บททั้งหมดของ Flash Marriage with the Mad Genius Doctor: บทที่ 191 - บทที่ 200

MABILIS na lumipas ang mga araw at maraming nangyari. Matapos ang biglaang pagbisita ni Marcus ay pinaubaya ni Caitlyn ang lahat ng negosyong iniwan sa kanya ng ama.Ang naiwan lang sa kanya ang bahay, lupat at shares. Nang una ay ayaw tanggapin ni Marcus pero dahil wala naman siyang kaalam-alam sa negosyo, hindi rin naman niya pwedeng abalahin si Sandro maging ang ama.Si Fiona naman ay nais na mag-aral ulit para makatulong sa kompanya at iba pang negosyo ng pamilya. Nang tanungin kung saan niya nais na mag-aral, hindi agad ito nakapag-decide dahil nais na mag-travel abroad.Kaya nag-suggest si Caitlyn na bakit hindi na lang sa Italy. Wala na rin kasing mag-aasikaso ng naiwan na bahay ng abuela. Nag-aalala siyang baka mapabayaan kaya iyon ang sinabi niya sa pamilya.Pumayag si Alejandro at Sandro dahil maganda ang university sa Italy. Si Meriam lang ang nag-aalangan dahil hangga't maaari ay gustong kasama ang mga anak sa iisang lugar."She's not a little girl. Let her do what she want

PASADO alas-otso na nakauwi si Ezekiel sa tahanan ng mga Salvante. Pagpasok niya sa bahay ay nakasalubong niya ang isang katulong na pababa ng hagdan."Tulog na ba si Caitlyn?" tanong niya dahil sa nakalipas na tatlong buwan ay laging paiba-iba ang oras ng tulog nito.Minsan alas-singko pa lang ng hapon ay natutulog na ito, tapos ay nagigising ng madaling araw at matutulog kapag mataas na ang araw."Hindi ko po sure, Sir," anito hanggang sa tuluyan nang umalis.Nagpatuloy naman si Ezekiel habang pinapanood sa cellphone ang CCTV sa condo. Gusto lang niyang makita ang itsura at mahigit isang buwan na silang hindi umuuwi ng asawa dahil ang gusto nito ay umuwi sa pamilya.Payag naman siya roon kaysa mag-isa ito sa condo at nagdadalang-tao. Minsan nilang napag-usapan na mag-hire ng makakasama nito habang busy siya sa ospital pero mas komportable si Caitlyn na kasama ang magulang, para magabayan ni Meriam tungkol sa pagbubuntis.Huminto siya sa tapat ng p***o at marahang binuksan. Hindi pa m

MAGKAHAWAK-KAMAY na naglalakad sa dalampasigan sina Matthew at Mika. Parehong nakayapak ang dalawa habang umiihip ang hangin dagat.Patungo sila sa dulo ng beach kung saan mas makikita nila nang malinaw ang paglubog ng araw. Saglit na huminto si Mika, dinama ang tubig dagat na binabasa ang kanyang paa."Pagod ka na ba?" tanong ni Matthew.Ngumiti si Mika at muling nagpatuloy. "Wala, ang ganda lang kasi ng lugar.""Gusto mo bang mag-extend tayo?""Pwede ba?" ani Mika, ang mga mata ay nagniningning sa tuwa."Siyempre, hindi," biro ni Matthew.Sumimangot si Mika sabay pabirong hampas sa braso nito. "Ang kulit."Ilang sandali pa ay nagpasiya silang maupo sa buhangin, mula sa kanluran ay pinagmasdan nila ang paglubog ng araw.Nakasandal ang ulo ni Mika sa balikat ni Matthew habang magkahawak-kamay pa rin. Pareho lang silang tahimik na dalawa, pinapanood ang unti-unting pagbabago ng kulay ng langit.Kinuha ni Matthew ang cellphone at kinunan ang magandang tanawin."Wow… ang ganda."Sumilip

NAKAKADALAWA pa lang silang baso ng inumin pero parang gusto nang umalis ni Amara. Naaalibadbaran siya sa dami ng tao, nabubunggo na nga si Shaina na nakatayo lang dahil isa lang ang bakanteng upuan.Maging si Jonathan sa kabila niyang gild ay natutulak palayo dahil may mga sumisingit at nagpapapansin kay Matthew.Naiinis siya dahil bukod sa itsura nito, wala na siyang ibang nakikitang magandang katangian sa lalake. Hindi niya gusto ang pagiging peke nito, nagkukunwaring masaya kahit halata naman na hindi.Nang muling matulak si Jonathan ay doon na siya hindi nakapagpigil. Tumayo siya at hinatak ang dalawang kaibigan palabas."Uy, sa'n tayo pupunta?" react ni Shaina, hindi siya nagpahila sa kaibigan at ganoon din si Jonathan."Ang sikip-sikip na, umalis na lang tayo.""Gusto pa namin mag-stay.""Tama," segunda ni Jonathan.Lumingon si Amara sa pinanggalingan. Hindi niya talaga matagalan ang masisikip na lugar, hindi sila sardinas para makipagsiksikan. "Oh, edi, enjoy na lang kayo at u

PAGKAUWI sa tinutuluyan ay nagpahinga lang saglit si Matthew at pagkatapos ay naligo na para makapagpahinga. Habang nagpupunas ang basang buhok ay in-on niya ang cellphone.Buong araw niyang ino-off iyon dahil ayaw niyang makatanggap ng tawag mula sa kahit sino.Sunod-sunod ang dating ng mensahe pero iilan lang ang binasa niya.Prof Fajardo: Kumusta ka na?Prof Fajardo: Kailan mo balak bumalik?Napabuntong-hininga siya matapos mabasa ang text message ng ama. Halos araw-araw itong nagme-message sa kanya pero bihira lang siya mag-reply dahil kukulitin lang siya bumalik para mag-reply.Caitlyn: Kumusta ka? Namimiss ka na ni Caleb.Napangiti siya, alam niyang hindi naman ang inaanak ang pinatutungkulan nito—malamang si Ezekiel pero dahil kasing tigas ng bato ang kaibigan na iyon ay hindi ito magte-text at idadaan lang sa asawa ang mensahe.Matthew: Okay lang ako, thanks.Pagkatapos ng reply niyang iyon ay kumuha siya ng canned beer para pampaantok. Gabi-gabi niya iyong ginagawa para tuloy