บททั้งหมดของ ซาตานร้ายเดิมพันรัก: บทที่ 81 - บทที่ 89

มือหนายังลูบไล้เรือนร่างเปลือย คล้ายซับเหงื่อที่เกาะพราวไปทั่วร่าง ผมยาวสลวยถูกจมูกโด่งก้มลงดอมดม พันเล่นอย่างเบามือ ความเป็นชายที่นอนสงบนิ่ง เริ่มแข็งขืนขึ้นมาอีกครั้ง สัมผัสของแก่นกายกร้าวแกร่งที่ถูไถอยู่กับเนินสาวทำให้ฟ้าใสประท้วงอืออาทำท่าจะเบี่ยงกายหนี แต่ก็ถูกกักเอาไว้ภายใต้ร่างหนามือหนาเคลื่อนไหวไปบนยอดปทุมมาลย์ทั้งสองอย่างรักใคร่เสน่หา เสียงครางอืออาไม่ได้ทำให้เธอรอดพ้นจากการคุกคามของเขา“ผมคิดถึง ขอให้ผมเมคเลิฟกับคุณให้หายคิดถึง แล้วผมจะปล่อยคุณไป” ฟ้าใสอยากจะต่อต้าน แต่เรี่ยวแรงของเธอมันน้อยนิด ตาก็แทบจะลืมไม่ขึ้น ร่างกายก็แทบจะเคลื่อนไหวไม่ได้ ในที่สุดเธอจึงจำยอมให้เขาแทรกกายเข้ามาหาอีกครั้งฟ้าใสขมวดคิ้วนิ่วหน้าเมื่อกายชายเข้ามาเสียดสีในซอกสวาทที่รับศึกหนักตลอดหลายชั่วโมง เธอทำได้แค่ครวญครางไม่ว่าจะรับหรือปฏิเสธก็ไม่เป็นผลสัมผัสคุ้นชินที่เสียววูบวาบ ทำให้เธอปรือตาขึ้นมอง เขาช่างแข็งแกร่งและอดทนนัก แทบจะนับไม่ถ้วนที่เธอมีความสุขสมไม่รู้ว่ากี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ปลดปล่อยอารมณ์ไปอย่างเร่าร้อนและรุนแรง ยอมให้เขาควบกระหน่ำบนร่างของเธออย่างบ้าคลั่งดุดัน เขาไม่ออมแรงกดกายเข้ามาสุด

“คุณเทพประทานรักฟ้าใสเพื่อนของดิฉันจริงหรือเปล่าคะ”คำถามของเกศราทำให้ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ ไม่ใช่ว่าเทพประทานไม่แน่ใจหรือลังเลที่จะตอบ เพราะจำต้องคิดหนักเลยใช้เวลานาน แต่เขาเพียงแค่อึ้งกับคำถามจริงจังของคนที่ไม่ค่อยมีปากเสียงกับใครก็เท่านั้น เขายิ้มบางๆ ที่ริมฝีปาก แล้วเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าหญิงสาว น้ำเสียงแม้จะไม่ดังนัก แต่ชัดเจนในความรู้สึกของเกศรามากมายนัก“ผมรักฟ้าใสมาก เท่ากับผู้ชายคนหนึ่งจะรักผู้หญิงคนหนึ่งได้ ผมอยากยกย่องเธอเป็นภรรยาและอยากดูแลเธอตลอดไป"“ถ้าฟ้าได้ยินคงดีใจ ฉันได้ยินคุณพูดแบบนี้ก็รู้สึกมั่นใจในตัวคุณ ฉันจะบอกที่อยู่ของฟ้าให้คุณรู้ค่ะ” เกศรายิ้มให้ชายหนุ่มตรงหน้า“คุณมั่นใจได้อย่างไรว่าผมพูดจริง” เทพประทานเองก็ไม่เชื่อว่าหญิงสาวตรงหน้าจะยอมบอกที่อยู่เขาง่ายๆ เพียงแค่เขาตอบออกไปเช่นนั้น“สีหน้าของคุณ แววตาของคุณ น้ำเสียงของคุณหนักแน่นมั่นคง แม้ว่าดิฉันจะเป็นคนไม่ค่อยพูดหรือพูดน้อย เพราะชอบฟังคนอื่นมากกว่า แต่ดิฉันก็สัมผัสได้”เป็นอีกเรื่องที่เทพประทานนึกทึ่ง ใช่... หญิงสาวคนนี้เป็นคนเก็บความรู้สึกได้ดีและแคร์คนอื่น เธอสามารถรับรู้และอ่านคนได้ออกทะลุปรุโปร่งเพ

“จูบตอบผมสิฟ้า ทำเหมือนที่ผมทำกับคุณ” เขากระซิบเสียงแหบพร่า คำพูดนั้นมีอานุภาพมหาศาลนัก เธอค่อยๆ ประทับจุมพิตลงบนริมฝีปากหนาร้อนผ่าวแผ่วเบาและไม่ค่อยแน่ใจ แต่เขากลับเผยอริมฝีปากรับอย่างเต็มอกเต็มใจ เธอเริ่มรู้สึกมีกำลังใจเมื่อได้ยินเสียงครางบ่งบอกถึงความพึงพอใจและความสุขที่โอบล้อมพวกเขาอยู่ เธอบดริมฝีปากเข้าหา ส่งลิ้นออกมาลามเลียไปทั่วปากหนาของเขา แล้วดูดลิ้นเขาเล่นอย่างแสนซนปะปนด้วยความอยากรู้อยากเห็นอันท่วมท้นเทพประทานดูดลิ้นหญิงสาวโต้ตอบกับเธออย่างดูดดื่ม ทั้งสองแลกเปลี่ยนรสชาติหวามไหวของกันและกันจนต้องผละออกจากกันอีกครั้งเพื่อหอบหายใจเอาก๊าซออกซิเจนเข้าสู่ปอด สายตาสองคู่มองสบตากันท่ามกลางแสงจันทร์ มันถ่ายทอดความเสน่หายิ่งยวดให้แก่กันและกันอย่างไม่มีอะไรขวางกั้น“ผมอยากกลืนกินคุณเหลือเกินฟ้าใส แล้วคุณล่ะ” เขากระซิบถามเสียงแผ่วแต่แหบพร่าจนสั่น กายสาวสะท้านตามน้ำเสียงที่ชวนวาบหวาม เขาลากมือไปตามเรือนร่างสาว ก่อนจะค่อยๆ ยืนขึ้นแล้วปลดอาภรณ์ออกจากกาย ฟ้าใสนั่งหน้าแดงจัดจ้องมองเรือนร่างสมบูรณ์แบบของชายฉกรรจ์อย่างรัญจวน ลิ้นสีแดงสดเลียไปรอบริมฝีปากคล้ายกระหาย อาการทั้งหมดตกอยู่ในสายตาเข

ความสุขก่อตัวขึ้นเหมือนมวลพลังงานบางอย่างที่สัมผัสแตะต้องได้ รูป รส กลิ่น เสียงหลอมรวมเชื่อมโยงให้ใยรักใยเสน่หา สายสวาทช่างน่าลิ้มลอง ติดอกติดใจให้ใฝ่คะนึงหา เนื้อตัวที่ร้อนรุ่มเสียดสีกันแล้วซ่านลึกในดวงจิตเหมือนประกายไฟฟ้าที่สถิตอยู่ในตัวของแต่ละฝ่ายเส้นผมหอมละมุนกรุ่นกลิ่นจรุง ความนุ่มนิ่มเมื่อใช้มือลูบสัมผัสส่งผ่านไปยังห้วงความรู้สึกที่อ่อนบางและปรารถนา กลิ่นกายที่ชวนให้สูดดมครั้งแล้วครั้งเล่าไม่รู้จักเบื่อหน่าย รสชาติหวานละมุนติดลิ้นจนไม่อยากละจากเรือนร่างบอบบางขาวสวยเนียนละเอียดนี้ไปไหน อีกทั้งน้ำเสียงไพเราะที่เรียกชื่อเขาทุกครั้งที่เขาฝังกายเข้าหาช่างสร้างแรงรักมหาศาลให้ก่อเกิด มันเป็นความรู้สึกที่สวยงามและอ่อนหวานละไม อีกทั้งยังเร่าร้อนอบอุ่นแผดเผาให้ตะกายหากันอย่างบรรเจิด ความรัญจวนที่มากล้นดูช่างโอบล้อมไปทั่วเตียงกว้างที่รองรับกายหนุ่มสาวคล้ายวันแรกเกิดที่ปราศจากอาภรณ์เนื้อดีชิ้นใดปกปิดร่างกายกลิ่นเพศรสรุนแรงตามอารมณ์ที่งวดขึ้น เนื้อแท้เพียงแค่เบียดชิดเพียงนิดก็เพริศแพร้ว มือนิ่มกรีดกรายไปทั่วผิวเรียบตึงบริเวณแผ่นหลัง แล้วกดกายให้เขาเข้าหาด้วยลีลารักสอดประสานที่เร่าร้อน สะโ

เพียงไม่กี่นาทีฟ้าใสก็อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำ เธออ่อนแรงและเหนื่อยจึงไม่ได้ปัดป้อง ให้เขาจัดการตามแต่สมควรหลังจากจัดการปลดชุดเจ้าสาวได้แล้วจึงพาเธอมานั่งบนเตียงที่โรยด้วยกลีบดอกไม้อีกครั้ง เขาต้องระงับใจมากมายเพียงใดที่จะไม่แตะต้องร่างกายผุดผาดที่น่าปรารถนา ฟ้าใสเองก็ลุ้นกับของขวัญในกล่องที่เพื่อนรักมอบให้ แต่เธอเหนื่อยเหลือเกิน จึงทิ้งตัวลงนอนใกล้ๆ กับร่างสูงของเจ้าบ่าวเทพประทานมองอย่างเอ็นดู เขาดึงศีรษะของหญิงสาวมาวางบนตักให้เธอหนุน ฟ้าใสยิ้มเนือยๆ หลับตาพริ้ม เขาจึงเริ่มลงมือแกะกล่องของขวัญให้เธอเสียเองสิ่งที่เทพประทานเห็นภายในทำให้เขาอมยิ้มแทบหลุดขำเสียด้วยซ้ำ แต่ภรรยาคนสวยกลับนอนหลับปุ๋ยไปเสียแล้ว ถ้าฟ้าใสเห็นจะทำหน้ายังไง เขาก็อยากรู้นัก อดไม่ได้ที่จะก้มลงหอมแก้มสวยเบาๆ เขาจึงจัดท่านอนให้เธอนอนบนหมอนสบาย ฟ้าใสครางอืออาเล็กน้อย ซุกใบหน้าเข้าหาหมอน ชายหนุ่มส่ายหน้าไปมายิ้มที่มุมปากแล้วเดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ“อื้อ...” ฟ้าใสครางประท้วงเล็กๆ เมื่อรับรู้ถึงสิ่งรบกวนที่ทำให้เธอหงุดหงิดเล็กๆ“นอนเฉยๆ สิครับที่รัก” เทพประทานใช้ครีมที่สำหรับเช็ดเครื่องสำอางทำความสะอาดให้เธอ เพราะจะให้นอ