All Chapters of พรหมซ่อนรัก: Chapter 31 - Chapter 40

41 Chapters

บทที่ 30  แขกพิเศษของฟาร์มมุก

คิรินทร์ให้เวลาแขกพิเศษได้พักผ่อน อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะพาไปเที่ยวชมภายในฟาร์ม ต้นกล้าตื่นเต้นมากเมื่อเห็นหอยมุกหรือหอย south sea ที่ถูกแขวนเลี้ยงในกระชัง“ทำไมหน้าตามันน่าเกลียดจังเลยคับพ่อคิน” ต้นกล้าถาม“มันเป็นธรรมชาติไงต้นกล้า ธรรมชาติสอนเราว่าอย่ามองอะไรแค่ภายนอก คนบางคนอาจจะไม่ได้ดูสุภาพ มึงมาพาโวยแต่เป็นคนดีก็มีเยอะไป” คิรินทร์ชำเลืองมองไปทางอรุณประภาแต่ดูว่าเธอไม่ได้ฟังเลยอรุณีมาลาก็มองเห็นเช่นกัน “พิณ เป็นอะไรน่ะทำไมวันนี้เหม่อจัง” “ไม่มีอะไรหรอก ที่นี่อาจจะลมเย็นเลยคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย” อรุณประภาแก้ตัว“วันนี้พี่เตรียมอาหารไว้ต้อนรับแล้วครับจะไปทานกันเลยไหม” คิรินทร์ยกนาฬิกาขึ้นดูเห็นว่าเป็นเวลาเย็นแล้ว เขาเตรียมให้คนจัดโต๊ะอาหารไว้ที่ระเบียงบนตึกใหญ่ด้านติดชายหาด ซึ่งเหมาะกับการทานอาหารในช่วงที่แดดร่มลมตกแล้วมาก“อันนี้ของเด็กๆ ครับน้องออ ปลากะพงทอดน้ำปลา หมึกกระเทียม แพ้กุ้งกันทั้งคู่เลยไหม” คิรินทร์เลื่อนอาหารให้เด็กๆ ปลากระพงแดงถูกแล่เนื้อหั่นเป็นลูกเต๋าทอดจนเหลืองแล้วนำกลับมาวางเสริฟบนส่วนหัวและก้างที่ทอดจนเหลืองเช่นกัน“ค่ะ แพ้ทั้งสองคน ขอบคุณมา
Read more

บทที่ 31  ไปบ้านปู่ย่า

งานของเธอที่ภูริดารีสอร์ทเป็นไปด้วยดี เธอทั้งสองคนเห็นพ้องต้องกันว่าการเข้ามาซื้อกิจการที่นี่ยังสามารถให้ไปต่อได้และมีกำไร“ความจริงพี่อิงเขาก็อยู่ที่นี่ เขาจะให้เรามาทำไม” อรุณประภาถาม“นั่นสิพี่ หรืออยากให้เรามาเที่ยว” ช่วงบ่ายเธอไปโรงพยาบาลที่อิงควัตรักษาตัว ทิพย์ธาราเพียงมาส่งเธอสองคนแต่ไม่เข้าไปด้วย เธอบอกว่ามีธุระจะต้องไปจัดการเรื่องเอกสารเมื่อสองสาวไปถึงห้องพักพบว่าคิรินทร์คุยกับอิงควัตอย่างสนุกสนาน พวกเขามองมาที่เธอสองคนแล้วยิ้มๆ แต่ไม่พูดอะไร“เพิ่งรู้ว่าพี่อิงกับพี่คินสนิทกัน” อรุณประภาเปรยแต่ไม่ได้รับคำตอบจากใคร “คุยธุระเสร็จแล้วทำไมไม่โทรหาพี่ละครับ” เขาถามรวมๆ ไม่เจาะจงว่าถามใคร “น้องทิพย์เขาบอกว่าจะมาส่งค่ะ เลยไม่ต้องให้พี่คินย้อนไปย้อนมา” อรุณีมาลาตอบ เธอมองหาเด็กๆ “สองแสบไปไหนแล้วคะ”“พยาบาลพาลงไปซื้อขนมครับ” คิรินทร์ตอบ ส่วนอิงควัตถามทันที“ทิพย์มาส่งออกับพิณเหรอ” “ใช่ค่ะ แต่น้องเขาบอกว่าจะไปรีบจัดการธุระเลยไม่ขึ้นมาด้วย”อรุณประภามองพี่ชายอย่างสังเกต “พี่อิงกลับไปรักษาที่กรุงเทพฯ ดีกว่าไหมคะ” อิงควัตทำหูทวนลม น้องสาวจึงพูดต่อ “พิณว่าพรุ่งนี้พิณกลับ
Read more

บทที่ 32  การขอแต่งงานแบบห่วยๆ

ศิวัชพาอรุณีมาลาและลูกแฝดชายหญิงไปบ้านของเขาที่ระนอง นายหัวภาคย์มีบ้านหลังใหญ่ที่อ.เมืองหนึ่งหลัง และมีบ้านที่เกาะพยามอีกหลัง ชายหนุ่มจอดรถหน้าบ้านในตัวเมืองในเวลาเที่ยงตรง เด็กๆ ตื่นเต้นมองไปรอบๆ อย่างสนใจ“บ้านคุณปู่เหรอคับ” ต้นกล้าถาม“ครับ เข้าไปหาคุณปู่คุณย่ากันลูก” “นึกว่าบ้านอยู่ติดทะเลเสียอีกค่ะ ไม่คิดว่าจะอยู่ในเมือง” อรุณีมาลาเปรย“อันนั้นต้องไปเกาะพยามครับ เดี๋ยวพี่พาไปเรามีบ้านบนนั้นอีกหลัง” ศิวัชตอบเขาพาเธอและเด็กๆ ไปถึงห้องโถงพอดี“ว่าไงเจ้าเสือน้อยของปู่” นายหัวภาคย์รอรับหลานชายหลานสาวอยู่แล้ว ท่านรับไหว้อรุณีมาลาและหันไปคุยกับต้นกล้า“มาแล้วเหรอลูก หนูออเหนื่อยไหมจ๊ะ” คุณศิตาเข้ามาสมทบ“สวัสดีค่ะคุณแม่ ไม่เหนื่อยหรอกค่ะ” เธอยิ้มให้มารดาของศิวัช “ไปทานข้าวกันเลยไหมวัช แม่ให้เด็กตั้งโต๊ะแล้ว” “ทานเลยก็ได้ครับแม่ ต้นข้าวบอกหิวแล้ว” ชายหนุ่มตอบ เขาอุ้มลูกสาวขึ้นก่อนจะเรียกอรุณีมาลา“ไปกันครับออ” ส่วนต้นกล้าคุยกับคุณปู่ เด็กชายเดินตามนายหัวออกไปแล้วเมื่อทานอาหารกันแล้ว เด็กในบ้านพาอรุณีมาลาไปดูห้องพักข้างบน ศิวัชบอกให้เธอพักก่อนได้เลยเมื่อเห็นหญิงสาวปิดปาก
Read more

บทที่ 33  สงบเสงี่ยม

ศิวัชและอรุณีมาลาเดินทางด้วยสปีดโบ๊ทจากตัว อ.เมืองไปยังเกาะพยาม ใช้เวลา 45 นาทีก็ไปถึง เมื่อไปถึงเดินต่อไปอีก 200 เมตรก็ถึงบ้านพัก“คุณแม่ แม่มาแล้ว” เด็กชายต้นกล้ากระโดดเข้ามาหามารดา เด็กชายล่วงหน้ามากับคุณปู่คุณย่าตั้งแต่บ่ายสอง“น้องละลูก” เห็นหน้าต้นกล้าแล้ว เธอจะพาลูกกลับกรุงเทพฯ เลยตามที่ตั้งใจไว้ในตอนแรกก็ทำไม่ลง“น้องอยู่กับคุณย่าคับ” ต้นกล้าบอกต่อ “คุณปู่จะพาไปโบสถ์กลางน้ำคับ” “จ้ะลูก แม่ไปคุยกับคุณย่าแปบนึงนะ” เธอปล่อยต้นกล้าไปเล่นกับศิวัชแล้วตัวเองไปหาคุณศิตาในครัวศิวัชมองอรุณีมาลาที่คุยกับแม่ของเขาในครัวแล้วถอนหายใจ“ไง ทำไมทำหน้าอย่างนั้นด็อก อุตส่าห์ให้มีเวลาอยู่ด้วยกันสองคนยังทำหน้าบูด” นายหัวภาคย์ถามลูกชายศิวัชมองหน้าพ่อ เขาตัดสินใจเล่าเหตุการณ์คร่าวๆ ให้ท่านฟัง โดยข้ามช่วงในห้องนอนไปเสียนายหัวภาคย์ส่ายหน้าเมื่อได้ยินเรื่องทั้งหมด ศิวัชเป็นคนฉลาดแต่ขาดเฉลียวโดยเฉพาะในเรื่องความสัมพันธ์ อาจจะเพราะเขาไม่เคยต้องพยายามละมั้ง“พลาดไปเยอะเลยด็อก พ่อก็ไม่รู้จะช่วยยังไง บางทีเราไม่จำเป็นต้องพูดทุกอย่างที่คิดก็ได้นะลูก เก็บๆ ไว้บ้าง ไอ้คำที่ควรพูดก็ไม่พูด
Read more

บทที่ 34  ภัยมาถึงตัว

“ชัยพล” หญิงสาวถอยกรูด ชัยพลก้าวเข้าหาช้าๆ “จำพี่ได้ด้วยเหรอครับ” ชัยพลถาม แววตาเขาดูเหมือนคนบ้า“พะ..พี่พลมาได้ยังไงคะ” เธอพยายามคุยดีๆ“พี่ประกันตัวออกมาได้ ข่าวดีใช่ไหมครับแหมสีหน้าน้องออดีใจจังเลย” เขาพูดพร้อมกับยิ้ม“พี่น่ะรักน้องออจริงๆ นะ ถึงพี่จะเกลียดไอ้เด็กเวรสองคนนั่นก็เถอะ ดีนะวันนี้มาไม่เจอมันไม่งั้นพี่คงจับส่งไปขายที่จีนแล้ว” อรุณีมาลาเอามือปิดปากกับสิ่งที่ได้ยิน“แต่น้องออก็ใจร้ายกับพี่จังเลย ร่วมมือกับผัวเก่าจะเอาพี่เข้าคุกเหรอ” หญิงสาวพยายามตั้งสติ เธอแอบกดปุ่มที่สมาร์ทวอทบนข้อมือ ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ มันเป็นนาฬิกาที่ศิวัชให้มาช่วยทดลองใช้เมื่อสามวันก่อน“พี่เพิ่งทำสมาร์ทวอทตัวใหม่ อยู่ในช่วงทดลองใช้เพิ่งออกจากห้องทดลองมาไม่นาน พี่เขียนโปรแกรมเองนะครับตัวนี้ อยากให้ออใส่สักเดือนว่ามันเสถียรแค่ไหน” ศิวัชสวมให้เองในตอนนั้น“ออใส่อาบน้ำได้เลยมันกันน้ำได้ ถ้ามีอะไรฉุกเฉินกดปุ่มข้างๆ สองครั้งสัญญาณจะส่งไปที่โทรศัพท์ของพี่” หญิงสาวไม่คิดเลยว่าจะได้ทดลองใช้อุปกรณ์ใหม่ของศิวัชรวดเร็วขนาดนี้ศิวัชกำลังขับรถไปยังบ้านของอรุณีมาลา ต้นกล้ากับต้นข้าวอยากได้ข
Read more

บทที่ 35  Ship หาย ที่ไม่ได้แปลว่าเรือหาย

หญิงสาวตื่นมาอีกทีในตอนเช้าของอีกวัน เวลาเดียวกับที่ศิวัชเปิดประตูห้องน้ำออกมา“พี่ทำออตื่นเหรอเปล่า” เขามองหน้าเธออย่างเป็นห่วง อังมือกับหน้าผากของเธอทำท่าโล่งใจ“ดีนะ ออไม่มีไข้”“กี่โมงแล้วคะ ลูกล่ะ” เธอถาม“ตอนนี้เพิ่งหกโมงเช้าเอง ลูกอยู่กับแม่น่ะออ แม่กับพ่อมาถึงเมื่อคืนตอนเที่ยงคืน ออหลับอยู่พี่เลยไม่ได้ปลุก”“ค่ะ เลยทำคนอื่นลำบากกันไปหมด” “อย่าพูดแบบนั้น ทุกคนที่พูดถึงก็ครอบครัวทั้งนั้น” ศิวัชปลอบ รู้ว่าอรุณีมาลายังกลัวอยู่ “ออย้ายไปอยู่บ้านพี่นะ” ศิวัชบอกเมื่อเห็นเธอพยักหน้าเขาจึงพูดต่อว่า“เดี๋ยวพี่ให้คนไปเก็บของให้ ถ้าออยังกลัวก็ไม่ต้องไปเอง”“อิ๋วด้วยนะคะ ให้มาอยู่ดูแลเด็กๆ ด้วยได้ไหม” อรุณีมาลาห่วงคนของตัวเอง ป่านนี้จะเป็นยังไงบ้างโดนทำร้ายอะไรตรงไหนเธอยังไม่ทันได้ดูเลย“ได้จ้ะ พี่ให้คนของออตรวจร่างกายแล้วเมื่อคืน หมอบอกว่าไม่มีอะไรมาก ฟกช้ำนิดหน่อยตรงข้อมือที่ถูกมัด พี่เลยให้ไปอยู่ที่บ้านตั้งแต่เมื่อคืน จะได้อยู่เป็นเพื่อนต้นกล้าต้นข้าวด้วย” ศิวัชพูดเสียงนุ่ม“ขอบคุณค่ะ” อรุณีมาลาสบายใจขึ้นบ้าง“ออหิวไหม อยากกินอะไรรึเปล่าพี่ลงไปซื้อให้นะ” เธอส่ายหน้า “เจ
Read more

บทที่ 36  ขอแต่งงานอีกครั้ง

อรุณีมาลานอนโรงพยาบาลสองวันหมอจึงให้กลับได้ ในเช้าวันที่จะกลับบ้านเธอเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดของตัวเองที่แม่บ้านจัดมาให้ ศิวัชเปิดประตูเข้ามาหลังจากที่เขาไปเคลียร์ค่าใช้จ่ายและรับยามาให้แล้ว“นี่ยานะครับออ” เขาวางถุงยาไว้บนโต๊ะ หญิงสาวเดินมานั่งที่เก้าอี้สำรวจถุงยาว่ามีอะไรบ้าง“ส่วนนี่พี่ซื้อกาแฟมาให้กับขนม” เขาวางกาแฟกับขนมถัดไปจากยา หญิงสาวพึมพำขอบคุณ“ส่วนนี่อีกอย่างครับ แม่พี่ให้มา” เขาวางกล่องกำมะหยี่ลง หญิงสาวมองของแล้วมองหน้าเขาศิวัชนั่งลงกับพื้นตรงหน้าเธอ “วันนี้ออจะได้กลับบ้านที่เป็นบ้านของเรา พี่อยากทำให้ถูกต้อง ไม่อยากให้ใครเอาออไปพูดเสียๆ หายๆ ออแต่งงานกับพี่นะครับ พี่จะได้ดูแลออได้เต็มที่” อรุณีมาลามองหน้าเขา ศิวัชเปิดกล่องแหวนมันเป็นแหวนมรกตน้ำงามล้อมรอบด้วยเพชร“แหวนนี่เป็นแหวนเก่าของท่านตาใช้สวมในท่านยายในวันแต่งงานของท่าน ตกทอดมาถึงคุณแม่ที่เป็นลูกคนเดียวแล้ววันนี้มันจะเป็นของออช่วยรับไว้เก็บไว้ให้ต้นข้าว ในวันแต่งงานของต้นข้าวนะครับ” “แต่งงานเหรอคะ” เธอพึมพำ“ครับ ถ้าออตกลงพ่อกับแม่พี่จะคุยกับคุณอัญ พี่อยากบอกออว่าทั้งหมดที่ผ่านมาพี่รักออ อยากอยู่ใกล้
Read more

บทที่ 37  จบ

งานแต่งงานของศิวัชและอรุณีมาลาถูกกำหนดขึ้นในอีกสองเดือนหลังจากนั้น ยิ่งช่วงใกล้วันงานทั้งเจ้าบ่าวเจ้าสาวก็ยิ่งมีเรื่องวุ่นวาย คุณศิตามาอยู่ยาวที่กรุงเทพฯ เพื่อช่วยเตรียมงานล่วงหน้าถึง 1 เดือนงานนี้มีเพื่อนเจ้าสาวเพียงคนเดียวคืออรุณประภา ซึ่งอรุณีมาลาต้องการให้เป็นแบบนั้น เธอถือว่าพวกเธออยู่ด้วยกันตั้งแต่เกิดดังนั้นในวันสำคัญของชีวิต เธอต้องการให้คู่แฝดรับหน้าที่นี้เพียงคนเดียวส่วนเพื่อนเจ้าบ่าวอรุณีมาลาขอว่าเธอจะเลือกเอง เธอต้องการให้สีหราชซึ่งเคยแนะนำให้เธอกับศิวัชพบกันเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว ซึ่งชายหนุ่มก็ยินดีอย่างยิ่งในวันลองชุดของหนุ่มสาวสี่คน ซึ่งเป็นร้านเดียวกันในระหว่างที่สองสาวฝาแฝดอยู่ด้วยกันในห้องแต่งตัว“ออจะไปฮันนีมูนที่ไหนนะ” พี่สาวถาม“จะไปเกาะพยามน่ะ ไปรอบที่แล้วมัวแต่ทะเลาะกัน ไม่ได้ดูอะไรเลย” อรุณีมาลาพูดปนหัวเราะนิดๆ“พิณดีใจด้วยที่ออมีความสุขสักที” อรุณประภาดีใจกับคู่แฝด เธอไม่เห็นอรุณีมาลาหัวเราะได้จริงๆ มานานแล้ว“จะดีกว่านี้ถ้าเราได้แต่งพร้อมกัน” แฝดน้องพูดด้วยน้ำเสียงสดใสพวกเธอออกมาจากห้องแต่งตัว อรุณีมาลาในชุดไทยจักรพรรดิสีงาช้าง ส่วนอรุณประภาสวมชุดไทย
Read more

ตอนพิเศษ1

หลังจากที่คู่แต่งงานใหม่ใช้เวลาด้วยกันตามลำพังสามวัน คุณปู่คุณย่าก็พาเด็กๆ ตามมาสมทบที่เกาะพยาม และเพราะว่าอยู่ในช่วงปิดเทอมใหญ่ จึงไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องโรงเรียนของเด็กๆเช้านี้นายหัวภาคย์มีแผนจะพาเด็กๆ ไปชมปะการังโดยขึ้นเรือท้องกระจกขนาดใหญ่ ศิวัชสวมเสื้อชูชีพให้ต้นกล้าและต้นข้าว เด็กชายถามบิดาว่า“แล้วเราจะลงไปดูในทะเลจริงๆ ได้ไหมคับพ่อ”“ได้ลูก แต่ลูกต้องโตกว่านี้แล้วไปเรียนดำน้ำก่อนครับ” ศิวัชตอบลูกชายที่ตื่นเต้นกับทุกสิ่งทุกอย่างที่บ้านคุณปู่“ต้นข้าวไม่เห็นอยากลงไปเลย แม่บอกว่าเดี๋ยวตัวดำ” เด็กหญิงพูดขึ้นบ้าง“นี่มันเรื่องของลูกผู้ชาย” ต้นกล้าหันไปพูดกับน้อง เขาจำคำพูดของปู่มาใช้“ไปกันลูกเรียบร้อยแล้ว ห้ามดื้อ ห้ามโผล่หน้าออกนอกเรือ เข้าใจไหมครับ” ดร.หนุ่มบอกลูกแฝดต้นข้าวไม่เท่าไร เขากลัวต้นกล้าจะทำอะไรแผลงๆ มากกว่าเริ่มสายทั้งหมดจึงลงเรือกัน เรือที่ใช้วันนี้เป็นเรือขนาดใหญ่ มีที่ให้เดินหรือนั่งนอนได้ตามสบายตรงกลางท้องเรือเป็นแผ่นกระจกหนาเส้นผ่าศูนย์กลาง ประมาณ 2.5 เมตร ทว่า..เด็กชายต้นกล้ากลับไปสนใจมองปะการังนอกตัวเรือ เขาชะโงกหน้าออกไปเรื่อยๆ “ต้นกล้า หยุ
Read more

ตอนพิเศษ2

เวลาผ่านล่วงเลยมาสี่ปี เด็กชายต้นกล้าในวัยเก้าขวบเขาบอกมารดาว่า“คุณแม่ ต้นกล้าอยากย้ายไปอยู่กับคุณปู่คับ”อรุณีมาลาเงยหน้าขึ้นมองลูกชาย“ลูกเพิ่งเรียนเกรด 3 เองนะลูก ที่นั่นไม่มีนานาชาติให้ไปต่อนะ”“เปิดเทอมหน้าต้นกล้าก็เรียนเกรด 4 แล้วคุณแม่ ปู่บอกว่าถ้าอยากไป ก็เรียนโรงเรียนประจำที่ภูเก็ตได้ ปิดเทอมกลับไปอยู่กับคุณปู่” เด็กชายพูด“ต้นกล้าไม่อยากอยู่กับแม่แล้วเหรอ” หญิงสาวเริ่มน้อยใจลูกชายนิดๆ ศิวัชเดินเข้ามาในห้องเขาได้ยินพอดี ชายหนุ่มวางมือบนบ่าของเธอเป็นเชิงให้ใจเย็น“ลูกไม่เคยเรียนโรงเรียนประจำจะอยู่ได้เหรอลูก” เขาถามต้นกล้า“ปู่บอกว่าพ่อก็เคยเรียน พ่ออยู่ได้ต้นกล้าก็ต้องอยู่ได้ครับ” เด็กชายตอบหนักแน่นศิวัชหันไปถามต้นข้าว “ต้นข้าวล่ะลูก หนูอยากไปไหม” เด็กหญิงส่ายหน้า “หนูอยากอยู่กับพ่อแม่ค่ะ” “คืนนี้พ่อจะคุยกับคุณปู่อีกที ปิดเทอมนี้ต้นกล้าไปเยี่ยมคุณปู่ตามปกติก่อนแล้วกันลูก” ศิวัชสรุปคืนนั้นศิวัชคุยกับอรุณีมาลา เขารอจนเธอลมหายใจสงบเป็นปกติจากบทรักหนักหน่วง ชายหนุ่มดึงร่างเธอมากอดลูบแผ่นหลังเรียบเนียน“เรื่องต้นกล้า ออคิดยังไง” “ออเป็นห่วงลูกค่ะ ต้นก
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status