“อืม...” เทพประทานครางอย่างพึงพอใจ เขาหยิบขนมทานจนหมดไปครึ่งกล่องอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวพลางคิดในใจว่าต้องรู้ให้ได้ว่าใครกันที่ทำขนมแสนอร่อยเช่นนี้มาให้เขาอาจเป็นผู้หญิงที่อยากทอดสะพานให้เขาก็เป็นได้ เขาเบื่อหน่ายผู้หญิงอาจเป็นเพราะเจอพวกหล่อนนิสัยเหมือนมารดา จริงๆ ก็ไม่อยากตำหนิมารดานัก แต่เขาไม่ชอบคนจู้จี้ขี้บ่น ไม่ชอบคนเซ้าซี้จนน่ารำคาญ และไม่ชอบคนจับผิดเท่านั้นเอง เขาจึงยังรักชีวิตโสดอยู่แบบนี้ “ฟ้า” เสียงเพื่อนสาวทั้งสามที่เรียกกันอย่างพร้อมเพรียงทำให้ฟ้าใสครางรับ“หือ... ว่าไง” ฟ้าใสถามกลับแต่สายตายังมองตัวเลขในสมุดบัญชี มือจิ้มเครื่องคิดเลขเพื่อคิดเงินต่อไปไม่ได้เงยหน้ามองเพื่อน“ถึงไหนแล้ว” ทั้งสามสาวเพื่อนรักเอ่ยถามอย่างพร้อมเพรียงอีกครั้ง“อะไรถึงไหน” ฟ้าใสยังไม่ยอมเงยหน้ามองเพื่อน แต่ถามกลับ“ขัดใจ” ปาริชาติถอนใจพรืดเมื่อเพื่อนถามกลับ“บัญชีนะเหรอ” ฟ้าใสยอมเงยหน้ามองเพื่อนเมื่อเห็นอีกฝ่ายถอนใจเสียงดัง ทำเนียนเป็นไม่เข้าใจว่าเพื่อนหมายถึงอะไร ทั้งๆ ที่รู้อยู่เต็มอก“ไม่ใช่ โอ๊ย!” ปาริชาติร้องอย่างขัดใจกว่าเดิม“อ้าว... แล้วเรื่องอะไรถึงไหนแล้ว” ฟ้าใสเลิกคิ้วทำหน้าซื่อๆ ก้มห
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-25
เข้าสู่ระบบ
