All Chapters of พลาดท่ามาลุ้นรัก: Chapter 51 - Chapter 60

เมื่อคนตัวเล็กเอ่ยชวนให้เข้ามานอน ผมที่เป็นผู้ชายที่รักเมียมากใยจะขัดใจเมียรักได้ คนตัวโตก้าวเท้าเดินเข้ามาในเต๊นท์สีขาวตามคำชวนของเมียรักด้วยท่าทีอารมณ์ดีหยุด ความ ขุ่นเคืองใจเมื่อครู่ที่เมียรักไม่ให้อยู่เฝ้าที่ต่างจังหวัด "ง่วงนอนแล้วเหรอ"ผมเอ่ยถามคนตัวเล็กทันทีเมื่อเข้ามายังภายในเต๊นท์ที่มีของอำนวยความสะดวก ครบครันไม่ว่าจะเป็นแอร์แบบเคลื่อนที่ ที่นอนหนานุ่มหรือแม้แต่ตู้เย็น "ยังไม่ง่วงค่ะ อยากอยู่ด้วยกันสองคนนาน ๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ออกัสก็กลับแล้ว"เสียงหวานของคนตัวเล็กเอ่ยบอกพร้อมกับยกท่อนแขนเรียวโอบกอดต้นคอผมไว้แน่นจนตอนนี้ใบหน้าหวานของคนตัวเล็กอยู่ห่างผมไม่ถึงเซนติเมตร จนสัมผัสได้ถึงกลิ่นไอของแอลกอฮอล์เวลาคนตัวเล็กพูด ผมสบสายตามองยังดวงตาคู่สวยก่อนที่จะโน้มใบหน้าลงประกบจูบที่ริมฝีปากบางทันที โดยคนตัวเล็กก็ไม่มีทีท่าจะขัดขืนยอมให้ผมจูบแบบดูดดื่มอยู่เนินนานนับนาทีก่อนที่ผมจะผละริมฝีบางออกอย่างเสียดาย "ให้พี่อยู่ที่นี่ต่อนะ"ผมเอ่ยขึ้นพร้อมกับมองไปยังใบหน้าหวาน คนตัวเล็กจ้องมองผมก่อนที่จะส่งยิ้มให้ผม "ไม่ใช่ว่าลิตาไม่อยากให้พี่อยู่ด้วย แต่ลิตาไม่อยากให้พี่ทิ้งงานเพื่อมาเฝ้าล

ช่วงเช้ามืดของวันต่อมา ด้านออกัสผมรู้สึกตัวตื่นช่วงเช้ามืดของวัน มองร่างบางนุ่มนิ่มที่ผมนอนกอดตลอดทั้งคืน โดนคนตัวเล็กยังคงซบใบหน้าหวานลงที่หน้าอกของผม มือเรียวกอดรอบเอวไม่ยอมปล่อย เปลือกตาคู่สวยปิดสนิทไม่ทีท่าจะเปิดออกก่อนที่ผมจะมองไปที่แก้มนวลใสที่ปราศจากเครื่องสำอางมาปกปิด ริมฝีปากสวยได้รูปสีชมพูตามธรรมชาติ อดไม่ได้ที่ผมจะก้มลงมอบจูบแสนหวานลงที่กลีบปากบางทว่าคนตัวเล็กกับยกมือปัดปายผมออก "อืม อย่ากวน"เสียงหวานพึมพำพูดออกมาเมื่อรู้สึกว่ามีบางสิ่งบางอย่างมากดทับริมฝีปาก "ไม่ตื่นมาดูพระอาทิตย์ขึ้นกับพี่เหรอ"ผมเอ่ยถามคนตัวเล็กที่ยังคงนอนซบลงที่อกผม "ขอต่ออีกนิด"เสียงหวานเอ่ยขึ้นจนผมถึงกับหมั่นเขี้ยวกดฝั่งจมูกลงที่แก้มนวลใสแรง ๆ "ถ้าไม่ตื่นพี่จะทำแบบเมื่อคืนนะ"ผมเอ่ยขึ้นอย่างหยอกเหย้าแต่ไม่คิดว่าจะทำให้คนตัวเล็กลุกขึ้นนั่งบนที่นอนทันที "คนบ้า ไม่เอาแล้วรู้ไหมว่าตอนนี้ลิตา ปวดเมื่อยไปทั้งตัวเลย"ฉันดีดตัวลุกขึ้นนั่งบนที่นอนทันทีเมื่อได้ยิ่งคนตัวโตพูดขึ้้น ขืนให้คนตัวโตทำอีกวันนี้ฉันว่าไม่มีแรงลุกไปทำงานแน่ ๆ "พี่ไม่ทำแล้ว ไปล้างหน้าแปรงฟัน แล้วไปนั่งกินกาแฟดูพระอาทิตย์ขึ้นกัน"ผมเอ่

หลังจากที่ผู้จัดการสาวออกจากห้องทำงานของลิตาเพียงไม่ถึงครึ่งชั่วโมง โทรศัพท์มือถือของลิตาที่ว่างอยู่บนโต๊ะทำงานก็ดังขึ้นมือเรียวหยิบโทรศัพท์มือถึงมารับทันทีเมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ "คะพ่อ"เสียงหวานเอ่ยเรียกยังคนปลายสายทันที คาดว่าบิดาน่าจะโทรมาถามเรื่องเพลิงไหม้เมื่อเช้าแน่ ๆ [ไฟไหม้โกงดังเหรอ เสียหายเยอะหรือเปล่าแล้วหนูเป็นอะไรไหม มีใครบาดเจ็บหรือเปล่า] คำถามยืดยาวของบิดาเอ่ยถามลูกสาวด้วยอาการร้อนใจทันทีที่ทราบข่าวจากเลขาส่วนตัวที่รายงานเหตุการณ์ไฟไหม้เมื่อเช้านี้ ห่วงทั้งลูกสาว ห่วงพนักงาน แต่ก็พอจะทราบคราว ๆ แล้วว่าไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ ความเสียหายจากเพลิงไหม้ก็ไม่มากเพราะดับไฟได้ทัน แต่อยากจะโทรมาสอบถามกับลูกสาวให้แน่ใจมากกว่าได้ยินจากเลขาตัวเอง "ลิตาไม่ได้เจ็บอะไรคะ คุณพ่อไม่ต้องเป็นห่วง ส่วนบริเวณที่ไฟไหม้ก็เสียหายไม่เยอะ และไม่มีใครได้รับบาดเจ็บคะคราวนี้คุณพ่อสบายใจได้"เสียงหวานของคนเป็นลูกและรองประธานบริษัทเอ่ยบอกประธานบริษัทที่มีสถานะเป็นคุณพ่อของตัวเองให้สบายใจขึ้นด้วย [ไม่มีอะไรก็ดีแล้ว ถ้าหนูดูงานที่สาขาต่างจังหวัดพอใจแล้วก็กลับมากรุงเทพฯได้แล้วถ้าแม่ข

ด้านออกัส เมื่อคนตัวเล็กปฎิเสธเสียงแข็งที่จะไม่เข้ามาอาบน้ำด้วยกัน ทำไงได้ผมคงต้องเข้าไปอาบน้ำคนเดียว ขายาวก้าวเดินไปทิศทางห้องน้ำโดยที่ไม่ลืมหยิบผ้าเช็ดตัวสีขาวติดมือมาด้วย มือหนาถอดเสื้อผ้าออกจากร่างกายด้วยความเร็ว ก้าวเท้ามุ่งตรงไปที่ฝักบัวเปิดวาล์วให้น้ำไหลลงมาใส่ลำตัว กดสบู่เหลวถูกจนเกิดฟองนุ่มลงผิวกายทั่วทุกสัดส่วน ก่อนจะล้างคราบสบู่ออกจนสะอาดปิดวาล์วน้ำหยุดการทำงานเมื่อเห็นว่าร่างกายสะอาดเรียบร้อยดีแล้ว หยิบผ้าเช็ดตัวที่แขวนไว้มาพันรอบเอวสอบเปิดประตูห้องน้ำ ก้าวเท้าไปยังทิศทางของเตียงนอนที่มีคนตัวเล็กนอนรอผมอยู่ ร่างบอบบางที่นอนตะแครงเห็นแต่กลุ่มผมสีน้ำตาลนุ่มสลวยพลาดอยู่บนหมอนใบนุ่ม ผมค่อย ๆ เดินเข้าไปหาคนตัวเล็กด้วยฝีเท้าที่เบาที่สุด ก่อนพูดขึ้นเสียงดังเพื่อเป็นการหยอกเย้าคนตัวเล็กที่นอนตะแครงหันหลังให้ผมอยู่ "เสร็จแล้วครับ"ผมเอ่ยบอกก่อนที่สายตาคมของผมจะไปปะทะกับใบหน้าหวานที่ตอนนี้นอนหลับตาพริ้ม ปากบางยกยิ้มเล็กน้อย อะไรผมเข้าไปอาบน้ำไม่ถึงครึ่งชั่วโมงคนตัวเล็กกับหลับหนีผมไปแล้ว แล้วที่ตั้งใจไว้ว่าจะทำรักกับคนตัวเล็กผมคงต้องฝันสะลาย เฮ้ย ! นอนก็นอนวะ ผมได้แต่คิดในใจ เมื

รถยนต์คันหรูถูกขับเข้ามาจอดยังลานจอดรถของคอนโด ผมพาคนตัวเล็กขึ้นมายังห้องพักของผม มือหนาผลักบานประตูเปิดออกจูงมือเรียวของคนตัวเล็กเข้ามายังห้อง ก่อนที่ผมจะทวงสัญญากับคนตัวเล็ก "สัญญาอะไรไว้ห้ามลืมนะครับ" "แล้วพี่จะให้ลิตาทำอะไรคะ"เสียงหวานเอ่ยทันควันถามผมอย่างสงสัย ขณะที่คนตัวเล็กเหมือนคิดอะไรออกใบหน้าหวานเริ่มขึ้นสีแดงจาง ๆ ลามไปถึงใบหูหลบสายตาต่ำจากการเขินอาย "ทำรักครับวันนี้น้องต้องขึ้นนะครับคนดี"ปากหนากระซิบลงข้างหูเบาไอร้อนจากลมปากพ่นใส่ใบหูอย่างแผ่วเบาก่อนจะจูงมือเรียวเข้ามายังห้องนอนก่อนจะเปิดแอร์เพื่อให้ความเย็นกระจ่างไปทั่วห้อง "พี่ไม่เหนื่อยเหรอคะขับรถมาตั้งไกล"เสียงหวานเอ่ยขึ้นขณะที่ผมกดบ่าคนตัวเล็กให้นั่งลงบนเตียง พร้อมกับถอดเสื้อผ้าของผมออกด้วยความไว จับมือเรียวขึ้นมากอบกุมท่อนเอ็นร้อนของผมไว้ คนตัวเล็กถึงกับชะงักเพียงครู่แต่ก็ยอมจับก่อนจะค่อยสาวท่อนเอ็นขึ้นลงจนท่อนเอ็นร้อนแข็งสู้มืออันนุ่มนิ่ม ใบหน้าหวานแดงแล้วแดงอีกเบนสายตามองด้านข้างทันที "ไม่เหนื่อยครับ"สิ้นเสียงผมยกมือเชิดคางมลขึ้นก่อนจะมอบจูบแสนหวานก่อนที่จะเร้าร้อนในเวลาต่อมา ก่อนจะยอมผละออกอย่างเสียดาย มือทั้ง