บททั้งหมดของ Loving You in the Dark: บทที่ 1 - บทที่ 10

MALAKAS ang ulan ng gabing iyon at ang kalangitan ay tila hinahagupit ng kulog at kidlat. Nahihirapang makasakay ng pampasaherong jeep si Ceryna gawa na kung hindi puno ay nauunahan naman siya ng iba pang nag-aabang na pasahero. Ramdam na rin niya na basa na ang unipormeng suot dahil sa malakas na anggi ng ulan. Hindi sapat ang proteksyon ng payong niyang dala upang salagin ang mga angging tumatama sa katawan ng dalaga. Ang lamig na hatid ng ulan at ang basang damit na suot niya ay nanunuot na sa kanyang kalamnan. Unti unti na ring nanginginig ang katawan niya sa sobrang lamig. Mayroong dumaang pampasaherong jeep at huminto sa tapat ng waiting shed ngunit ilang pasahero lang din ang nakuha nito. Nagpasya nang lumakad si Ceryna upang salubungin ang paparating na jeep upang hindi na siya makipag-unahan sa kapwa pasahero. Hindi baleng mabasa na siya ng tuluyan kaysa naman abutan pa siya ng dilim kahihintay sa paparating na jeep. Huminto siya sa lugar na mangilan ngilan lang ang n

Bahagyang ngumiti si Adrian at muling inangkin ang mga labi ni Ceryna. At this moment, the kisses were passionate and sought a response. The desire between the two bodies began to ignite. Natangay ng matinding sensasyon ang isip at katawan ni Ceryna na halos magpawala ng katinuan niya. Without any hesitations, she surrendered her body and soul to the stranger. Marahang pumusisyon si Adrian upang angkin ang dalaga. But he suddenly stopped and he stared sharply at the young woman. He was having a hard time getting in, and he could see from the young woman's expression that she was in pain. "Shit! You are a virgin?," it's more of a statement than a question. Ang mga mata nito ay parang galit. "Does it matter now? We're almost there." mahinang anas ni Ceryna na bahagyang hinihingal. "It will be more comfortable for you if we'll do it in my bed." napapikit ng mariin si Adrian habang mas lalo pang nararamdamang sumisidhi ang pagnanasa sa dalaga. "Now you're thinking," nakangitin

"SIR, kung hindi lang sinabi sa akin ni General na binata ka pa, baka isipin kong anak mo iyong bata. Bagay kayong mag-ama," wala sa loob na sabi ni Mitch habang palapit sa sasakyan ni Adrian. Magkasunod lang silang dalawa. Seryoso ang mukha ni Adrian na tiningnan ang kasamahan. Ganoon na ba siya katanda para pag-isipang may anak na siya? Hindi siya mahilig sa bata, pero kanina habang karga niya ang batang iyon ay napaisip siya, kung talaga bang ito na ang buhay na pinili niya, ang isugal ang sariling buhay sa giyera. Ang maging commitment ay ang mga misyong nagbabanta sa buhay niya na maaaring ikamatay niya at iuwi sa tiyuhin niya na wala nang buhay. "Are you sure, sir, na kayo ang magdadrive?" tanong nito nang makalapit na sa sasakyan at tumingin sa kanya. Tumango lamang siya at pinagmasdan ang sasakyan niya na dalawang taon ding hindi nakita. Mukhang alaga sa linis ang sasakyan niya. Namiss niya ang pangyayari sa loob ng sasakyan niya dalawang taon na ang nakakalipas. Pin

SA ISANG kilalang subdivision nakatira ang mag-asawang Ricardo at Claire kung saan siya pinalaki ng mag-asawa. Ayon sa mga ito, sanggol pa lamang siya ay mga kamay na ni Claire ang nagpala sa kanya. Ito na rin ang tumayong ina niya, na kulang na lang ay ito ang magluwal sa kanya. Hindi pinalad na magkaanak ang mag-asawang Ricardo at Claire kaya naman nang ihabilin siya sa mag-asawa ay buong pusong tinanggap at tinuring na sariling anak ni Claire si Adrian. Namatay ang ina ni Adrian sa panganganak sa kanya dahil sa komplikasyon at problema sa puso. Na habang lumalaki siya ay ipinapamulat din sa kanya ng mag-asawa kung sino talaga ang tunay niyang ama... ang tunay niyang pagkatao. Habang ang alam ng lahat ay anak siya ni Ricardo at Claire pero lingid din sa kaalaman ng lahat ng nakakakilala sa kanila, siya si Adrian ay totoong anak nang nakakatandang kapatid ni Ricardo, na tinago at pinaako sa mag-asawa. Na hanggang ngayon ay hindi siya kayang ilantad ng sariling ama dahil sa per

"SIGURADO ka ba na magcocommute ka na lang pag-uwi?" tanong ni Anthony kay Ceryna. "Hindi ka magpapasundo sa driver?" dugtong pa nito habang nadadrive at nilingon siya. "Hindi na. Pag hindi busy si Celeste mamaya, baka magpahatid din ako sa kanya sa bahay," tugon niyo. "Okay, don't forget your promise to your son," paalala nito nang malapit na sa flower shop ni Celeste. "I won't," sagot niya at sinukbit sa balikat ang bag na dala. Hininto ni Anthony ang sasakyan sa mismong harap ng shop ni Celeste. "Drive safely," sabi niya at humarap kay Anthony at humalik sa pisngi nito. "See you later," tugon nito at nginitian si Ceryna. Tumango lamang si Ceryna at dahan-dahang bumaba ng sasakyan. Kumaway pa ito sa kanya bago pinasibat ang sasakyan. Pagpasok niya sa loob ng flower shop ay may ilang mga costumer na ang nandoon. Hinanap ng mga mata niya si Celeste. "Nasaan si Celeste?" tanong niya sa isang staff nito. "Nasa stockroom po, Ma'am. Nagchecheck po ng mga stocks roon." tug