Tous les chapitres de : Chapitre 231 - Chapitre 240

หรงเจี้ยนอวี่ยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ เพียงแค่นางไม่ปฏิเสธเขาก็ถือว่านี่เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีแล้ว หัวใจของชายหนุ่มเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง เขาพยักหน้าให้นาง ก่อนจะเอ่ยลาและเดินจากไป ทิ้งให้ซูเหมยหลิงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นด้วยใจที่ยังคงสั่นไหวกับถ้อยคำที่ได้ยินผ่านไปอีกสองเดือน การดูแลเหมืองแร่ดำเนินไปอย่างร

“เหยาเอ๋อ หลานปู่ เจ้าสบายดีใช่หรือไม่” ท่านกั๋วกงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกแฝงความห่วงใยอย่างเห็นได้ชัด “ดูสิ ท้องเจ้าใหญ่ถึงเพียงนี้แล้วเชียว” ท่านสังเกตเห็นครรภ์ของหรงจื่อเหยาที่บัดนี้ใหญ่โตจนเห็นได้ชัด เมื่อเทียบกับครั้งสุดท้ายที่ท่านได้พบนางในคราแรกที่รู้ข่าวว่านางเริ่มตั้งครรภ์จากหลานชาย“สบาย

นับตั้งแต่วันแห่งความเจ็บปวดและมีความสุขจากการได้คลอดบุตรผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในพริบตาเด็กฝาแฝดชายหญิงก็ผ่านร้อนผ่านหนาวมาได้ห้าปีแล้วย้อนกลับไปในตอนนั้นเมื่อหรงจื่อเหยาเห็นปานรูปดอกเหมยเล็ก ๆ ที่หัวไหล่ของบุตรชาย น้ำตาของนางก็ไหลออกมาด้วยความยินดี เนื่องจากนางรู้อย่างแน่ชัดว่าเด็กคนนี้จะต้องเป็นเสี่

วันเวลาผันผ่านหรงจื่อเหยายังคงไม่ยอมแพ้ในการจัดตั้งหน่วยสืบสวนพิเศษ นับตั้งแต่ที่นางได้เริ่มเสนอแนวคิดนี้ในราชสำนัก นางต้องเผชิญกับการต่อต้านอย่างหนักหน่วงจากขุนนางฝ่ายอนุรักษนิยมที่ยังคงยึดมั่นในขนบธรรมเนียมโบราณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการที่สตรีอย่างนางจะเข้ามามีบทบาทในกิจการบ้านเมืองถึงเพียงนี้“กราบทู

“แต่ท่านแม่ พวกเราอยากช่วยท่านนี่ขอรับ” เซี่ยหลงกล่าวเสริม ดวงตาที่ฉายแววความคิดลึกซึ้งมองมารดาอย่างจริงจัง “เราอยากช่วยท่านไขคดี และปกป้องความยุติธรรมเช่นเดียวกับท่าน”เซี่ยเฟิ่งพยักหน้าหงึกหงัก “ใช่เจ้าค่ะ ท่านแม่ พวกเราแข็งแรงและฉลาดพอแล้วนะเจ้าคะ”หรงจื่อเหยายิ้มอย่างอบอุ่น นางเข้าใจความรู้สึกขอ