All Chapters of ทวงคืนรักซาตาน: Chapter 1 - Chapter 10

02 หวนกลับมาเจอกัน'อคิราห์' หรือ โซ่ ที่เพิ่งกลับมาอยู่เมืองไทยได้เพียงสองอาทิตย์ ได้เดินทางมาร่วมแสดงความยินดีกับเพื่อนสนิททั้งสองคน เขากับปรเมศเคยเป็นเพื่อนสนิทสมัยเรียนไฮสคูลด้วยกันจนกระทั่งเขาย้ายกลับมาอยู่เมืองไทย แต่ก็ยังติดต่อกับปรเมศตลอด แต่เมื่อสามปีที่แล้วปรเมศประกาศคบกับศรุตาซึ่งเป็นเพื่อนสนิทสมัยเรียนเหมือนกัน เขาเองก็ไม่คิดไม่ฝันว่าจู่ๆเพื่อนทั้งสองจะมาลงเอยกันได้ส่วนข้างกายของชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งที่ดูโดดเด่นสะดุดตาคนในงานก็คือดาราสาวดาวรุ่งพุ่งแรงที่กำลังมีกระแสอยู่ในขณะนี้ ‘แพรขวัญ’ ใช้มือโอบท่อนแขนล่ำอย่างแนบชิดแสดงความเป็นเจ้าของ และเป็นที่น่าตกอกตกใจเป็นอย่างมากเพราะอคิราห์ที่ขึ้นชื่อเรื่องเสือผู้หญิงกล้าพาแพรขวัญมาเปิดตัวในงาน เจ้าหล่อนยิ้มหน้าระรื่น โบกมือทักทายแขกในงานตามประสาคนเป็นดารา ส่วนอคิราห์นั้นมีสีหน้านิ่งเรียบไม่ได้รู้ร้อนรู้หนาวอะไร เพราะไม่ได้เต็มใจให้แพรขวัญมาด้วยตั้งแต่แรกอยู่แล้วผู้ชายอย่างเขาเปลี่ยนคู่ควงเป็นว่าเล่นและไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าปฏิเสธได้ลง ด้วยความเพรียบพร้อมทั้งหน้าตาและชาติตระกูลทำให้เขากลายเป็นที่หมายปองของสาวๆที่ใครๆต่างก็

04 เธอต้องไปตกลงกับฉันและเมื่อกลับเข้ามาในงานอีกครั้งปรางปรีญาถึงกับเข่าอ่อน เพราะบนโต๊ะไม่ได้มีแค่ปรเมศแต่มีผู้ชายที่เพิ่งดูถูกเธอที่หน้าห้องน้ำนั่งร่วมโต๊ะด้วย ส่วนข้างกายของเขาก็คือดาราสาวดาวรุ่งพุ่งแรงริมฝีปากเล็กเม้มเข้าหากันแน่นด้วยความรู้สึกประหม่า ก่อนจะเดินกลับเข้าไปที่โต๊ะ“นั่นไง พนักงานของกูมาพอดี” ปรเมศที่ไม่เคยรู้มาก่อนว่าปรางปรีญากับอคิราห์เคยคบกัน รีบแนะนำพนักงานให้เพื่อนสนิทรู้จัก “นี่คุณปรางปรีญา พนักงานปรึกษาด้านอสังหาริมทรัพย์ในบริษัทของกู คุณปรางครับ....นี่คือคุณอคิราห์เพื่อนสนิทของผมเอง”“สะ…สวัสดีค่ะคุณ…เอ่อ….อคิราห์” ปรางปรีญายกมือไหว้โดยไม่สบตาอีกฝ่าย แค่การกลับมาเจอกันก็แย่มากพอแล้ว นี่ยังต้องมานั่งร่วมโต๊ะกับเขาอีก “สวัสดีครับ….คุณปรางปรีญา ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ” ริมฝีปากร้ายกระตุกยิ้ม อดไม่ได้ที่จะแอบลอบมองพิจราณาเรือนร่างบอบบางซึ่งอยู่ในชุดเดรสสีครีม ถึงจะเป็นชุดมือสองจากตลาดนัด แต่ก็ส่งให้ปรางปรีญาดูโดดเด่นกว่าแพรขวัญซึ่งเป็นดาราระดับแถวหน้าด้วยซ้ำ “เช่นกันค่ะ” เธอพยายามไม่มองฝ่าย แต่ก็พอรับรู้ได้ว่าสายตาคมคู่นั้นเอาแต่จ้องมอง“ส่วนนี่คุ

06 แต่คนที่เจ็บกว่าก็คือผม!@คฤหาสน์ของอคิราห์“ว่าไงนะ เมื่อวานลูกเจอปรางปรีญางั้นหรอ!!” เสียงพีรพลบิดาของอคิราห์อุทานด้วยความตกใจเพราะไม่ได้ยินชื่อนี้ผ่านหูมาเกือบห้าปีแล้ว“ครับ ผมก็เพิ่งรู้ว่าเธอทำงานอยู่ที่บริษัทของไอ้ปรเมศ”“ห้าปีแล้วนะที่พ่อไม่ได้เจอหนูปราง ว่าแต่เธอ…เอ่อ…ยังสบายดีใช่ไหม”“ถ้ายังไม่ตายงั้นก็แสดงว่าสบายดีครับ” อคิราห์ตอบเสียงห้วนๆด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ ทั้งๆที่ครอบครัวของปรางปรีญาทำถึงขนาดนี้แต่ทำไมทุกคนยังรักและเอ็นดูเธอปรางปรีญาหลอกให้เขารัก หลอกให้เขาไว้ใจ แต่สุดท้ายก็หักหลังกันได้ลงคอ ไม่มีใครรับรู้ถึงความเจ็บปวดของเขาบ้างเลยหรอ“ไม่คิดว่าหนูปรางจะอยู่ใกล้แค่ปลายจมูกนี่เอง ทำไมไม่ชวนน้องมาทานข้าวที่บ้านล่ะ”“พ่อครับ! ปรางปรีญาทำกับผมขนาดนี้ แต่พ่อยังอยากให้เธอมาทานข้าวที่บ้าน นี่พ่อลืมไปแล้วหรอว่าครอบครัวของเธอทำอะไรกับเราไว้”“แต่เรื่องมันก็ผ่านมาถึงห้าปีแล้ว บางทีหนูปรางอาจจะไม่มีส่วนรู้เห็นเลยก็ได้”“ทำไมจะไม่รู้ เพราะปรางปรีญานั่นแหละที่เป็นคนดึงรินรดาเข้ามา จนทำให้ครอบครัวของคณลุงต้องเลิกลากับภรรยา หลานๆของผมกลายเป็นเด็กกำพร้า พวกมันวางแผนการ

08 เล่ห์เหลี่ยมอคิราห์จ้างนักสืบฝีมือดีตามสืบเรื่องราวของปรางปรีญาด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาอยากรู้ว่าตอนนี้ปรางปรีญาทำอะไรอยู่ ยังอยู่บ้านหลังเดิมหรือเปล่าในเมื่อเธอกับครอบครัวกล้าหักหลังเขาก่อน เขานี่แหละจะเป็นคนทำลายความสุขของพวกมันเอง จะไม่มีวันให้พวกมันลืมตาอ้าปากได้เด็ดขาด“บ้านหลังเดิมของคุณปรางปรีญาถูกขายไปเมื่อสองปีที่แล้ว ตอนนี้เธออยู่ห้องเช่าเล็กๆแถวชานเมืองครับ” เสียงนักสืบฝีมือดีบอกชายหนุ่มร่างสูงที่เอาแต่นั่งนิ่งอยู่บนโต๊ะทำงาน อคิราห์ยกมือลูบคางอย่างใช้ความคิด เกิดคำถามในใจว่าเหตุใดปรางปรีญาถึงขายบ้านแล้วย้ายไปอยู่ห้องเช่าแทน “แล้วพ่อกับน้าสาวของเธอล่ะ”“ไม่มีใครทราบว่าทั้งสองคนอยู่ที่ไหน คนในละแวกนั้นบอกว่าไม่มีใครเจอสองคนนั้นมาสักพักแล้วล่ะครับ”“งั้นก็แสดงว่าตอนนี้ปรางปรีญาอยู่คนเดียวใช่ไหม”“ครับ แต่นานๆทีคุณปรางถึงจะกลับมานอนที่ห้องเช่า”“เอ๋? แล้วเธอหายไปไหน” คิ้วเข้มย่นเข้าหากันด้วยความแปลกใจ หรือว่าปรางปรีญามีสามีแล้ว?หน้าอกข้างซ้ายกระตุกวูบอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนทันทีที่คิดว่าปรางปรีญามีสามีแล้ว ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เขาแทบไม่ได้สนใจอะไรในตัวเธอเลยด

10 แหลกละเอียดพรึ้บบ!!ขาเรียวถูกกระชากออกจากกันอย่างไร้ความปราณี ปรางปรีญาร่ำไห้ใจจะขาด อ้อนวอนให้ชายหนุ่มเห็นใจ แต่อคิราห์กลับหัวเราะเยาะราวกับเป็นเรื่องตลกขบขันเพราะเขาไม่เชื่อว่าคนอย่างปรางปรีญายังบริสุทธิ์ “ได้โปรดอย่าทำฉัน…อย่า....”เธอร้องไห้แทบขาดใจ เมื่อความยิ่งใหญ่ถูกดันมาจ่อที่ปากถ้ำ มือหนาฉีกถุงยางอนามัยแล้วโยนเศษถุงใส่คนตัวเล็ก ก่อนจะรูดลงที่ปลายหัวเห็ดบานใหญ่เพื่อใช้เป็นเครื่องป้องกันเขาไม่รู้ว่าปรางปรีญาผ่านใครมาบ้าง หน้าใสๆซื่อๆแบบนี้ร้ายจะตาย “ร้องออกมาเลย ฉันชอบให้เธอร้อง เพราะหลังจากนี้….ฉันจะทำให้เธอตายทั้งเป็นเอง!”“ไม่!! อย่าทำ!” ปรางปรีญาเกร็งร่างหนีสัมผัสร้าย มือหนาคว้าต้นขาของเธอเอาไว้แล้วกระชากให้แยกออกจากกัน กลีบกุหลาบสีชมพูล่อตาลอใจนั้นทำให้เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป ใช้หัวเห็ดบานใหญ่สะกิดติ่งวาวใสขึ้นลง “แล้วคุณจะต้องเสียใจ ฮึก…ฮื้อๆๆ”“ฉันไม่มีวันเสียใจหรอก เพราะคนที่ต้องเสียใจคือเธอต่างหากที่โดนฉันฟันแล้วทิ้ง ฉันจะทำให้เธอรับรู้ถึงความเจ็บปวดว่าการถูกหักหลังมันเจ็บแค่ไหน!”ซ้วกก!!!“กรี๊ดดด!!”ท่อนเอ็นยาวใหญ่ถูกดันเข้าไปในร่องสวาทอย่างแรงส่งผลให้