคร"เมื่อได้ยินดังนั้น ลี่เป่ยยวนก็ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ประธานหลิวกลับกล่าวว่า "นิสัยของผมคือเกลียดการเสแสร้งที่สุด! ยิ่งไม่ชอบการทำธุรกิจผิดกฎหมาย! ผมคิดว่าเรื่องค
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 89

ลี่เป่ยยวนแค่นหัวเราะเย็นชา “คิดจะใช้คุณย่ามาขู่ฉันงั้นเหรอ? ถังหว่านหนิง ลูกไม้นี้ของเธอมันถูกใช้จนเกร่อแล้ว”“แล้วจะยังไงล่ะ? ใช้ได้ผลก็พอแล้ว”พอเห็นถังหว่านหนิงกำลังจะขึ้นไปชั้นบน ลี่เป่ยยวนกลับยื่นมือออกไปคว้าตัวเธอเข้ามาในอ้อมอกอย่างกะทันหันการกระทำนี้เกิดขึ้นอย่างฉับพลันจนถังหว่านหนิงหน้าถมึงทึง ถามเสียงเข้ม “คุณทำอะไร?”“ถังหว่านหนิง จำสถานะของเธอให้ดี เธอคือคู่หมั้นของฉันลี่เป่ยยวน วันนี้ฉันจะบอกกู้เหยียนหลี่ให้รู้เอาไว้ว่าเธอเป็นผู้หญิงของฉัน อย่าให้เขาคิดเกินเลยไปมากกว่านี้”ถังหว่านหนิงพยายามจะดึงตัวเองออกจากแขนของลี่เป่ยยวน แต่แรงของเขากลับมหาศาลมาก ลี่เป่ยยวนกล่าวเสียงเย็น “ถ้าเธอกลัวว่าคุณย่าจะกลับมา ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันคุยกับคุณย่าเรียบร้อยแล้ว ฉันบอกท่านไปว่าฉันอยากอยู่กับเธอที่บ้านสองต่อสองเพื่อกระชับความสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นขึ้น คุณย่าดีใจมาก และตัดสินใจย้ายออกไปแล้ว”“คุณ!”สีหน้าของถังหว่านหนิงมืดครึ้มลงลี่เป่ยยวนกลับยิ่งโน้มตัวเข้ามาใกล้ถังหว่านหนิง เขากล่าวว่า “ถ้าฉันรู้ว่าเธอไปพูดส่งเดชต่อหน้าคุณย่า ฉันจะเลื่อนวันแต่งงานให้เร็วขึ้น ฉันคิดว่า...เธอคงไม่อยา
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 90

“ยังไม่รีบไปอีก?”น้ำเสียงของลี่เป่ยยวนเริ่มเผยความหงุดหงิดออกมาเลขาหวังจึงไม่มีทางเลือก ต้องรีบขึ้นไปชั้นบนเขาหยุดยืนอยู่หน้าห้องของถังหว่านหนิง แล้วเคาะประตูเบาๆ ก่อนกล่าวว่า “คุณหนูถัง ประธานลี่ขอให้คุณลงไปข้างล่างครับ”ภายในห้องกลับเงียบสนิท ไม่มีเสียงตอบกลับมาเลยเลขาหวังขมวดคิ้ว ก่อนเอ่ยเรียกอีกครั้ง “คุณหนูถัง?”แต่ภายในห้องยังคงไร้เสียงตอบรับเลขาหวังจึงได้แต่กล่าวว่า “คุณหนูถัง ต้องขออภัยแล้วนะครับ”พูดจบ เลขาหวังก็ผลักประตูเข้าไปสิ่งที่เห็นคือห้องที่ถูกจัดเก็บเรียบร้อยเป็นอย่างดี แต่กลับไร้เงาของถังหว่านหนิงเมื่อเห็นเช่นนั้น เลขาหวังรีบวิ่งลงไปข้างล่างทันที ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล ก่อนกล่าวว่า “ประธานลี่ ครับ...คุณหนูถังหายไปแล้วครับ!”“อะไรนะ?”ใบหน้าของลี่เป่ยยวนมืดครึ้ม เขารีบเดินขึ้นไปยังชั้นสองและแน่นอน ภายในห้องของถังหว่านหนิงว่างเปล่าไม่มีใครอยู่เลยสีหน้าของลี่เป่ยยวนยิ่งดูไม่ดีขึ้นเรื่อยๆ เลขาหวังลังเลก่อนกล่าวว่า “ประธานลี่...หรือว่าคุณหนูถังจะหนีไปแล้ว?”“เรื่องมันชัดเจนขนาดนี้ ยังต้องให้นายพูดอีกเหรอ?”น้ำเสียงของลี่เป่ยยวนเต็มไปด้วยคว
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
5678910
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status