All Chapters of สืบรักเส้นแดง (Nc18+): Chapter 71 - Chapter 80

145 Chapters

บทที่ 71 : ตัดขาด ชับ! ชับ! ชับ!

ใช้เพียงหางตาดูก็รู้ว่าพัดเหล็กอันนี้เคลื่อนที่ได้ด้วยเหตุอันใด เหวินเหยาจำมันได้แม่นเพราะว่าเคยประมือกันมาแล้วเมื่อครั้งอยู่ในโรงสังคีต หนำซ้ำนางยังมองเห็นกระแสปราณเคลื่อนย้ายวัตถุอ่อน ๆ ที่ลอยหนุนอยู่ตรงฐานล่าง มันคือพัดประจำตัวของคุณชายเซียวจวิ้นอวี่คุณชายรองแห่งสกุลเซียว! เพียงแต่หนนี้อาจจะรับมือง่ายกว่าหน่อยเพราะมันมิได้แตกกระจายออกเป็น 8 ซีกเหมือนครั้งโน้น."ก็มาสิ! เข้ามาเลย! คิดเหรอว่าลูกไม้เดิม ๆ จะหยุดข้าได้ ข้าน่ะเคยชนะท่านมาแล้วนะคุณชายรอง.. อย่าลืม!"."ฮึบ! , อึบ! , ย๊ะ! , ย๊าาา! , ฮึบ!".เห็นทีวรยุทธระดับกลางของเหวินเหยาจะขยับขึ้นอีกชั้นแล้วกระมัง เพราะแม้มือซ้ายของนางจะถูกตรึงรั้งเอาไว้ แต่มือขวากับนิ้วดัชนีอัสนีบาตยังป่ายปัดต่อสู้กับพัดบินอันเขื่องเล่มนี้ได้อย่างสูสี แฉกของพัดที่สยายออกผนวกรวมกับทิศทางการบินที่คล้ายกับจานล่อน เปลี่ยนให้รูปลักษณ์ของมันมิต่างจากกงจักรที่มีหนามแหลม.ลอยผ่านหัวไหล่ทีก็ฝากรอยแผลเอาไว้ได้ รอยผ่านแผ่นหลังในมุมอับสายตาชุดสวย ๆ ก็ถึงกับขาดวิ่น แต่ถ้าหากลอยแฉลบมาเบื้องหน้าเหวินเหยาก็ยังสามารถใช้เล็บแหลม ๆ กับแฉกสายฟ้าตั้งรับคมสังหารเอาไว้ได้
Read more

บทที่ 72 : ขาดแบบไม่เหลือเยื่อใย

คุณชายเซียวไปเรียนวิทยายุทธนี้มาจากสไปเดอร์แมนหรือไม่ก็มิอาจทราบ แต่ก็ปฏิเสธมิได้เช่นกันว่ากลวิธีนี้ก็เป็นอะไรที่เล่นงานเหวินเหยาได้อย่างสมบูรณ์ ก็ในเมื่อนางเล่นแอบผูกด้ายแดงไว้กับเขา นั่นก็เท่ากับว่าเป็นการเปิดช่องให้เขารู้การเคลื่อนไหวของตัวนางได้เช่นกัน วิธีนี้จึงมิต่างจากการพ่นใยของสไปเดอร์แมน พ่นเป็นเส้นออกไป! จับตัวไว้! ดึงเข้ามา! แล้วก็เสียบ! ."เอื้ออกกก!"เสียงเหวินเหยาร้องแบบโหยหวนเจ็บปวด.จากน้ำหนักมือเซียวจวิ้นอวี่รับรู้ได้ถึงมวลกล้ามเนื้อที่ยุบยวบลงไป เขาสัมผัสได้ว่าตัวกระบี่กำลังบาดเฉือนอวัยวะภายในของเหวินเหยา โดนเต็ม ๆ จัง ๆ ขนาดนี้นางตายแน่ แถมยังเป็นการพุ่งกระโจนมาบวกกันกลางอากาศ อานุภาพของกระบี่พิฆาตก็ยิ่งรุนแรงตาย! เหวินเหยาต้องตายสถานเดียว."อโหสิกรรมให้ข้าด้วยเถิดแม่นาง.. ข้ามิอยากสังหารสตรีแต่ข้าจำเป็น.."คุณชายเซียวหันมาสบตาเหวินเหยา ในวินาทีที่ร่างกำลังจะร่วงลงสู่หลังคาตามแรงโน้มถ่วง."อ๊ะ! , อั๊ก! , เอื๊อกกก!"จอมยุทธหญิงได้แต่สำลักเลือดนี่พุ่งออกมาเปรอะรดตัวเต็มไปหมด.ก่อนที่นางจะเริ่มยกมือข้างซ้ายวางพาดลงที่ไหล่คุณชายเซียว ราวกับเป็นจิตสุดท้ายนางยิ้มให้เ
Read more

บทที่ 73 : แทรกซึมดูใหม่

2 วันผ่านไปหลังเหตุการณ์บานปลายที่จวนสกุลเซียวเสร็จสิ้น คุณชายรองผู้นั้นสาหัสเพียงใดล้วนเป็นที่ปกปิด อาณาบริเวณของจวนสกุลเซียวเงียบสงัด มิมีแม้แต่มดสักตัวที่จะแพร่งพรายเรื่องดังกล่าว ดูทรงพวกเขาคงจะผูกใจเจ็บอยู่มิน้อย มีอย่างที่ไหนลงทุนล่อเหวินเหยาให้เผยตัวออกมาได้ ทั้งยังใช้นางคณิกาจำนวนมากมารุมเสพสมกับคุณชายเซียวแต่สุดท้ายก็คว้าน้ำเหลว!.เรียกได้ว่าเหวินเหยาหนีรอดมาได้ด้วยปฏิภาณโดยแท้ ถึงผลลัพธ์สุดท้ายจะต้องลงเอยด้วยการตัดด้ายทอวิญญาณออก ต้องสูญเสียการติดตามเป้าหมายคนสำคัญไป แต่การที่นางยังสุขกายสบายใจก็นับได้ว่ายังมีโอกาสที่จะแก้ตัว เยว่เอ๋อจะต้องได้ล่อกับคุณชายเซียวดูสักตั้งติดก็แต่จะทำวิธีไหนและเมื่อใดก็เท่านั้น.ณ ชั้นสองของโรงเตี๊ยม ยามเหม่า (卯时) ใกล้ตะวันรุ่ง."อูยยย.. เพียงปรับลมปราณข้ายังต้องใช้เวลาถึง 2 วันเชียวรึ ศึกหนนี้ช่างหนักหน่วงยิ่งนักพิษจากการแว้งกัดของวิชาสายฟ้าจำแลง ก็ทำเอากระอักช้ำในไปหมด , แค๊ก ๆ , แค๊ก ๆ , แค๊ก ๆ ".ด้วยความที่เหวินเหยาสำรองจ่ายห้องพักล่วงหน้าไว้ถึง 2 เดือนเต็ม อาณาบริเวณนี้จึงทั้งโล่งและกว้างขวางมาก มิมีแขกคนไหนสัญจรผ่านระเบียงไม้แถวนี้เลย
Read more

บทที่ 74 : เฟคนิวส์

อาบน้ำแต่งตัวสวมใส่อาภรณ์ชุดใหม่ ที่สวยน้อยกว่าเดิมและมิสะดุดตาใครนัก ยิ่งอยู่ฉางหลิงนานเหวินเหยายิ่งกลมกลืนไปกับชาวเมืองได้อย่างไร้รอยต่อ บางทีการไปอาละวาดที่สกุลดังประจำเมืองอาจทำให้ภารกิจลุล่วงง่ายขึ้น เพราะผู้คนต่างก็ไปจับจ้องที่โจรหญิงอาภรณ์เหลืองหรือไม่ก็จอมยุทธสายฟ้าที่เล่นงานคุณชายรองเสียมากกว่า พอเหวินเหยากลับมาคงรูปลักษณ์เช่นคนธรรมดานางจึงมิตกเป็นที่สังเกต.หากแต่แผนการใหม่ของนางก็ยังคงมีแต่โครงร่าง ยังคงมีเพียงแนวคิดที่ยังไร้ซึ้งรายละเอียดเชิงซ้อน ทั้งยังขาดข่าวสารข้อเท็จจริงที่เป็นองค์ประกอบสำคัญอีกหลายส่วน ในโลกยุทธภพที่ไร้ซึ่งอินเตอร์เน็ต , ไฟฟ้า , หนังสือพิมพ์ นางจะไปดูข่าวสารได้จากแหล่งใด นอกเสียจากกระดานแจ้งราชกิจที่อยู่ตรงลานกลางเมือง.ฟ้ายังมิสางตะวันยังมิขึ้นแต่เชื่อไหมว่าข่าวสดใหม่เอี่ยมได้ถูกเขียนขึ้นกระดานรอไว้แล้ว และด้วยความที่ต้นหวูถง (梧桐树) ใหญ่ตรงลานกลางเมืองเป็นบริเวณเดียวกันกับตลาด ยามเช้าเยี่ยงนี้ผู้คนจึงยังคงวุ่นวายกับการตระเตรียมข้าวของสำหรับค้าขาย เลยยังมิมีใครสนใจกระดานข่าวในวันนี้เท่าไหร่นักนอกเสียจากเหวินเหยาผู้อยู่ในชุดลำลอง."เอาล่ะไหนดูซิ 2 วัน
Read more

บทที่ 75 : ใจที่หวั่นไหวของมู่ซื่อหราน

รัชศกหย่งอัน ปีที่สาม เดือนแปด วันที่ยี่สิบสี่ ภาพเหตุการณ์ถูกตัดมาที่ฟากฝั่งของแม่นางมู่ซื่อหรานแห่งร้านทอผ้าซู่จิ่นเก๋อ (素锦阁) อีกครั้ง ตอนนี้กิจการของนางนับได้ว่าเจริญเติบโตตามลำดับ มีคำสั่งซื้อมากมายถาโถมเข้ามาจากราชสำนักด้วยอิทธิพลของคนที่อยู่ภายใน งานราชงานหลวงไม่มีขาดตัดเย็บกันแทบมิหวาดมิไหว!.แม้จะมีสะดุดไปบ้างเล็กน้อยเมื่อครั้งที่เหวินเหยาบุกเข้ามา แต่คนที่ทำให้ร้านผ้าแทบกลายเป็นเศษซาก ก็คือวรยุทธสะบั้นอาภรณ์ของแม่นางมู่ซื่อหรานเอง ร้านซู่จิ่นเก๋อจึงมิสามารถเรียกร้องความเมตตาจากใคร มีแต่ต้องเร่งซ่อมแซมและเปิดร้านขึ้นมาใหม่ โดยคงความเชื่อมั่นไว้ใจของลูกค้าเอาไว้ใช้เป็นหลักยึด.ณ บริเวณสวนหลังร้านที่มีต้นเถาฮวาใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ ราวตากผ้ายังคงระรานตาอยู่เช่นเดิม สวนทางกับแคร่ไม้ไผ่พยาบาลที่ถูกยกออกไปเก็บไว้ที่อื่น จริงที่พอความโกลาหลจบลงก็มิมีใครเลือดตกยางออกอีกเลย แม่นางมู่จึงนั่งซักผ้าอยู่ริมลำธารได้อย่างสบายใจ บรรยากาศก็แสนเป็นใจมันทำให้นางคิดถึงเหวินเหยาขึ้นมาในชั่วขณะจิตร."ท่านจอมยุทธอาภรณ์ใหมที่ข้าตัดให้ ท่านจะใส่พอดีตัวหรือไม่นะ?"."หลังจากรักษาตัวด้วยมหาวิชาแพรสวรร
Read more

บทที่ 76 : แม่นางมู่เริ่มเกมรุก!

ดวงตะวันเคลื่อนคล้อยจนล่วงเลยมาถึงยามเว่ย (未时) รถม้าเทียมเกวียนประจำจวนสกุลมู่ก็ได้เคลื่อนตัวออกจากร้านผ้าซู่จิ่นเก๋อ (素锦阁) ใช้เวลาราว 1 จู้เซียง ผ่านตลาดกลางเมืองลัดเลาะเข้าถนนเส้นหลังชายหาด ก็จะถึงจวนสกุลเซียวได้โดยสวัสดิภาพ บนรถม้าคันนี้หากมินับรวมสารถีที่นั่งอยู่หน้าสุด ในห้องโดยสารภายในก็มีแค่มู่ซื่อหรานเพียงคนเดียว.ในมือนางคือจดหมายปลอมฉบับเดิมที่ปลอมตั้งแต่การจ่าหน้าซอง พอเปิดอ่านเนื้อความภายในก็ยังปลอมตั้งแต่บรรทัดแรก มิหนำซ้ำลายมือก็สวยงามวิจิตบรรจงเกินไป จนมิคล้ายกับการตวัดพู่กันของหนุ่มเจ้าสำราญชาญโลกีย์."หึ ๆ , มิอยากจะเชื่อว่าเราจะกล้าทำเช่นนี้ลงไป , เหอะ ๆ หรือเราจะวิปลาสไปแล้ว!"มู่ซื่อหรานในชุดฮั่นฝูยาวสีขาวสุดเรียบร้อยถึงกับหลุดยิ้มออกมา นางขำอย่างหนักไปกับการตัดสินใจอันไร้ซึ่งตรรกะของตนเอง.รู้ทั้งรู้ว่าสาส์นในจดหมายเป็นเรื่องแต่ง หลุมพลางสมมุตินี้ขุดขึ้นด้วยเหตุใดใครอยู่เบื้องหลัง มิลองเป็นเหยื่อดูก็คงมิเห็นความซ่อนเร้นแห่งวาระ.ใจความในจดหมายสรุปคร่าว ๆ ได้ว่า คุณชายเซียวจวิ้นอวี่คิดถึงแม่นางมู่ผู้เป็นหญิงคนรักเป็นอย่างมาก อาวรณ์ขนาดกินมิได้นอนไม่หลับ กระส่ายก
Read more

บทที่ 77 : จวนสกุลเซียว (ภายใน)

แปดขาจากม้าสองตัวสองล้อจากเกวียนห้องโดยสาร ในที่สุดหลังนั่งเกวียนเทียมม้ามากับห้วงจินตนาการ มู่ซื่อหรานกับจดหมายปลอมของนางก็มาถึงบริเวณหน้าจวนสกุลเซียวเสียที ณ จุดกึ่งกลางกำแพงสูง ที่ตรงนั้นมีบานประตูไม้ขนาดมหึมาคู่หนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ มีทหารยามนับ 10 ยืนถืออาวุธดักรอไว้ พวกเขามีหน้าที่ตรวจสอบทุกสิ่งที่จะเคลื่อนตัวเข้าไปภายใน จุดนี้จึงเป็นดั่งประตูบานแรกที่ใช้คัดกรองความปลอดภัยให้แก่คนทั้งตระกูล.ซึ่งแน่นอนว่าสิ่งที่มู่ซื่อหรานใช้ในการยืนยันตัวตน ก็คือจดหมายปลอมที่นางกำไว้ในมืออยู่ตลอด และขณะส่งให้นางก็ให้ข้อมูลแก่ทหารยามเฝ้าประตูไปพลางด้วย."นี่คือจดหมายที่เขียนด้วยลายมือของเจ้านายเจ้า! เซียวจวิ้นอวี่เป็นอดีตคนรักของข้า ส่วนข้าคือมู่ซื่อหรานพวกเจ้าย่อมรู้จักข้าดีมิใช่รึ?"นางพยายามหลอกล่อและแม้ตนเองจะยังคงนั่งอยู่ในรถม้า แต่ก็ยังอุตส่าห์ยื่นหน้างาม ๆ ออกมาตรงช่องหน้าต่าง .ทหารยามนายหนึ่งเดินเข้ามาตรวจสอบ พอเห็นว่าเป็นมู่ซื่อหรานเขาก็ให้สัญญาณทหารที่อยู่ข้างบนเปิดบานประตูให้เข้าแทบจะทันที!."เอี๊ยดดด! , ครืดดด! , ครืดดด!"เสียงไม้ฝืด ๆ เสียดสีกับเสียงโซ่ดังกังวานไปไกล.ก่อนที่ต่
Read more

บทที่ 78 : ตรวจภายใน (18+)

"คุณชายรองท่านเป็นอย่างไรบ้าง ข้าเป็นห่วงท่านมากเลย ราชสำนักส่งหมอหลวงมาดูท่านบ้างหรือไม่? ข้าเห็นร่องรอยข้างนอกแล้วใจคอมิดีเลย!"มู่ซื่อหร่านกับห่อผ้าสะพายไหล่ของนางเดินอาด ๆ ปรี่เข้ามาหาคุณชายเซียวที่นั่งอยู่บนเตียง.ทำเอาทุกคนตกอกตกใจไปหมด ขนาดสาวรับใช้ที่เอาน้ำชากับขนมรับรองมาให้ยังสะดุ้ง ก่อนที่คุณชายเซียวจะตั้งตัวได้และชี้นิ้วบอกให้นางวางของไว้แล้วก็ออกไปก่อน."ใจเย็น ๆ แม่นางมู่ ใจเย็น ๆ สงบสติอารมณ์ลงก่อน ข้ามิเป็นอะไรมากหรอกมีแค่แผลพุพองภายนอก อวัยวะภายในมิได้เสียหายอะไร ข้าดีใจมากจริง ๆ นะที่ได้เห็นเจ้าอีกครั้ง พวกเรามิได้พบกันมาสักระยะแล้ว.."คุณชายเซียวพูดเสียงเย็นเรียบ หลังเห็นแม่นางมู่ร้อนมาดั่งไฟเขาก็กลายเป็นน้ำเย็น ๆ ไปเลย."คุณชายรอง.. "."หรือข้าพูดมิจริงตั้งแต่ที่เจ้ารับหมั้นกับ.."."หยุด! ข้ามิอยากฟัง! ข้าแค่อยากมาข้าก็มา! หากรู้ว่าชายคนรักบาดเจ็บหนักสตรีที่ไหนก็ต้องมาหาทั้งนั้นแหละ! ข้ามิกลัวใครจะว่าหรือนินทาสิ่งใดหรอกข้าไตร่ตรองมาดีแล้ว!"."จิตใจเจ้าช่างงดงามนักแม่นางมู่.. เจ้ากล้าหาญยิ่งกว่าข้าที่เป็นบุรุษด้วยซ้ำ.. ข้าคิดถึงเจ้าทุกโมงยาม อยากกอดเจ้า อยากจับ
Read more

บทที่ 79 : หยุดเงี่ยนก่อน (18+)

พอขย่มมันส์ขึ้นจังหวะขยี้ก็ตามมา เสื้อผ้าอาภรณ์ที่ยังถอดมิหมดจะเหลือไว้ทำไม ถอดออกให้สะใจเปลื้องมันทิ้งซะด้วยความมันเขี้ยว ."แคว๊กกก!"ขาดสิจะเหลือเหรอ! เจ้าของร้านทอผ้าที่ฉีกเสื้อดี ๆ ทิ้งได้ ไม่โดนพิษความเงี่ยนเข้าตาก็คงมิมีทางเกิดปฏิกิรยาเช่นนี้.แต่ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตามมากลับกลายเป็นการชะงักงันของมู่ซื่อหรานเอง เพราะหากมินับช่วงมือที่เลยผ่านร่มผ้าออกมากับช่วงคอไปถึงศีรษะที่นางได้ทั้งจูบปากและเลียไซ้ นอกเหนือจากนั้นคุณชายเซียวล้วนถูกห่อหุ้มไว้ด้วยผ้าพันแผล นางอยากจะก้มลงเลียหัวนมเขาใจจะขาด แต่จะให้ทำได้เยี่ยงไรหากยังมีผ้าดิบพันปิดเอาไว้อยู่."คุณชายรองนี่มิใช่การบาดเจ็บเล็กน้อยอย่างที่ท่านว่าเลย ตัวท่านมีแต่แผลไฟไหม้เต็มไปหมด แล้วนี่ท่านยังจะเย็ด..ด..ด..ด~!"แม่นางมู่ถามเสียงสั่นเครือ พิษการกำหนัดของนางหายเป็นปลิดทิ้ง มันมีแต่ความเวทนาสงสารเข้ามาแทนที่."ข้ามิเป็นไรหรอกต่อสิจะหยุดทำไมเล่า เครื่องกำลังติดเลย มา ๆ มา ๆ มาให้เอาซะดี ๆ"ยื่นมือหนาสองข้างขึ้นไปกระชับที่ไหล่สวย จากนั้นก็ดึงพรวดให้ร่างบางโถมลงมานั่งทับตัวของตนเองที่นอนหงายราบลงไปบนเตียง."พรืดดด!"."อุ๊ย! อย่าค่ะคู
Read more

บทที่ 80 : เพ้อ!

ผ้าขาวจากบรรพกาลมหาวิชาแพรสวรรค์ต่อชีวา ของสกุลมู่ถูกพันไปทั่วร่างของคุณชายเซียว สภาพเขาตอนนี้ก็มิได้ต่างจากเดิมมากนัก แต่หากลืมตาตื่นขึ้นเขาจะหายเป็นปลิดทิ้ง ผ้าม้วนนี้ใช้รักษาได้ทุกสรรพสิ่ง ขนาดเหวินเหยาที่โดนซัดจากภายใน โดนทั้งเข็มพิษและวิชาฝ่ามือสารพัด นางยังหายเป็นปกติราวกับมิมีอะไรเกิดชึ้น กับกรณีของคุณชายเซียวที่โดนฟ้าผ่าก็เช่นกัน.เพียงแต่เขาอาจจะต้องนอนนานหน่อย และคราวนี้ก็ถูกพันทับไปทั้งกระเจี๊ยว มิมีสิทธิจะซุกซนอุดมความเงี่ยนเหมือนเมื่อครู่ได้อีก เขายังคงหลับเป็นเด็ก ๆ อยู่บนเตียงเช่นเดิม กำหนดการณ์การฟื้นยังมิแน่อาจจะทั้งวันหรือแค่ครึ่งวันขึ้นอยู่กับความหนักหน่วงของอาการ และระดับปราณวรยุทธของผู้ป่วยด้วย.จะว่าไปแล้วบรรยากาศรอบตัวก็มีผล หากเป็นที่สวนหลังจวนสกุลมู่เชื่อว่าใช้เวลามินานธรรมชาติก็จะช่วยบำบัด ที่นั่นมีลำธารมีต้นเถาฮวาสีชมพูบานสะพรั่ง ดอกไม้ทุ่งหญ้าเขียวขจี มิเหมือนที่นี่ที่มีแต่สวนหินแข็ง ๆ จวนสกุลเซียวมีทหารยามอยู่ทุกหนทุกแห่ง ทุกอย่างจึงดูแข็งทะมึนทึม กลิ่นอายการหักหลังรสสัมผัสแห่งผลประโยชน์ ด้วยความสัตย์จริงว่าแม่นางมู่มิเคยชอบที่นี่เลยแม้จะเคยมาบ่อย.นางรู
Read more
PREV
1
...
678910
...
15
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status