Masuk"แจ๊ะ! , แจ๊ะ! , แจ๊ะ! , แจ๊ะ!"
เสียงนิ้วกวักเรียกน้ำเงี่ยนดังกระฉอกออกมาจากซอกแคม
.
เยว่เอ๋อมิกลัวใครจะเห็นเหมือนตอนอยู่ใต้สะพานหยวนเฟิน (缘分桥) หรอก เพราะนี่มันจวนประจำตระกูลของนาง แล้วพื้นที่ตรงนี้ก็เป็นที่ส่วนตัว หากจะมีใครสักคนที่เห็นก็คงจะมีแค่เสี่ยวผ่าง ที่บัดนี้ก็เอี้ยวตัวเองกระท่อนกระแท่นหมุนเป็นลูกข่าง หันหน้าออกไปสู่โลกภายนอกที่มันชอบไปแล้ว
.
นางเงี่ยนเกินกว่าจะเกรงใจนก บนเก้าอี้หวายตัวโปรดหญิงสาวเหยียดขาบนนี้สบายกว่าการเอาหลังพิงโคนต้นเถาฮวาเป็นไหน ๆ มือเรียวเปิดดูภาพวาดในจดหมายไป ใจก็คิดเปรียบเทียบกับสิ่งที่ตัวเองทำกับเสี่ยวโม่ จนกระทั่งมาถึงจดหมายแผ่นท้าย ๆ ตรงนี้แหละที่นางชักจะมีปัญหา!
.
"กึก!"
นิ้วชี้กับนิ้วกลางเรียว ๆ หยุดกึกเช่นกัน มันปักคาแช่อยู่ในรูหีราวกับกำลังรอให้เจ้านายอนุมัติให้เดินเครื่องต่อ
.
"ข้ามิโดนควยของเสี่ยวโม่เสียบใส่รูหีเหมือนดั่งในภาพเลย , ข้ามิถูกใจสิ่งนี้เป็นที่สุด! นิ้วเย็น ๆ มันจะไปสู้เอ็นอุ่น ๆ ได้เยี่ยงไร?"
จบประโยคนี้นิ้วเย็น ๆ ของเยว่เอ๋อก็ลองตวัดดูเพื่อเป็นการพิสูจน์ทฤษฎี
.
"แจ๊ะ! , แจ๊ะ! , แจ๊ะ! , แจ๊ะ!"
.
น้ำก็ออกอยู่นะแต่ฟิวมันไม่ได้เลย มันเสียวแต่มันไม่แสบมันไม่ได้ให้รสสัมผัสของการกอดรัด และจิ๋มนางแทบจะไม่ออกอาการตอดตุบ ๆ ตับ ๆ ใด ๆ ทั้งสิ้น นี่จึงเป็นสาเหตุให้นางไม่เสร็จ นางไปไม่ถึงจุดสุดยอดและทำให้จดหมายรูปภาพหน้าท้าย ๆ กลายเป็นหมัน
.
"อือ! , อื้อ! , อื้ม! , อื้ม! , อื้ม! , อ่าาาา~! , เพราะงั้นข้าถึงโกรธเสี่ยวโม่มาก! อ่ะ! , อ่ะ! , อ่ะ! , อ่า! , เพราะหมอนั่นทิ้งข้าไว้กลางทางปล่อยข้าให้กลายเป็นสตรีที่ไม่รู้จักการเสร็จ~!"
.
"งึด! , งึด! , งึด! , งึด! , งึด!"
เอวลอยสูงขึ้นจากเก้าอี้หวายสะบัดพับ ๆ ร่างบางเกร็งเสียวไปทั่วร่าง ส่วนนิ้วทั้งสองข้างก็ยังแหย่ ๆ ๆ แยง ๆ ๆ
.
"แจ๊ะ! , แจ๊ะ! , แจ๊ะ! , แจ๊ะ!"
"แจ๊ะ! , แจ๊ะ! , แจ๊ะ! , แจ๊ะ!"
.
"อ่ะ! , อ่ะ! , อ่ะ! , อ่าาาา! , อ่าาาา! , อร๊ายยยย! , อร๊ายยย! , กรี๊ดดดด!!!"
.
ดอกสุดท้ายนางร้องจนเสียงหลง หยาดน้ำใสพุ่งสวนแท่งนิ้วของนางออกมาจากรูหี มันกระเซ็นเปียกไปจนถึงข้อศอก มันกระฉอกออกมาใส่เก้าอี้หวายจนเปียกเหมือนแช่น้ำ ยังไม่นับรวมหยดน้ำเล็ก ๆ ตามพื้นที่ล้วนแต่เป็นน้ำเงี่ยนของเยว่เอ๋อแทบทั้งสิ้น! คิดเอาเถอะว่าขนาดเสี่ยวผ่างที่เป็นนกยังต้องหันมาดู มันเองก็น่าจะรู้ว่านี่คือเสียงครางแบบมีความสุขของเจ้านายแต่เยว่เอ๋อนี่สิที่คิดไปคนละอย่าง
.
"ไม่ใช่! , แฮ่ก ๆ , แฮ่ก ๆ , ไม่ใช่แบบนี้! , แฮ่ก ๆ , แฮ่ก ๆ , นี่ไม่ใช่การถึงจุดสุดยอดในแบบที่ข้าต้องการ , ฮู้วววว! ข้าต้องการผู้ชายสักคนที่มอบสิ่งนั้นให้แก่ข้า.. เจ้าเองก็มิใช่ว่าไม่ดีนะเสี่ยวโม่แต่ข้าคงรักเจ้ามิได้ , แฮ่ก ๆ , แฮ่ก ๆ "
.
หงายหลังตรึมลงไปใส่เก้าอี้หวายอย่างหมดแรง จิ๋มแดงไปหมดนิ้วก็แทบคดเพราะเมื่อกี้ก็แทงจนหมดหลอด เยว่เอ๋อนอนหายใจหอบแฮ่ก ๆ พลางคิดว่าเสี่ยวโม่ก็เป็นเพื่อนที่ดีของนาง นางจะมิปฏิบัติต่อเขาเฉกเช่นคนรับใช้แล้วก็จะไม่ทำดีกับเขาเฉกเช่นสามีเช่นกัน นางจะจัดเขาไว้ในสถานะตรงกลาง เล่นเสียวกับเขาบ้างแต่ก็มิใช่การเย็ดจนน้ำแตกแบบถาวร
.
"ข้าขอโทษนะเสี่ยวโม่แล้วพบกันวันพรุ่งนี้.. , แฮ่ก ๆ , แฮ่ก ๆ , แฮ่ก ๆ , เฮ้ออออ! , ฮู่ววววว!
เป่าปากพรูด้วยความปลดปลง เหนื่อยจนสาสมแล้วนางจึงค่อยผล็อยหลับไป
.
นอนมันทั้ง ๆ ที่ช่วงล่างโป๊ ๆ นั่นแหละ นอนบนเก้าอี้หวายที่ติดตั้งไว้ตรงนอกระเบียง
อาการครุ่นคิดกินมิได้นอนมิหลับเริ่มกลืนกินตัวตน มิน่าเชื่อว่าสตรีผู้วางแผนอะไรก็มิเคยผิดพลาดอย่างเหวินเหยาจะมีช่วงเวลาแบบนี้กับเขาด้วย! นางอยู่ที่โรงเตี๊ยมมามากกว่า 3 ราตรีกับอีก 4 อรุณรุ่ง ครานั้นกลวิธีในการนำตัวคุณชายเซียวออกจากหอกักขังก็ยังคงมืดแปดด้าน! ทำให้ชวนให้คิดว่าตกลงเป็นนางหรือเป็นเขากันแน่ที่ถูกจองจำ จนมิเห็นเดือนเห็นตะวัน."หรือเราจะแหกคุกเข้าไปชิงตัวเขาออกมาดี! คุณชายเซียวน่าจะถูกตัดเส้นลมปราณไปหมดแล้ว เขาคงต้านทานแรงปรารถนาของเรามิได้!?"เหวินเหยาถึงกับใช้หมึกพู่กันกากบาททับหน้ากระดาษแผ่นนั้นทิ้งแทบจะทันที เริ่มต้นบทเหมือนคุณชายเซียวถึงย่อหน้านี้นางก็ชักจะเหมือนเยว่เอ๋อเข้าไปอีก กิริยานางมิต่างจากนายน้อยสกุลจ้วงที่ขยำจดหมายทิ้งเป็นร้อย ๆ ฉบับ!.เพราะนางเองก็มีกระดาษขาวที่ใช้วาดแผนการต่าง ๆ ซึ่งใช้มิได้อยู่เกลื่อนโต๊ะเต็มไปหมด สิ่งนี้ตอกย้ำว่าจอมยุทธหญิงพยายามมาหลายวันแล้ว หากแต่ความเป็นไปได้ยังเท่ากับศูนย์ คุณชายเซียวจวิ้นอวี่ไม่มีคุณค่าพอที่จะให้นางเสี่ยงทำเรื่องเช่นนั้น การเลือกเป็นศัตรูกับราชสำนักก็มิต่างจากเอาคอขึ้นไปพาดไว้บนเขียง แค่คิดก็เสียสติสิ้นดี!."หรือต่อ
"世上无难事 ,只怕有心人" สำนวนจีนนี้หากแปลเป็นไทยน่าจะตีความได้ว่า "ทุกปัญหามีทางแก้ อย่ายอมแพ้ต่ออุปสรรค" แล้วใครล่ะที่คู่ควรกับวลีนี้ที่สุดหากมิใช่เหวินเหยา! คดีพลิกเสียแล้วทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่นายน้อยเยว่เอ๋อยังอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ จะบอกมิบอกแหล่ ทว่าพอนางโพล่งสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมา จอมยุทธหญิงที่เรียกตนว่าเป็นพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจก็ถึงกับต้องกุมขมับ! กลายเป็นนางเสียเองที่ตะกุกตะกัก คิดมิตกว่าจะหาทางบอกเรื่องคุณชายเซียวกับคุกที่ขังเขาไว้ยังไง."เจ้าเงี่ยนมากเลยรึ? เจ้าทนมิไหวเลยใช่หรือไม่เยว่เอ๋อ?"เหวินเหยาพยายามถามด้วยเสียงอัดเงียบเบากึ่งกระซิบ."หงึก! , หงึก! , หงึก!"ร่างเล็กตอบผ่านการพยักหน้า พูดไปก็อายปากเลยเอาสีหน้ากับท่าทางนี่แหละใช้แทนคำตอบ.ซ้ำร้ายที่เพียงคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา หว่างขามันก็ร้อนวาบขึ้นอีกแล้ว! เยว่เอ๋อถึงกับต้องเอาต้นขาบี้บดใส่กันยืนบิดไปบิดมาคล้ายกับคนคลั่งควย! และถ้าหากมีกล้องอีกสักตัวอยู่ด้วยตัดภาพไปที่ห้องนอนบนชั้นสอง ป่านนี้ในลิ้นชักตรงเก๊ะที่ใส่ดิลโด้ยักษ์ไว้ก็คงจะสั่นโครมคราม! ปั๊ก! ๆ ๆ ๆ ประหนึ่งเปลี่ยนปราณแท้ที่เคลือบอยู่บาง ๆ ให้กลายเป็นเทคโนโลยีบลูทูธระดับสูง
"ใจเย็นก่อนพี่สาว! เหตุไฉนท่านจึงต้องแสดงกิริยาน่ากลัวเช่นนั้น ข้ามิได้ไปสังหารใครมาสักหน่อย ข้าก็แค่สังหารพรหมจรรย์ของตนเอง ผ่านอุปกรณ์ที่ท่านนั่นแหละที่เป็นผู้ส่งมา!"ตรงพอไหมถามใจเหวินเหยาดู เพราะที่พูดมาก็เป็นความจริงล้วน ๆ ทำไมด้ายแดงของเยว่เอ๋อถึงสะบัดแรงจนนิ้วมือผู้ใช้วิชาแทบขาด นั่นก็เพราะดิลโด้ที่ส่งมาให้มิใช่หรือ?."นี่องคชาตปลอมของคุณชายเซียวมีฤทธิ์รุนแรงถึงเพียงนั้นเชียวรึ? เจ้าเย้าข้าเล่นใช่หรือไม่สาวน้อย?"เหวินเหยาถามขณะที่สาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ หมายจะดูเศษซากจดหมายที่เขียนค้างไว้บนโต๊ะ."หาไม่เจ้าค่ะ! ก็ท่านน่ะเป็นคนเขียนวิธีใช้แนบมาเอง แล้วข้าก็ทะลวงผ่านไปถึงด่านที่ 5 ก้าวย่างปรมัตถ์เลยด้วย!"."ห๊า!!! เจ้าทำได้เยี่ยงไรกัน!!! ข้าประเมินเจ้าไว้เพียงแค่ระดับ 3 แดนสวรรค์เซียนเหยาเท่านั้น! ที่ระดับการสั่นนั้นมนุษย์ทั่วไปก็ถึงจุดสุดยอดได้แล้ว แต่นี่เจ้าเล่นอั้นไปจนถึงระดับ 5 เจ้าวิปลาศไปแล้วรึเยี่ยงไรเยว่เอ๋อ?! กลีบผกาเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง?! ข้าจะพาเจ้าไปโรงหมอเพียงแค่เจ้าเอ่ยวาจา!"ฤทธิ์ความตกใจสุดขีดตรงนี้ เหวินเหยาก็ทราบแล้วว่าเหตุอันใดเสี่ยวผ่างถึงลงทุนบินมาฟ้อง เพราะตั้
ดวงตะวันเริ่มรับขอบฟ้าแสงตะเกียงจากชายคาอาคารร้านบะหมี่นวลสลัว เหล่าบรรดาคนงานพนักงานร้านเริ่มทยอยกลับเข้าเรือนพัก แม้แต่เสี่ยวโม่บ่าวรับใช้คนสนิทที่รักษาตัวจนหายดีจากเหตุปะทะที่สกุลเวยแล้ว ก็ยังขอตัวกลับเข้าเรือนคนใช้ไปพลางก่อน เยว่เอ๋อมิได้สนใจเขาเท่าไหร่นักหรอก อันที่จริงนางมิยอมสนใจใครเลย! พลางคร่ำครึอยู่กับจดหมายลายมือของนางที่เขียนแล้วก็ขยำทิ้ง! แล้วก็เขียนใหม่อยู่หลายต่อหลายรอบ! ."เจ้าจะขอตัวไปนอนก็ไปเถอะเสี่ยวโม่ บอกคนอื่น ๆ ด้วยว่าเดี๋ยวข้าเสร็จธุระข้าจะดับตะเกียงเก็บทุกอย่างเอง ขอบคุณที่ทุกคนเหน็ดเหนื่อยสำหรับวันนี้นะ.."นายน้อยพูดทั้ง ๆ ที่ดวงหน้ายังก้มเขียนจดหมายอยู่ ฝั่งเสี่ยวโม่เองก็เลยต้องผละตัวจากไปแบบงง ๆ เขาแทบจะไม่มีบทบาทในนิยายพาร์ทนี้อีกต่อไปแล้ว และหลังจากที่ด้ายแดงประจำตัวถูกตัดออกจากวิชาด้ายทอวิญญาณ (红魅织魂) เหวินเหยาเองก็แทบจะมิได้ใช้บริการจากเขาอีกเลย."ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยก็ขอตัวก่อนนะขอรับคุณหนู คุณหนูเองก็รักษาตัวด้วย ใกล้เข้าเหมันต์ฤดูลมกลางคืนมักรุนแรง"."อืม..ม..ม ๆ ไปเหอะ ๆ ข้าดูแลตัวเองได้ เจ้าเองก็เพิ่งหายเจ็บกลับมา แทนที่จะเป็นห่วงข้าควรแบ่งไปห่วงตน
แข็งได้! โด่ได้! ยืดได้! ถอกได้! แล้วประสาอะไรทำไมจะหดไม่ได้! สังขารมนุษย์ก็แบบนี้ ต่อให้ดุ้นควยมหัศจรรย์นี้จะฉาบเคลือบไว้ด้วยปราณแท้แต่หลังจากมันกระทำชำเลาจิ๋มเยว่เอ๋อจนหนำใจแล้ว ก็ถึงกาลเวลาที่มันจะทำการละสังขาร ให้ตายเถอะ! ช่างเป็นภาพที่อิดหนาระอาใจ ใครเห็นก็อดสังเวชใจมิได้ หลังแท่งองคชาตหักคอห้อยต่องแต่งติดอยู่กับผนัง ราวกับมะเขือเผาที่งอมเพราะไฟแรง.ขนาดเยว่เอ๋อที่เพิ่งหลั่งน้ำเสร็จ นางได้เห็นสวรรค์เป็นครั้งแรก (แม้จะแค่แป๊บเดียว) แต่นางก็รู้ตัวดีว่าน่าจะรีบจัดการสิ่งนี้ให้เร็วที่สุด นางทนเห็นความกระเสือกกระสนอันเวทนาของลำควยดิลโด้นี้ต่อไปมิไหว มันผงกหัวดุ๊กดิก ๆ แต่ก็ทรงตัวไม่อยู่แล้ว เงยขึ้นได้นิดนึงก็หล่นป๊กลงไป! เงยแล้วก็หล่น! แล้วก็หล่นแล้วก็เงยอยู่เช่นนี้! ."เอาล่ะพอแล้ว ๆ ข้าจะให้เจ้าหยุดทำงานได้แล้ว เท่าที่ข้าจำได้หากข้าหยุดเงี่ยนเจ้าก็จะหยุดไปเองใช่หรือไม่?"เยว่เอ๋อถามใครก็มิรู้ล่ะ นางแค่ลุกขึ้นยืนด้วยชุดนุ่งลมห่มฟ้าพลางเดินตรงไปที่ผนังแล้วก็เตรียมจะดึงดุ้นยักษ์อันนี้กลับคืนสู่ที่เก็บ.จังหวะเอื้อมมือลงไปกำนั้นความอุ่นยังคงอยู่ และจังหวะที่นางออกแรงดึงแรงยื้อก็ยังพอ
สารพัดแรงถาโถมผนวกรวมกันตั้งแต่ขั้น 1 ถึง ขั้น 4 ดุ้นควยอันนี้จัดประเคนมาให้เยว่เอ๋อครบแบบทบต้นทบดอก นางสัมผัสได้ถึงการกระทุ้งอันรุนแรงทั้ง ๆ ที่ตัวนางแทบมิได้เคลื่อนบั้นท้ายไปชนกับมันเลย นี่คืออานุภาพของขั้นที่ 5 "ก้าวย่างปรมัตถ์" เยี่ยงนั้นหรือ? อาจเป็นได้! เพราะนวลนมทั้งสองเต้านี่ถึงกับกระเพื่อมบึ้มบ้ำ ๆ เลย!.ร่างบางโยกโครมครามราวกับถูกประหารผ่านช่องรัก ศีรษะสั่นคลอนปอยผมกระเซอะกระเซิงช่างเป็นอะไรที่เร้าใจมาก! ๆ นายน้อยหญิงถึงกับต้องกัดปากซีดตามในทุก ๆ ครั้งที่ดุ้นข้างหลังกระซวกเสียบ! ๆ ๆ ๆ แก้มก้นของนางกระเพื่อมตีปัง ๆ ๆ จนกลีบผกาชักจะเผยออ้ากว้าง!.ความซิงได้ถูกพรากไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เยื่อพรหมจรรย์นางน่าจะขาดยับ มิหนำซ้ำเพื่อเพิ่มอรรถรสให้ถึงเครื่องมากขึ้น เยว่เอ๋อถึงกับลงทุนจินตนาการถึงใบหน้าของคุณชายเซียวไปด้วย! พอคิดถึงความหล่อเหลาของเขาไม่ว่าจะเป็นคนพี่หรือคนน้องนางก็จะยิ่งเงี่ยน! จังหวะถูกเย็ดในท่ายืนจึงเป็นอะไรที่เสียวเช่นนี้นี่เอง แล้วยิ่งเป็นการเย็ดกับคนรักของคนอื่น ฟิลลิ่งแห่งการคบชู้ก็ยิ่งทำให้นางฟินมากขึ้นกว่าเก่า."อ่าาาา! ขอบคุณพี่เหวินเหยายิ่งนักเจ้าค่ะ! อ่
แลดูคล้ายกับแหหรือไม่ก็ตาข่ายดักสัตว์ คุณชายเซียวยังทำมากกว่านั้นด้วยการทลายเศษพัดอีกแปดซีกให้กระจายตัวออกจากกัน! แต่ละชิ้นลอยอยู่รอบตัวด้วยวรยุทธเคลื่อนย้าย และได้กลายเป็นอาวุธสังหารจำพวกมีดบินไปในชั่วอึดใจ แกมิจำเป็นต้องร่ายคาถาเพียงแค่หงายฝ่ามือให้ตั้งฉากขึ้นตรงหน้า เศษพัดทั้งหมดก็พุ่งแหวกอากาศป
"เจ้ายังจะมีสิ่งใดแก้ตัวบิดาข้าส่งเจ้ามาใช่หรือไม่?! เขากีดกันข้าจากแม่นางมู่แล้วยังส่งเจ้ามาติดตามเพื่อดูว่าข้าน่าสมเพชแค่ไหนใช่หรือไม่?! ตอบข้ามา! แล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป!".จอมยุทธหญิงออกอาการกระอักกระอ่วน บางทียันต์ดักฟังคงมิจำเป็นเพราะลำพังฟังในสิ่งที่คุณชายเซียวพรั่งพรูออกมาพร้อมน้ำตา นางก็ได้ข
เคหะหญิงงามเป็นสถานเริงรมย์อันดับหนึ่งแห่งเมืองฉางหลิง ที่นี่บรรจุอิสตรีและเหล่านางคณิกาไว้หลายรูปลักษณ์ ขาว , สวย , หมวย , เซ็กส์ , ตัวเล็ก , ดัดฟัน ฯลฯ สุดแต่ใจคุณชายท่านใดจะปรารถนา มากพร้อมไปด้วยเครื่องสังคีตดีดสีตีเป่า สุราชั้นดี ดนตรีเลิศรส ครบเครื่องเรื่องบันเทิงในระดับอัครมหาสถาน และลูกค้าส่
3 วันผ่านไป ณ จุดสูงสุดของเมืองฉางหลิงอย่างหอเพ่งนภาเทียนวั่งโหลว (天望楼) ที่นี่เป็นหอดูดาวของราชนิกุลประจำเมือง และเดิมก็เคยเป็นถึงสำนักโหราศาสตร์แห่งราชสำนัก มีภารกิจในการทำนายทายทักและอ่านชะตาฟ้าลิขิตให้คนเบื้องสูง แต่ทว่าปัจจุบันบทบาทนั้นได้ยุติลงไปแล้ว เหลือแต่เพียงหน้าที่ในการเพ่งมองท้องฟ้า เป็







