เข้าสู่ระบบนอกจากวัยดรุณจะเป็นขวบวัยแห่งการล่าฝันแล้ว การอยากรู้อยากเห็นก็เป็นอีกหนึ่งอัตลักษณ์ของคนวัยนี้ สองคนนี้ก็เช่นกันในเมื่อต่างคนต่างมิรู้ว่าการถึงจุดสุดยอดเป็นเช่นไร คนที่คร่อมอยู่ด้านบนจึงถือวิสาสะ!
.
"งั้นข้าขอลองหน่อยนะขอรับ ขอคุณหนูปลดปล่อยความเงี่ยนไปพร้อมกับข้าด้วย.."
เสี่ยวโม่กระซิบในขณะเดียวกันก็พรมจูบไล่สวนทางขึ้นไป ตั้งแต่ติ่งหีจรดหน้าผากฝ่ายหญิง
.
"จุ๊บ!!"
.
ก่อนจะลุกยืนขึ้นเพื่อปลดปล่อยผ้าเตี่ยวที่ผูกไว้เป็นกางเกงออก เผยให้เห็นลำองคชาตอันใหญ่ย้ำมหึมา นี่มันควยคนหรือควยเปรตเยว่เอ๋อมิแน่ใจนัก! เพราะนางเองก็เพิ่งจะเห็นท่อนเอ็นของเพศชายด้วยตาเนื้อเป็นครั้งแรก คิดเอาสิว่าขนาดเงาทะมึนดำของมันที่พาดผ่านดวงหน้านางยังรู้สึกกลัว
.
"ยะ.. ใหญ่.. มากก..ก..ก..ก!"
โพร่งคำหลุดปากออกมาโดยที่ลำควยยังคงเด้งดึ่ง ๆ
.
"นะ.. นี่ชีวิตอันน้อยนิดของเราเกิดจากเจ้าสิ่งนี้ของท่านพ่ออย่างงั้นรึ? , อึก..ก..ก..ก! แล้วก็รูเล็ก ๆ แคบ ๆ จากแคมของท่านแม่?"
พึมพำไปพลางก้มมองรูจิ๋มของตนเองไปด้วย เพราะอีกไม่กี่วินาทีดุ้นควยลำมหึมาก็คงจะตรงเข้าประหัตประหาร ฉีดน้ำกามเพื่อเปลี่ยนสถานะนางให้เป็นเมีย
.
ด้วยความสัตย์จริงว่าขนาดอันใหญ่โตทำให้เยว่เอ๋อเริ่มสูญเสียความกระสัน นางกลัวจนกดข่มความเงี่ยนเดิมลงไป และเพื่อการสานต่อนั้น เสี่ยวโม่ก็เลยต้องทำอะไรสักอย่าง เขาเริ่มย่อตัวลงโดยยังคงยืนค้ำใบหน้าของเยว่เอ๋อเอาไว้
.
"ข้าแข็งเต็มที่แล้วขอรับคุณหนู แต่คุณหนูมิต้องกลัวไปหรอกนะเพราะข้าจะทำเบา ๆ ข้าสาบาน เสี่ยวโม่จะมิทำให้คุณหนูเป็นรอยแม้แต่ปลายก้อย แต่ขอเถอะนะขอรับข้าอยากรู้จักการถึงจุดสุดยอดจริง ๆ ข้าทนมิไหวแล้ว.."
.
เงาดำจากลำควยถูกแทนที่ด้วยควยจริง ซึ่งพอมาอยู่ใกล้ ๆ ให้ตายเถอะ! มันทั้งใหญ่ทั้งยาวกว่าความยาวของใบหน้าเยว่เอ๋อซะอีก! ไข่กระโปกของเขาเริ่มถูทดเข้ามา หน้าผากป้าน ๆ โดนขนาบนาบด้วยแท่งควยที่โคตรจะอุ่นแข็ง หลังจากนั้นไอ้ดุ้นยาวเฟื้อยก็เลื้อยแถด ๆ ลงมาตามหว่างคิ้วและสันจมูก อัณฑะเฉี่ยวปากลงไปจ่ออยู่ตรงคาง ส่วนอันที่คาอยู่ตรงกลางก็คือไอ้แดงตาเดียวที่บานสะพรั่ง! และพอมาจ่ออยู่เยี่ยงนั้นเยว่เอ๋อจะไม่งับเข้าไปก็มิได้!
.
"ลองอมดูคุณหนู.."
เสี่ยวโม่พูดพลางจับควยตัวเองถอกจนส่วนหัวบวมเป่ง
.
"อะ.. อืม.. ก็ได้ , ลองดูก็ได้ , อ่าาาา..า..า!"
.
"อ่ม! , อม! , อ่ม! , อ่ม! , อม!"
"บ๊วบ! , อ่ม! , อ่ม! , บ๊วบ! , บ๊วบ!"
.
ต้นเถาฮวาริมแม่น้ำกลายเป็นสวรรค์ไปเลย โขดหินพงหญ้าทุกอย่างนั้นนุ่มนิ่มกลายเป็นสีชมพูไปหมด ความรู้สึกของเสี่ยวโม่นั้นเหมือนตัวเองกำลังล่องลอย จังหวะการผงกหัวอมที่กล้า ๆ กลัว ๆ ของเยว่เอ๋อนั้นทำให้เขากระสันเงี่ยนขึ้นเรื่อย ๆ บางจังหวะที่โดนฟันทำให้เขาจั๊กจี้ จังหวะที่นางดูดกลืนน้ำลายคืนเพราะกลัวสำลักเขากลับคิดว่ากำลังช่วยตัวเองด้วยอุ้งมือที่นุ่มที่สุด
.
ตายตอนนี้ก็คงมิเป็นไรตายตาหลับได้เลย คงไม่มีใครจะรู้ซึ้งสำนวนนี้เท่าเสี่ยวโม่อีกแล้ว มือกร้านเริ่มประคองลงที่สองฟากศีรษะนายหญิง ในท่ายืนคร่อมร่างบางนั่งเหยียดขาโม๊คอยู่ด้านล่าง มีโคนต้นไม้บังพุ่มไม้เพียบพงหญ้าโขดหินทุกอย่างเป็นใจว่ามิมีใครเห็น บ่าวรับใช้ผู้เครื่องติดแล้วนายนี้จึงเริ่มโยกบั้นเด้า!
.
เอวของเขาเริ่มขยับในวินาทีที่เยว่เอ๋อพยายามป่ายปัด เขาก็จะเกร็งมือเพื่อขืนศีรษะนางเอาไว้!
.
"อ๊อก! , อ๊อก! , อ๊อก! , อ๊อก!"
เยว่เอ๋อโดนเย็ดปากนั่นคือความจริง
.
เสี่ยวโม่เริ่มกดหัวนางให้เขยื้อนตรงตามจังหวะที่เขากระแทก
.
"อั๊ก! , อั๊ก! , อั๊ก! , อั๊ก! , อั๊ก!"
จนนางเริ่มน้ำตาคลอ ริมฝีปากเจ่อไปตามรูปร่างลำควย
.
และมองผ่าน ๆ ก็เหมือนเสี่ยวโม่อยากจะเอาคืนอยู่บ้าง เพราะว่าก่อนหน้านี้นางก็ทำกับเขาแบบนี้เช่นกัน เยว่เอ๋อก็กระเด้งหีถูใส่หน้าหล่อ ๆ ของเขามาก่อน เจอแบบนี้บ้างจุดสุดยอดที่ใฝ่ฝันก็คงจะอยู่แค่เอื้อม แต่โชคร้ายที่พวกเขายังเด็กพวกเขาจึงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการ "แตกก่อน" จะ "สอดใส่" นั้นสามารถเกิดขึ้นได้และส่วนใหญ่ฝ่ายหญิงจะเป็นฝั่งที่ไม่ปลื้ม!
อาการครุ่นคิดกินมิได้นอนมิหลับเริ่มกลืนกินตัวตน มิน่าเชื่อว่าสตรีผู้วางแผนอะไรก็มิเคยผิดพลาดอย่างเหวินเหยาจะมีช่วงเวลาแบบนี้กับเขาด้วย! นางอยู่ที่โรงเตี๊ยมมามากกว่า 3 ราตรีกับอีก 4 อรุณรุ่ง ครานั้นกลวิธีในการนำตัวคุณชายเซียวออกจากหอกักขังก็ยังคงมืดแปดด้าน! ทำให้ชวนให้คิดว่าตกลงเป็นนางหรือเป็นเขากันแน่ที่ถูกจองจำ จนมิเห็นเดือนเห็นตะวัน."หรือเราจะแหกคุกเข้าไปชิงตัวเขาออกมาดี! คุณชายเซียวน่าจะถูกตัดเส้นลมปราณไปหมดแล้ว เขาคงต้านทานแรงปรารถนาของเรามิได้!?"เหวินเหยาถึงกับใช้หมึกพู่กันกากบาททับหน้ากระดาษแผ่นนั้นทิ้งแทบจะทันที เริ่มต้นบทเหมือนคุณชายเซียวถึงย่อหน้านี้นางก็ชักจะเหมือนเยว่เอ๋อเข้าไปอีก กิริยานางมิต่างจากนายน้อยสกุลจ้วงที่ขยำจดหมายทิ้งเป็นร้อย ๆ ฉบับ!.เพราะนางเองก็มีกระดาษขาวที่ใช้วาดแผนการต่าง ๆ ซึ่งใช้มิได้อยู่เกลื่อนโต๊ะเต็มไปหมด สิ่งนี้ตอกย้ำว่าจอมยุทธหญิงพยายามมาหลายวันแล้ว หากแต่ความเป็นไปได้ยังเท่ากับศูนย์ คุณชายเซียวจวิ้นอวี่ไม่มีคุณค่าพอที่จะให้นางเสี่ยงทำเรื่องเช่นนั้น การเลือกเป็นศัตรูกับราชสำนักก็มิต่างจากเอาคอขึ้นไปพาดไว้บนเขียง แค่คิดก็เสียสติสิ้นดี!."หรือต่อ
"世上无难事 ,只怕有心人" สำนวนจีนนี้หากแปลเป็นไทยน่าจะตีความได้ว่า "ทุกปัญหามีทางแก้ อย่ายอมแพ้ต่ออุปสรรค" แล้วใครล่ะที่คู่ควรกับวลีนี้ที่สุดหากมิใช่เหวินเหยา! คดีพลิกเสียแล้วทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่นายน้อยเยว่เอ๋อยังอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ จะบอกมิบอกแหล่ ทว่าพอนางโพล่งสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมา จอมยุทธหญิงที่เรียกตนว่าเป็นพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจก็ถึงกับต้องกุมขมับ! กลายเป็นนางเสียเองที่ตะกุกตะกัก คิดมิตกว่าจะหาทางบอกเรื่องคุณชายเซียวกับคุกที่ขังเขาไว้ยังไง."เจ้าเงี่ยนมากเลยรึ? เจ้าทนมิไหวเลยใช่หรือไม่เยว่เอ๋อ?"เหวินเหยาพยายามถามด้วยเสียงอัดเงียบเบากึ่งกระซิบ."หงึก! , หงึก! , หงึก!"ร่างเล็กตอบผ่านการพยักหน้า พูดไปก็อายปากเลยเอาสีหน้ากับท่าทางนี่แหละใช้แทนคำตอบ.ซ้ำร้ายที่เพียงคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา หว่างขามันก็ร้อนวาบขึ้นอีกแล้ว! เยว่เอ๋อถึงกับต้องเอาต้นขาบี้บดใส่กันยืนบิดไปบิดมาคล้ายกับคนคลั่งควย! และถ้าหากมีกล้องอีกสักตัวอยู่ด้วยตัดภาพไปที่ห้องนอนบนชั้นสอง ป่านนี้ในลิ้นชักตรงเก๊ะที่ใส่ดิลโด้ยักษ์ไว้ก็คงจะสั่นโครมคราม! ปั๊ก! ๆ ๆ ๆ ประหนึ่งเปลี่ยนปราณแท้ที่เคลือบอยู่บาง ๆ ให้กลายเป็นเทคโนโลยีบลูทูธระดับสูง
"ใจเย็นก่อนพี่สาว! เหตุไฉนท่านจึงต้องแสดงกิริยาน่ากลัวเช่นนั้น ข้ามิได้ไปสังหารใครมาสักหน่อย ข้าก็แค่สังหารพรหมจรรย์ของตนเอง ผ่านอุปกรณ์ที่ท่านนั่นแหละที่เป็นผู้ส่งมา!"ตรงพอไหมถามใจเหวินเหยาดู เพราะที่พูดมาก็เป็นความจริงล้วน ๆ ทำไมด้ายแดงของเยว่เอ๋อถึงสะบัดแรงจนนิ้วมือผู้ใช้วิชาแทบขาด นั่นก็เพราะดิลโด้ที่ส่งมาให้มิใช่หรือ?."นี่องคชาตปลอมของคุณชายเซียวมีฤทธิ์รุนแรงถึงเพียงนั้นเชียวรึ? เจ้าเย้าข้าเล่นใช่หรือไม่สาวน้อย?"เหวินเหยาถามขณะที่สาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ หมายจะดูเศษซากจดหมายที่เขียนค้างไว้บนโต๊ะ."หาไม่เจ้าค่ะ! ก็ท่านน่ะเป็นคนเขียนวิธีใช้แนบมาเอง แล้วข้าก็ทะลวงผ่านไปถึงด่านที่ 5 ก้าวย่างปรมัตถ์เลยด้วย!"."ห๊า!!! เจ้าทำได้เยี่ยงไรกัน!!! ข้าประเมินเจ้าไว้เพียงแค่ระดับ 3 แดนสวรรค์เซียนเหยาเท่านั้น! ที่ระดับการสั่นนั้นมนุษย์ทั่วไปก็ถึงจุดสุดยอดได้แล้ว แต่นี่เจ้าเล่นอั้นไปจนถึงระดับ 5 เจ้าวิปลาศไปแล้วรึเยี่ยงไรเยว่เอ๋อ?! กลีบผกาเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง?! ข้าจะพาเจ้าไปโรงหมอเพียงแค่เจ้าเอ่ยวาจา!"ฤทธิ์ความตกใจสุดขีดตรงนี้ เหวินเหยาก็ทราบแล้วว่าเหตุอันใดเสี่ยวผ่างถึงลงทุนบินมาฟ้อง เพราะตั้
ดวงตะวันเริ่มรับขอบฟ้าแสงตะเกียงจากชายคาอาคารร้านบะหมี่นวลสลัว เหล่าบรรดาคนงานพนักงานร้านเริ่มทยอยกลับเข้าเรือนพัก แม้แต่เสี่ยวโม่บ่าวรับใช้คนสนิทที่รักษาตัวจนหายดีจากเหตุปะทะที่สกุลเวยแล้ว ก็ยังขอตัวกลับเข้าเรือนคนใช้ไปพลางก่อน เยว่เอ๋อมิได้สนใจเขาเท่าไหร่นักหรอก อันที่จริงนางมิยอมสนใจใครเลย! พลางคร่ำครึอยู่กับจดหมายลายมือของนางที่เขียนแล้วก็ขยำทิ้ง! แล้วก็เขียนใหม่อยู่หลายต่อหลายรอบ! ."เจ้าจะขอตัวไปนอนก็ไปเถอะเสี่ยวโม่ บอกคนอื่น ๆ ด้วยว่าเดี๋ยวข้าเสร็จธุระข้าจะดับตะเกียงเก็บทุกอย่างเอง ขอบคุณที่ทุกคนเหน็ดเหนื่อยสำหรับวันนี้นะ.."นายน้อยพูดทั้ง ๆ ที่ดวงหน้ายังก้มเขียนจดหมายอยู่ ฝั่งเสี่ยวโม่เองก็เลยต้องผละตัวจากไปแบบงง ๆ เขาแทบจะไม่มีบทบาทในนิยายพาร์ทนี้อีกต่อไปแล้ว และหลังจากที่ด้ายแดงประจำตัวถูกตัดออกจากวิชาด้ายทอวิญญาณ (红魅织魂) เหวินเหยาเองก็แทบจะมิได้ใช้บริการจากเขาอีกเลย."ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยก็ขอตัวก่อนนะขอรับคุณหนู คุณหนูเองก็รักษาตัวด้วย ใกล้เข้าเหมันต์ฤดูลมกลางคืนมักรุนแรง"."อืม..ม..ม ๆ ไปเหอะ ๆ ข้าดูแลตัวเองได้ เจ้าเองก็เพิ่งหายเจ็บกลับมา แทนที่จะเป็นห่วงข้าควรแบ่งไปห่วงตน
แข็งได้! โด่ได้! ยืดได้! ถอกได้! แล้วประสาอะไรทำไมจะหดไม่ได้! สังขารมนุษย์ก็แบบนี้ ต่อให้ดุ้นควยมหัศจรรย์นี้จะฉาบเคลือบไว้ด้วยปราณแท้แต่หลังจากมันกระทำชำเลาจิ๋มเยว่เอ๋อจนหนำใจแล้ว ก็ถึงกาลเวลาที่มันจะทำการละสังขาร ให้ตายเถอะ! ช่างเป็นภาพที่อิดหนาระอาใจ ใครเห็นก็อดสังเวชใจมิได้ หลังแท่งองคชาตหักคอห้อยต่องแต่งติดอยู่กับผนัง ราวกับมะเขือเผาที่งอมเพราะไฟแรง.ขนาดเยว่เอ๋อที่เพิ่งหลั่งน้ำเสร็จ นางได้เห็นสวรรค์เป็นครั้งแรก (แม้จะแค่แป๊บเดียว) แต่นางก็รู้ตัวดีว่าน่าจะรีบจัดการสิ่งนี้ให้เร็วที่สุด นางทนเห็นความกระเสือกกระสนอันเวทนาของลำควยดิลโด้นี้ต่อไปมิไหว มันผงกหัวดุ๊กดิก ๆ แต่ก็ทรงตัวไม่อยู่แล้ว เงยขึ้นได้นิดนึงก็หล่นป๊กลงไป! เงยแล้วก็หล่น! แล้วก็หล่นแล้วก็เงยอยู่เช่นนี้! ."เอาล่ะพอแล้ว ๆ ข้าจะให้เจ้าหยุดทำงานได้แล้ว เท่าที่ข้าจำได้หากข้าหยุดเงี่ยนเจ้าก็จะหยุดไปเองใช่หรือไม่?"เยว่เอ๋อถามใครก็มิรู้ล่ะ นางแค่ลุกขึ้นยืนด้วยชุดนุ่งลมห่มฟ้าพลางเดินตรงไปที่ผนังแล้วก็เตรียมจะดึงดุ้นยักษ์อันนี้กลับคืนสู่ที่เก็บ.จังหวะเอื้อมมือลงไปกำนั้นความอุ่นยังคงอยู่ และจังหวะที่นางออกแรงดึงแรงยื้อก็ยังพอ
สารพัดแรงถาโถมผนวกรวมกันตั้งแต่ขั้น 1 ถึง ขั้น 4 ดุ้นควยอันนี้จัดประเคนมาให้เยว่เอ๋อครบแบบทบต้นทบดอก นางสัมผัสได้ถึงการกระทุ้งอันรุนแรงทั้ง ๆ ที่ตัวนางแทบมิได้เคลื่อนบั้นท้ายไปชนกับมันเลย นี่คืออานุภาพของขั้นที่ 5 "ก้าวย่างปรมัตถ์" เยี่ยงนั้นหรือ? อาจเป็นได้! เพราะนวลนมทั้งสองเต้านี่ถึงกับกระเพื่อมบึ้มบ้ำ ๆ เลย!.ร่างบางโยกโครมครามราวกับถูกประหารผ่านช่องรัก ศีรษะสั่นคลอนปอยผมกระเซอะกระเซิงช่างเป็นอะไรที่เร้าใจมาก! ๆ นายน้อยหญิงถึงกับต้องกัดปากซีดตามในทุก ๆ ครั้งที่ดุ้นข้างหลังกระซวกเสียบ! ๆ ๆ ๆ แก้มก้นของนางกระเพื่อมตีปัง ๆ ๆ จนกลีบผกาชักจะเผยออ้ากว้าง!.ความซิงได้ถูกพรากไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เยื่อพรหมจรรย์นางน่าจะขาดยับ มิหนำซ้ำเพื่อเพิ่มอรรถรสให้ถึงเครื่องมากขึ้น เยว่เอ๋อถึงกับลงทุนจินตนาการถึงใบหน้าของคุณชายเซียวไปด้วย! พอคิดถึงความหล่อเหลาของเขาไม่ว่าจะเป็นคนพี่หรือคนน้องนางก็จะยิ่งเงี่ยน! จังหวะถูกเย็ดในท่ายืนจึงเป็นอะไรที่เสียวเช่นนี้นี่เอง แล้วยิ่งเป็นการเย็ดกับคนรักของคนอื่น ฟิลลิ่งแห่งการคบชู้ก็ยิ่งทำให้นางฟินมากขึ้นกว่าเก่า."อ่าาาา! ขอบคุณพี่เหวินเหยายิ่งนักเจ้าค่ะ! อ่
สองมือโอบอุ้มดุ้นหรรษาอันนี้ที่ดิ้นกระแด่วราวกับปลาเฮยอวี๋ (黑鱼) ในซุปหม้อไฟ ปลาขาดน้ำย่อมกระเสือกกระสนเช่นไร ควยปลอมดุ้นนี้กลับทำในสิ่งตรงข้าม! ตัวมันฉ่ำชุ่มไปด้วยน้ำเงี่ยน ทั้งยังหยดติ๋ง ๆ หยาดลงกับพื้นในทุกห้วงก้าวที่เยว่เอ๋อหอบหิ้วถือไป มันมิได้ดิ้นเพราะขาดน้ำ! หากแต่ดิ้นเพราะกระชุ่มกระชวยที่ได้
ลำตัวบอบบางจะทนกับสิ่งนี้ได้อีกสักเพียงไหน ความช้ำสะสมนี้เริ่มจะเปลี่ยนเยว่เอ๋อให้เป็นดั่งกลีบดอกเบญจมาศที่โดนฉีกทึ้ง ความสวยงามที่ต้องแลกมากับความเจ็บปวด ความแสบเสียวที่ต้องแลกมากับร่องเสียงอันแสบสัน ดุ้นควยปลอมของคุณชายเซียวช่างมิยอมรามือ แต่ส่วนหนึ่งก็ต้องโทษเยว่เอ๋อด้วยที่ส่งแรงกำหนัดพาดผ่านลงไ
องศาการฉีกคว้านเข้าขั้นทะลุทะลวง เยื่อพรหมจรรย์ของเยว่เอ๋อน่าจะฉีกขาดไปสิ้นแล้ว หลังโดนการกระแทกตำที่ระห่ำซั่มแม่ถึงเพียงนี้ นางประคองดุ้นควยยักษ์ด้วยสองขาแทบมิไหว อัตราการกระทุ้งกึ่งหมุนควงส่งผ่านมาถึงกล้ามเนื้อหัวหน่าวจนกระเพื่อมเริงระบำ แทนที่เยว่เอ๋อจะเป็นคนคุมเกม กลับกลายเป็นนางเองที่โดนจู๋ปลอ
ปล่อยองคชาตเทียมดิ้นกระแด่ว ๆ เป็นปลาช่อนขาดน้ำอยู่บนฟูกที่นอนต่อไป บัดนี้สมาธิความสนใจของเยว่เอ๋อน้อยได้ย้ายมายังกระดาษจดหมายแผ่นหนึ่ง ที่สอดไว้ด้านล่างสุด มันคือเอกสารคู่มือการใช้ดุ้นควยอันนี้ นางปราดสายตาผ่านอักษรท่อนที่เขียนถึงที่มาที่ไปว่าควยนี้มายังไง และใครเป็นคุณชายต้นแบบ พลันเลือกที่จะเพ่ง







