Chapter 81“ฮือ...ฮือ” จันทร์สุดาร้องไห้โฮ เธอนึกถึงฝันร้ายเมื่อคืนนี้ มันเป็นลางบอกเหตุ เตมินทร์คงมาหาตน มาบอกเป็นนัยว่า เขากำลังจากเธอไปไกลสุดล้า หัวใจจันทร์สุดาเจ็บหนึบ ไม่คิดว่า เตมินทร์เสียใจหนักมากถึงขั้นปลิดชีวิตตัวเอง“พ่อบอกฉันว่า พี่เติร์ดอาจเป็นโรคซึมเศร้าเพราะคิดถึงแก พี่เติร์ดรักแกมากนะ ถึงได้เป็นหนักขนาดนี้ แล้วฉันรู้เรื่องที่พี่สร้อยปิดปากนักสืบไม่ให้ตามสืบเรื่องแก พี่เติร์ดถึงได้ไม่รู้ข่าวแกเลย ใจพี่เติร์ดดิ่งมาก จนคิดสั้น” คำพูดวัชรีพรสะกิดใจจันทร์สุดา เธอยิ่งร้องไห้หนักมากขึ้น สมองไม่มีความคิดความอ่าน ไม่รู้ว่าจะทำสิ่งใดก่อน นอกจากร้องไห้เสียใจกับข่าวนี้ “ฉันว่าแกต้องกลับเมืองไทยนะ มีแกคนเดียวที่ช่วยพี่เติร์ดได้ ถ้าแกไม่ให้อภัยพี่เติร์ด ก็ช่วยให้เขาดีขึ้นกว่านี้ล่ะกัน”“พี่ว่าอย่าเพิ่งพูดตอนนี้เลย ท่าทางสุดาคงคิดอะไรไม่ออก ให้สุดาตั้งสติได้ก่อนดีกว่าแล้วค่อยคุยว่าจะเอายังไง” ชวิณเห็นสภาพร้องไห้อย่างหนักของจันทร์สุดา ที่อาจช็อคจนประคองสติไม่ได้ เอาแต่ร้องไห้ท่าเดียว “พาสุดาขึ้นไปบนห้องก่อน จะจัดการเรื่องอาหารเช้าต่อเอง” วัชรีพรทำตามสามีแนะนำ เธอประคองร่างเพื่อน พาขึ้
อ่านเพิ่มเติม
