สืบรักเส้นแดง (Nc18+) のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

145 チャプター

บทที่ 61 : พุ่งปรี๊ด! (1)

นอกจากวัยดรุณจะเป็นขวบวัยแห่งการล่าฝันแล้ว การอยากรู้อยากเห็นก็เป็นอีกหนึ่งอัตลักษณ์ของคนวัยนี้ สองคนนี้ก็เช่นกัน ในเมื่อต่างคนต่างไม่รู้ว่าการถึงจุดสุดยอดเป็นเช่นไร คนที่คร่อมอยู่ด้านบนจึงถือวิสาสะ."งั้นข้าขอลองหน่อยนะขอรับ ขอคุณหนูปลดปล่อยความเงี่ยนไปพร้อมกับข้าด้วย.."เสี่ยวโม่กระซิบในขณะเดียวกันก็พรมจูบไล่สวนทางขึ้นไป ตั้งแต่ติ่งหีจรดหน้าผากฝ่ายหญิง."จุ๊บ!!".ก่อนจะลุกยืนขึ้นเพื่อปลดปล่อยผ้าเตี่ยวที่ผูกไว้เป็นกางเกงออก เผยให้เห็นลำองคชาตอันใหญ่ย้ำมหึมา นี่มันควยคนหรือควยเปรตเยว่เอ๋อมิแน่ใจนัก! เพราะนางเองก็เพิ่งจะเห็นท่อนเอ็นของเพศชายด้วยตาเนื้อเป็นครั้งแรก คิดเอาสิว่าขนาดเงาทะมึนดำของมันที่พาดผ่านดวงหน้า นางยังรู้สึกกลัว."ยะ.. ใหญ่.. มากก..ก..ก..ก!"โพร่งคำหลุดปากออกมา โดยที่ลำควยยังคงเด้งดึ่ง ๆ."นะ.. นี่ชีวิตอันน้อยนิดของเรา เกิดจากเจ้าสิ่งนี้ของท่านพ่ออย่างงั้นเหรอ?""อึก..ก..ก..ก แล้วก็รูเล็ก ๆ แคบ ๆ จากแคมของท่านแม่?"พึมพำไปพลางก้มมองรูจิ๋มของตนเองไปด้วย เพราะอีกไม่กี่วินาทีดุ้นควยลำมหึมาก็คงจะตรงเข้าประหัตประหาร ฉีดน้ำกามเพื่อเปลี่ยนสถานะนางให้เป็นเมีย.ด้วยความสั
last update最終更新日 : 2026-02-05
続きを読む

บทที่ 62 : พุ่งปรี๊ด! (2)

หยาดน้ำลายชักจะเปรอะเลอะรดมุมปาก เยว่เอ๋อก็ตัวเล็กกระจิ๊ดริดแค่นี้ปากนางจะกว้างสักเพียงไหน สุดท้ายก็มีอันต้องคายควยทิ้งก่อนด้วยความจำใจ."อ๊อกกก~! , แค่ก! ๆ , แค่ก! ๆ , ถุ๊ย! ๆ "น้ำหูน้ำตาคลุกเคล้าด้วยกันจนแทบแยกมิออก สารพัดอารมณ์ความรู้สึกมรสุมปนเปอยู่ในแกนสมอง.ตอนอมแรก ๆ ก็เสียวดีอยู่หรอก ชั่วพริบตาที่แท่งควยค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้น เยว่เอ๋อถึงกับคิดว่าตนเองเป็นนักแสดงกลหรือผู้วิเศษ ความคับปากนี้เหมือนจะไร้ซึ่งจุดจบ ยิ่งเสี่ยวโม่พยายามจับหัวเธอขย่มโม๊ค นางยิ่งคิดว่าตนจะได้ชิมรสน้ำกามอันขุ่นขาวอยู่รำไร แต่ก็ไม่เลย!."แค่ก! ๆ , แค่ก! ๆ , เสี่ยวโม่อ่ะ! มันใหญ่เกิ๊นนน!""ควยเสี่ยวโม่ใหญ่เกินกว่าลำคอข้าเสียอีก..ก..ก..ก ""ข้าขอพักก่อน ข้าแค่รู้สึกเหมือนจะอ้วก! , แค่ก! ๆ , แค่ก! ๆ"จริงอย่างที่นางว่า เยว่เอ๋อพูดแบบเลี่ยงสายตาพลางก้มหน้าลงสำลอกเอาเมือกควยใส ๆ ที่ค้างอยู่ในปากออกมา นางถ่มมันรดลงกับพื้นหญ้า ตามติดมาด้วยก้อนน้ำลายอีก 2 - 3 ก้อน ที่ผสมขนหมอยอีก 2 - 3 เส้น.สรุปแล้วเกิดอะไรขึ้นกับนาง สิ่งนี้ใช่การจะไปถึงจุดสุดยอดที่นางถวิลหาหรือเปล่า ทำไมสตรีร่างบางผู้นี้ถึงทุรนทุรายดูมิมีความ
last update最終更新日 : 2026-02-06
続きを読む

บทที่ 63 : ปรี๊ดจริงแล้วทีนี้!

"ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ!"(เสียงลำควยแทงเสยขึ้นใส่ร่องนม).ด้วยความที่ลักษณะของควยเสี่ยวโม่นั้นเป็นแท่งตรงยาว ส่วนปลายมีการโค้งขึ้นเล็กน้อย ในทุกจังหวะที่เขาเกร็งบั้นเด้าแล้วแทงควยเสยเข้าใส่ ส่วนปลายแดง ๆ ก็แทบจะแทงกระแทกเข้าปลายคางเยว่เอ๋อเลย นางถึงกับต้องแหงนหน้าเชิดค้างไว้ตลอด แต่ก็นับว่าดีมิเลวเพราะนั่นทำให้นางได้องศาในการซีดครางที่เหมาะสม."อ่าาาา! , อ่าาาา! , เสี่ยวโม่จ๋า! , เสี่ยวโม่!""อ่าาาา! , ข้ารักควยเสี่ยวโม่~!""เย็ดอีกเลย! , เย็ดมาเลย! , เย็ดเยอะ ๆ เลยจ่ะ~!""โอ๊ะ! , โอ๊ะ! , โอ๊ะ! , โอ๊ย! , อร๊อยยย! , อร๊อยยย! , อร๊อยยย~!"."ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ!".ชัดเจนแล้วว่ากระบวนท่าย่อขาเย็ดนมนี้เป็นอะไรที่ถูกใจกว่าการโดนเอาปาก แม้น่มน๊มของเยว่เอ๋อจะเล็กนิดเดียว แต่ทรวดทรงของมันก็เข้าขั้นหยดน้ำ เป็นบัวตูมคู่ที่ยอดหัวนมเชิดขึ้นอย่างได้องศา ส่วนฐานก็โค้งเว้ากลมมนเรียบเนียนชวนสัมผัส พอควยยาว ๆ โค้ง ๆ เสียดสีเข้ามา ไออุ่นจากดุ้นเอ็นจึงแผ่รัศมี มันวูบวาบราวกับถ่านไฟ และมันทำให้หัวนมชูชันบานสะพรั่งจนเยว่เอ๋อปฏิเสธมิได้.นางมิสามารถโกหกหัวนมตัวเอง นางเกร็งสะบั้นไป
last update最終更新日 : 2026-02-07
続きを読む

บทที่ 64 : งอนแล้วนะ

แก้มซ้ายพาดผ่านถึงแก้มขวา ไหนจะความหยาดเยิ้มลงมาตามรูปคาง ทั้งสีทั้งกลิ่นมาเต็มขาดแค่ยังมิหลุดเข้าปาก ไม่งั้นเยว่เอ๋อก็คงจะได้รู้ซึ้งถึงรสชาติน้ำวิสุทธิ์ขนานแท้ไปแล้ว ของแบบนี้หาซื้อมิได้ตามท้องตลาด จะมีก็แค่จากปลายรูองคชาตที่พุ่งปรี๊ดออกมาราวกับกระสุนปืนเท่านั้น."ไอ้เสี่ยวโม่.. ก็บอกอยู่หยก ๆ ว่าอย่าเพิ่ง ๆ !"นางพูดเสียงสูงทั้ง ๆ ที่ยังหลับตาอยู่ เพราะถ้าหากฝืนลืมขึ้นมาน้ำกามอาจจะเลอะขนตาได้."คุณหนูข้าขอโทษขอรับ ข้าอั้นมิไหวจริง ๆ !""อย่าเพิ่งลืมตานะครับ หุบปากไว้ด้วย เดี๋ยวข้าจะหาผ้ามาเช็ดให้.."กุลีกุจอหน่วงหนักสาบานได้ว่า แม้แต่ลำควยก็ยังมิพับเก็บด้วยซ้ำ มันยังคงห้อยโตงเตงแม้จะอ่อนความแข็งลงไป และสุดท้ายผ้าที่ฝ่ายชายควานหา ก็คืออาภรณ์เสื้อผ้าที่เขาสวมใส่และถอดทิ้งไว้นั่นเอง."พรืด..ด..ด..ด! , พรืด..ด..ด..ด!".เช็ดน้ำควยตัวเองออกด้วยความอ่อนโยน และด้วยความสัตย์จริงว่าคนที่สราญสุขเห็นจะมีแค่เสี่ยวโม่ฝ่ายเดียว เพราะเขาได้ร่วมรักกับคนที่ตนแอบรัก ได้ทำเกือบจะทุกสิ่งทุกอย่างแม้กระทั่งการปล่อยน้ำ แม้สุดท้ายจะยังไม่ได้เสียบเย็ดเข้าในกลีบผกา และยังถือมิได้ว่าตนเองเสียความบริสุทธิ์
last update最終更新日 : 2026-02-08
続きを読む

บทที่ 65 : ไอ้เสี่ยวโม้บ้า!

หลายชั่วยามผ่านไป แม้เสี่ยวโม่ที่นุ่งผ้าเรียบร้อยแล้วจะพยายามลากรถวิ่งตามหายังไง ลองสอดส่ายสายตามองหานายน้อยตามที่ต่าง ๆ จนกระทั่งผ้าที่เคยเปียกหมาดกลับกลายเป็นแห้งคาตัว เขาก็ยังมิเห็นแม้แต่เงาของเยว่เอ๋อเลย ประหนึ่งว่านางนั้นได้หายตัวไปจากฉางหลิงมันซะเฉย ๆ .ใจคอมิดีเลย! ทุกเสี้ยววินาทีมีแต่การกล่าวโทษตนเอง เป็นเพราะเขาแท้ ๆ ที่มิยอมหักห้ามใจ ล่วงเกินคุณหนูก็ว่าโทษหนักแล้ว แถมยังไปแตกน้ำว่าวใส่น่มน๊มนางอีก งานนี้หากถูกแพร่งพรายออกไปคงมิพ้นโดนขับออกจากจวนสกุลจ้วง! การผิดผีงั้นเหรอ? เสี่ยวโม่ต้องแต่งกับเยว่เอ๋อเพราะไปลักลอบได้เสียกันโดยมิได้สมรส ลืมไปซะเถอะ! เพราะประเพณีจีนเขามิมีจารีตให้คุณหนูรูปงามแต่งกับคนใช้หรอก."โถ่เอ๊ย! เพราะควยเราแท้ ๆ""ทำไมเจ้าถึงซุกซนนักนะ หากกลั้นไว้อีกสักหน่อย..""แล้วปล่อยเข้าซอกแคมคุณหนู เราก็คงมิต้องแห้งผากอยู่กับรถลากโง่ ๆ เช่นนี่""หึ่ย! ไอ้เสี่ยวโม้โง่! เจ้านี่มันช่างทึ่มซะจริงเชียว!"."ครืดดดด! , ครืดดดด! , ครืดดดด!"(เสียงล้อรถลากอันว่างเปล่าบดกับพื้นถนนลูกรัง)."ท่านน้า? ท่านเห็นคุณหนูสกุลจ้วงผ่านมาทางนี้บ้างหรือไม่?""ท่านพ่อค้าจ๊ะ? ท่านเห็น
last update最終更新日 : 2026-02-09
続きを読む

บทที่ 66 : แตกไปงั้น ๆ !

"แจ๊ะ! , แจ๊ะ! , แจ๊ะ! , แจ๊ะ!"เสียงนิ้วกวักเรียกน้ำเงี่ยน ดังกระฉอกออกมาจากซอกแคม.เยว่เอ๋อมิกลัวใครจะเห็นเหมือนตอนอยู่ใต้สะพานหยวนเฟิน (缘分桥) หรอก เพราะนี่มันจวนประจำตระกูลของนาง แล้วพื้นที่ตรงนี้ก็เป็นที่ส่วนตัว หากจะมีใครสักคนที่เห็นก็คงจะมีแค่เสี่ยวผ่าง ที่บัดนี้ก็เอี้ยวตัวเองกระท่อนกระแท่นหมุนเป็นลูกข่าง หันหน้าออกไปสู่โลกภายนอกที่มันชอบแล้ว.นางเงี่ยนเกินกว่าจะเกรงใจนก บนเก้าอี้หวายตัวโปรด หญิงสาวเหยียดขาบนนี้สบายกว่าการเอาหลังพิงโคนต้นเถาฮวาเป็นไหน ๆ มือเรียวเปิดดูภาพวาดในจดหมายไป ใจก็คิดเปรียบเทียบกับสิ่งที่ตัวเองทำกับเสี่ยวโม่ จนกระทั่งมาถึงจดหมายแผ่นท้าย ๆ ตรงนี้แหละที่นางชักจะมีปัญหา!."กึก!"นิ้วชี้กับนิ้วกลางเรียว ๆ หยุดกึกเช่นกัน มันปักคาแช่อยู่ในรูหี ราวกับกำลังรอให้เจ้านายอนุมัติให้เดินเครื่องต่อ."ข้ามิโดนควยของเสี่ยวโม่เสียบใส่รูหีเหมือนดั่งในภาพเลย..""ข้ามิถูกใจสิ่งนี้เป็นที่สุด! นิ้วเย็น ๆ มันจะไปสู้เอ็นอุ่น ๆ ได้เยี่ยงไร?"จบประโยคนี้นิ้วเย็น ๆ ของเยว่เอ๋อก็ลองตวัดดูเพื่อเป็นการพิสูจน์ทฤษฎี."แจ๊ะ! , แจ๊ะ! , แจ๊ะ! , แจ๊ะ!".น้ำก็ออกอยู่นะแต่ฟิวมันไม่ได้เลย
last update最終更新日 : 2026-02-10
続きを読む

บทที่ 67 : แอบมองเธออยู่นะจ๊ะ

ลมกลางคืนทั้งหนาวทั้งบาดผิว พูดถึงเสี่ยวโม่ไปในบทเมื่อกี้ และเมื่อกี้นี้เขาก็เพิ่งจะลากรถเดินผ่านหน้าเหวินเหยาไปหยก ๆ โถเสี่ยวโม่ผู้น่าสงสาร ดึกดื่นปานนี้เขาไปทำอะไรอยู่ไหนทำไมถึงเพิ่งกลับมา คำตอบคือเจ้าตัวเกิดสภาวะไม่สบายใจเกิดขึ้น! เขามิรู้ว่าจะตอบคนที่จวนสกุลจ้วงเช่นไรหากโดนซักไซ้ แล้วก็กลัวว่าตนเองจะหลุดพูดในสิ่งที่มิเหมาะมิควรเกี่ยวกับนายน้อยอออกมา.ยิ่งมาอยู่ในสถานการณ์ที่หานายหญิงมิเจอ เขาก็ยิ่งหวั่นวิตก ความกังวลมันพุ่งพล่านไปหมด เจ้าตัวก็เลยแสดงออกด้วยการเดินคอตกหมดเรี่ยวหมดแรง แถมยังเตร็ดเตร่ไปบนท้องถนนแบบเหงา ๆ ราวกับหมาขี้แพ้ตัวหนึ่ง ใครเห็นเข้าคงคิดว่าแย่แม้แต่เหวินเหยาเองก็คิดเช่นกัน.ในทิศประจิมสูงขึ้นไปราว 5 จั้ง ดูทรงเหวินเหยาจะรักหอเพ่งนภาเทียนวั่งโหลว (天望楼) มาก เพราะความสูงของมันก็ส่วนหนึ่ง ความเงียบมาในลำดับที่สอง และที่สำคัญที่สุดคือมันสามารถใช้วิชาด้ายทอวิญญาณ (红魅织魂) ได้ง่าย จากบนหลังคาหอสูงเหวินเหยาสามารถเห็นได้ทุกสรรพสิ่ง โดยเฉพาะบรรดาเหยื่อที่นางบรรจงผูกด้ายแดงเอาไว้!."ฟิ้วววว~!"ลมโชยโบยแก้ม แม้จะมิใช่แก้มสาวแต่ก็หนาวได้ใจ."ในเมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนี้ ด
last update最終更新日 : 2026-02-11
続きを読む

บทที่ 68 : คุณชายเซียวจวิ้นอวี่ & พัดในมือ

หากคุณมิใช่นักอ่านที่อ่านข้ามตอนมา และเลือกจิ้มอ่านแต่ตอนที่มีฉากวาบหวิว คุณก็น่าจะรู้ว่าคุณชายเซียวจวิ้นอวี่นั้นเป็นบุคคลที่เข้าถึงตัวได้ยากขนาดไหน สำหรับเขาแล้วหากเป็นผู้อื่นโดยเฉพาะสตรี ก็มิใช่เรื่องยากอะไรที่จะเข้าไปสนทนาปราศรัย แต่หากเป็นเหวินเหยาแล้วล่ะก็มันเป็นคนละเรื่อง!.เพราะสองคนนี้เพิ่งจะประฝีมือวัดเหลี่ยมวรยุทธกันมาหยก ๆ เรียกได้ว่ากลิ่นเหตุการณ์ยังมิสงบด้วยซ้ำ ความเสียหายของโรงสังคีตก็ยังซ่อมแซมมิเสร็จ ด้วยความสัตย์จริงการปะทะกันคราวนั้นเพิ่งจะผ่านพ้นไปราว 1 สัปดาห์เศษ ๆ ชื่อเสียงของเหวินเหยาเป็นที่กระฉ่อนไปไกล นางมีแม้กระทั่งหมายจับบนกระดานแจ้งราชกิจ เพราะฉะนั้นการที่นางไปโพสต์ท่ายืนให้ฟ้าผ่ากลางป้ายสะพานหยวนเฟิน (缘分桥) จึงเป็นอะไรที่ผิดวิสัยอยู่มิน้อย."ก็ตอนนั้นข้าก็ไม่คิดว่าจะต้องใช้ท่านนี่คุณชายเซียว..""ข้าแทบจะปักใจเชื่อไปแล้วว่าเสี่ยวโม่ คือรักแท้ของผู้ว่าจ้างข้า" "ข้าก็เลยเล่นใหญ่ไปหน่อย ข้ามิคิดว่าตนเองจะอยู่ที่ฉางหลิงนานขนาดนี้ด้วยซ้ำ"เหวินเหยารำพึงกับตนเอง ในระหว่างที่ร่างบางเริ่มลอยลดระดับลงมาจากหอดูดาวเทียนวั่งโหลว.เรื่องราวของเสี่ยวโม่จบลงไปแล้วแบบหมอ
last update最終更新日 : 2026-02-12
続きを読む

บทที่ 69 : พัดของคุณชาย

แรงดึงรั้งเรียกได้ว่ามหาศาลมาก กระตุกตอดแต่ละครั้ง นิ้วมือเหวินเหยาแทบจะหลุดออกจากข้อมือ นี่คือการหอบหายใจของคนที่กำลังระเริงเพลงสังวาสโดยมิต้องสืบ เหวินเหยาเจอสิ่งนี้บนนิ้วมือนางมานับครั้งมิถ้วน ล่าสุดก็เห็นจะเป็นเมื่อค่ำนี้ตอนที่เยว่เอ๋อเย็ดกับเสี่ยวโม่ก็ใช่ ตอนที่นางช่วยตัวเองด้วยนิ้วบนเก้าอี้หวายก็มิแตกต่าง.ด้วยความสัตย์จริงหากนางจะเอาจริง คุณชายรองเซียวจวิ้นอวี่พักอยู่เรือนหลังไหนก็มิใช่เรื่องยากหากจะติดตาม ก็แค่ใช้พิรุณย่ำฟ้ากระโจนขึ้นไปบนหลังคา แล้วก็วิ่งตามเส้นด้ายแดงบนนิ้วชี้เส้นนี้ไป นางก็จะรู้ซึ้งถึงความจริงได้ว่าคุณชายผู้นี้กำลังแอบเย็ดกับใครในขณะถูกกักบริเวณ!.ติดก็แต่หากทำเช่นนั้นล่ะก็ คงมิแคล้วโดนทหารยามจับตัวได้ตั้งแต่ก้าวแรกที่เหยียบโดนแผ่นกระเบื้อง นางชักจะเริ่มถอดใจเสียแล้ว แม้ภายในอยากจะไปต่อแต่ภารกิจนี้จำเป็นจะต้องรัดกุม จะต้องวางแผนให้มิดชิดชนิดที่ไร้ซึ่งช่องโหว่ จวนสกุลเซียวมิเหมือนจวนสกุลมู่ ที่นางจะเดินดุ่ม ๆ เข้าไปทำทีว่าอยากได้อาภรณ์ชุดใหม่ แล้วก็ถล่มร้านเขาซะเละเทะ แถมยังถูกเลี้ยงดูปูสื่ออย่างดีแล้วเดินกลับออกมาอย่างผู้ชนะ."เชิญท่านสำราญไปก่อนเถอะคุณชา
last update最終更新日 : 2026-02-13
続きを読む

บทที่ 70 : หนีตายแบบหวุดหวิด

ฝนตกเป็นห่าลูกศรเลยก็ว่าได้! ตกมันทั้ง ๆ ที่เหวินเหยามิมีแม้แต่ร่มไว้ป้องกัน จะกระโดดหลบไปไหนก็คงมิไกลเกินมุมหลังคา ซึ่งก็ไม่น่ารอดจากฝนความตายนี้อยู่ดี จนตรอกของแท้กับสถานการณ์ที่เป็นอยู่นี้ หากมิงัดไม้ตายก้นหีบออกมา เห็นทีนางคงจะต้องลงไปสารภาพบาปกับท่านยมในปรภพ."ซ่า! , ซ่า! , ซ่า! , ซ่า! , ซ่า!"เสียงฝนหัวลูกศรนับพันกำลังพุ่งปักลงมาใส่."กริ๊ง! , กริ๊ง! , กริ๊ง! , กริ๊ง! , กริ๊ง!".ซ้ำร้ายไปกว่านั้นยิ่งนางพยายามจะสะบัดตัวหนี กลับกลายเป็นว่าด้ายแดงที่เคยใช้เป็นสื่อนำทาง บัดนี้กลับเกิดแรงดึงต้านอันมิทราบเหตุผล! มันมิได้สั่นโครมครามคล้ายคนเย็ดกันอย่างที่สันนิษฐานไว้ในตอนแรก กลับกลายเป็นว่ามันเริ่มดึงและตรึงนางให้ติดแน่นอยู่กับที่ เพื่อรอรับผลกรรมจากฝนลูกศร."เฮ๊ย! อะไรเนี่ยะ! ต้องมิใช่แบบนี้สิ!?""ปล่อยข้านะ ปล่อยข้าออกไป! , ฮึ๊ยยยย!""กร๊อดดดด~!"กัดฟันกรอดออกแรงดึงแบบสุดกำลัง แต่ก็ไม่สะทบสะท้านห่าอะไรเลย ไป ๆ มา ๆ กลายเป็นว่าเหวินเหยาจะตายห่าเอาเพราะวิชาด้วยทอวิญญาณของตนเอง รู้ถึงไหนอายเขาถึงนั่น เกิดคนจากสำนักเหลย (雷 ) รู้เข้า คงมิมีหน้ากลับไปพบท่านอาจารย์.นาทีนี้นางอนุมานได้
last update最終更新日 : 2026-02-14
続きを読む
前へ
1
...
56789
...
15
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status