《Flash Marriage with the Mad Genius Doctor》全部章節：第 171 章 - 第 180 章

HALATA ang frustration sa mukha ni Marcus matapos marinig ang ulat ng tauhan. Akmang uutusan ito nang bumukas ang pinto ng kwarto.Lumabas si Caitlyn na may bitbit na bag, nakabihis at mukhang handa nang umalis. "Ang bilis mong nakabalik," puna ng dalaga.Mabilis itong nilapitan ni Marcus at sinabihan, "May mga sasakyan sa labas. Sa tingin ko'y tauhan ni Diego, bumalik para magmasid.""A-Ano?" Napatingin si Caitlyn sa bintana kahit wala naman siyang makikita mula roon. "Hindi naman siguro tayo lulusubin dito, tama?"Natahimik si Marcus, hindi masagot ang tanong dahil maging siya ay hindi tiyak. Hanggang sa muli niyang mapansin ang dala nitong bag kaya kinuha niya. "Hindi nila pwedeng mahalata na paalis din tayo. Kaya iiwan mo 'to at walang ibang dadalhin na gamit kundi cellphone at passport lang.Naguluhan si Caitlyn. "Pero—""Ako nang bahala pagdating natin sa Mexico," ani Marcus. "Sige na, magpalit ka na." Saka niya ito marahang tinulak papasok sa silid.Mayamaya pa ay lumabas na si

PAGPASOK nina Caitlyn at Mika sa restroom ay walang ibang tao. Sumilip pa nga ang huli sa bukas na cubicle pero wala nang bigla na lamang sumulpot ang babaeng tauhan ni Marcus sa likod ng pinto, doon pala ito nagtago pagpasok.Walang salitang binigay nito ang paper bags kay Caitlyn kaya wala siyang sinayang na oras at nagpalit ng damit.Naghintay ng ilang sandali si Mika sa labas habang ang babae ay panay ang tingin sa suot na relo. Nang lumipas ang halos tatlong minuto ay hinawakan siya sa braso at sinabihang kailangan na nilang umalik."What? What about her?" Sabay turo sa cubicle kung nasaan ang kaibigan.Sinabi ng babae na kailangan nila itong iwan dahil nasa labas ang mga kalaban. Kapag napansin na masyado na silang natatagalan sa loob ay baka pasukin sila at mabisto ang ginagawa nila.Bakas sa mukha ni Mika na ayaw niyang umalis at iwan ang kaibigan. Pero para hindi masira ang plano ay kailangan niyang makipag-cooperate. "Let me say goodbye before we leave," anas niya saka kumat

NASA loob na sila ng kotse patungo sa lugar kung nasaan si Antonio. Matapos ang kasal ay nagpasiya si Caitlyn na gusto niyang makita ang ama.Bagama't wala silang malalim na pinagsamahan at tanging dugo lang ang nagkokonekta sa kanila, ay masakit pa rin tanggapin na wala na ito.Sa mga kuwento ni Marcus, nakilala niya ito bilang isang mabuting ama na handang gawin ang lahat para sa kaligtasan ng anak.Nakakapaghinayang nga lang na hindi man lang siya nabigyan nang pagkakataon na makasama ito nang matagal."Kuya…" tawag niya kay Marcus na kanina pa tahimik na lumuluha.Ngunit tulala lang ito at paulit-ulit na bumubulong ng salitang hindi niya marinig. "Kuya?" Lumapit na siya, pilit tinitingnan ang mukha nito pero nang makita niyang namumula at punong-puno nang pagsisisi ang mga mata nito ay napaatras siya.Pag-angat nang tingin ay nagtagpo ang mata nilang dalawa ni Ezekiel na nasa passenger seat. Umiling-iling ito, nagpapahiwatig na huwag nang kulitin si Marcus.Kaya umayos siya nang u

HINDI na nagawang magsalita ni Caitlyn nang marahang dumampi ang labi ng asawa. Sa pagkakataong iyon, wala nang hiya at pangamba.Marahan siyang yumakap sa leeg ni Ezekiel habang tumutugon sa halik. Ramdam niya ang init ng mga palad nitong maingat na humawak sa bewang niya sa kabila nang nakabalot sa kanyang katawan.Ang isang kamay nito ay malayang naglalakbay at humahaplos sa ibang parte ng kanyang katawan hanggang sa pumirmi sa itaas ng dibdib.Kakaibang kuryente ang naramdaman niya, tila kinikiliti ang buong katawan hanggang sa hilahin na siya nito patungo sa kama. Doon, marahan siyang inihiga—hindi bumibitaw sa halik.Matapos ay bumaba ang halik nito sa kanyang leeg, nagtagal ng ilang sandali bago tuluyang bumaba pa. Sa pagkakataong iyon ay nagbago ang paraang ng paghalik nito.Paunti-unting dumadampi ang halik ni Ezekiel sa pagitan ng kanyang dibdib, ang kaliwa nitong kamay ay nasa tuktok ng kanyang ulo—nakaalalay habang ang kanan ay naglalakbay na, marahang humahaplos nang paik

NAGISING si Caitlyn, una niyang namulatan ang wallclock. Pasado alas-tres na ng hapon, nakahiga sa kama at nasa isang silid na hindi siya pamilyar.Sa palagay niya ay nasa ospital siya base na rin sa IV line na nakakabit sa likod ng palad. Akma siyang babangon nang makarinig nang pagbukas ng pinto.Bumungad sa kanya ang asawa na may dalang termos at nang makita siyang gising na ay agad na dumalo. "Kumustang pakiramdam mo?" Bakas ang pag-aalala sa mukha ni Ezekiel."Nasa'n na tayo?""'Wag ka munang tumayo, kabababa lang nang lagnat mo."Hindi na nagmatigas si Caitlyn at nahiga lang. Ilang sandali pa ay tumulala, rumagasa ang alaala bago siya mawalan ng malay.Masikip ang dibdib niya sa kaalamang wala na ang abuela. "Tumawag na ba ulit sila Mommy?""Hindi pa, pero nag-message silang iuuwi nila sa Pinas ang labi ni lola Consolacion," sagot ni Ezekiel, saka hinawakan ang kamay nito. "Nasa Venezuela tayo ngayon. Kinailangan na kitang dalhin dito sa ospital dahil sobrang taas ng lagnat mo…