All Chapters of พลาดท่ามาลุ้นรัก: Chapter 41 - Chapter 50

ด้านออกัสหลังจากออกจากห้องนอน ผมกดสั่งอาหารจากแอพพลิเคชั่นชื่อดังเสร็จแล้วระหว่างรออาหาร ผมสาวเท้าเพื่อเข้าไปหาคนตัวเล็กในห้องนอน "หลับแล้วเหรอ"ผมมองไปยังเตียงกว้างที่มีคนตัวเล็กนอนลักษณะตะแครงข้าง ขายาวก้าวยังเตียงนอนก่อนจะนั่งลงด้านหลังของคนนอนหลับ ผมโน้มลำตัวก้มลงหอมแก้มนวล กดลงไปแรง ๆ ฟอดใหญ่ด้วยความหมั่นเขี้ยว "อืม...อย่าแกล้งลิตาจะนอน"เสียงหวานเอ่ยบอกพร้อมยกมือปัดปายไปมา "หลับจริง ๆ เหรอ เดี๋ยวอาหารก็มาแล้ว"ผมเอ่ยบอกพร้อมกับใช้ปลายนิ้วเขี่ยแก้มนวลเล่น "ขอนอนพักนิดหนึ่งก่อน อาหารมาแล้วค่อยเรียก"เสียงหวานเอ่ยบอกขณะที่เปลือกตายังปิดอยู่ ผมช้อนลำตัวบางขึ้นมาหนุนนอนที่ตักแกร่ง คนตัวเล็กเลยถือโอกาสพลิกตะแครงซบลงที่กล้ามหน้าท้องของผม แขนเรียวโอบกอดเอวสอบผมไว้ ผมยกมือหนาเขี่ยปรอยผมที่ปิดปังกรอบหน้าหวาน ก่อนจะกดหอมแก้มอีกฟอดใหญ่ "เหนื่อยมากเลยเหรอ"คนตัวเล็กไม่เอ่ยตอบเพียงพยักหน้าเล็กน้อย ด้านลิตาฉันจำได้ว่าคนตัวโตเอ่ยบอกให้ฉันพักผ่อน เพราะความเหนื่อยล้าจากกิจกรรมอันแสนวาบหวามบวกกับแอร์เย็น ๆ ผ้าห่มผืนหนาที่คนตัวโตห่มให้ก่อนจะสาวเท้าออกจากห้องเปลือกตาสวยเริ่มหนักและปิดลงอย่างง่า

ลิตาที่แต่งตัวด้วยชุดใหม่ที่เรียบร้อยกว่าเดิมสาวเท้าออกจากห้องนอนของคนตัวโต สายตาหวานมองยังแขกที่นั่งส่งยิ้มหวานให้ตัวเอง "สวัสดีคะ คือลิตาไม่รู้ว่าพี่ออกัสจะพาคุณอันมาด้วยเลยแต่งตัวไม่เรียบร้อย"ฉันเอ่ยขึ้นมองใบหน้าหวานและเด็กน้อยที่นั่งเคียงข้างกันโดยทั้งสองส่งยิ้มให้ฉันอย่างเป็นมิตร "ไม่เป็นไรคะ คนเป็นแฟนกันก็อย่างนี้แหละหยอกเล่นกันบ้างเป็นธรรมดา"เสียงหวานของอันนิกาเอ่ยขึ้นซึ้งเธอก็เข้าใจดีว่าเป็นเรื่องธรรมชาติของคนเป็นแฟนกันที่จะมีโมเม้นที่ดี ๆ แบบนี้ให้กันบ้าง "คนนี้น่าจะเป็นน้องซีนายใช่ไหมคะ หล่อเชียวอยู่ ชั้นไหนแล้วครับ"ฉันทักทายหนุ่มน้อยที่ส่งสายตาทอเป็นประกายมาให้ฉันพร้อมกับส่งยิ้มหวานมาให้ด้วย "อนุบาล 3 ครับ"เสียงเล็กเอ่ยบอกด้วยท่าที ฉะฉานสำเนียงภาษาไทยชัดแจ๋วถ้าไม่ติดที่หน้าตาออกไปทางลูกครึ่งก็คิดว่าหนูน้อยที่นั่งข้างแม่ตัวเองเป็นเด็กไทยโดยแท้ "เก่งจังเลยนะคะ พูดไทยชัดแจ๋วเลย"ฉันเอ่ยชมจากใจจริง เด็กน้อยที่ได้ยินฉันชมถึงกับยกยิ้มจนปากกว้าง "คุณแม่ของอันเป็นคนไทยคะถึงแม้อันกับน้องซีนายจะอยู่ต่างประเทศ แต่คุณแม่จะใช้ภาษาไทยเวลาที่คุยกับพวกเรา ทำให้อันกับน้องซีนายพูดภาษาไท

ด้านออกัสเมื่อได้ยินเสียงหวานเอ่ยขึ้นผมถึงกับละออกจากดอกไม้งามเสยหน้าคมจ้องมองคนตัวเล็กที่บิดตัวไปมาบนที่นอน ขณะมือทั้งสองของน้องกำผ้าปูนที่นอนไว้แน่นจนยับยู่ยี่ ปากหนายกยิ้มขึ้นเล็กน้อยก่อนจะชันตัวลุกขึ้นเต็มความสูงจับเรียวขาแยกออกเผยให้เห็นใจกลางดอกไม้งามอย่างเด่นชัด มือใหญ่จับท่อนเอ็นร้อนถูวนรอบกลีบดอกไม้งามเพื่อสร้างความเสียวกระสันให้ทั้งผมกับคนตัวเล็กจนน้ำหวานเริ่มไหลเยิ้มออกมาจากร่องงามจนชื้นแฉะและมันวาว "อ่าส์ ~ ที่รักอย่าแกล้ง ใส่มาเถอะลิตาขอร้อง"ฉันเสียวซ่านในทันทีเมื่อคนตัวโตจับท่อนเอ็นที่แข็งขืนเขี่ยวนรอบน้องสาวฉันอย่างตั้งใจ มิหนำซ้ำยังกดหัวหยักบดขยี้ลงติ่งเกสรของฉันอีก ตึก ตึก ตึก! เสียงหัวใจของฉันเต้นแรงระรัว ทุกครั้งที่คนตัวโตแกล้งถูท่อนเอ็นร้อนวนรอบกลีบดอกไม้อวบอูม เหมือนจะกดใส่ลงมาแต่กับไม่กดใส่ลงมา เหมือนกับแกล้งให้ฉันคลั่งแบบนั้นแหละ "อยากแล้วเหรอ"เสียงทุ้มเข้มเอ่ยถามฉัน จะถามทำเพื่อ...ฉันก็บอกอยู่ว่าต้องการถามเพื่ออะไรก่อน ฉันไม่เอ่ยบอกเพียงแต่พยักหน้าหงึก ๆ พร้อมกับส่งสายตาหวานหยาดเยิ้มแต่แฝงไปด้วยความอ้อนวอนเช่นกัน ด้านออกัสทันทีที่ผมเอ่ยถามแต่คนตัวเล็กกับไ

เช้าในวันถัดมา เปลือกตาคู่สวยกระพริบถี่ ๆ เพื่อปรับหาแสงสว่างในยามเช้า ก่อนจะมองหาคนที่เล่นงานฉันเมื่อคืนกับไม่เห็นแม้แต่เงาของผู้ชายบ้าพลัง มีแต่กลิ่นอาหารที่ลอยฟุ้งตลบอบอวนอยู่ในอากาศ ส่งผลให้พยาธิตัวน้อยที่อยู่ในท้องฉันทำงานกันให้วุ่นวาย จ๊อก จ๊อก ~ เสียงน้ำย่อยในท้องที่ร้องประท้วงอาการหิวของฉันนาทีนี้ฉันถึงอยากออกจากห้องนอนเพื่อไปหาคนที่ทำให้ท้องฉันร้องปั่นป่วนในทันที เรียวขาคู่ก้าวลงจากเตียงด้วยร่างกายเปลือยเปล่า อาจจะเหนื่อยเพลียเล็กน้อยแต่ยังพยายามฝืนเพื่อก้าวเดินไปหยิบเสื้อคลุมก่อนจะสาวเท้าพาตัวเองไปหาคนตัวโต...ฝ่ามือบางผลักบานประตูออกเพื่อไปหาคนตัวโตทันที "ทำอะไรคะ"เสียงหวานเอ่ยขึ้นขณะสาวเท้าเรียวตรงไปหาคนตัวโตที่วุ่นวายกับการทำอาหาร ก่อนใบหน้าคมจะหันมาตามทิศทางของเสียงหวาน ๆ ของฉัน "ตื่นแล้วเหรอ พี่กำลังทำสเต็กปลาแซลมอน สลัดผักครับ"คนตัวโตเอ่ยบอกพร้อมกับส่งยิ้มหวานมาให้ฉัน ก่อนจะหันไปวุ่นวายกับการทำอาหารต่อ ฉันพาร่างบอบบางมายืนอยู่ด้านหลังก่อนจะสวมกอดเอวสอบจากทางด้านหลัง พร้อมกับซบลงไหล่กว้างทันที "หอมจัง อาหารก็หอม แต่คนทำหอมกว่า"เสียงหวานของฉันเอ่ยขึ้นรับรู้ได้ถึงอ

สถานที่ท่องเที่ยวที่พี่พรรณีเลขาสาวแนะนำคือ จุดชมวิวเขายายเที่ยงที่มีกันหันลมขนาดใหญ่ของการไฟฟ้าที่ใช้สำหรับปั่นไฟฟ้าขึ้นมาเพื่อเป็นพลังงาน ทันทีที่ถึงพี่พรรณีเลขาสาวได้เช่าจักรยานสองคัน สำหรับปั่นชมวิวเลาะดูเขื่อนลำตะคอง ไม่คิดว่าที่นี่จะสวยงามมากแสงอ่อน ๆ จากเวลาพระอาทิตย์ใกล้จะตกยิ่งสวย น่าถ่ายรูปเก็บไว้ยิ่งนัก "ใครจะขี่จักรยาน"ทันทีที่ได้จักรยานมาคนตัวโตหันมาถามฉันสายคู่คมจ้องมองไปที่จักรยานคันสีแดงที่มีเบาะสำหรับนั่งซ้อนท้ายด้านหลัง "พี่ก็ขี่ให้ลิตานั่งสิคะ หรือพี่ขี่จักรยานไม่เป็น"ฉันหันไปถามคนตัวโตขณะที่พี่พรรณีกับคุณกริชพากันขี่จักรยานสีเขียวออกไปไกลแล้ว แต่กับฉันคนตัวโตยังทำท่าทีลังเลในการขี่จักรยานสีแดงอีก "ขี่เป็นสิ พี่ก็ถามเพื่อไว้คิดว่าน้องลิตาจะขี่จักรยานให้พี่นั่ง"คนตัวโตหันมาถามฉันพร้อมกับยกยิ้มส่งมาให้ฉันอีก นี่เขาคิดได้อย่างไงว่าฉันจะขี่ให้เขานั่ง เขาก็ตัวใหญ่อย่างกับยักษ์คนตัวเล็ก ๆ แบบฉันจะพาขี่ไหวเหรอ ไม่ใช้ขี่ไปนิดเดียวก็เหนื่อยอย่างหมาหอบแล้วนะ "พี่ขี่เลยค่าา ลิตาจะนั่งสวย ๆ ดูวิว"ฉันส่งสายตามองค้อนคนตัวโต ขณะที่คนตัวโตจับจักรยานมีแดงตีเบาะด้านหลังเพื่อเป็