All Chapters of พลาดท่ามาลุ้นรัก: Chapter 61 - Chapter 65

@ช่วงเช้าของวัน วันนี้เป็นการนัดพบเจอกับระหว่างครอบครัวพี่ออกัสและครอบครัวของฉันจากตอนแรกที่คิดว่าจะไปหาพ่อแม่พี่ออกัสที่บ้านเลยต้องเปลี่ยนแผนเพราะพ่อแม่ของพี่ออกัสอยากจะคุยเรื่องงานหมั้นของเราทั้งสองคน มือเรียวเปืดตู้เสื้อผ้าเลือกชุดที่ดูเป็นทางการที่ดูเรียบร้อยถูกกาละเทศะ สายตาไล่ดูชุดทีละชุด หยิบออกมาเทียบตัวเอง ก่อนจะเก็บใส่ตู้เหมือนเดิม ฉันทำแบบนี้อยู่หลายรอบพร้อมกับถอนหายใจยาวพรืดออกมา "เฮ้ย! ชุดไหนดีนะ หรือชุดนี้ดี ไม่เอาดีกว่า ชุดนี้ดีกว่า"ฉัน พึมพำพูดออกมาเบา ๆ ขณะที่คนตัวโตแต่งตัวเสร็จแล้วนั่งรอฉันอยู่บนเตียงสายตาคมจ้องมองฉันเป็นระยะก่อนเสียงทุ้มเข้มจะเอ่ยขึ้นมา "น้องลิตาครับ เลือกสักชุดเถอะ พ่อแม่พี่เขาเป็นคนสบาย ๆ แต่งตัวแบบไหนก็ได้"สายตาคมจ้องมองคนตัวเล็กที่หยิบเสื้อผ้าออกจากตู้ก่อนจะเก็บเข้าตู้เหมือนเดิมคนตัวเล็กทำวนไปวนมาแบบนี้อยู่หลายรอบขณะที่ผมแต่งตัวแค่เสื้อยืดกางเกงยีนส์นั่งรอคนตัวเล็กเลือกเสื้อผ้าราวครึ่งชั่วโมงได้ "พี่ออกัส ! อย่าว่าลิตาสิ ก็ลิตาไม่รู้จะใส่ตัวไหนดีให้พ่อแม่พี่ประทับใจ"ฉันแหวขึ้นเสียงสูงพร้อมกับส่งสายตาดุไปยังคนตัวโตที่นั่งสบายอารมณ์อยู่บนเตี

ปลายฝันเล่าเรื่องที่ยัยขวัญดื่มโซจูหลายขวดจนเมามายโดยมีพี่เหนือนั่งอยู่ข้าง ๆ ตลอดเวลา ฉันตลกนางเวลานางเมาแล้วนางชอบรั่วแต่เอ๊ะ นางเมาแล้วรั่วเหมือนฉันเลยนึกแล้วก็ขำเพื่อนกันนิสัยชอบรั่วเหมือนกันเลย "ฝันอ่ะ แกก็แซวฉันโน้นดูเพื่อนตัวดีโน้นสนใจเราสองคนที่ไหน ตั้งแต่มีแฟนตัวติดกันตลอดเลย"เสียงหวานของขวัญข้าวเอ่ย พาดพิงแก้มหยอกเย้ามาทางฉัน "อะไรกันค่าา อยู่ดี ๆ ก็วนมาที่ฉันเฉยเลย ตัวติดกันตรงไหนไม่จริง"ฉันเอ่ยบอกเพื่อนทั้งสองพร้อมกับพยายามเขยิบหนีแต่มือหนาของพี่ออกัสก็คว้าเอวฉันมากอดไว้ทำให้ร่างบางแทบจะขยับออกไปไหนไม่ได้เลย "นั้นไงหลักฐานเห็นคาตาจริงไหมฝัน"สายตาของขวัญข้าวมองมายังฉันที่โดนคนตัวโตล๊อกเอวไว้แน่นพร้อมกับเอ่ยบอก "จริงทำเป็นแก้ตัว เดี๋ยวตอนเย็น ๆ พี่นิวตันจะออกไปซื้ออาหารทะเล เอามาย่างกินกัน แกสองคนอยากเอาอะไรเพิ่มไหม พี่เหนือ พี่ออกัสเอาอะไรเพิ่มอีกไหมคะ อยากกินเหล้าหรือจะเอาเครื่องดื่มอย่างอื่นดี"ปลายฝันเอ่ยถามทั้งหมดเพราะจะให้สามีเตรียมให้ทีเดียวเลย "พี่ดื่มอะไรก็ได้ครับ/พี่ดื่มอะไรก็ได้"ผมเอ่ยบอกน้องสาวเพื่อนน้ำเหนือก็เอ่ยบอกเช่นกันเราทั้งสองคนดื่มอะไรก็ได้ไม่ขัดอยู่

3 ปีต่อมา หลังจากแต่งงานเราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมา 3 ปี มีพยานรักด้วยกัน 1 คน คือน้องออนิว หรือ ด.ช.ลลิตภัทร แอนดิสัน ความดื้อความซนไม่ต้องถาม ดื้อแบบเด็กผู้ชาย ปล่อยไว้ไม่ได้ ยายต้องตามจับตลอด แค่คนเดียวก็เหนื่อยแล้ว พี่ออกัสยังอยากจะมีเพิ่มอีกหลาย ๆ คน อ่อฉันลืมบอกไปว่าฉันโชคดีหน่อยที่แม่ของฉันอาสาเลี้ยง เจ้าเด็กแสบให้เพราะฉันต้องช่วยพ่อดูแลบริหารงานที่เป็นธุรกิจภายในครอบครัว ถึงแม้ตอนแรกพ่อฉันจะห้ามไว้ท่านบอกว่าสามารถดูแลบริหารงานเพียงคนเดียวได้ แต่ด้วยความเป็นห่วงกลัวท่านจะทำงานหนักเกินไป อีกอย่างท่านก็อายุมากแล้วพอหลังคลอดน้องออนิวได้ 6 เดือนฉันก็รบเร้าอยากจะไปทำงานถึงแม้ทุกคนจะไม่เห็นด้วยก็ตาม แต่ด้วยความลูกอ้อนสารพัดเลยทำให้ พ่อกับพี่ออกัสยอมใจอ่อน ยอมให้ฉันไปทำงานได้ ตอนเช้าก่อนจะไปทำงานฉันต้องพาน้องออนิวมาฝากไว้กับแม่ที่บ้านในพื้นที่เดียวกัน แต่เป็นบ้านอีกหลัง ที่พี่ออกัสสร้างบ้านอยู่ใกล้ ๆ บ้านพ่อและแม่ของฉันที่เป็นพื้นดินเดียวกันกับที่ดินของพ่อกับแม่ซึ่งพี่ออกัสก็ตามใจฉันให้ฉันสร้างบ้านใกล้กับพ่อแม่คงเพราะท่านทั้งสองก็อายุมากแล้วกลัวจะไม่มีใครดูแลนั้นเอง "กลับมาแล้วคะ