Semua Bab รักสวมรอย: Bab 81 - Bab 90

“นั่นสิคะ...” เธอถอนใจยาวเหยียดแล้วเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยสายตาคาดคั้น “คุณบอกว่าตั้งแต่แต่งงานกันมาคุณไม่เคยคิดเกินเลยกับฉันมาก่อนเพราะว่าตอนนั้นคุณนึกรังเกียจที่ฉันเคยมีความสัมพันธ์และมีลูกกับผู้ชายอื่นหรือเปล่าคะ”“เหลวไหล” เขาเอ่ยเสียงดุ หรี่ตามองเธอด้วยแววตาจริงจังและเครียดขรึม“ถ้าอาคิดอย่างนั้นคงไม่แต่งงานกับรุ้งตั้งแต่แรก รุ้งเหมือนน้องสาว หลานสาวของอามาตลอดทำให้อาไม่เคยคิดเลยเถิดกับรุ้งกระทั่งวันที่รุ้งฟื้นขึ้นมาพร้อมกับความทรงจำที่หายไป ทุกอย่างระหว่างเรามันก็เปลี่ยนไปหมด อาถึงพยายามจะหลีกเลี่ยงเพราะไม่เคยคิดจะเอาเปรียบรุ้งยังไงล่ะ อาเต็มใจที่รอจนกว่ารุ้งจะหายเป็นปกติ เพื่อเป็นการพิสูจน์ด้วยว่า ความจริงแล้วเราสองคนอยากให้ความสัมพันธ์ของเราดำเนินไปในรูปแบบลักษณะไหนกันแน่”เธอมองเขาด้วยความซาบซึ้งประทับใจแต่ไม่สิ้นความสงสัย ดวงตาวาวหรี่ลงเล็กน้อย “หมายความว่าหนึ่งปีที่เราแต่งงานกันมา คุณก็ต้องไปมีคนอื่นบ้างเป็นบางเวลาใช่ไหมคะ”เขาทำหน้าพิลึกก่อนพยักหน้าพร้อมกับยิ้มเจื่อน ๆ “ก็ต้องมีบ้าง รุ้งเองก็น่าจะรู้แต่ไม่เคยพูดหรือถามมากกว่า”เธอมองค้อนขวับใหญ่ “ฮึ...เมื่อก่อนไม่ถือ

“ดูสิ คงจะคิดถึงพ่อมาก คุยกับพ่อจนลืมหิวเลยละมังหืม...ธาราของยาย” ราตรีเดินกลับมาพร้อมกับขวดนมของหลานชายเอ่ยขึ้นอย่างเอ็นดูหลานชายที่ดิ้นยุกยิกอยู่บนเบาะนอนและทำปากจู๋ราวจะคุยอยู่กับธมกร“ตกลงตาหนูชื่อธาราเหรอครับพี่” ธมกรเงยหน้าขึ้นมองราตรีพลางเอ่ยถามด้วยความสนใจ“ใช่จ้ะ แต่ก็ต้องรอให้ผู้กองกับยายรุ้งไปแจ้งเปลี่ยนชื่อแทนชื่อที่ยายรุ้งแจ้งไว้กับทางโรงพยาบาล ส่วนชื่อธารานี่พ่อตาของผู้กองเขาเป็นคนตั้งให้ใหม่ เขาว่ามีน้ำก็มีรุ้ง และน้ำก็สะท้อนเงาจันทร์ให้อยู่ใกล้มากขึ้น เลยให้ตาหนูชื่อธารา ชื่อเล่นก็เรียกกันว่าธารจะได้คล้ายกับชื่อพ่อของแก” ราตรีอธิบายถึงที่มาของชื่อหลานชายยิ้ม ๆ“หึ ๆ พี่หาญก็ยังเจ้าคารมเหมือนเดิมเลยนะครับ” ธมกรหัวเราะเบา ๆราตรีแค่ยิ้มให้ลูกเขยก่อนจะเลิกคิ้วมองพราวรุ้งอย่างสังเกตก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด “เป็นอะไรไปยายรุ้ง มองเหมือนไม่เคยเห็นลูกของตัวเองอย่างนั้นละ”“เอ่อ...” คนถูกถามได้แต่ยืนทำตาปริบอย่างไม่รู้จะอธิบายอย่างไร“รุ้งมานั่งข้างอาตรงนี้มา” ผู้กองหนุ่มเอ่ยเรียกหญิงสาวแล้วหันมาเอ่ยกับราตรี “รุ้งเขาไม่สบายอยู่ครับพี่”“ยายรุ้งก็ดูเป็นปกติดี...ไม่เห็นจะมีเค

เธอส่ายศีรษะ “ไม่ได้อึดอัดค่ะ สบายใจมากกว่าด้วยซ้ำ ที่มีคุณอยู่เป็นเพื่อน ไม่อย่างนั้นฉันคงรู้สึกแปลกๆ ถ้าต้องอยู่ตามลำพังกับพ่อแม่ และลูกชายที่ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าไม่เคยรู้จักพวกเขามาก่อนเลยทั้งชีวิต”“ไม่มีอะไรทำให้รุ้งรู้สึกคุ้นเคยบ้างเลยหรือ...” ธมกรเลิกคิ้วมองหญิงสาวอย่างประหลาดใจ“ไม่เลยค่ะ...ฉันรู้สึกเหมือนไม่เคยอยู่ที่นี่มาก่อนจริงๆ นะคะ”เธอส่ายหน้าเร็วพร้อมกับปฏิเสธ วางผ้าขนหนูในมือพาดพนักเก้าอี้ ขณะทอดสายตามองผ้านวมสีชมพูอ่อนที่ทำให้เตียงซึ่งตั้งอยู่กลางห้องแลดูสดใส กะพริบตามองเตียงขนาดห้าฟุตและเผลอคิดเลยเถิดไปว่ามันเล็กเกินไปสำหรับการนอนสองคน อะไรจะเกิดขณะหลับแล้วเธอพลิกตัวไปกอดก่ายเนื้อตัวแน่นแกร่งไปด้วยมัดกล้ามของเขาอย่างบังเอิญ ร้ายกว่านั้นหากเธอเผลอละเมอทำอะไรงี่เง่าๆ ลงไปเหมือนคราวก่อน สถานการณ์วาบหวามครั้งนั้นทำให้หน้าของเธอร้อนผะผ่าว ไพร่คิดไปลึกซึ้ง ไกลกว่าที่เคยเกิดขึ้นอย่างน่าสะพรึง“อาจจะเป็นเพราะเราเพิ่งจะกลับถึงบ้านเป็นวันแรกก็ได้ อาว่าอย่าเพิ่งคาดหวังหรือกดดันตัวเองเลยนะ ทำใจให้สบายแล้วมันอาจจะดีขึ้นไปเรื่อย ๆ นะ” “ฉันก็ภาวนาให้มันเป็นเช่นนั้นค่ะ”เธอถอนใจ

แล้วปากของเขาก็ประทับลงบนเรียวปากของเธออีกครั้ง ก่อนจะคว้าฝ่ามือนุ่มรื่นของเธอที่ฉ่ำชุ่มไปด้วยครีมโฟมอาบน้ำ ชี้นำเธอให้สำรวจเรือนกายตนเพียงดาวถอนใจแผ่วยาวและปล่อยอารมณ์เพริดไปกับสัมผัสชี้นำของเขาอย่างจำนน แผ่นอกกระด้างของเขาให้ความรู้สึกดีอย่างเหลือเกิน เมื่ออยู่แนบชิด เธอลากฝ่ามือไปตามมัดกล้ามนั้นอย่างสำรวจ เรื่อยลงไปตามสีข้างและเอวสอบก่อนหยุดที่กล้ามหน้าท้องเป็นรอนคลื่นเหนือขอบยางอีลาสติกชั้นในชาย หัวใจเต้นแรงจนร้าวไปทั้งอกเมื่อเผลอมองความแข็งกร้าวที่เปิดเผยอยู่ใต้ผ้ายืดสีขาว เธอเกือบจะชักมือออกถ้าเขาไม่คว้าไว้เสียก่อน ซ้ำยักชักพามือเธอไปทักทายความอหังการนั้นอย่างเว้าวอน“อาแค่อยากให้รุ้งทำความรู้จักกับอา อย่ากลัวเลยนะคนดี”เพียงดาวกะพริบตาเร็วเมื่อช้อนตามองเขาอย่างตระหนก ขณะที่เขาบดเบียดสะโพกเข้าหาฝ่ามือเธออย่างเร่าร้อนและฝ่ามืออีกข้างของเขากำลังลากไล้ไปตามผิวเนื้อเย็นฉ่ำของเธอไม่ผิดกับนักสำรวจเส้นทาง หลีกเลี่ยงที่จะไม่แตะต้องใจกลางที่รวดร้าวอย่างหยอกล้อ ตลอดเวลานั้นเขาไม่ละสายตาจากใบหน้าแดงก่ำของเธอเลย แววตารุ่มร้อนของเขาไหวริกทุกครั้งที่ได้ยินเสียงครางหลุดรอดจากริมฝีปากแห้งผากข

“ที่รัก...ผมรักคุณ” เขาโอบแขนกอดเธอไว้แนบกาย ใบหน้าหมาดชื้นไปด้วยเหงื่อกดลงบนซอกคอของเธอด้วยความรู้สึกอิ่มเอมที่หัวใจอย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับผู้หญิงคนไหนมาก่อนธมกรหรี่ตามองหญิงสาวที่นอนหนุนแขนเขาหลับสนิทอยู่ขณะนี้ด้วยสีหน้าครุ่นคิด โชคชะตากำลังเล่นตลกร้ายกาจ แต่เขาหัวเราะไม่ออก สถานการณ์ที่กลับตาลปัตรทำให้เขาพบกับความเป็นจริงที่ซับซ้อน เมื่อแม่สาวไร้ความทรงจำคนนี้ ไม่มีวันเป็นคนคนเดียวกับพราวรุ้งได้อย่างแน่นอน ซึ่งเขาพิสูจน์แล้วด้วยตัวเองจึงแน่ใจอย่างไร้ข้อกังขา เขาเป็นผู้ชายคนแรกที่ได้สัมผัสเธออย่างลึกซึ้ง นายทหารหนุ่มชันศอกขึ้นข้างหนึ่ง มองดวงหน้าที่เหมือนพราวรุ้ง จนแทบแยกไม่ออกอย่างแน่ใจว่าทั้งคู่เหมือนกันไปยันดีเอ็นเอ แต่สิ่งหนึ่งที่เขาแน่ใจว่าพวกเธอทั้งคู่ไม่เหมือนกันแน่ ก็คือบุคลิกภาพและอารมณ์ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกกับผู้หญิงทั้งสองแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงสำหรับพราวรุ้ง...เธอทำให้เขารู้สึกเอ็นดูเหมือนน้องสาวหรือหลานสาวคนหนึ่ง เมื่อเธอเผชิญกับชะตาชีวิตที่พลิกผัน เขาตัดสินใจแต่งงานกับเธอเพื่อปกป้องชื่อเสียงให้เธอและครอบครัวอย่างบริสุทธิ์ใจ ขณะที่หญิงสาวอีกคน แม้เธอจะมีรู