บททั้งหมดของ Flash Marriage with the Mad Genius Doctor: บทที่ 161 - บทที่ 170

NAGPALINGA-LINGA muna ang matandang babae bago bahagyang lumapit upang bulungan si Marcus, "May nakita kasi ako noon… Parang… minomolestiya niya 'yung pamangkin niya na may sakit daw sa pag-iisip."Natigilan si Marcus, biglang kumuyom ang mga kamay at tila may kung anong kumulo sa loob-loob niya. Para siyang sasabog ng mga sandaling iyon."Sinabi ko agad sa kapitan 'yung nakita ko," patuloy ng matanda. "Sinugod namin sa bahay nila, pero todo tanggi ang pamilya. Kami pa ang napasama, pinalabas na gumagawa ng kuwento."May isang babae pa ang lumapit nang marinig ang sinabi ng mantanda. "Totoo 'yun," anito. "Minsan pa nga, nagsumbong kami sa pulis. Kaso wala ring nangyari." Bakas sa mukha ang pagkadismaya habang nagkukwento. "Ewan ko ba kung anong ginawa ng pamilyang 'yun at napaniwala nila ang pulis. Hindi na tuloy kami makapagsumbong ulit kasi na-warning-an na kami ng pulis.""Kaya 'pag may nakikita o naririnig ay tumahimik na lang kami," dagdag ng matanda. "Pati ang mga taga-rito, wal

MAG-ISANG bumiyahe si Marcus pabalik sa siyudad, minamaneho niya ang dalang sasakyan ng assistant habang naiwan ito sa baryo upang masigurong magiging ligtas si Caitlyn at hindi na mabihag pang muli ng mga dumukot.Mabilis ang pagpapatakbo niya nang sasakyan. Patungo siya ngayon sa airport para makaalis agad. Kailangan niyang bumalik matapos sabihin nang assistant na may nangyaring masama sa ama.Hindi na nito masiyadong dinetalye at kailangan na niyang makaalis. Ang naiintindihan lang niya ay inambush ng hindi kilalang grupo ang sasakyan ng ama. Ngunit sa halip na ito ang mapahamak ay si Teresa na kasalukuyang sakay ng naturang vehicle.Naniniwala siyang ang ama ang pakay ng grupo, minalas lang na si Teresa ang sakay ng mga panahon na iyon.Napanatag si Marcus sa balita ng assistant na walang nangyaring masama sa ama ngunit hindi pa pala ito tapos…Dahil may nangyari naman na hindi maganda kay Antonio habang nasa kompanya. Ang sabi ay bigla raw itong nahirapang huminga matapos na mab

WILL YOU MARRY ME?Nabigla siya sa narinig, gulong-gulo siya at hindi malaman ang sasabihin. "W-Wait… Sandali lang, Marcus. Hindi naman—" bago pa niya matapos ang sasabihin ay bigla itong lumapit at may binulong na nagpagimbal sa kanya.Nang muli siyang tingnan ni Marcus ay nakita niya ang assurance sa mga mata nito. "You don't have to worry. Akong bahala, I'll keep you safe."Nanlabo ang mga mata ni Caitlyn dahil sa luha pero ilang sandali pa ay tumayo, pilit ang ngiti ng sabihin ang, "Y-Yes… I'll marry you."Tumugtog ang malamyos na musika, napuno sila ng palakpakan sa mga staff na naroon.Napatingin si Caitlyn sa mga ito bago muling binalik ang tingin kay Marcus, na isinusuot na ang singsing sa kamay niya. Matapos ay tumayo ito at niyakap siya nang mahigpit.Ngiting-ngiti ang binata nang bigla na lang mapangiwi matapos kurutin sa tagiliran. "A-Aray ko naman," bulong niya, naroon pa rin ang ngiti.Kailangan nilang umakto hanggang sa mapaniwala nila ang lahat."Kinikilabutan ako sa g

MATAPOS ang engagement celebration ay nagpaalam na sila Mika at ilan pang naroon na babalik sa hotel at magpapahinga dahil lumalalim na ang gabi."Pwede naman kayo rito, may apat na guest room sa taas, ipapahanda ko lang at bukas na kayo bumalik," ani Meriam, ganoon din ang sinabi niya sa pamilya ni Ezekiel."Nakakahiya naman—"Tinaas ni Leticia ang kamay upang putulin sa pagsasalita ang asawa saka ito tiningnan. "Ba't ka mahihiya? Pamilya na tayo ngayon—magbalae." Matapos ay tiningnan nang may ngiti sa labi si Meriam. "Tama naman ako, 'di ba, balae?"Napanganga si Mariel at Mateo, minsan lang nilang marinig ang ina na magsalita nang may lambing kaya nabibigla sila. Ibig sabihin ay natutuwa talaga ito.Ngumiti rin si Meriam at pagkatapos ay inutusan ang mga katulong na ayusin ang guest room sa itaas para sa mga bisita.Habang abala ang mga ito ay sinamantala naman ni Ezekiel ang pagkakataon na masolo si Caitlyn. Marahan niyang pinisil ang kamay nito sabay bulong, "Labas muna tayo."Na

MATAPOS kumain nila Caitlyn ay naglakad-lakad muna sila ni Mika sa labas ng bahay, patungo sa garden. Magkalingkis ang mga braso nilang dalawa habang may ngiti sa labi."Kailan pala ang balik mo?" tanong ni Caitlyn."May pasok na 'ko sa makalawa. Mamaya na ang flight pabalik, sasabay sa'kin si Matthew.""Ang bilis, hindi mo man lang ma-enjoy ang pagpunta mo rito.""Kaya nga, biglaan din kasi…" saglit na tumahimik si Mika, tila may malalim na iniisip. "Pakisabi sa kuya mo, thank you at sinagot niya ang expenses ko papunta rito."Tumango-tango si Caitlyn, si Sandro ang sumagi sa isip. "Hmm, okay.""Sayang lang at wala siya kagabi para ma-witness ang engagement niyong dalawa ni Dok Ezekiel."Napakunot-noo si Caitlyn sabay tingin sa kaibigan saka pagak na natawa. "Ah! You mean, si Marcus? Akala ko naman si kuya Sandro.""Hindi mo siya tinatawag na kuya?"Umiling-iling siya at sumagot, "Hindi ako sanay… siguro sa katagalan, matatawag ko rin siyang gano'n." Matapos ay tinitigan niya nang ma