All Chapters of TOO LATE TO REGRET; HE IS PURSUING HIS WIFE TO COME BACK!: Chapter 1 - Chapter 10

Sinira nito ang panata at nagsimulang uminom.Halata na tinamaan na ng naimum na alak si Noah.Pero si Noah nga ba ang narinig niyang sumigaw ng ganun?Naalala ni Agatha si Noah noong high school sila. Isang malamig, malayong sa mga tao. Hindi lang ito seryoso habang nag aaral, kundi maging sa larangan ng mga laro. Kapag inaalok ito ng ibang babae na may gusto dito ng tubig, hindi nito iyon pinansin.Nang naglaon, nang maging asawa siya nito, ang Noah na kilala niya bilang isang aloof na tao ay naging mas malayo ito sa kanya, mas naging malamig. Ang hindi palangiti noon ay mas lalong hindi niya nakitang ngumiti sa kanya. Kapag minsan tinatangka niyang hawakan ang kamay nito, naramdaman niyang napakalamig ng kamay nito tulad ng kalamigan nito sa kanya.Ngayon, sa video na pinapanuod niya, umikot ang camera sa mukha ng lahat. Nakita niya ang isang lasing na si Noah, kumikinang ang mga mata, itinaas ang baso ng alak, at nakangiting tumingin sa camera.“Welcome back, Nica.” sigaw nito at

Hindi umuwi si Agatha.Nag-stay siya sa hotel na binook niya.Ang lahat ng hinanakit at sakit ay biglang sumambulat nang magsara ang pinto ng kwarto sa hotel.Ang pag-ika-ika ni Ryan ay patuloy na nagfa-flash sa kanyang isip, at ang tawanan ay patuloy na umikot sa kanyang tenga na parang isang sumpa.Sa totoo lang, alam na niya ang sinasabi ng mga kaibigan Noah tungkol sa kanya nang pribado, ngunit hindi niya kailanman binanggit iyon kay Noah.Naging mabuting kaibigan sila ni Noah sa loob ng maraming taon, at naiintindihan niya.Nahihirapan siya sa labas, at naiintindihan din niya.Kaya, ayaw niyang makagawa ng gulo para abalahin si Noah, at ayaw niya ring magkaroon ng hindi pagkakaunawaan ang mga ito dahil sa kanya.Ngunit ngayon ay masyado siyang nag-iisip.Paano magkakaroon ng hindi pagkakaunawaan si Noah sa mga kapatid nito dahil sa kanya? Iyon ay mga kapatid niya sa loob ng maraming taon!Ano siya?Isa lang siyang utang na kailangang pagbayaran at pakasalan ni Noah upang masuklia

“Noah…” nabulunan siya at hindi na napigil ang pag-iyak. “Hmm? Agatha?” kinuha nito ang kamay niya. “Anong problema? Gusto mo bang umiyak? Kung gusto mong umiyak sige lang, iiyak mo lang, wag mong pigilan.”Malumanay na ngayon ang boses ni Noah, sobrang malumanay. Parang dati, nang lumabas siya sa operating room, si Noah at ang mga nurses ang nagtutulak ng wheelchair niya sa ward niya at nag stay si Noah sa gilid ng kama niya na parang ganoon, nagsasalita ito ng malambing at malumanay na halos masakit ng pakinggan,”Agatha, masakit ba? Kung masakit, umiyak ka lang, wag mong pigilan…”Noong mga panahon na iyon, ang buong akala niya ay ang pag-aalagang iyon ni Noah ay mahusay na painkiller. Pero inabot ng maraming taon bago niya napagtanto na ang pag-aasikaso at pag-aalaga kailanman ay hindi magiging pagmamahal…“Noah, maghiwalay na tayo,” mahina niyang saad habang binabawi ang kamay niya kay Noah, ang hapdi ng mga salitang iyon ay siyang nagpalabo ng mga mata ni Agatha.Kumunot naman

Nakatanggap naman ng phone call si Teacher Venice ng mga oras na iyon na para bang may may naghahanap sa kanya. Ayaw ng makasagabal pa ni Agatha sa lakad nito at kailangan niya na ring umalis. Nagprisinta naman si Noah, “Mr. Salvador, Teacher Venice, saan kayo nakatira? Sumabay na kayo sa amin.”Sa hotel malapit sa mall lang sila nag-i-istay kaya hindi na nila kailangan pang sumakay ngunit nag-aalala si Teacher Venice kay Agatha kung kaya’t tinanong niya to kung saan ito nakatira.Tumingin si Agatha kay Noah at sinabi ang pangalan ng street.“Hon, magta-taxi nalang ako. Isakay mo nalang si Agatha.” saad ni Teacher Venice. Sumabat naman si Noah at sinabing, “Magkapitbahay lang kami ni Ms. Agatha. Kami na ang maghahatid sa kanya.”Pumayag naman si Agatha, “Okay, sasabay nalang ako sa inyo, Mr. Villanueva.”Talagang nilakasan niya ang boses at binigyang diin ang salitang “Mr. Villanueva.”Napakunot-noo si Noah nang marinig iyon. Nagkunwari naman si Agatha na hindi niya napansin. Sumaka

“Nagising ba kita?” saad ni Noah habang nakaupo sa gilid ng kama niya. Inaantok pa siya. Tumayo na si Noah at sinabing, “Hindi ka pa ba tatayo at aasikasuhin ang damit ko?”Tumalikod siya ng higa, “Hanapin mo mag-isa mo, inaantok pa ako.”“Dalawang araw, dalawang araw mo nang hindi inaasikaso ang damit ko, Mrs. Villanueva, hindi mo na ginagampanan ang papel mo,”Bumangon siya ngunit nakabihis na pala si Noah at inayos pa ang necktie niya, “Alright, wag ka ng magalit. Uuwi ako ng maaga mamayang gabi kaya hindi mo na kailangang hintayin ako.”Hindi alam ni Noah na hindi na niya ito hinihintay gaya ng dati…“Magsalita ka naman,” saad niya dahil hindi nagre-response si Agatha. Okay,” iyon lang ang sinabi ni Agatha.“Tama yan. May mga bisita tayong magdi-dinner dito mamaya. Cheer up! Wag mong hayaang isipin ng mga tao na galit si Mrs. Villanueva kay Mr. Villanueva.”Kaya pala sinusuyo siya nito ngayon ay dahil may mga bisita silang paparating mamaya.“Sino-sino ang mga bisitang iyan?” t