พรหมซ่อนรัก

พรหมซ่อนรัก

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-09-28
Oleh:  SithaOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
41Bab
1.8KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

อรุณีมาลา ฉัตรอรุณ แม่เลี้ยงเดียวของเด็กหญิงต้นข้าวและเด็กชายต้นกล้า ต้องเวียนมาพบกับพ่อของลูก ดร.ศิวัช อีกครั้งในฐานะญาติดอง เธอจะทำอย่างไร จะปกป้องตัวเองและลูกจากคนแบบเขาได้อย่างไร ################## "พี่วัชคะ ออทำกับข้าวมาฝากค่ะ" อรุณีมาลาเคาะประตูอพาร์ทเม้นท์ของชายคนรัก เธอรู้ว่าช่วงนี้เขาคร่ำเคร่งกับงานวิจัยจนแทบไม่มีเวลาหาอะไรทานจึงทำกับข้าวมาให้ และเธอมีข่าวดีจะบอกเขาด้วย "ออ พี่มีเรื่องจะบอก" เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง มองเธอที่กำลังจัดอาหารให้เขาด้วยความลำบากใจ "ช่วงนี้พี่ต้องเร่งธีสิต พี่คงไม่มีเวลาดูแลออ เราเลิกกันเถอะ" หญิงสาวมองเขาอย่างตกใจ "พี่วัชล้อเล่นเหรอคะ ไม่พูดแบบนี้สิ" หากแต่แววตาของเขาไม่มีแววล้อเล่น "แต่ออกำลัง.." เธอพูดไม่จบ เขายกมือขึ้นบอกว่า "พี่คิดดีแล้ว ที่ผ่านมาถ้าพี่ทำให้ออเข้าใจผิด พี่ขอโทษนะ พี่ขอให้ออเรียนจบกลับไทยไวๆ นะครับ" หญิงสาวน้ำตาคลอเมื่อแน่ใจว่าเขาไม่ได้พูดเล่น เธอพยักหน้ายอมรับไม่พูดอะไรอีก

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ

كان ريموند، الشاب الوسيم ذو الجسد المتناسق، يبتسم بفرح. هذه الليلة كانت ليلة خاصة ومقدسة بالنسبة له ولرحمة زوجته. الذكرى السنوية الرابعة لزواجهما.

لم يكن ريموند سوى مندوب مبيعات في وكالة سيارات تعاني من ضعف الإقبال، لأنها تبيع سيارات مستوردة من بلد آسيوي غير مرغوب كثيرا في السوق.

اللعنة... لم يكن قد قطع سوى نصف الطريق إلى المنزل حين اضطر إلى التوقف والاحتماء. المطر الذي بدأ رذاذا خفيفا قبل قليل تحول الآن إلى هطول غزير.

فجأة رن هاتفه القديم معلنا عن وصول رسالة جديدة. ظن ريموند أن زوجته هي من تواصلت معه، خاصة أن الوقت تجاوز التاسعة مساء، لكنه عندما فتح الرسالة اكتشف أنها من رقم مجهول.

قال في نفسه بقلق:

" من يكون المرسل ولماذا أرفق صورا."

ما إن فتح الرسالة حتى اتسعت عيناه وتسارع نبض قلبه. كانت هناك ثلاث صور مرفقة.

أظهرت الصور امرأة جميلة ذات شعر طويل، ترتدي فستان سهرة أحمر فاقعا شديد الإغراء، حتى إن ما تحته كان يبدو من خلال القماش.

أي رجل طبيعي لا بد أن يُفتن بمثل هذا المنظر.

رغم أن الصور كانت ضبابية بعض الشيء لأنها التقطت خفية، ويبدو أن المكان حانة ليلية أو نادٍ خاص، إلا أن ملامح الوجه ما زالت واضحة ويمكن التعرف عليها.

لم تكن المرأة وحدها. كان بجانبها رجل في منتصف العمر، يحتضنها ويقبّل خدها بحميمية واضحة.

كانت تشبه... رحمة زوجته إلى حد مرعب.

شعر ريموند وكأنه لم يعد يلامس الأرض. تجمد جسده في مكانه.

أيمكن أن تكون هي حقا؟

ولماذا تبدو قريبة ومتناغمة إلى هذا الحد مع ذلك الرجل الأنيق الذي يبدو ثريا جدا؟

إذن... هل كانت الشائعات التي سمعها منذ فترة صحيحة.

هل حققت رحمة صعودها المهني وتفوقها عليه عبر علاقة محرمة.

من شدة غضبه وضع ريموند كعكة باهظة الثمن اشتراها بمبلغ كبير على مقعد محطة الحافلات التي احتمى بها، ثم انطلق مسرعا عائدا إلى منزله غير مكترث بالمطر الغزير.

عندما وصل لم يجد سيارة زوجته في المرآب، ما يعني أن رحمة لم تعد بعد.

حاول تهدئة غضبه بالتفكير بإيجابية. ربما تكون المرأة في الصور مجرد شبيهة.

لكن... لماذا أُرسلت إليه هذه الصور الثلاث؟

وما الغاية من ذلك؟

ظل يفكر باضطراب وقلق.

في حوالي الحادية عشرة وخمس وأربعين دقيقة ليلا، سُمع صوت سيارة تقترب. دخلت رحمة المنزل وفتحت الباب، ثم اتجهت مباشرة إلى غرفة النوم.

كان كل واحد منهما يحمل مفتاحه الخاص.

رأت ريموند مستلقيا وقد أدار لها ظهره وكأنه نائم، فاكتفت بالتنهد، ثم دخلت الحمام وأزالت مكياجها الصارخ.

لكن الحقيقة أن ريموند لم يكن نائما. كان قلبه يغلي والشكوك تلتهمه بسبب تلك الصور.

لم تمض خمس عشرة دقيقة حتى سمع تنفس رحمة الهادئ وقد غلبها النوم. استدار ريموند، ومن خلال ضوء المصباح الخافت رأى ملامح زوجته المنهكة، وكأن التعب بلغ منها مبلغه.

قال في نفسه:

"هل نسيت ذكرى زواجنا الرابعة؟"

"لكن لماذا تبدو متعبة إلى هذا الحد؟"

ازدادت الشكوك في داخله أكثر فأكثر.

في الصباح وعلى مائدة الطعام...

ما زالت صور الأمس الثلاث تتردد في ذهن ريموند، وهو ينظر إلى زوجته التي بدت اليوم أكثر جمالا وهي ترتدي سترة بلون كريمي.

كان شعرها الطويل مموّجا ومصبوغا باللون البني، ينسدل على كتفيها، مع عطر فاخر. بدت رحمة فاتنة ببشرتها البيضاء الناعمة وقوامها الممشوق.

كانت رحمة من أصول مختلطة. والدها من أوراليا، ووالدتها من أصول محلية.

كادت الأسئلة تنفجر من فم ريموند. أين كانت زوجته حتى قرابة منتصف الليل.

لكن رحمة سبقته بالكلام، وتحركت شفاهها المكسوة بأحمر شفاه فاقع أولا.

قالت بهدوء:

" ريموند، اليوم ظهرا ستصل أمي زوجة أبي وأختي الكبرى قادمتين من أوراليا. ستقيمان عندنا طوال وجودهما في مدينة جاكورا. منزلهما هناك يخضع للترميم، فقررتا العودة مؤقتا مع بعض الرحلات السياحية."

ظل ريموند صامتا، ينتظر أن تتذكر زوجته أن هذا اليوم يكمل عامهما الرابع كزوجين.

لكن حتى غادرت رحمة إلى عملها، لم تذكر شيئا عن الذكرى. لم يفعل سوى أن أطلق زفرة طويلة.

رغم أن اليوم يوم عطلة، إلا أن رحمة واصلت عملها كالمعتاد.

وأضافت قبل خروجها:

"قد أعود متأخرة الليلة أيضا. سأرافق مديري في اجتماع مع عميل ضخم يريد إنشاء مجمع تجاري في إقليم كاليما."

كان ريموند عاجزا، مهزوما أمام تفوق زوجته المهني والمالي.

هذه المرة لم تستخدم رحمة سيارتها، بل جاءت سيارة فاخرة لتقلها.

لم يستطع ريموند سوى الإيماء برأسه دون أي قدرة على الاعتراض. كان يعلم جيدا أن تسعين بالمئة من نفقات البيت تأتي من دخل رحمة.

منذ أن انطلقت مسيرتها المهنية، انتقلا من أسرة بسيطة إلى طبقة متوسطة راقية.

وتغير مستوى المعيشة تلقائيا. شاء أم أبى، كانت رحمة الطرف المسيطر ماديا.

شرع ريموند في تنظيف المائدة. هذا العمل البسيط الذي كانت تقوم به رحمة سابقا أصبح الآن من نصيبه. لم يكن لديهما خادمة.

في تلك اللحظة شعر بأن كرامته قد سقطت إلى أدنى نقطة.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
41 Bab
บทนำ
"น้องเพียงออเป็นนักศึกษาป.โท น้องออครับนี่ไอ้วัชเพื่อนพี่ มันมาทำด็อกเตอร์หลายปี ใกล้จบแล้วครับ" สีหราช เพื่อนสนิทของชายหนุ่มกล่าวแนะนำหญิงสาวให้รู้จักกับศิวัช ในงานเลี้ยงของคนไทยที่สถานทูตไทยจัดขึ้นทุกสามเดือน "สวัสดีค่ะ พี่วัช" เธอทักทายเขา จากนั้นความสัมพันธ์ของทั้งสองรุดหน้าอย่างรวดเร็ว หญิงสาวมักจะใช้เวลาว่างจากการเรียนนัดพบศิวัชที่ห้องสมุดหรือโรงอาหารเสมอจนกระทั่งเขาชวนเธอไปที่อพาร์ทเม้นท์ของเขาแทนในระยะหลังๆ แม้ไม่มีคำบอกรักหรือการขอคบกันอย่างเป็นทางการ แต่อรุณีมาลาก็มองโลกในแง่ดีว่าการกระทำสำคัญกว่าคำพูดบ่ายวันหนึ่งเธอมาหาเขาตามปกติ ซึ่งหญิงสาวจะมาหาเขาที่ห้องสัปดาห์ละสองวันหลังจากที่รับประทานอาหารกันอิ่มแล้ว หญิงสาวช่วยเขาเก็บล้างของในครัว "อุ๊ย พี่วัช" เธอสะดุ้งเมื่อท่อนแขนแข็งแรงสอดมากอดรอบตัว ในขณะที่เธอยืนหน้าซิงค์ล้างจาน ไออุ่นที่แนบชิดมาจากด้านหลังทำให้เธอทำอะไรไม่ถูก "อย่าเพิ่งล้างเลยครับ คุยกับพี่ก่อนดีกว่า" เขาจับผมยาวของเธอปัดไปอีกทาง ฝังจมูกลงไปตามซอกคอขาวผ่อง เขาเอื้อมมือปิดน้ำจับตัวเธอให้หันหน้ากลับมาหาเขา จูบแผ่วเบาที่ริมฝีปากก่อนจะเพิ่มดีกรีความร
Baca selengkapnya
บทที่ 1 แม่เลี้ยงเดี่ยว
ห้าปีต่อมา ณ โรงแรมฉัตรอรุณพัทยา ในเครือฉัตรอรุณกรุ๊ป“ไม่ลืมหรอกค่ะงานแต่งงานพี่สาวสุดที่รัก ออจะลืมได้ไงเดี๋ยวไปเจอกันที่นั่นเลยนะคะพี่อัญ บายค่ะ” อรุณีมาลาซึ่งตอนนี้ดำรงตำแหน่งเป็นหนึ่งในผู้บริหารของโรงแรมฉัตรอรุณ คุยโทรศัพท์กับ ‘อัญญา ฉัตรอรุณ’ เซเลปสาวชื่อดังพี่สาวคนโตของตระกูลฉัตรอรุณอัญญากำลังจะเข้าพิธีแต่งงานกับแฟนหนุ่ม ‘เมฆา วิชิตดำรง’ นักธุรกิจหนุ่มชื่อดังในแวดวงเจ้าของสัมปทานรังนกและธุรกิจไข่มุกทางใต้ในเร็ววันนี้ เจ้าสาวต้องการจัดงานปาร์ตี้สละโสดโดยมีแต่แขกญาติใกล้ชิดและเพื่อนสนิทของทั้งเจ้าบ่าวเจ้าสาว ที่บ้านพักส่วนตัวในอาณาจักรของตระกูลฉัตรอรุณ อรุณีมาลาผู้เป็นน้องสาวคนเล็กในจำนวนห้าคนจึงต้องไปด้วยอย่างเลี่ยงไม่ได้หญิงสาวเคลียร์งานต่ออีกราวครึ่งวัน อรุณประภาพี่สาวฝาแฝดไข่คนละใบได้โทรหาเธอในตอนบ่ายสาม“ออ จะไปตราดเมื่อไหร่พิณไปรับเด็กๆ ที่โรงเรียนมาแล้วนะ” อรุณประภาผู้ซึ่งมีบทบาทในการเลี้ยงดูเด็กชายหญิงฝาแฝดมาไม่น้อยกว่าเธอที่เป็นแม่แท้ๆ ได้ไปรับพวกแกมาจากโรงเรียนอนุบาลก่อนแล้วจึงโทรหาน้องสาว“พิณกับเด็กๆ ไปก่อนก็ได้จะได้ไม่ถึงโน่นค่ำมาก เดี๋ยวเย็นเลิก
Baca selengkapnya
บทที่ 2 ปาร์ตี้สละโสด
อรุณประภาเลี้ยวรถเข้าเขตบ้านฉัตรอรุณในเวลาประมาณสิบแปดนาฬิกา เธอจอดรถหน้าบ้านพักของเธอและอรุณีมาลา ในบรรดาพี่น้องฉัตรอรุณทั้งห้าคน คือ อัญญา อิงควัต ไอยวรินทร์ อรุณีมาลาและตัวเธอเอง ทุกคนมีบ้านพักของตนเองที่สร้างแยกเป็นส่วนตัว บนเนื้อที่ในเขตของตระกูลฉัตรอรุณประมาณสามไร่ แต่บ้านของเธอและอรุณีมาลาถูกสร้างเป็นบ้านเดี่ยวสองหลังที่เชื่อมติดกันเพื่อความสะดวกในการไปมาหาสู่“เฮ้...ถึงแล้ว” ต้นกล้าร้องอย่างดีใจเมื่ออรุณประภาเปิดประตูรถให้ลง ส่วนต้นข้าวหลับไปแล้วหญิงสาวจึงตั้งท่าจะอุ้มหลานลงจากรถ“พิณกับเด็กๆ มาถึงกันแล้วเหรอ” อิงควัตพี่ชายคนรองไปตรวจความเรียบร้อบรอบบ้านๆ เขาวนรถผ่านมาพอดี ชายหนุ่มจึงจอดรถแวะลงมาคุยกับน้องสาวและหลานๆ “ว่าไงหนุ่มน้อย เมารถไหมวันนี้” ชายหนุ่มทักหลานชายวัยสี่ขวบเด็กชายต้นกล้าพนมมือไหว้คุณลุง และตอบฉะฉานว่า“หวัดดีครับ ต้นกล้าโตแล้วคนโตไม่เมารถหรอกลุงอิง” อรุณประภาหัวเราะเมื่อได้ยินคนที่บอกว่าโตแล้วตอบ“พิณกับเจ้าสองแสบเพิ่งมาถึงกันเองค่ะพี่อิง แล้วพี่ล่ะมาตั้งแต่ตอนไหน” “พี่มาสักพักเพิ่งไปตรวจรอบๆ บ้านมา เดี๋ยวว่าจะออกไปทักทายว่าที่พี่เขยกับญ
Baca selengkapnya
บทที่ 3 ญาติดอง
อรุณีมาลาสงบจิตสงบใจทำสมาธิเมื่ออรุณประภาส่งภาพ “แขก” ของพี่สาวมาให้ เธอไม่คิดด้วยซ้ำว่าจะได้พบกับผู้ชายคนนั้นอีก ไม่เคยคิดว่าเขาจะเป็นญาติกับเมฆา“ออ ตอนนี้อยู่ไหนแล้ว” อรุณประภาโทรมาหลังจากที่ส่งภาพมาให้ทางแชทสองนาทีก่อน“กำลังจะถึง อีกไม่เกินห้านาที” เธอกำลังเลี้ยวรถยนต์ผ่านประตูใหญ่เข้ามาพอดี“พี่อัญบอกว่าให้ออแวะที่ตึกใหญ่อย่าเพิ่งเข้าบ้าน จะแนะนำให้ออรู้จักญาติพี่เมฆ ออจะไหวไหม” พี่สาวฝาแฝดถาม“ไหว เดี๋ยวเจอกัน”เธอตอบสั้นๆ การที่จะเข้าบ้านโดยไม่ผ่านตึกใหญ่ มันแทบเป็นไปไม่ได้เลยเพราะบ้านเธอกับพี่สาวฝาแฝดอยู่หลังสุดท้ายด้านในสุด มาถึงตอนนี้ไม่ไหวก็ต้องบอกไหว ทันทีที่หญิงสาวจอดรถหน้าตึกใหญ่ ทุกคนในห้องอาหารก็หันมามองเป็นตาเดียว“คุณแม่”“แม่ออขา”เด็กสองคนรีบวิ่งออกจากห้องไปรับมารดาที่เพิ่งมาถึง อรุณีมาลาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเปิดประตูรถ ส่งยิ้มให้ลูกๆ เธอเดินเข้ามาอย่างไม่รีบร้อนเยื้องย่างดุจนางพญา โปรยยิ้มให้พี่สาวและว่าที่พี่เขย“สวัสดีค่ะพี่อัญ พี่เมฆ” ศิวัชจ้องคนที่เพิ่งมาถึงตาไม่กระพริบโดยไม่รู้ตัว กิริยาของเขาอยู่ในสายตาของคิรินทร์ เจ้าของฟาร์มมุ
Baca selengkapnya
บทที่ 4 เรามีเรื่องต้องคุยกัน
การแข่งขันตกลงกันว่าจะใช้ปืนสั้น ยิงคนละสิบนัด ใครเข้าเป้ามากที่สุดคนนั้นชนะ ผู้ที่ร่วมแข่งคือหนุ่มๆ ทุกคนได้แก่ เมฆา พัทธดนย์ คิรินทร์ ศิวัชและคมกริช “น้องออไม่แข่งเหรอครับ” พัทธดนย์ถาม“ไม่ล่ะค่ะ ซ้อมมาตั้งแต่เช้าแล้ว” ในขณะที่การแข่งขันกำลังจะเริ่ม เสียงร้องไห้จ้าดังมาจากในบ้าน อรุณีมาลาทิ้งทุกอย่างรีบเข้าไปดูลูก ทุกคนพากันวิ่งตาม หญิงสาวพบว่าลูกสาวหกล้มเพราะแม่บ้านทำน้ำหกไว้ยังไม่ทันได้เช็ด “โอ๋...เจ็บตรงไหนแม่เป่าให้ค่ะ” เด็กหญิงล้มหน้าคะมำกับพื้นปากเป็นแผลเลือดออกนิดหน่อย แต่น่าจะเจ็บมาก“เดี๋ยวแม่ทำแผลให้นะ หนูมีแผลตรงไหนคะต้นข้าวให้แม่ดูหน่อย” เธอปลอบลูกที่ยังไม่คลายสะอื้น แม่บ้านเข้ามาขอโทษหญิงสาวโบกมือบอกไม่เป็นไร“ไม่เป็นไรค่ะ ทีหลังก็ระวังหน่อย” อรุณีมาลาพูดแค่นั้น เธอเข้าใจว่าไม่มีใครอยากให้เกิดเรื่องแบบนี้“พวกพี่ออกไปเล่นเกมกันตามที่คุยไว้เถอะค่ะ ตรงนี้ไม่มีอะไรแล้ว” แต่หลายคนส่ายหน้าบอกว่าไม่สนุกแล้ว“พาลูกไปหาหมอดีกว่าไหมออ เดี๋ยวพี่ขับรถพาไปให้ก็ได้” ศิวัชพูดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเธอไม่รีบพาลูกไปหาหมอแต่คำพูดของเขาทำให้ทุกคนหันมาม
Baca selengkapnya
บทที่ 5 งานล่ม
อรุณีมาลาปิดประตูห้องนอนกดล็อกแน่นหนา เธอกอดลูกสาวคนเล็กที่กำลังร้องไห้เพราะตกใจ “แม่ขอโทษนะลูก” หญิงสาวกอดลูกแล้วร้องไห้เงียบๆ จนในอีกไม่กี่นาทีต่อมามือเล็กๆ ของเด็กหญิงจับที่หน้า เช็ดน้ำตาให้มารดา“แม่อย่าร้อง หนูไม่ร้องแล้ว” คำพูดของเด็กหญิงทำให้น้ำตาที่เริ่มแห้ง เพราะว่าเธอพยายามจะหยุดร้องไห้มันกลับมาอีก หญิงสาวกอดลูกไว้แน่นพึมพำขอบคุณเด็กน้อยนาทีนั้นเธอตัดสินใจที่จะกลับบ้านดังนั้นเธอจึงเริ่มเก็บของใช้ส่วนตัวเงียบๆ อรุณีมาลาคิดว่าคืนนี้หากเธอไม่อยู่ในงานปาร์ตี้พี่สาวคงเข้าใจและไม่ว่าอะไร เธอเก็บของใส่กระเป๋าทั้งของตัวเองและลูกสองคนแล้วอุ้มเด็กหญิงลงมาข้างล่าง ในห้องโถงทุกคนไปกันหมดแล้วจึงเธอโล่งใจที่ไม่ต้องตอบคำถามใครหญิงสาวพาลูกขึ้นรถ เธอถอยรถออกก่อนจะชะลอเมื่อเจอแม่บ้าน เธอลดกระจกสั่งข้อความถึงพี่สาวว่า“ฝากบอกพี่อัญด้วยนะว่าฉันมีธุระด่วนต้องกลับกรุงเทพฯ ก่อน มีอะไรเดี๋ยวฉันโทรหาพี่อัญเอง” “ได้ค่ะคุณออ” อีกฝ่ายรับคำไม่สงสัยอะไรเธอขับรถออกจากบ้าน ผ่านหน้าตึกใหญ่โดยไม่แวะทักใคร เมื่อออกพ้นประตูแล้ว หญิงสาวโทรหาอรุณประภาคุยผ่านสมอลทอล์ค“พิณเหรอ ตอนนี้อยู่ไหน”
Baca selengkapnya
บทที่ 6  งานแต่งงานพี่สาว
อีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมาถึงกำหนดงานแต่งงานของอัญญาและเมฆา ซึ่งจะจัดที่โรงแรมฉัตรเพชร กรุงเทพฯ ก่อนหน้านั้นสองวันเป็นการเข้าคอร์สอาบน้ำแร่แช่น้ำนมของเจ้าสาว และเธอได้เกณฑ์น้องสาวให้มาทำด้วยทุกคนที่บ้านเรือนหอของเธอ อรุณีมาลาก็มาด้วยเช่นกันอัญญาได้เหมาช่างจากสถาบันความงามชื่อดังมาทำให้นอกสถานที่ มีทั้งการขัดผิว ขัดตัว นวดตัว นวดหน้าครบวงจร ในระหว่างที่เธอแช่น้ำแร่กันอยู่ อัญญาได้คุยกับน้องสาวคนเล็กเรื่องที่สีหราชบอกว่าเขาเป็นต้นเหตุของเรื่อง“พี่สิงห์ไม่ผิดหรอกค่ะ” อรุณีมาลาพูดหลังจากฟังพี่สาวเล่าหมดแล้ว“เพราะพี่สิงห์บอกเขาว่า ถ้าแน่ใจว่าไม่รักก็ให้บอกเลิกออซะ เขาไม่ได้ถูกบังคับให้บอกเลิกออแต่เขาคิดดีแล้วต่างหาก เขาเป็นคนตัดสินใจเองค่ะ” อัญญาฟังด้วยความเห็นใจน้องสาว “แล้วนี่ออคิดจะทำยังไงต่อไป ตั้งแต่กลับมาคุณด็อกเตอร์เขาติดต่อมาบ้างไหม” อรุณีมาลาทอดสายตามองไปไม่มีจุดหมายเธอนิ่งคิดไปชั่วครู่ ก่อนจะตอบตามตรง“เขามาขอพบที่โรงแรมค่ะ แต่ออไม่ให้พบ” หญิงสาวยังไม่พร้อมจะคุยกับพ่อกับลูก ไม่พร้อมเจอหน้า ไม่พร้อมทำอะไรทั้งสิ้นเกี่ยวกับผู้ชายคนนั้น“พี่ว่าเขาคงไม่ยอมหยุดแค่นี้ ถ
Baca selengkapnya
บทที่ 7  คุณพ่อ
งานพิธีช่วงเช้าผ่านไปด้วยดี เมื่อแขกทยอยกลับจากไปแล้ว เจ้าภาพและญาติสนิทจึงร่วมทานอาหารกัน อรุณีมาลากับลูกสองคนร่วมโต๊ะเดียวกับอิงควัตและอรุณประภา แทนไทแฟนหนุ่มของแฝดคนพี่“ออ พี่นั่งด้วยได้ไหม” สีหราชถือแก้วน้ำเดินมาหา เขายิ้มให้เธอเลยไปถึงหลานๆ สองคน“พี่สิงห์ เชิญค่ะ” หญิงสาวเชิญญาติหนุ่มร่วมโต๊ะ เธอมองตามสายตาของเขาที่จับจ้องไปยังคู่แฝดทั้งสอง“ต้นกล้ากับต้นข้าวลูกของออเองค่ะ ธุลุงสิงห์สิลูก” ท้ายประโยคเธอหันไปบอกลูกชายหญิง ที่ธุคุณลุงตามแม่บอก วันนี้เด็กทั้งสองมีคนที่ต้องทักทายเยอะไปหมด จนการยกมือไหว้คนไม่รู้จักเป็นเรื่องปกติที่ทำโดยไม่มีคำถามไปแล้ว“หวัดดีครับ สวยหล่อเหมือนพ่อแม่เลยเนอะ” สีหราชทักทาย หนุ่มน้อยทำหน้าฉงน“พ่อ... พ่อแทนเหรอคับ” เด็กทั้งคู่เรียกคนรักของอรุณประภาว่าพ่อแทนให้สอดคล้องกับแม่พิณมานานแล้ว ชายหนุ่มคนที่ถูกกล่าวถึงยิ้มน้อยๆ “พ่อแทนไม่หล่อเท่าพ่อของต้นกล้าหรอกครับ” เขาพูดเพียงแค่นั้น เข้าใจน้องสาวของคนรักแต่ก็เห็นใจฝ่ายชายเช่นกันสีหราชทักทายหลานๆ สองสามประโยค ก่อนจะพูดกับอรุณีมาลาให้ได้ยินกันแค่สองคน“พี่ขอโทษนะออ พี่เป็นคนผิดเองแหล่ะที่เข้
Baca selengkapnya
บทที่ 8  ไอ้กุ๊ย=ดร.ศิวัช
งานเลี้ยงช่วงค่ำส่วนมากแขกจะเป็นนักธุรกิจที่เป็นคอนเนคชั่นของครอบครัวทั้งสองฝ่าย ศิวัชก้าวเข้างานพร้อมกับคุณศิตา ท่ามกลางสายตาของแขกในงาน เขามองหาอรุณีมาลาและลูกพบว่าเธอยืนคุยกับชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่ง แต่ก่อนที่เขาจะไปหาเธอหูก็ได้ยินเสียงสตรีสองคนคุยกันอยู่ด้านหลัง“นั่นใครคุยกับคุณเจษฎาน่ะเธอ” “อ๋อ..น้องสาวเจ้าสาวไงคนเล็กสุด” “จำได้ล่ะ คนที่ไปเรียนต่อเมืองนอกแล้วหอบลูกกลับมาพร้อมปริญญาน่ะเหรอ” “ใช่ ไปเรียนทีเดียวได้ปริญญามาสามใบเลย” เสียงหัวเราะคิกคักเริ่มดังขึ้นเมื่อเจ้าตัวเริ่มสนุกปากกับเรื่องคนอื่น“แล้วพ่อเด็กล่ะ ไม่มีเหรอ”“ก็ไม่เคยเห็นนี่นะ คนสวยก็งี้รวยด้วยคงใช้ชีวิตเหลวแหลก คงท้องกับไอ้กุ๊ยที่ไหนสักคนหรือไม่ก็อาจจะมั่วจนไม่รู้ว่าท้องกับใคร” “แหม..เธอก็ว่าไป” ศิวัชหันไปทางผู้หญิงช่างพูดทั้งสองคน“ขอโทษครับ ไอ้กุ๊ยที่คุณพูดถึงเมื่อครู่คือผมเอง” เธอทั้งสองเห็นแววตาไม่เป็นมิตรขัดกับรูปร่างหน้าตาที่หล่อราวเทพบุตรของศิวัชแล้วเกิดอาการหายใจไม่ทั่วท้อง“เอ่อ..คุณคงฟังผิดค่ะ เราสองคนไม่ได้นินทาใครเลยนะ”“มีอะไรเหรอวัช” เกวลินปราดเข้ามากอดแขนศิวัช เธอเป็นญาติห่างๆ ของเมฆา
Baca selengkapnya
บทที่ 9  ต้นกล้ากับคุณป้าปากแดง
อรุณีมาลาเข้าห้องน้ำเมื่อออกมาพบศิวัชยืนรออยู่“ออ พี่อยากขอเวลาคุยด้วย” หญิงสาวมองนาฬิกา “เรื่องอะไรคะ”อเธอถามสีหน้าไม่บ่งบอกว่าอยู่ในอารมณ์ใด“เรื่องลูกกับเรื่องของเรา” ชายหนุ่มตอบตรงๆ“วันนี้ดึกแล้วฉันไม่อยากคุย แต่ถ้าคุณจะคุยคุณก็มาที่นี่พรุ่งนี้เช้า ฉันจะอยู่ที่นี่จนถึงเที่ยง” อรุณีมาลาตัดสินใจทำตามที่อิงควัตบอก คุยกันให้รู้เรื่องสักทีก็ดีเหมือนกันศิวัชหน้าตาแจ่มใสขึ้นทันที“ได้ครับออ พรุ่งนี้พี่จะมาแต่เช้าขอบคุณออมาก” ชายหนุ่มจับมือเธอกุมไว้ แต่อรุณีมาลาสลัดทิ้งทันที แววตาเธอบอกชัดเจน 'อย่าแตะต้องตัวฉัน' หญิงสาวเดินกลับเข้างานเร็วๆ ชายหนุ่มรีบเดินตาม“พี่ขอโทษ ออกับลูกจะขึ้นห้องเลยไหมเดี๋ยวพี่ไปส่ง”“ไม่ต้องค่ะ” หญิงสาวเดินมาถึงโต๊ะพอดี อรุณประภารออยู่เธอถามน้องสาวฝาแฝด “ออพาเด็กขึ้นไปนอนเลยไหม เดี๋ยวพี่ช่วยแล้วจะออกไปข้างนอกกับพี่แทน”“พิณออกไปเลยก็ได้ ออพาลูกขึ้นเองได้” หญิงสาวพูดให้พี่สาวสบายใจ“ไม่เป็นไรครับแม่พิณ เดี๋ยวพ่อไปส่งต้นกล้าเอง” เด็กชายพูดอย่างมั่นใจ เพราะพ่อบอกไว้ว่าจะไปส่งแล้วพรุ่งนี้จะมาหาศิวัชอุ้มเด็กหญิงต้นข้าวที่เริ่มงอแงเพราะง่วงนอน
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status