บททั้งหมดของ รักแรก รักเธอ รักเดียว ( NC 18+): บทที่ 51 - บทที่ 60

83

บทที่ 50

“ได้ ๆ ตกลงช่องแกชื่ออะไรวิว” “ภาพวิวเล่าเรื่อง” “เออ ง่ายดีใช้ชื่อตัวเอง คิดบ้างก็ได้นะเพื่อน” “เจ้าของช่อง ‘จิน‍นี่และพู่กัน’ แบบมึงไม่น่าจะว่าใครได้นะ” ตัวเองก็ใช้ชื่อตัวเองกับผัว ยังจะมาว่าคนอื่นอีก “เออว่ะ กูลืม” นั่นไง “ชื่อกูเพราะตั้งเป็นอะไรก็เพราะหมดแหละ ฟังดูแลดูดีมีสกุลขึ้นมาทันที” ซ่า…มือฉันที่ทำเป็นรูปดอกไม้ประคองสองข้างแก้ม ต้องยกค้างเมื่อโดนน้ำที่สาดจากรถกระบะคันที่ขับสวนมา “ฮ่า ฮ่า” เสียงหัวเราะชอบใจของจิน‍นี่บ่งบอกว่ามันไม่โดนน้ำ มีแค่ฉันที่โดนเต็ม ๆ “อีจิน‍นี่ ทำไมไม่บอกกันบ้าง” “อ้าว! กูอยากเห็นคนสวยเปียก” เปียกค่ะ ตอนนี้เปียกไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ทันทีที่เรามาถึงริมตลิ่งแม่น้ำคำ มีลานกว้าง ๆ สำหรับจอดรถมอเตอร์ไซค์และรถกระบะสองสามคัน มีชายหญิงสามสี่คนยืนย่างหมูอยู่เตาถ่านที่ยกสูงขึ้นประมาณเอว ดูแล้วน่าจะเป็นถังสองร้อยลิตรตัดครึ่ง เรื่องกินเรื่องใหญ่จริง ๆ ริมฝั่งแม่น้ำมีแคร่ไม้ไผ่ขนาดใหญ่ที่ยื่นออกไปกลางน้ำ แค่ห้อยขาก็สามารถจุ่มเท้าลงน้ำได้แล้ว “วิวมาเมื่อไหร่” เสียงเพื่อน ๆ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 51

“ดีใจที่ปีนี้ได้อยู่กับเธอ” ภาพจับมือฉันไว้ทั้งลูบไล้ไปมาเบา สายตานั่นฉันรู้หรอกว่าอยากทำอะไร “หนาวไหม” ฉันถามเมื่อเห็นหัวนมเล็ก ๆ ของเขาเริ่มตั้งชันเพราะความหนาวหรือเปล่านะ “ไม่หนาว” “ชอบโชว์” ฉันเลิกคิ้วถาม “พวกมันก็ถอดกัน” พวกมันที่ภาพว่าก็เพื่อน ๆ กลุ่มเรานี่แหละ พวกนั้นก็แต่งตัวคล้าย ๆ ภาพ โดยมีจิน‍นี่ ติ๊ดตี่และมิ้นเพื่อน ๆ ผู้หญิงให้สัญญาณการเต้น รู้เลยว่าพวกนี้ทำคลิปลงติ๊กต็อกกันนี่เอง เอาเพื่อนหล่อ ๆ ไปขาย ยิ่งภาพมีผู้ติดตามระดับหนึ่งพวกนี้ทำกำไรจากสุดที่รักของฉันนะเนี่ย ฉันหันไปหันมาเห็นผ้าเช็ดตัวพาดอยู่คิดว่าเป็นของภาพเพราะมันวางใกล้เสื้อกับกางเกงเขา “คลุมก่อน เราหวง” “หวงเหรอ” คนโดนหวงหัวเราะคิกคัก ฉันหมั่นไส้จริง ๆ พ่ออกแน่น ๆ ซิกซ์‍แพ็‍กลอน ๆ เนี่ย เวลาได้รูด โอ้ย! ฟินจริง ๆ “คลุมภาพทำไมกูจะให้มายืนกับไอ้พวกนี้” เสียงจิน‍นี่โวยวาย เมื่อเห็นภาพถูกคลุมมิดชิดด้วยผ้าขนหนูผืนใหญ่ “ภาพหนาว” ฉันรีบบอกเพื่อน แต่สายตาของมันนี่สิ บอกได้คำเดียวว่านังจิน‍นี่มันไม่เชื่อที่ฉันพูดแน่เลย “อีขี้หวง”
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 52

“อย่าซน!” ฉันตีมือคนที่เริ่มไม่อยู่สุข เริ่มจะล้วงเข้าไปในเสื้อ “ขึ้นเถอะ เดี๋ยวได้เอากันในนี้จริง” ภาพอุ้มฉันขึ้นจากน้ำวางไว้บนแพ ส่วนเขาว่ายน้ำไปมาแถวนั้น รู้หรอกว่ายังขึ้นจากน้ำไม่ได้เพราะว่าอะไร ๆ ที่ตุงอยู่ละสิ “วิวแกสวยขึ้นนะเนี่ย” เป็นมิ้นที่เข้ามานั่งข้าง ๆ ฉัน มิ้นเป็นผู้หญิงสวยเรียกว่าคนสวยประจำหมู่บ้านก็ว่าได้ เธอไปเรียนต่อที่เชียงใหม่และเพิ่งจบพร้อม ๆ ฉัน และเราก็ตกงาน “สวยยังไงก็ไม่เท่าแกหรอกมิ้น” “สวยยังไงตอนนี้ก็แค่คนตกงาน” มิ้นพึมพำ “นั่นสิ เดี๋ยวนี้ปริญญาตรีมันหางานยากจังเนอะ” “อืม ตอนนี้ฉันอัปโพรไฟล์ลงเว็บฟรีแลนซ์แหละ เผื่อมีงานจ้าง” มิ้นหัวเราะยิ้มกับผืนน้ำตรงหน้า เราสองคนยกแก้วเบียร์ชนกัน “มิ้นจบอะไรนะ” ฉันถามเพื่อนอีกครั้ง จำไม่ได้ว่ามิ้นเรียนจบสาขาอะไร “เราจบอาร์ตดิไซน์ ทำพวกออกแบบอะไรแบบนี้ มีอะไรให้เราออกแบบบอกได้นะ พวกแพ็กเกจจิงอะไรแบบนี้ก็ได้นะ เออ โลโก้เราก็รับทำนะ ตอนนี้เราเปิดเว็บรับทำอยู่แต่ยอดยังไม่เยอะ” “ดีเลยออกแบบโลโก้เราหน่อยสิ เราอยากได้โลโก้อยู่พอดีเลย” ฉันบอกเพื่อนอย่างตื่นเต้
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 53

น่ารักดี แอบจิ้นได้ไหมวะ “แล้วเต้จะมาช่วยงานภาพจริงเหรอ” ฉันถามเต้อย่างจริงจัง ได้ยินภาพบอกว่าเต้จะมาช่วยทำบาริสตาให้ เต้เรียนจบด้านวิศวกรรมคอมพิวเตอร์สาขาซอฟต์แวร์ แต่ชอบกาแฟก็เลยเรียนเป็นบาริสตาเพิ่มเติมทั้งยังเคยทำงานที่ร้านกาแฟดังในเชียงใหม่ “จริงสิ เนี่ยเราว่าจะถอดเสื้อชงเรียกกระแสให้ไอ้ภาพมันสักหน่อย” เต้ว่ายิ้ม ๆ ภาพได้แต่สั่นหน้าให้กับความเยอะของเพื่อน “เอาที่สบายใจ” ฉันตอบออกไปยิ้ม ๆ “ดีใจที่พวกมึงกลับมาอยู่บ้านกัน พวกกูเหงา อ้าวชน!” เป็นจิน‍นี่ที่เปลี่ยนเรื่องพาเมา แต่ก็คงจริงอย่างจิน‍นี่ว่าเพราะพวกเราส่วนมากออกจากบ้านไปเรียนต่อกันหลายปี พอถึงเวลาทำงานก็ต้องไปทำงานที่อื่นกัน ไม่ค่อยมีใครกลับมาอยู่ที่บ้านเกิดกันเลย เพราะอะไรนะเหรอ ไม่ใช่ไม่อยากกลับ ทุกคนอยากกลับทั้งนั้น แต่ว่าเพราะไม่มีงานทำ ไม่รู้จะทำอะไรเลี้ยงชีพ แต่ทุกวันนี้โลกกำลังจะเปลี่ยนไป การหาเงินไม่ใช่แค่การเป็นลูกจ้างแล้วนั่งทำงานในออฟฟิศหรือการรับราชการอีกต่อไป อาชีพในยุคปัจจุบันมีมากมายและบางอาชีพทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำยิ่งกว่าอาชีพดั้งเดิมเสียอีกวัน
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 54

พิธีการต่าง ๆ ที่วัดเสร็จสิ้นประมาณแปดโมงเช้า ฉันกับภาพต้องรีบกลับบ้านเพราะเรามีพิธีการที่ต้องทำหน้าที่กันอีก เรียกได้ว่าวันนี้พวกเราคงต้องเหนื่อยไปอีกเกือบครึ่งวันหรือทั้งวันนั่นแหละ ดีที่ว่าโฮม‍ส‍เตย์มีเจ้ทรายกับเต้ช่วยงาน เพราะวันนี้ภาพบอกว่าต้องพาฉันไปรดน้ำดำหัวญาติผู้ใหญ่ รดน้ำดำหัวของหมู่บ้านเราก็ไม่มีอะไรมาก เราเตรียมของใส่ขันเพื่อไหว้ญาติผู้ใหญ่ที่เรานับถือ จะมีทั้งอาหารคาวอาหารหวานและซองใส่เงินเล็ก ๆ น้อย ๆ บ้านละร้อยสองร้อยเพื่อให้ญาติผู้ใหญ่ไว้จับจ่าย สิ่งที่ขาดไม่ได้สำหรับการรดน้ำดำหัวคือน้ำขมิ้นส้มป่อย [1] ซึ่งต้องใช้และเราต้องเตรียมไปจากบ้าน แม่ของเราสองคนจัดของไหว้เป็นชุด ๆ ไว้ให้รวมทั้งเงินใส่ซอง ฉันกับภาพมีหน้าที่แค่ไปไหว้หรือเหมือนเป็นการบอกพวกท่านกลาย ๆ ว่าเราสองคนกำลังคบหาดูใจกัน เพราะญาติทั้งฝั่งพ่อและแม่ของฉันที่มีไม่น้อย ทำให้วันนี้เราสองคนต้องใช้รถกระบะในการเดินทาง ทั้งยังต้องเดินทางไปต่างหมู่บ้าน พี่ชายของพ่อฉันท่านไปแต่งงานกับคนต่างหมู่บ้าน เราก็เลยต้องไปไหว้ไกลหน่อย แต่ข้อดีของการไปไหว้ญาติไกล ๆ คือขนมที่พวกท่านห่อกล
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 55

“พูดแล้วนะ ถ้าพ่อผู้ใหญ่ยอมให้จัดงานเล็ก ๆ เธอต้องยอมแต่งกับเรานะ” ภาพพูดอย่างอารมณ์ดี ฉันเองก็อารมณ์ดีเหมือนกันแต่ต้องพยายามปรับสีหน้าให้ดูดีใจออกนอกหน้า “แต่แค่แต่งงานก่อนนะ เรายังไม่อยากมีลูกในสี่ห้าปีนี้” ฉันต้องรีบดักไว้ก่อนถ้าเกิดได้แต่งภาพก็จะขอมีลูกอีก ซึ่งฉันยังไม่พร้อมจะมีลูก กลัวว่าตัวเองจะติดเล่น ติดเที่ยวและต้องฝากให้ลูกอยู่กับยายย่าจนเสียคนเพราะความสปอยล์ของคนอยากได้หลาน “รู้ทันตลอด ยังไม่มีก็ยังไม่มี ขอแค่ได้แต่งงานก็พอ”ผมมองภาพเจ้าเด็กอ้วนที่กอดเอวแฟนผมไม่หยุดอย่างขุ่นเคืองใจ อุ‍ลหรืออุ‍ลตร้าแมนลูกพี่ลูกน้องของผม เป็นลูกของน้าชายผมเองช่วงนี้ปิดเทอมก็เลยเอามาฝากแม่ให้ช่วยเลี้ยง แต่ทำไมมาติดวิวเสียได้ ไอ้เด็กแก่แดดวัยห้าขวบ “วิวสวยมากเลย เราเป็นแฟนกันไหม” นั่นไง ผมถึงไม่ชอบมัน เด็กบ้าอะไรขี้หลีแต่เด็ก ไม่ได้ดูสังขารตัวเองเลยสักนิด อ้วนอย่างกับ... “น่ารักจังเหมือนภาพตอนเด็กเลยค่ะป้าตา” เหมือนกูตรงไหนวะ ผมหันไปมองภาพตัวเองที่ยืนพุงปลิ้นหน้าสระว่ายน้ำคู่กับวิว เออ เหมือนก็ได้นิดหน่อยเอง “ใช่ ๆ มีแต่คนบอกว่าหน้าเหมือนภาพตอนเ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 56

“ตอนนั้นเวลาเราล้อเรื่องนี้ทีไร ภาพจะงอนเราตลอด” “ก็มันน่า‍อายนี่นา” ผมว่า แม้แต่ตอนนี้ที่เธอพูดถึงผมยังอายเลย ตดให้คนที่เราชอบได้ยินน่า‍อายมาก “อายทำไมตดเป็นเรื่องปกติ” “ไม่จริงอะ งั้นเธอก็ต้องตดให้เราดมแล้วสิ” ผมว่า เพราะตั้งแต่โตมาด้วยกันผมไม่เคยได้ยินวิวตดเลยสักครั้ง ยังแอบคิดว่าคนสวยเขาตดกันไหม “เราขมิบไว้ เราอายนี่นาใครจะกล้าตดต่อหน้าผู้ชายที่ชอบ” คำพูดของเธอทำผมยิ้มแฉ่ง ผู้ชายที่ชอบ แสดงว่าวิวชอบผมมานานแล้วสินะ “เธอชอบเราตอนไหน” “ภาพ!!!” โดนเธอดุเพราะผมยกหัวขึ้นหอมเต้างามของเธอ ก็วิวตรงนี้มันดีมากอดใจไม่ไหวจริง ๆ “อืม ไม่รู้สิ จำไม่ได้แล้ว รู้ตัวอีกทีภาพก็มาขอเราเป็นแฟนแล้ว” ผมยิ้มกับคำตอบของเธอ แต่ผมรู้ว่าเธอต้องแอบชอบผมมานานแล้วแน่นอน เพราะเวลาที่ผมตื่นสายเธอจะมาปลุกให้ไปโรงเรียนพร้อมกัน มีครั้งหนึ่งไอ้รุ่นพี่มันมารังแกผม วิวก็จัดการพวกมันจนร้องไห้กลับไป คงชอบผมตั้งแต่ตอนนั้นนั่นแหละ ตอนนั้นเราน่าจะอยู่อนุบาลสามได้มั้ง “ส่วนเราชอบวิวตั้งแต่เกิดเลย” “เวอร์! ภาพ ตอนนั้นเรายังไม่รู้อะไรเลย” ฉันเอ่ยปร
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 57

“ไหนมีเงินเท่าไหร่มาอวดรวย” ผมถามเจ้าอ้วนอวดรวย “ไม่บอก เราจะเก็บไว้ให้วิวคนเดียว” “งั้นกระซิบวิวสิ มีเท่าไหร่” วิวทำเสียงหวานอย่างอยากรู้ “สองล้าน” “หา!!! สองล้านเวอร์หรือเปล่าเนี่ย” ผมที่แอบได้ยินพูดขึ้นมาอย่างตกใจ ไอ้อ้วนห้าขวบนี่จะมีเงินหลักล้านได้ยังไง ถึงน้าผมจะไม่ได้จน แต่ก็ไม่น่าจะรวยถึงกับฝากเงินสดให้เจ้าอุ‍ลตั้งสองล้าน “สองล้านจริง ๆ เดี๋ยวเอาสมุดบัญชีให้ดู” ว่าแล้วเจ้าอ้วนก็ค้นเป้ใบเล็กของตัวเองพร้อมทั้งหยิบสมุดบัญชีเล่มสีชมพูของธนาคารดังออกมา “นี่ไง หน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น แสน ล้าน” เจ้าตัวที่นับบัญชีขะมักเขม้นในการนับหลักของเลข พร้อมทั้งโชว์สมุดบัญชีธนาคารให้ผมกับวิวดูผมกะพริบตากับตัวเลข มันนับยังไงของมันได้สองล้าน วิวที่หัวเราะคิกคักและพยายามกลั้นขำ “ภาพดูไม่ออกเหรอ เนี่ย หน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น แสน ล้าน นี่ไง สองล้านหนึ่งแสนแปดหมื่นหนึ่งพันสองร้อยเก้าสิบห้าบาทไง” วิวอธิบายให้ผมฟัง ผมถึงเข้าใจในทันที “อุ‍ลสองตัวหลังจุดทศนิยมเขาไม่นับเป็นหลักหน่วย” แต่อุ‍ลที่น่าจะยังไม่ได้เรียนเรื่องจุดทศนิยมยังไม่
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 58

“พี่รักกับวิวมานานแล้ว อุ‍ลมาทีหลัง” ผมอธิบายต่อ แม่กับน้าบอกว่าอุ‍ลเป็นเด็กฉลาด ต้องใช้เหตุผลเข้าสู้ถึงจะชนะ “ไม่ได้มาทีหลัง เราแค่เกิดช้า” “อืม เกิดช้าก็เกิดช้า ว่าแต่ทำไมชอบวิวละ” ผมขยี้ผมเจ้าเด็กอ้วนเบา ๆ เส้นผมนิ่มมาก เพิ่งรู้ว่าผมเด็กนิ่มขนาดนี้ “สวย ใจดี น่ารัก ตัวหอม” “อืม ก็จริงแหละ” ผมเห็นด้วยกับสิ่งที่เด็กอ้วนพูด เมียผมน่ารักจริง ๆ แหละ “แล้วนี่ไปโรงเรียนมีแฟนหรือยังเนี่ย” ผมแกล้งถามไปอย่างนั้นแหละ รู้ว่าเจ้าเด็กแสบต้องมีแน่นอน เจ้าเด็กอ้วนไม่ตอบ หันซ้ายแลขวา จากนั้นก็หันหน้ามาหาผม ทำหน้าตามีพิรุธสุด ๆ “ภาพห้ามบอกวิวนะ เดี๋ยววิวรู้ว่าเรามีแฟนแล้ว” “อ้าว คบซ้อนนี่หว่า” ผมทำเสียงสูง ทั้งยังหรี่ตาเล็กน้อยอย่างเป็นต่อ คนผิดเริ่มลนลาน โคตรตลกบอกเลย “ไม่ได้คบซ้อน ถ้าวิวตกลงเป็นแฟนเราแล้ว เราก็จะไปเลิกกับลิลลี่ไง” โห ไม่คบซ้อนแต่กะเลิกเมื่อเจอใหม่ ให้มันได้อย่างนี้สิ “แล้วถ้าวิวไม่ตกลงละ” “เราก็คบกับลิลลี่ต่อไง โอ้ย!” “ภาพตีเราทำไม” “เป็นผู้ชายต้องรักเดียวใจเดียวสิ คบเผื่อเลือก
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 59

วิวยืนใช้มือสองข้างยันผนังห้องน้ำ โดยที่ผมจ้วงแทงจากด้านหลังไม่หยุด เหตุการณ์เลยเถิด ผมพาเธอมาเข้าห้องน้ำ แล้วเธอก็อยากอาบน้ำ ผมก็อาสาอาบให้ แล้วก็เป็นอย่างที่เห็น “เราเสียว ไม่ไหว” เสียงครางของผมยังดังต่อเนื่อง เพราะความเสียวรอบสองกว่าที่จะปลดปล่อยจะเนิ่นนานกว่ารอบแรก “เราขาสั่นหมดแล้ว” เธอครางว่า “งั้นเปลี่ยนท่า” ในเมื่อเธอขาสั่นผมคงต้องแสดงความสามารถและความแข็งแรงของหนุ่มบ้านไร่สักหน่อย ผมถอดถอนแท่งร้อนออกจากร่างบาง จับเธอให้หันหน้าเข้าหากัน ดูดกลืนเสียงครางของเธอไว้ด้วยจูบหวาน เธอครางกระเส่า เขย่งยืนกอดคอผมไว้แน่น ผมยกร่างบางขึ้นคร่อมเอว สอดเสยแก่นกายเข้าสู่โพรงนุ่ม อา...ท่านี้โคตรดีอย่างที่เขารีวิวกันในคลิป “อื้อ ภาพ เราเสียว” วิวร้องครางตอดรัดและหลั่งไหลความเสียวจนผมรู้สึกถึงความอุ่นร้อนไหลรดผิวกายผม เสียงน้ำหวานเฉอะแฉะทำเราสองร้องครางออกมาอีกหลายครา ผมยกเธอให้สูงขึ้นและกดลงเข้าหาตัวเองที่เสยในบางจังหวะ มันดีเหลือเกิน ดีจนใกล้แล้ว “ขย่มหน่อยทูนหัว” ผมยกสะโพกและบอกให้คนข้างบนขย่มลงมาและแม่เสือสาวของผมก็ไม่เคยทำให้ผิด
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
456789
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status