Semua Bab รักอำพรางคู่พิเศษ: Bab 71 - Bab 80

@ 3 ชั่วโมงถัดมาหลังยืนใช้สายตาส่งเด็กสาวขึ้นรถเรียบร้อยแล้ว เกมส์จึงหมุนตัวแล้วมุ่งหน้าเดินไปยังจุดนัดหมายที่เพื่อนสนิทเพิ่งส่งข้อความมาให้"เชี้ย! กระตุกอะไรนักหนาวะ"เกมส์สบถออกมาอย่างสุดกลั้นพลางยกมือขึ้นตบเปลือกตาของตัวเอง ความไม่สบายใจฉายชัดบนใบหน้าเมื่อเกิดความรู้สึกหวิวโหวงในช่องอกแปลกๆ คิ้วหนาเลิกสูงพร้อมเร่งฝีเท้าตรงเข้าไปหาเพื่อนสนิทสองคนที่ยืนรออยู่ เขารีบปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติแล้วพยักหน้าทักทายทว่ายังไม่ทันจะได้พูดอะไร หมัดหนัก ๆ ก็พุ่งเข้ามาปะทะที่สันกรามด้านซ้ายของเขาอย่างจังพลั่ก!!ใบหน้าคมคายสะบัดหันตามแรงต่อย ก่อนจะเสียหลักล้มลงไปกองกับพื้นอย่างหมดสภาพ กลิ่นคาวของเลือดคละคลุ้งไปทั่วโพรงปากพร้อมกับบางส่วนที่ไหลเปรอะออกมาตามมุมปากเกมส์กระตุกยิ้มน้อย ๆ ให้กับชะตากรรมของตัวเองในวันนี้ เดาว่าอีกฝ่ายคงรู้เรื่องราวทั้งหมดแล้วสินะ เฮ้ออ ยังไม่ทันจะได้สารภาพบาปเองเลยเขาหยัดตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพลางยกมือขึ้นนวดคลึงสันกรามเพื่อลดความเจ็บหนึบของหน้าซีกซ้าย สบสายตาเกรี้ยวกราดของเพื่อนสนิทแล้วนิ่งเงียบ"มึงทำแบบนี้กับกูได้ยังไงวะ นั่นน้องสาวกูนะ!""กูรู้...."พลั่ก!

"ทำไมไม่รับสายเนี้ย เผลอหลับเหรอ"น้ำค้างบ่นอุบขณะก้าวเท้าออกมาจากลิฟต์ของตัวตึกหลังการสอบวิชาสุดท้ายเสร็จสิ้นลง สายตาขุ่นเคืองจับจ้องหน้าจอโทรศัพท์มือถือตาเขม็งพร้อมทั้งพยายามกดต่อสายหาคนของใจเป็นรอบที่สามเนื่องจากวันนี้เป็นการสอบวันสุดท้าย เพื่อนในสาขาจึงนัดรวมตัวเพื่อสังสรรค์ส่งท้ายก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายกันไปฝึกงานถึงสี่เดือนใบบัวพยายามรบเร้ากึ่งอ้อนวอนขอให้ไปด้วยกัน แต่เธอจะไปรับปากใครเขาได้ในเมื่อพรุ่งนี้เขาให้สัญญาว่าจะพาเธอไปเที่ยว แต่ว่ารายละเอียดของจุดหมายปลายทางว่าจะไปไหน เมื่อไหร่ อะไรยังไง เธอก็ไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย'กรี๊ดดดดด หล่อมากกกก''แกว่าเขาจะมีแฟนหรือยังอ่ะ''รถหรูด้วยอ่าาาา อยากได้'เสียงโหวกเหวกโวยวายดังลั่นไปทั่วบริเวณหน้าตึก ดึงให้น้ำค้างเงยหน้าขึ้นมามองตามเสียง พลันคิ้วเรียวก็ยิ่งขมวดเข้าหากันแน่นขึ้นเมื่อพบว่าคนที่กำลังเป็นจุดสนใจคือคนที่เธอรู้จักเสียงกรี๊ดดังระงมขึ้นอีกระลอก ก่อนจะตามมาด้วยเสียงกระซิบกระซาบเมื่อชายหนุ่มหน้าตาดีโบกไม้โบกมือทักทายดาวคณะคนดังหลังจากยืนเงียบ ๆ ไม่ให้ความสนใจใครมานานกว่าครึ่งชั่วโมง"พี่อาร์ม มาได้ไงคะ""ขึ้นรถเถอะ เดี๋ยวพี

สองอาทิตย์ถัดมา หลังแอดมิทไปหนึ่งคืนแล้วพบว่าไม่มีกระดูกแตกหักแล้วทิ่มโดนอวัยวะด้านใน แพทย์ประจำตัวจึงอนุญาตให้กลับไปพักที่บ้านได้ทันทีที่ทราบข่าวเหล่าผู้หลักผู้ใหญ่ก็แห่กันมาเยี่ยมเยียนพร้อมเสนอที่พักรักษาตัวให้ฟรีโดยมีน้ำค้างเป็นผู้ดูแลหลัก และแน่นอนว่าเกมส์ยินดีรับข้อเสนออย่างหน้าชื่นตาบานเพราะนอกจากจะไม่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ แอบมาหากันในช่วงกลางวันและถูกทิ้งให้ต้องนอนเหงาหงอยคนเดียวในช่วงกลางคืนแล้ว เขายังสามารถอ้อนเมียได้ตลอดเวลาอีกด้วย"หิวน้ำครับบบบ"เกมส์เอ่ยขอพร้อมส่งสายตาออดอ้อน มองตามเด็กสาวที่กระวีกระวาดรินน้ำให้แล้วใจก็พองโตจนคับอก จะว่าไปแล้วมันก็มีข้อดีแฮะ ถึงจะเจ็บหนักไปหน่อยก็ตาม"น้ำค่ะ ค่อย ๆ กินนะ"ริมฝีปากหนาหยักคลี่ยิ้มหวานก่อนอ้าปากงับหลอดที่เด็กสาวบรรจงยื่นให้ แววตาเป็นประกายอย่างเป็นสุขจับจ้องดวงหน้าหวานอย่างไม่วางตาขณะออกแรงดูดน้ำจนคนถูกมองเสหลบตาด้วยความเขินอาย"ออเซาะเก่งนะ ฮึ! ง่อยแดกแล้วเหรอมึง ได้ข่าวว่าแค่ซี่โครงร้าวไม่ใช่แขนหัก"ภาพสวีทหวานตรงหน้าทำเอานัทที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องอดที่จะกระแหนะกระแหนเพื่อนไม่ได้ แม้จะไม่สบอารมณ์ที่ครอบครัวให้ที่พักพิงแก่คน

ย้ายกลับมาพักรักษาตัวที่คอนโดได้ไม่กี่วัน ในที่สุดวันนี้ก็เดินทางมาถึง วันที่เด็กสาวต้องไปฝึกงานตามหลักสูตรของการเรียนเนื่องจากทางบ้านตั้งใจจะยกกิจการรีสอร์ตทางภาคเหนือให้เธอเป็นคนดูแลต่อ เธอจึงเลือกไปเรียนรู้งานด้านโรงแรมแทนการฝึกงานกับบริษัททัวร์เกมส์ถอนหายใจเฮือก นั่งห้อยขาอยู่ปลายเตียงในขณะที่สายตาก็คอยมองตามเด็กสาวเดินวนเก็บเสื้อผ้าลงกระเป๋าตาละห้อยมันคงจะดีหากเธอฝึกงานใกล้ ๆ ที่ยังพอไปกลับระหว่างที่ทำงานกับบ้านหลังใหญ่หรือคอนโด แต่นี่เธอกลับได้รับจดหมายตอบรับให้ไปประจำที่สาขาอื่นในต่างจังหวัดแม้จะพยายามท่องเตือนตัวเองอยู่ทุกวันว่าเธอแค่ไปฝึกงาน เธอไปเพื่ออนาคตและครอบครัว แต่พอได้เห็นภาพที่เธอนั่งแพ็คกระเป๋าเดินทางตรงหน้า เขาก็อดที่จะรู้สึกใจหายไม่ได้"ที่รักกกกกก ทำไมต้องรีบเก็บด้วยล่ะ อีกตั้งสองสามวันไม่ใช่เหรอ""สองสามวันที่ไหนกันคะ พรุ่งนี้หนูก็ต้องเข้าที่พักแล้วค่ะ""งั้นก็ค่อยไปค่ำ ๆ ก็ได้นี่นา เดี๋ยวพี่ไปส่ง""เราคุยเรื่องนี้กันไปแล้วนะคะ ทำไมงอแงจังเลย""ก็เมียจะหนีไปฝึกงานตั้งไกล ไอ้อาร์มนี่ก็ยังไงถึงส่งที่รักไปอยู่หัวหิน ฮึ! ""คิกคิก แค่หัวหินเองงงง เดี๋ยวเสาร์อาทิ

' I Love You, My darling ♥ 'แววตาวูบไหวมองไล่ไปตามตัวอักษรที่ปรากฏบนลูกโป่งแล้วคลี่ยิ้มหวาน แม้จะเป็นเพียงคำง่าย ๆ ที่เห็นได้ดาษดื่นทั่วไป ทว่าพอเธอเป็นคนที่ได้รับ มันกลับทำให้หัวใจพองโตจนคับอก มีความสุขกับการเซอร์ไพรส์ที่แสนน่ารักจนน้ำตารื้น"ชอบไหมครับ?"เสียงทุ้มเอ่ยถามทำให้น้ำค้างละสายตาจากของขวัญสุดพิเศษตรงหน้าแล้วหันมามอง ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มหวานพร้อมพยักหน้าแรง ๆ ก่อนจะหันกลับมามองของขวัญอีกครั้งดวงตาวาววับเต็มไปด้วยความสุขสมกับสิ่งที่เขามอบให้ พลันคิ้วเรียวก็มุ่นเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อถ้อยคำบางส่วนที่เขาเคยพูดค่อนขอดในอดีตผุดขึ้นมาในหัว"ไหนเคยบอกว่ามันไร้สาระไงคะ""สำหรับเมีย ไม่มีอะไรที่ไร้สาระหรอก"น้ำค้างเบ้ปากด้วยความหมั่นไส้กับความปากหวานของคนตรงหน้า อุ้มตุ๊กตาขึ้นมากอดแนบอกพลางใช้มือลูบไล้ไปตามขนอ่อนนุ่มด้วยความรู้สึกดี ถูกอกถูกใจในความนุ่มนิ่มและกลิ่นหอมหวานคล้ายช็อกโกแลตที่โชยออกมาจากของขวัญจนหุบยิ้มไม่ลงเห็นท่าทางที่เด็กสาวมีความสุขกับสิ่งที่เขามอบให้ เกมส์ก็พลอยยิ้มกว้างตามไปด้วย เขาขยับเข้าไปโอบกอดเธอจากด้านหลังก่อนวางคางเกยลงบนไหล่มน ประทับจูบหนัก ๆ ที่ขมับของเธอ