All Chapters of หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง: Chapter 201 - Chapter 210

ต่อให้คุณปู่ฝู่จะรักใคร่เอ็นดูเธอมากเพียงใด แต่ฝู่หยาฮุ่ยก็นับเป็นหลานสาวแท้ ๆ ของท่าน ชายชรายอมรับได้หากหลานสาวถูกสั่งสอน แต่ก็คงไม่อาจทนดูเธอต้องทนทุกข์ทรมานไปตลอดอยู่ดีหญิงสาวยืดตัวขึ้น พลางบีบนวดต้นขาที่ชาหนึบจากการต้องยืนโน้มตัวเมื่อครู่ "คุณปู่คะ คุณปู่ดีกับหนู หนูยอมถอยให้ก็ได้ แต่ไม่แน่ว่าหลานสาวคุณปู่จะเปลี่ยนนิสัยได้หรอกนะคะ"อุตส่าห์ให้โอกาสไปตั้งกี่ครั้งกี่หน แต่ฝู่หยาฮุ่ยก็มักจะหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัวเองเสมอคุณปู่ฝู่ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง "หนูวางใจเถอะ เด็กนั่นออกมาเมื่อไหร่ปู่จะขังไว้ที่บ้านเก่าทันที จะไม่ปล่อยออกไปสร้างปัญหาให้หนูอีก ถ้ายังมีครั้งต่อไป ปู่คงไม่มีหน้ามาขอความเห็นใจจากหนูแล้ว"การที่ผู้อาวุโสต้องมาขอร้องผู้เยาว์นั้น ถือว่าต้องเสียหน้าไม่ใช่น้อย ซ้ำอีกฝ่ายก็คือซูย่าง ชายชราจึงต้องใช้ความเด็ดเดี่ยวอย่างยิ่งถ้าไม่ใช่เพราะแม่ฝู่กับฝู่เฉินซีเที่ยวมาขอร้องไม่เลิก เอาแต่ร้องห่มร้องไห้ยื่นคลิปวิดีโอมาให้ดู ท่านก็คงไม่มายุ่งหรอกซูย่างผงกศีรษะ เธอสามารถเมินเฉยใส่ฝู่เฉินซีกับแม่ฝู่ได้ก็จริง แต่ยังไม่อาจใจแข็งปฏิเสธคุณปู่ฝู่ได้ลงคอเพราะก่อนหน้านี้ตอนที่เธอถูกส

เช้าวันนี้ บังเกิดข่าวใหญ่ที่สั่นสะเทือนไปทั้งวงการสื่อ เรื่องราวการแต่งงานครั้งใหม่หลังหย่าร้างของฝู่เฉินซีได้แพร่สะพัดออกไปแล้วนับแต่เช้ามืดจนถึงตอนนี้ กระแสความสนใจของผู้คนก็ยังคงพุ่งกระฉูด ตอนที่ซูย่างเห็นข่าวนี้ เธอก็มาถึงห้องให้คำปรึกษาทางจิตวิทยาของมหาวิทยาลัยเอแล้วเธอเพียงกวาดตามองหน้าจอโทรศัพท์มือถือ หญิงสาวคนหนึ่งก็พลันก้าวเข้ามาในห้องให้คำปรึกษาของเธอพอดีเป็นกู้อวี่หนิง!"คุณกู้คะ ห้องให้คำปรึกษาของเราเปิดให้บริการเฉพาะคนในมหาวิทยาลัยเท่านั้นค่ะ" ซูย่างพูดด้วยเสียงเย็นชากู้อวี่หนิงยิ้มหวาน "คุณซู อย่าตั้งแง่รังเกียจฉันขนาดนั้นเลยค่ะ ที่ฉันมาครั้งนี้ก็เพื่อจัดการเรื่องพักการเรียนให้หยาฮุ่ยต่างหาก""ถ้ามาทำเรื่องพักการเรียน ก็เดินออกจากประตูนี้ไปแล้วเลี้ยวขวานะคะ ตึกที่สองจะเป็นฝ่ายธุรการค่ะ พอดีฉันต้องทำงานแล้ว" ซูย่างกล่าวด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ก่อนจะก้มหน้าก้มตาจัดข้าวของ ไม่สนใจกู้อวี่หนิงอีก"คุณซูคะ เรื่องพักการเรียนฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว แต่ที่แวะมาหาคุณ ก็แค่อยากจะมอบของสิ่งหนึ่งให้เท่านั้น" กู้อวี่หนิงหยิบการ์ดเชิญสีแดงเข้มใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋า ก่อนวางลงบนโต๊

ฝู่หยาฮุ่ยแค่นเสียงเย็นชา เธอก็แค่อยากให้แน่ใจว่าซูย่างจะมาปรากฏตัวในงานนี้เท่านั้น เพราะเธอต้องการให้ซูย่างเห็นกับตาว่าเวลาที่พี่ชายเธอแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นนั้นเป็นอย่างไร ดูซิว่านังนั่นจะยังกล้าทำเป็นเชิดอยู่อีกไหม!แล้วคนที่ถูกนึกถึงก็เดินเข้ามา ซูย่างจัดการมอบเงินใส่ซองก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นจึงเดินเข้าไปในงาน เลือกหาที่นั่งแบบไม่ได้เจาะจงอะไร โดยมีคนแปลกหน้ารายล้อมอยู่รอบกายหลังนั่งลง เธอก็กวาดสายตามองซ้ายมองขวาคล้ายกำลังมองหาซ่งเจ๋อ เพราะในข่าวเมื่อวานนี้มีการเปิดเผยหน้าตาของเขาออกมาแล้วผู้คนรอบข้างต่างพากันจับจ้องมองซูย่าง แขกเหรื่อในงานไม่ใช่น้อยล้วนเคยมาร่วมงานแต่งของฝู่เฉินซีกับซูย่างเช่นกัน จึงอดวิพากษ์วิจารณ์เรื่องที่อดีตภรรยามาร่วมงานแต่งอดีตสามีกันอย่างสนุกปากไม่ได้ฝู่หยาฮุ่ยรีบสะกิดแม่ฝู่ทันที "แม่คะ! มันมาจริงด้วย!"แม่ฝู่ถลึงตาใส่ "แม่ก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าพี่ชายกับพี่สะใภ้แกเป็นบ้าอะไรถึงได้เชิญหล่อนมา ตัวเสนียดแท้ ๆ !"บนโต๊ะจัดเลี้ยงมีของว่างวางเรียงรายอยู่มากมาย แต่ซูย่างไม่มีกะจิตกะใจจะมองสิ่งอื่นใด ระหว่างกำลังเดินหาคนอยู่นั้น ก็ถูกฝู่เฉินซีผู้ยืนอยู

แม่ฝู่มองซูย่างด้วยท่าทียิ้มย่อง รอดูว่าอีกฝ่ายจะตอบโต้อย่างไรซูย่างผายมือไปทางซ่งเจ๋อ “คุณซ่งเจ๋อคือดุษฎีบัณฑิตด้านจิตวิทยาที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ เขามีผลงานความสำเร็จมากมาย ทั้งยังสร้างสรรค์วิทยานิพนธ์และทฤษฎีที่มีชื่อเสียงไว้หลายฉบับ ฉันในฐานะที่ปรึกษาด้านจิตวิทยา ก็ต้องให้ความสนใจในตัวคุณซ่งเจ๋อเป็นธรรมดาค่ะ”ชายหนุ่มผู้ถูกเอ่ยชื่อมองซูย่างพลางยิ้มเล็กน้อย เขาหยัดกายลุกขึ้นยืนอย่างสง่างามขณะยื่นมือออกมา “คุณซู สวัสดีครับ”ซูย่างยื่นมือออกไปจับเช่นกัน “คุณซ่ง ขอโทษด้วยนะคะที่ต้องให้คุณมาเห็นเรื่องตลกแบบนี้”กู้อวี่หนิงเขย่าแขนฝู่เฉินซีเบา ๆ “เรื่องนี้พักไว้ก่อนเถอะค่ะ อีกอย่างฉันเป็นคนเชิญคุณซูมาเอง ฉันติดใจก็แค่เรื่องรูปแต่งงานกับทะเบียนสมรสที่ถูกฉีกทิ้งเท่านั้น”เธอวางรูปใบแรกลงบนโต๊ะ ตามด้วยรูปใบที่สอง รูปใบนี้ยิ่งหนักข้อขึ้นตรงที่ดวงตาถูกระบายจนดำสนิท แม้แต่ริมฝีปากก็ยังมีรอยลิปสติกกากบาททับไว้แม่กู้พูดด้วยความเดือดดาลใจ “ซูย่าง เธอทำเกินไปแล้วนะ!”ฝู่เฉินซีขมวดคิ้วมุ่น “ซูย่าง นึกไม่ถึงเลยว่าคุณจะเป็นคนแบบนี้”“ถ้าจะดูว่าคนที่ขึ้นไปบนชั้นสองใช่ฉันหรือเปล่าก็ไม่ใช่

ฝู่เฉินซีและกู้อวี่หนิงต่างถลึงตามองฝู่หยาฮุ่ย ที่แท้เธอก็เป็นคนบอกนี่เอง"ย่างย่าง ผมจองโต๊ะที่ภัตตาคารหมิงเจินไว้แล้ว อาหารที่นี่เห็นแล้วรู้สึกกินไม่ค่อยลง พวกเราไปกันเถอะ"เขายื่นมือส่งให้ซูย่าง และซูย่างก็ยื่นมือไปจับมือเขาไว้"ไปไม่ได้! เรื่องนี้ยังคุยกันไม่เคลียร์เลยนะ!" ฝู่หยาฮุ่ยแผดเสียงร้องลั่นเมื่อเห็นหรงอวี้ทำท่าจะผละจากไป เธอก็วิ่งถลันออกมาทันทีหรงอวี้และซูย่างมองเด็กสาวด้วยสายตาหมดความอดทน "เวลานี้เธอควรจะนอนอยู่ที่โรงพยาบาลจิตเวชไม่ใช่หรือไง?"แววตาของฝู่หยาฮุ่ยลุกโชนด้วยไฟโทสะ แต่ก็ยังคงฝืนยิ้มออกมา"คุณชายสามหรง วันนี้เป็นงานแต่งของพี่ชายกับพี่สะใภ้ฉัน คุณไม่คิดจะอยู่ร่วมรับประทานอาหารสักหน่อยเหรอคะ"เธอแสร้งทำทีเป็นขัดเขิน เกี่ยวปอยผมข้างแก้มไปทัดไว้หลังใบหู เผยให้เห็นใบหูอันงดงาม ประกายของต่างหูส่องกระทบใบหน้าของชายหนุ่มคุณชายสาม มัวแต่ไปขลุกอยู่กับนังแพศยานั่นจะมีอะไรดี?ฝู่หยาฮุ่ยยืนรอการตอบรับอย่างเงียบงัน ขอเพียงได้ใกล้ชิดเขา เธอก็มั่นใจว่าจะทำให้หรงอวี้หลงใหลเธอได้แน่!แต่ผ่านไปครู่ใหญ่ หรงอวี้กลับไม่แม้แต่จะปรายตามองเธอด้วยซ้ำ"เกะกะซะจริง"ฝู่หย