บททั้งหมดของ Vengeful Heiress: The Billionaire's Ex-Wife Strikes Back: บทที่ 21 - บทที่ 30

Paglabas nila sa opisina, inakala ni Vionne na direkta silang pupunta sa isang restaurant. Pero nang tumigil ang sasakyan sa harap ng bahay ni Levi, agad siyang napalingon dito.“Akala ko sa labas tayo kakain?” tanong niya, hindi maitago ang pagkabigla.“Change of plan,” sagot ni Levi habang binubuksan ang pinto ng sasakyan para sa kaniya. “Gusto kong ako ang magluto.”“Ha?” Halatang naguguluhan si Vionne habang bumababa. “Nagluluto ka ba talaga?”Ngumisi lang si Levi. “Minsan. Pero para sa’yo, mag-e-effort ako.”Hindi na sumagot si Vionne. Tahimik lang siyang sumunod sa binata papasok ng bahay. Pagkapasok nila, agad na dumiretso si Levi sa kusina. Binuksan nito ang ref at inilabas ang mga sangkap. Nakasuot pa rin ito ng fit na polo na bahagyang nakabukas ang ilang butones, kaya’t kita pa rin ang bahagi ng abs niya.Umupo si Vionne sa stool sa gilid ng kitchen island. Tahimik lang siyang nakamasid habang naghahanda si Levi.“Ipagluluto kita dahil hindi ako nakauwi kagabi,” sabi ni Lev

Pagkakalapag pa lang ni Levi kay Vionne sa passenger seat ay bigla na lang sumuka ang dalaga sa mismong dashboard. “Putang—Vionne!” Napamura siya ng malutong habang mabilis na tumungo para kumuha ng tissue sa compartment. Hindi na niya alam kung uunahin ba niya ang suka o ang pagtiyak kung humihinga pa ang babae. Tiningnan niya si Vionne. Nakapikit pa rin ang mga mata nito, pero bahagyang nakaangat ang isang sulok ng labi. Tila ba natatawa. “Lasang... suka... ‘yung wine,” bulong ng dalaga. Napailing si Levi. “Seryoso ka?” Wala pa ring sagot si Vionne, pero narinig niya ang mahinang tawa nito. Hindi malakas, pero sapat para mawala ang iritasyon sa mukha ni Levi. Hinilot niya ang sentido bago napangisi nang kaunti. “You’re unbelievable,” aniya, sabay tiningnan muli ang dalaga. “But... cute.” Hindi niya napigilan ang sarili. Bahagya siyang yumuko, pinunasan ang gilid ng labi ni Vionne gamit ang tissue. Ramdam niyang pawisan na ang palad niya, hindi dahil sa inis, kundi dahil sa pa

Magkasabay na dumating sa Angeles Group sina Vionne at Levi. Tahimik silang sumakay ng elevator habang hawak ni Levi ang kape at mga file. Normal na sa kanila ang mga sulyap at bulungan ng mga empleyado tuwing magkasama sila. Lalo na ngayong lumabas na sa publiko ang engagement nila. Kahit pa alam nilang pareho na peke lang ang lahat, napakabilis ng pag-adjust ni Vionne. Parang wala na lang. Isang role lang dapat ang ginagampanan nila, kaya dapat hindi siya maapektuhan. Pagbukas ng elevator sa floor ng Interior Design and Architecture Division, ngumiti si Vionne sa ilang staff na bumati sa kanila. Pagkarating sa tapat ng opisina niya, agad niyang pinindot ang fingerprint scanner para buksan ang pinto. Pero pagpasok niya, biglang nag-iba ang expression niya. Nakadipa ang mga braso ng isang babaeng nakaupo sa swivel chair niya, parang pag-aari na nito ang buong opisina. Nakataas ang paa sa gilid ng table at may hawak pang latte. Nakataas ang kilay, nakangiti—si Michelle Mendoza. Pada

Pagkabukas pa lang ng pinto ng opisina ay agad napansin ni Vionne ang pamumula sa pisngi ni Michelle. Hindi lang basta pula—may bahid na rin ito ng violet, tanda ng lumalalim na pasa.Napakunot ang noo ni Vionne.“Michelle,” tawag niya sa dalaga habang inaabot ang ilang papeles sa mesa. “Ano 'yang pisngi mo?”Napalingon si Michelle. Sandaling natigilan, parang hindi alam kung tatakpan ba ang mukha o magmamatigas. Sa huli, pinili nitong itaas ang baba at harapin si Vionne.“Wala ’to,” sagot niya agad. “Hindi mo kailangang alamin.”“Michelle,” ulit ni Vionne, mas seryoso na ang tono. “Kung may nanakit sa’yo, you can tell me. Hindi ako kalaban dito.”Napatawa si Michelle. Mataray. Mapait. “Kalaban ka nga, Vionne. Huwag mo nang itanggi. You’re not fooling anyone.”“Hindi ako nakikipag-kompetensiya,” mahinahong tugon ni Vionne. “Hindi mo kailangan tratuhin akong kaaway araw-araw.”Biglang lumapit si Michelle, halos magkadikit na ang mukha nila.“Huwag mo akong kaawaan,” mariing bulong ng d

Pagkababa ni Vionne mula sa meeting, agad siyang tinawag ng assistant niyang si Carmela.“Ma’am, may update lang po ako—umalis na po ng bansa si Sir Levi. Emergency trip daw po. Kanina lang pong umaga.”Napahinto si Vionne. Hindi siya agad nakapagsalita.“Anong sabi mo?”“Umalis po si Sir Levi. Ang sabi sa admin ay may urgent na kailangang asikasuhin sa Singapore branch. Wala na pong ibang detalye.”Tumango si Vionne, pilit pinapakalma ang sarili. “Sige. Balik ka na sa desk mo.”Pagpasok niya sa opisina, deretso siya sa upuan. Binuksan niya ang cellphone. May tatlong missed calls galing sa finance department, pero wala ni isa kay Levi.Sinubukan niyang i-dial ang numero ng binata.Walang sumagot.Tinext niya.Vionne: Where are you? Bakit hindi ka man lang nagsabi?Walang reply.Sinubukan niya sa Messenger. Wala pa ring sagot. Online naman ang icon, pero walang response.Tumayo siya at nilapitan ang bintana. Ilang segundo lang siyang nakatayo roon bago niya muling kinuha ang cellphone.