บททั้งหมดของ ซาตานร้ายเดิมพันรัก: บทที่ 1 - บทที่ 10

หญิงสาวรูปร่างบอบบางแต่กลับมีสัดส่วนความเป็นหญิงที่สมบูรณ์ทั้งหน้าอก เอวคอดและสะโพกผาย หุ่นเหมือนนาฬิกาทรายกลมกลึงน่าทะนุถนอม ผิวขาวเนียนละเอียดอมชมพู ใบหน้าเรียวเล็กน่ารัก ดวงตาสดใส ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อเป็นกระจับดูเหมือนแย้มยิ้มอยู่เสมอๆเธอกำลังปั่นจักรยานไปเทียบกับร่างสูงหล่อเหลาที่กำลังวิ่งเหยาะๆ อยู่ในสวนสาธารณะ แต่เขากลับไม่สนใจเธอเลยแม้แต่น้อย หน้าใสงอนิดๆความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น“โอ๊ย!!!” ฟ้าใสชะลอรถแล้วหยุด ผลักจักรยานให้ล้ม แล้วตัวเองลงไปนั่งอยู่ข้างๆ เหมือนเกิดอุบัติเหตุชายหนุ่มนามว่าเทพประทานชะงักจากการวิ่งเหยาะๆ เหลียวหน้ามามองหญิงสาวที่ปั่นจักรยานล้มใกล้ๆ กับเขา“เป็นอะไรหรือเปล่า” เสียงกระด้างเอ่ยถาม แต่รีบเดินมาดูอาการบาดเจ็บของหญิงสาว“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่ทันระวังก็เลยล้ม” ฟ้าใสก้มหน้าบอก ดวงตาสดใสฉายแววเปี่ยมสุขที่ได้ใกล้ชิดกับชายหนุ่มที่เธอแอบรัก เธอชอบมาออกกำลังกายที่สวนสาธารณะที่นี่บ่อยๆ และได้พบกับเขาเมื่อหลายวันก่อน เธอไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร แต่กลับหลงรักเขาในทันที คงไม่แปลกเพราะปกติเขาเป็นที่สนใจของสาวๆ มากมายที่นี่เทพประทานยกจักรยานของหญิงสาว

“ตามนั้น” ฟ้าใสยักคิ้วให้เพื่อน เงินตั้งหลายพันใครไม่อยากได้ก็โง่แล้ว ตอนแรกเธอไม่รู้นี่นา จะได้ลงเล่นด้วยเช่นกัน อยากรู้นักว่าผู้ชายที่เพื่อนสาวของเธอบอกว่าหยิ่งยโสและเย็นชายังกะผีดิบตัวเป็นๆ จะเป็นยังไงถ้าทำก็คือสำเร็จกับไม่สำเร็จ แต่ถ้าไม่ทำก็หมายถึงไม่ประสบความสำเร็จ!ฟ้าใสคิดเช่นนั้น ก่อนตอบให้เพื่อนรักอย่างปาริชาติกรี๊ดอย่างดีใจ แทบจะไม่เกรงใจแขกในร้าน“เพื่อกู้แก๊งหวานเย็นของเราไง... ฮิฮิ” ฟ้าใสตอบเสียงหวานยิ้มทะเล้น“มันต้องอย่างนี้สิฟ้า ถึงจะเป็นเพื่อนรักของเปรี้ยว เปรี้ยวน่ะติดงานมากมาย ถ้าฟ้าทำสำเร็จ อยากได้อะไรเปรี้ยวจะให้ฟ้าชิ้นนึง ไม่ว่าจะแพงแค่ไหนก็ตาม”“จริงดิ๊” ฟ้าใสตะแคงหน้ามองเพื่อน ปาริชาติรีบพยักหน้าทันควัน...ความสัมพันธ์ของเพื่อนจะมั่นคงยาวนานหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับความเข้าอกเข้าใจ เปิดอกพูดคุยกัน และรับฟังปัญหาของกันและกัน ถ้าเพื่อนจะทำในสิ่งที่ไม่ดี เราในฐานะเพื่อนก็ต้องตักเตือนห้ามปราม ไม่ใช่สนับสนุนส่งเสริมให้ยิ่งกระทำผิดมากขึ้น…สี่สาวเพื่อนซี้“นี่พวกแกดูนี่สิ” ปาริชาติเรียกเพื่อนรักทั้งสองมาที่หน้าจอคอมพิวเตอร์เครื่องเล็กที่วางอยู่บนเตียง ส่วนฟ้าใสนั้นก

...ทำไมเขาจะจำเธอไม่ได้ ก็เพิ่งเจอกันในสวนสาธารณะเมื่อวันก่อน คนที่ทำเฟอะฟะใส่เขาแล้วหนีไปหน้าตาเฉย...“ขอโทษค่ะ” ฟ้าใสจำต้องเอ่ยขอโทษ เพราะสายตามาดร้ายของเขากำลังตำหนิเธอถึงขั้นรุนแรงก็ว่าได้ เหมือนยัดเยียดให้เธอรู้สึกผิดว่าเดินไม่ดูทางให้ดี เห็นสายตาแบบนี้ของเขาแล้ว เธอก็อยากเดินหนี ไม่ชอบสถานการณ์แบบนี้เลย ให้ตายเถอะ!“เดี๋ยวก่อน” น้ำเสียงติดจะเย็นชาเอ่ยเรียก ฟ้าใสหันกลับไปมอง เขาจึงหยิบถุงอีกใบที่หล่นยื่นให้เธอ ปกติเธอเป็นคนละเอียดลออ ไม่คิดว่าจะลืมมองแม้กระทั่งถุงสำคัญแบบนี้เสียงโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้นทำให้ชายหนุ่มหันไปกดรับ ทั้งๆ ที่มือยังถือถุงกระดาษเอาไว้แน่น แคว่ก!!!!“กรี๊ด! คนบ้า” ฟ้าใสกรีดร้องเมื่อบราเซียร์กับซับในตกลงสู่พื้นเพราะถุงที่ฉีกขาด เขามัวแต่คุยโทรศัพท์ แต่ไม่ยอมวางของในมือ เธอดึงกลับมาถุงกระดาษใบสวยจึงได้ขาดออกพร้อมกับของที่บรรจุอยู่ภายในได้ออกมาเปิดเผยสู่สาธารณะชนที่เดินกันขวักไขว่ภายในห้างหรูเทพประทานปล่อยถุงกระดาษทันที เมื่อเห็นของที่ตกลงมา ฟ้าใสมองชายหนุ่มอย่างเอาเรื่อง เทพประทานมองนิ่ง สายตาคมกริบอันชาญฉลาดแฝงไว้ด้วยความเย็นชาเป็นนิตย์กวาดมองเสื้อชั้นในแ

“ก็จริงนะคะ ถ้าคุณไม่จ่ายเงิน ฉันก็ไม่ต้องเสียเวลานับเหรียญพวกนี้” จันทร์ฉายรีบเอ่ยสนับสนุนความคิดของฟ้าใส นึกชมว่าฟ้าใสนี่ฉลาดหลักแหลมนัก ฟ้าใสหันหน้าไปหัวเราะคิกกับความซื่อๆ ของอีกฝ่าย เธอนึกเอ็นดูเด็กสาวนัก อายุอานามน่าจะเพิ่งเรียนจบ ปวช. หรือ ปวส. ไม่น่าจะเกินยี่สิบ“เฮ้ย! ไม่ได้ค่ะ” จันทร์ฉายได้สติอุทานอย่างตกใจ ขืนทำแบบนั้นเธอก็ได้ชดใช้ค่าชุดชั้นในกันตายล่ะสิ แล้วท่านประธานเอาเธอตายแน่ กรรมแล้วจันทร์ฉายเอ๊ย วันนี้ก้าวขาออกจากบ้านขาไหนนี่ ทำไมซวยซ้ำซากซ้ำซ้อนถึงขนาดนี้ เห็นสีหน้าตกใจของพนักงานขาย ฟ้าใสก็กลั้นหัวเราะจนท้องแข็ง เธอก็จะคอยดูว่าอีกฝ่ายจะทำยังไงต่อไป จะแก้ปัญหายังไง นี่เป็นการฝึกงานและทดสอบงานให้เด็กสาวตรงหน้า ต่อไปจะได้รู้จักแก้ปัญหาในสถานการณ์คับขัน!“อ้าว... แล้วเมื่อกี้คุณยังบอกว่าความคิดของฉันดีอยู่เลย” ฟ้าใสเลิกคิ้วแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ จันทร์ฉายเผลอเกาหัวไปมา หันไปนับเงินใหม่อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ยังไงก็ต้องนับเงินหลายพันบาทนี่ให้เสร็จฟ้าใสแอบหันไปหัวเราะคิกคัก ก็อยากแกล้งเธอก่อนนี่นา เธอน่ะหรือจะโดนแกล้งง่ายๆ“หนึ่งพันเก้าร้อยเก้าสิบ หนึ่งพันเก้าร้อยเก้าสิบเอ็

“เฮ้ย! ยัยโบท็อกซ์ด่ากันขนาดนี้เลยเหรอ” ฟ้าใสที่แอบมายืนดูคอมเมนต์ในเฟซบุ๊กถึงกับสะดุ้ง สามสาวก็สะดุ้งพร้อมกันไปด้วย“มาตอนไหนนี่แก ตกใจหมด” ราศีทาบอกตัวเองเมื่อหันไปด้านหลัง“อย่ายอมให้ใครมาด่าฟรี” ปาริชาติบิดปากไปมา มองหน้าจอมคอมพิวเตอร์เหมือนจะเผาไหม้ให้เป็นจุณ“อืม... ใช่” ฟ้าใสเออออตาม ก่อนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า“แล้วนั่นแกจะไปไหน” ราศีงุนงงในอาการของเพื่อน ตอบรับว่าอย่ายอม แต่เดินหนีไปเฉย“ไปอาบน้ำเตรียมนอนสิ ร้อนจะแย่ ค่าชุดชั้นในฉันลงบัญชีเรียบร้อยแล้วนะ”“โห... ยัยงก” สองสาวประสานเสียงกันอย่างพร้อมเพรียงมองเพื่อนรัก เกศราเพียงแต่ยิ้ม ฟ้าใสยักไหล่อมยิ้มแจกจ่ายให้เพื่อนรักทั้งสามอย่างไม่ทุกข์ร้อนใดๆ“หยุด” ฟ้าใสชี้หน้าเพื่อน ทั้งสองหุบปากฉับ เกศราหัวเราะคิก เลยโดนสายตาพิฆาตจากปาริชาติมาเต็มๆ“งั้นแกไปอาบน้ำ เดี๋ยวฉันจัดการเอง” ปาริชาติโบกไม้โบกมือไล่“ดีมาก ห้ามพูดมาก ห้ามหือ เดี๋ยวเอาคืนเสียเลย ถ้าพวกแกไปซื้อรับรองไม่ได้ราคานี้นะ จะบอกให้”ปาริชาติโพสต์รูปแห้วลงที่หน้าไทม์ไลน์*ของรินลดา รินลดาโมโหลบทิ้ง ก่อนจะโพสต์กลอนด่าโต้กลับมา“ยัยโบท็อกซ์นี่ยั่วขึ้นแฮะ แบบนี้ก็มันน่ะสิ” ส