บททั้งหมดของ My Boss is Obsessed with me: บทที่ 381 - บทที่ 390

CHAPTER 379Dahan dahan naman na tumango si Rose dahil may punto rin naman talaga si Jeffrey. Sa isang kagaya nito na nag OJT ay maganda talagang oportunidad na makapag training sa ganitong klase ng kumpanya.Pero bigla naman naisip ni Rose kung kaya ba niyang turuan si Jeffrey gayong alam niya sa kanyang sarili na maiilang siya rito lalo na at nagtapat na ito ng nararamdaman para sa kanya.“Kung gayon ay sige… tara na sa magiging pwesto mo. Gusto ko lang din sabihin sa’yo na ayaw ko ng babagal bagal sa trabaho. Ayaw ko rin ng puro reklamo. At isa pa ay maaaring nakakausap mo na ako sa labas at kaibigan ko ang ate mo pero hindi ibig sabihin non ay magiging maluwag na ako sa’yo. Kapag oras ng trabaho ay dapat na magtatrabaho at walang ibang ginagawa na kung ano ano. At isa pa pala ay pakihiwalay ang personal na buhay sa trabaho dahil.kapag narito ay trabaho lang talaga at walang personalan. Kaya sana ay nagkakaintindihan tayo, Mr. Jeffrey,” seryoso naman na sagot ni Rose sa binata kahi

CHAPTER 381Samantala naman pagkaalis ni Rose sa pwesto kung nasaan si Jeffrey ay agad na siyang bumalik sa kanyang table at pabagsak pa siyang naupo sa kanyang upuan habang mariin niyang ipinikit ang kanyang mga mata at saka siya huminga ng malalim.Sa totoo lang kanina habang kaharap at kausap niya si Jeffrey ay ramdam na ramdam niya ang malakas na kabog ng kanyang dibdib dahil na rin siguro sa presensya ng binata. Hindi kasi niya akalain na ngayon kaagad niya ito makakaharap. Ang buong akala niya kasi ay makakapag isip isip pa muna siya bago niya ito muling harapin kaya naman nang bigla na lamang itong sumulpot sa kanyang harapan kanina ay hindi na niya malaman kung ano ba ang kanyang magiging reaksyon dahil totoong nagulat talaga siya.Sa isipin na iyon ay bigla niyang naalala ang kanyang kaibigan na si Harold dahil mukhang naisahan na naman siya nito. Kaya naman wala sa sarili na tumayo ulit siya at agad na naglakad papunta sa opisina ng kanyang kaibigan dahil sigurado siya na na

CHAPTER 383Dahan dahan naman tumango si Jane at saka siya bumalik sa kanyang pagkakaupo.“Nagkita na ba kayo ni Jeffrey kanina? Ang alam ko kasi ay sa department nyo siya ilalagay ni sir Harold,” sabi pa ni Jane habang inaayos niya ang kanyang mga pagkain.“Ha!? O-oo nagkita na kami kanina. Pinapunta na sya ni Harold dahil kailangan siyang ma-train. Doon ko kasi siya ilalagay sa pwesto dati ni Jillian. Wala kasi talagang nagtatagal sa pwesto na iyon at baka siya pa lang ang magtagal.doon,” sagot naman ni Rose habang pilit niyang pinapakalma ang kanyang sarili.“Ganon ba? Pero sa tingin ko naman ay kayang kaya yan ng kapatid ko. Mahaba naman ang pasensya nyan at mabilis lang din naman siyang turuan kaya baka magtagal din siya r’yan. Sana nga rin ay i-absorb sya ng kumpanya kapag natapos ang kanyang OJT dito para hindi na siya mahirapan pa na maghanap ng trabaho. Ang hirap hirap pa naman mag apply ngayon. Ang dami daming hinihingi na kung ano ano,” sagot naman ni Jane.“Sabagay, mahira

CHAPTER 385“Sige. Pagbibigyan kita ngayon,” sagot ni Rose. “Pero sa susunod ay ayaw ko na nag uusap tayo ng tungkol dito sa oras ng trabaho. Sana ay nagkakaintindihan tayo, Jeffrey,” pagpapatuloy pa niya.Agad naman na napangiti si Jeffrey at halos walang paglagyan ang saya na nararamdaman niya ngayon dahil akala niya ay hihindi ang dalaga sa kanyang alok.“Talaga!? Maraming salamat, Rose. Hindi mo alam kung gaano mo ako pinasaya ngayon,” sabi ni Jeffrey. “Wag kang mag alala dahil hindi naman kita kukulitin kapag oras ng trabaho,” dagdag pa nito.“Wag ka na ngang maingay r’yan. Baka mamaya may makakita pa sa atin dito. Sige na bumalik ka na sa pwesto mo,” sabi naman ni Rose at nahihiya talaga siya dahil baka may makakita sa kanila na ganoon mag usap.“Sige, babalik na ako sa aking pwesto. Maraming salamat ulit,” sagot ni Jeffrey.“Message mo na lang ako kung saan tayo magkikita bukas,” sabi pa ni Rose. “Ayaw mo ba na sunduin na lamang kita bukas?” tanong naman ni Jeffrey.Hindi nama

CHAPTER 387Nang paandarin na ni Jeffrey ang kanyang motor ay napahigpit na lang talaga ang pagkakayakap ni Rose sa kanya dahil sa sobrang takot. Kaya naman nagdahan dahan na lang din muna si Jeffrey dahil ramdam niya ang matinding kaba na nararamdaman ng dalaga.Naging tahimik lang naman silang dalawa habang nasa byahe at ng ilang minuto na silang bumibyahe sa motor ay hindi na napigilan pa ni Rose ang kanyang sarili na magtanong.“Malayo pa ba tayo? Saan mo ba kasi ako dadalhin?” tanong na ni Rose sa binata.“Medyo malayo layo pa tayo dahil mabagal lang ang patakbo ko. Pero kung medyo ayos ka naman na r’yan ay pwede ko ng bilisan ng kaunti para makarating na tayo sa pupuntahan natin,” sagot naman ni Jeffrey.“Saan ba kasi tayo pupunta?” tanong pa ulit ng dalaga.“Basta may pupuntahan tayo at tyak na mag eenjoy ka roon,” sagot naman ni Jeffrey. “Basta i-relax mo lang ang katawan at tumingin tingin ka lang din sa paligid para hindi ka masyadong kabahan,” dagdag pa niya.Napabuntong hi