รักเกินห้ามใจ นายเพลย์บอย | ปริ้นxหลิน

นิยายเรื่อง "รักเกินห้ามใจนายเพลย์บอย" คำเตือนก่อนอ่านนิยาย นิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายแนวโรแมนติก อิโรติก และดราม่า อาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม ทั้งเรื่องเพศ ภาษา การกระทำ และด้านอื่นๆ ที่ไม่ควรแก่การประพฤติตาม เช่น การกระทำต่อร่างกายผู้อื่นโดยไม่ได้รับการอนุญาติ การกระทำทางเพศต่อร่างกายผู้อื่นโดยไม่มีสติ ความรุณแรงอันเนื่องมาจากการดื่มสุราหรือของมึนเมา การมั่วสุ่มทำสิ่งที่ไม่ถูกไม่ควร นิยายเรื่องนี้จึงเหมาะแก่บุคคลที่อายุ 20 ปีขึ้นไป ผู้ที่อายุต่ำกว่า 20 ปี ควรได้รับคำแนะนำ นิยายเรื่องนี้ ถูกสร้างมาจากจินตนาการของผู้เขียน และแต่งเติมเรื่องราวเพื่อความบันเทิง ไม่ได้มีจุดประสงค์ ทำให้อาชีพ หรือหน้าที่การงาน ในทางใดทางหนึ่งของผู้อื่นเสื่อมเสีย และไม่ได้มีความคิดที่จะสนับสนุนพฤติกรรมเหล่านั้น กรุณาอ่านอย่างมีอรรถรถ และความบันเทิงเท่านั้น “นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัตลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามนำไปเผยแพร่ทำซ้ำหรือดัดแปลงเนื้อหาไม่ว่ากรณีใดๆ หากพบเห็นจะดำเนินคดีตามกฎหมายให้ถึงที่สุด... เจ้าของลิขสิทธ์โดย Phicha – พิชา” You can follow #Phicha on these channels. It's an encourag

หลายวันต่อมา รรินดาตัดสินใจนั่งแท็กซี่ มาจอดที่หน้าคอนโดหรูแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นคอนโดของเปรมแฟนหนุ่มเธอ ปกติแล้วเธอก็ได้มาที่นี่แค่ไม่กี่ครั้ง ส่วนมากแล้วเปรมจะไปหาเธอที่บ้าน ไม่ค่อยได้นัดกันมาอยู่ตามลำพังตามประสาแฟนทั่วไป เพราะเธอก็ยังหัวอ่อนอยู่มาก ครอบครัวเธอเลยห้ามเรื่องนี้ไว้ก่อน ซึ่งเปรมก็เข้าตามตรอกออกตามประตู และเป็นสิ่งที่ประทับใจแม่กับยายเธอมาก ด้วยความมีลูกสาวคนเดียวและหวงแหนเป็นที่สุด ซึ่งคนที่เข้ามาในชีวิตรรินดาคนแรก ก็คือเปรมทั้งแม่และยายของเธอก็ไฟเขียวทันที เพราะรู้จักมักจี่กันและเห็นเปรมมาตั้งแต่เด็ก รรินดายืนเหม่ออยู่ที่หน้าคอนโดหรู ซึ่งเธอเคยมาแค่ไม่กี่ครั้ง แต่เธอก็จำได้แม่นถึงเลขห้องว่าห้องไหน แต่ด้วยคอนโดที่หรูระดับนี้ต้องแจ้งนิติแล้วนิติถึงจะแจ้งเจ้าของห้องให้เจ้าของห้องลงมารับ หรืออนุญาตให้พาขึ้นไป "สวัสดีครับมาหาใครครับ" เมื่อเดินเข้าไปใกล้ประตูรปภ. ที่ยืนเฝ้าอยู่ตรงนั้นก็ถามขึ้น "เอ่อ..." เธอก็ยังไม่แน่ใจเลยว่าถ้าเขารู้ว่าเธอมาหาเขา เขาจะรู้สึกยังไงจะดีใจหรือไม่พอใจที่เธอมาถึงที่นี่ "ครับ?" "มะ...มาหาคุณเปรมห้อง xxx/xxx ค่ะ" "ครับผม เดี๋ยวผมพาเข้าไปหานิติ

รรินดาเดินออกมาจากคอนโดหรูของอดีตคนรัก ด้วยความผิดหวังและเสียใจ ไม่นานเพื่อนรักของเธอก็มาจอดรถรับ ก่อนจะพากลับคอนโด โดยยังไม่ได้ถามอะไรตอนอยู่ในรถ ณ คอนโดเจิน "หลิน" "เจิน ฮึกๆๆๆ" "ร้องออกมา แกร้องออกมาเลยหลิน" และเจินก็รีบเข้าสวมกอดเพื่อนรัก ด้วยความเห็นใจ เจินเข้าใจดีว่าคนที่คบกันมาถึง 4 ปี ก็ต้องรักและอาลัยอาวรณ์เป็นธรรมดา เพื่อนของเธอเป็นคนดีมาก ไม่ควรจะเจออะไรแบบนี้เลย เธอทำได้แค่กอดปลอบ และให้กำลังใจ "ฉันเสียใจ ฉันไม่เคยอกหัก ฉันไม่รู้ว่ามันจะเจ็บขนาดนี้" รรินดาก็ร้องไห้จนตัวสั่นโยก "เอาเถอะ ฉันจะทำให้ชีวิตแกดีขึ้นเองฉันสัญญา" "เจิน ฮึกๆๆๆ" และรรินดาก็ร้องไห้อยู่นานหลายชั่วโมง ก่อนจะไปอาบน้ำ และพยายามข่มตาหลับขับตานอน แต่ยังไงก็นอนไม่หลับ ค่ำคืนนี้ช่างผ่านไปนานเหลือเกิน... วันต่อมา วันนี้เป็นอีกวันที่รรินดาตื่นมาแล้วไม่สดชื่นเอาเสียเลย เพราะเธอหลับๆ ตื่นๆ ทั้งคืน จนเกรงใจเพื่อนรักอย่างเจินกลัวว่าจะลำคาญ ซึ่งในตอนที่ตื่นมาก็ไม่เจอเจินแล้ว สงสัยคนชอบทำอาหารจะออกไปทำกับข้าวให้เธอกินอีกเช่นเคย เมื่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว ก็เดินออกมาจากห้องนอน กลิ่นหอมของอาหารฟุ้งกระจายไป

เมื่อเข้าห้องน้ำเสร็จแล้ว ทางผ่านดันเป็นร้านเพชร เจินก็ไม่วายจะเดินเข้าไปดูเพราะที่บ้านเธอ มีกิจการเกี่ยวกับทองคำ และอาม่าก็มีร้านทองขนาดใหญ่หลายร้าน น้อยนักน้อยหนาเลยที่จะได้ซื้อเพชรไว้ครอบครอง "สนใจเส้นไหนเป็นพิเศษไหมคะ" และพนักงานผู้หญิงก็เดินเข้ามาถาม "ขอดูเส้นนี้หน่อยค่ะ" คิดว่าคงเหมาะกับเพื่อนรักอย่างรรินดาไม่น้อย เธอก็ลองใส่วัดขนาดดูอยู่แบบนั้น "เส้นนี้ก็เหมาะนะคะ คอลเลคชั่นใหม่ พึ่งเข้ามาอาทิตย์นี้ค่ะ" พนักงานก็เชียร์ขายเต็มที่ "สวยจังเลยนะคะ น้ำงามมาก" ถ้าซื้อไปใส่เองอาม่าต้องบ่นหูฉี่แน่นอน เมื่อคิดได้ดังนั้นต้องล้มเลิกความอยากได้ของตัวเอง "เส้นนี้เหมาะกับคุณผู้หญิงมากๆ เลยค่ะ" และพนักงานก็หยิบขึ้นมาให้ดู แต่อยู่ๆ ก็บังเอิญเห็นอดีตแฟนหนุ่มของเพื่อนเธอ เดินผ่านร้านเพชรไปพอดี พร้อมกับผู้หญิงอีกคน ที่พลอยเคยถ่ายรูปไปให้รรินดาดูวันนั้น เจินก็ตั้งใจจะตามไปดูทันที "เอาไว้ก่อนนะคะ เดี๋ยวมาดูใหม่" เจินรีบคืนเพชรทุกอย่างให้พนักงานและรีบตามทั้งสองคนไปทันที "ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ" ที่ตามสองคนนั้นไป ก็เพื่อจะดูว่าจะไปไหนกัน และด้วยความมีไหวพริบของเปรมก็เห็นเจินทันที ส่วนเจินเมื่อรู้

"พวกเธอสองคนมานี่" เมื่ออาม่าไปแล้ว หงส์หยกเรียกน้องทั้งสองคนด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่ง จนทั้งสองคนรีบหันไปมองหน้ากัน ก่อนจะพยักหน้าและเดินไปนั่งที่โซฟาข้างๆ กัน และแม่บ้านก็เอาน้ำชามาเสิร์ฟให้ หงส์หยกนับว่าเป็นพี่คนโต เพราะเป็นลูกคนแรกของแปะชัย ลูกชายคนโตของตระกูล 'วัฒนเลิศทรัพย์' และแปะชัยก็มีเมียอยู่มากโขทีเดียว และกับคนอื่นๆ ก็ยังมีลูกด้วยกันอีก 4-5 คน จนหงส์หยกไม่ถูกกับแปะชัย แม้กระทั่งตอนแปะชัยตาย หงส์หยกยังไปเคารพศพแค่วันเดียว แต่ก็ยังดีที่ไม่ได้มีปัญหาอะไรกับพี่น้องคนล่ะแม่ เพราะหงส์หยกเป็นคนที่พึ่งพาได้ ทุกคนก็ต่างเกรงใจและต่างเคารพเธอ ถึงแม้ตอนนี้อายุ 35 แล้ว ก็ยังสวยราวกับสาวแรกแย้มที่มีอายุเพียง 25 ปี ชายหลายคนต่อหลายคนก็หมายปอง แต่พวกเขาก็ไม่เห็นว่าคนที่ช่างเลือกอย่างหงส์หยก จะเปิดใจรับใครเข้ามาเลย แม้คนนั้นจะร่ำรวย ฐานะเท่าเทียมเธอ หรือจะเฟอร์เฟคมากแค่ไหนก็ตาม "ปริ้นบริษัทนายตอนนี้เป็นยังไงบ้าง" หงส์หยกพูดพร้อมกับจิบน้ำชาด้วยท่าทางที่สง่างาม "ก็เรื่อยๆ ครับเจ่เจ้ ผลประกอบการดีขึ้นกว่าปีที่แล้ว 20%" ปริญก็ตอบด้วยความภาคภูมิใจ เพราะเขาก็เก่งไม่น้อยไปกว่าพี่สาว ที่เป็นเหม