บททั้งหมดของ ซาตานร้ายเดิมพันรัก: บทที่ 71 - บทที่ 80

“ขอบใจมากเพื่อนที่เข้าใจ” ฟ้าใสยิ้มให้เพื่อนทั้งสาม ก่อนจะออกจากผับไปอย่างเงียบๆ ไม่นานทั้งสี่สาวเพื่อนรักก็มาถึงโรงพยาบาลที่เทพประทานพักรักษาตัวอยู่“แกจะแอบมองเขาอยู่แบบนี้อีกนานไหม” ปาริชาติพูดอย่างขัดใจเมื่อเห็นเพื่อนเพียงแค่มาแอบมองอยู่หน้าห้องก็ยังดี“อ้าว... คุณฟ้า มาเยี่ยมไอ้เทพเหรอครับ” เสียงของหมอหนุ่มทำให้สี่สาวหันไปมอง“เอ่อ... ค่ะ อาการของคุณเทพเป็นยังไงบ้างคะ”“ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงครับ รอให้พร้อมกว่านี้ก็จะผ่าตัดครับ แต่ไอ้เทพนี่สิไม่ยอมผ่าตัด ผมล่ะหนักใจ”“ทำไมล่ะคะ” ฟ้าใสเองก็รู้สึกเป็นกังวลเมื่อได้ยินเช่นนั้น“ผมเองก็ไม่รู้ครับ คุณฟ้าอยากไปเยี่ยมไอ้เทพใกล้ๆ ไหมล่ะครับ ผมจะหาโอกาสให้ เพราะไอ้เทพกินยาแล้วจะนอนหลับไปนานเป็นชั่วโมง”“คุณเทพมีคนเฝ้าตลอดนี่คะ”“คุณไม่เชื่อใจผมเหรอครับ” กฤษยิ้ม นั่นทำให้ฟ้าใสยิ้มตาม เขาเป็นหมอที่นี่สามารถทำอะไรได้สะดวกกว่าเธอนัก“งั้นฟ้าขอบคุณคุณกฤษล่วงหน้าเลยนะคะ”“ไม่เป็นไรครับ ผมยินดีช่วย” กฤษยิ้มให้สี่สาวที่กำลังจะเดินทางกลับบ้าน“อิจฉาอีตาเทพนั่นจริงเลยว่ะ” ราศีพูดเมื่อขึ้นมานั่งบนรถเรียบร้อยแล้ว“อิจฉาก็หาแฟนสิ” ปาริชาติหันไปเย้า“แกเถ

“แกพูดจริงเหรอฟ้า ไม่น่าเป็นไปได้” สามสาวมองหน้าเพื่อนรักที่กำลังเก็บข้าวของไม่กี่ชิ้นลงกระเป๋า“จริงสิ คุณนิดาขอให้ฉันไปทำอาหารให้คุณเทพทาน”“และต้องไปดูแลเขาด้วยหรือเปล่า”“อืม...” ฟ้าใสพยักหน้ารับ“ยัยลิลลี่นี่แย่สุดๆ พอคุณเทพดีๆ อยู่ก็จะเอาเป็นสามี พอพิการน่ะโยนให้คนอื่น ตัดหางปล่อยวัดเฉยเลย” ราศีตำหนิตรงๆ“คิดเหมือนกันเลยว่ะแก วันนี้แกพูดโดนใจสุดๆ” ปาริชาติตบมือฉาดอย่างถูกอกถูกใจ “และที่ฉันคิดอีกอย่าง ก็ยัยคุณหญิงนิดาไง พอลูกชายพิการก็ยินดีรับฟ้าใสเป็นสะใภ้เฉยเลย"”“จะบ้าเหรอเปรี้ยว ท่านไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าจะรับฉันเป็นสะใภ้”“ไม่ต้องบอกก็เห็นอนาคตแหละ ไม่เป็นไร ฉันรู้ว่าแกตายด้านไอ้ฟ้า คุณเทพทำอะไรไม่ได้แกก็ไม่ทุกข์ร้อน ถ้าแกอยากหวิวๆ ขึ้นมา ก็จัดการเองเลย” ปาริชาติพูดอย่างทะลึ่ง“ไอ้เพื่อนบ้า คิดอะไรลามกที่สุด” ฟ้าใสแหวใส่เพื่อนหน้าแดงก่ำ ก่อนจะตีเผียะเข้าให้“โอ๊ย! เจ็บนะ มาตีฉันทำไมนี่ พูดแทงใจดำล่ะสิ” ปาริชาติหัวเราะคิกๆ“ไม่ต้องมาทำเป็นพูดดีเลย ยังไงฟ้าก็ฝากร้านด้วยนะ เกศอยู่ฟ้าหายห่วง เพราะเกศจะช่วยเคลียร์บัญชีร้านและดูแลความเรียบร้อยให้ มีอะไรโทรหาฟ้าได้เลย ฟ้าจะมาทันทีที

“ผมไม่ใช่เด็กนะ ไม่ต้องมาป้อน”“อ้ำๆๆ ค่ะ อย่าเรื่องมากสิคะ” ฟ้าใสทำเสียงและอมยิ้มให้คนที่ใบหน้าบึ้งตึงเทพประทานทำท่าจะอ้าปากรับ พอหญิงสาวส่งช้อนทำท่าจะเข้าปาก เขาก็เบือนหน้าหนี ทำให้ข้าวตกลงที่อกเสื้อ“คุณไม่เต็มใจป้อนให้ผมกินก็บอกมาตรงๆ เห็นไหมทำเสื้อผ้าผมเลอะหมดแล้ว” เทพประทานตวาดหญิงสาว ก่อนจะปัดจานข้าวจนหล่นพื้นแตกกระจายเพล้ง!!!“ว้าย!!!”“คุณเทพคะ ทำไมทำแบบนี้”“ในเมื่อคุณไม่ได้เต็มใจจะมาดูแลผมจริงๆ ก็อย่ามาเสแสร้งแกล้งทำ ผมไม่ต้องการความสมเพชเวทนาจากใคร โดยเฉพาะผู้หญิงที่มีสามีแล้วอย่างคุณ คนที่จะดูแลผมจะต้องเป็นภรรยาผมเท่านั้น คนอื่นผมไม่ต้องการ” เทพประทานพูดเสียงกร้าว ฟ้าใสตกใจหน้าเสียไปชั่วขณะ ก่อนที่หญิงสาวจะรวบรวมจิตใจให้เป็นปกติดังเดิม“คุณคงกำลังหงุดหงิด เดี๋ยวฟ้าไปเอาข้าวให้ใหม่นะคะ” ฟ้าใสก้มลงเก็บจานที่แตก แต่พอก้มลงใกล้ๆ ชายหนุ่ม เขากระกระชากแขนเล็กโดยแรง“ไม่ต้องมาเสแสร้งทำดีกับผม ผมไม่ต้องการ คุณแต่งงานแล้วก็กลับไปดูแลสามีของคุณเถอะ เขารู้เข้าคงไม่พอใจ ไม่มีใครใจกว้างให้ภรรยาตัวเองไปดูแลผู้ชายอื่นหรอก” เทพประทานพูดจบแล้วผลักร่างหญิงสาวออกห่าง แม้ว่าเขาจะเดินไม่ได้

“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ” ฟ้าใสหัวเราะคิกคัก อยากเจ้าเล่ห์แกล้งเธอดีนัก เธอเองก็ไม่ใช่ว่าจะให้เขารังแกได้ง่ายๆ เหมือนกัน“คุณแกล้งผม” เขาพูดเสียงเข้มอย่างไม่พอใจ“ผลักให้คุณหายบ้ายังไงล่ะคะ คราวนี้ก็อาบน้ำได้แล้วค่ะ” ฟ้าใสทำเสียงดุ ตอนแรกก็กลัว แต่ตอนนี้คิดว่าใครจะไปกลัว เขาน่ะเดินไม่ได้ เธอน่ะได้เปรียบเยอะแยะไป“มาขัดตัวให้ผมด้วย”“คุณมีมือหรือเปล่าล่ะคะ” ฟ้าใสยียวน“งั้นก็ไปให้พ้นเลย ผมพิการนี่นา ใครจะมาสนใจเล่า” เทพประทานตีอกชกตัว ฟ้าใสถอนใจพรืด ก่อนจะนั่งลงที่ขอบอ่างอาบน้ำแล้วหยิบฟองน้ำมาถูให้เขาอย่างเบามือชายหนุ่มอำนวยความสะดวกให้โดยการยืดแขน ผงกศีรษะขึ้นให้หญิงสาวถูใต้คอ สายตาคมเหลือบมองเรือนร่างสาวที่แนบไปกับเนื้อผ้าที่เปียกน้ำ อยากแกล้งคนที่ตั้งอกตั้งใจจึงตีน้ำเล่นจนกระเด็นโดนตัวเธอ“ว้าย! คุณเทพ ทำไมเล่นเหมือนเด็กๆ ล่ะคะ ฟ้าเปียกหมดแล้วนะ”“เปียกก็เปียกไปสิ” เขามองหญิงสาวตาวาว“ว้าย!” ฟ้าใสยกมือขึ้นกอดอก ก้มดูตัวเองแล้วเสื้อผ้าเปียกแนบชิดไปกับลำตัวจนเห็นสัดส่วนชัดเจน สายตาปรารถนาของเขาทำให้เธอแข้งขาสั่น มือสั่น“หึ... รีบอาบน้ำให้ผมสิ ผมหิวแล้วนะ” เทพประทานข่มขู่ตามประสาฟ้าใสถูไปถูม

ชายหนุ่มจับมือเธอให้ประคองตัวตนของเขาเอาไว้ เธอเหมือนตกอยู่ในห้วงมนตร์สะกด เมื่อในที่สุดก็ปล่อยตัวปล่อยใจกับการชักนำของเขา แก่นกายชายกำลังทักทายเธออยู่ไม่ห่าง เขากดสะโพกสอบลงมาหา เธออ้าปากรับความร้อนแข็งกร้าวของเขาเข้าไปในโพรงปากอย่างยินดี มือนิ่มกำรอบตัวตนของเขาแล้วขยับเบาๆ ใบหน้าสวยร้อนผ่าวเห่อร้อนแดง ความร้อนจากแก่นกายใหญ่โตในอุ้งมือส่งผลให้เธอต้องขยับมากขึ้นและแทบจะไม่สามารถกอบกำได้มิด“อืม...” เทพประทานครางอย่างถูกใจ เมื่อมือนุ่มนิ่มได้สัมผัสกับตัวตนที่รวดร้าวทรมานของตน ริมฝีปากที่เงอะงะไม่เป็นประสาทำให้เธอน่าเอ็นดูและน่าปรารถนายิ่ง เรือนร่างเปลือยเปล่าที่เขาจำติดตา ผิวเนียนนุ่มน่าสัมผัสที่เขาจำติดใจ และซอกทางรักที่ตอดรัดเขาอย่างกระสันซ่านล้วนแล้วหลอมรวมมาเป็นเธอซึ่งน่ารักน่าใคร่อย่างที่สุดฟ้าใสเองก็หลงมัวเมากับอารมณ์ของเพศรส เธอเคยหลอมรวมร่างเป็นหนึ่งกับเขามาแล้ว บางครั้งยังเผลอคิดว่าเขาไม่น่าเข้ามาในตัวเธอได้เลยจริงๆ เขาช่างใหญ่โตและอลังการนัก ในใจนึกสยิวขึ้นมาในบัดดล เมื่อหวนคิดไปรำลึกถึงความรู้สึกที่ได้จากการเสพสมร่วมรักกับร่างที่กระดกสะโพกฝังแก่นกายเข้ามาในโพรงปากนุ่มนิ่มขอ