Todos los capítulos de พลิกเมฆาคว่ำพิรุณ การเกิดใหม่ของฉินฟ่าน: Capítulo 31 - Capítulo 40

คุณหมอโจวเปิ่นพยามยามดึงความสนใจของทุกคน ให้กลับมาที่บทสนทนากันอีกครั้ง            "ดังนั้นผมถึงได้ไปเชิญอาจารย์ลงจากเขา มาช่วยรักษาให้ไงครับ" ฉินฟ่านพอได้ยิน ถึงกับสำลักออกมา  คุณหนูสี่มองเขาจนตาเขียวปั๊ด เธอต้องพยายามข่มใจอย่างสุดฤทธิ์ ไม่ให้ตัวเองเฉดหัวเขาออกจากบ้าน ลงจากเขา! น้องสาวนายสิ นี่เขากลายเป็นคนตัดฟืน นายพรานล่าหมูป่าไปแล้วหรือไงกันฟะ "โอ้…เยี่ยมไปเลย แล้วอาจารย์ของคุณจะมาถึงเมื่อไรครับ" สีหน้ายินดีของคุณชายใหญ่เต็มไปด้วยความหวัง คุณหมอโจวเปิ่นเป็นหมอที่มีทักษะทางการแพทย์เยี่ยมยอด อาจารย์ของเขาจะต้องเก่งกาจปานเทพอย่างแน่นอน คุณหมอโจวเปิ่นผายมือมาที่ฉินฟ่าน "มาถึงแล้วครับ ท่านผู้นี้คืออาจารย์ที่เคารพของผม ฉินฟ่าน" กรุบ! กรุบ! กรอบ! กรอบ!            ทุกคนถึงกับเงียบกริบอึ้งกิมกี่ไปตาม ๆ กัน  

 เหลียนฟ่ง อิ๋งอิ๋ง โยโย่ เหลียนเฮ่อกำลังเบิ่งตาดูกระเป๋าสีดำสิบใบ ที่เปิดอ้ากว้าง กระเป๋าหนึ่งใบบรรจุเงินสิบล้าน สิบใบก็เป็นเงินหนึ่งร้อยล้าน พวกเธอมองจนหูอื้อตาลาย เพราะไม่เคยเห็นเงินมากมายก่ายกองขนาดนี้มาก่อน พับผ่าเถอะ! ฉินฟ่านยืนมองเงินด้วยจิตใจเหม่อลอยเพราะกำลังคิดว่า ในโลกนี้ไม่มีธุรกรรมทางการเงิน แบบอินเทอร์เน็ตแบงก์กิ้ง ดราฟท์ เช็คเงินสด พันธบัตรอะไรแบบนั้นบ้างหรือไง หรือว่าแค่อยากโชว์ป๋า เลยเอาเงินสดมากองให้ดู "ผมบอกแล้วไง ว่าจะไม่รับค่ารักษาแม้แต่หยวนเดียว" ฉินฟ่านส่ายหน้าท่าทางจริงจัง "พี่ใหญ่ เงินเป็นฟ่อนตั้งมากมายทำไมพี่เขยถึงไม่รับ" เหลียนเฮ่อกระซิบถาม "ไอ้เด็กโง่ พี่เขยแกทำอะไรย่อมต้องมีเหตุผลสิ" เหลียนฟ่งหันไปดุเหลียนเฮ่อเบา ๆ แต่เธอกัดฟันลุ้นให้เขายอมใจอ่อน รับเงินเหล่านี้ "เอ่อ...ที่รัก แต่ถ้าคุณไม่รับ จะเสียน้ำใจคนที่ให้มานะคะ หรือว่าพบกันครึ่งทางรับมาสักห้าสิบล้านดีไหมคะ" เหลียนฟ่งรู้สึกว่าเจ็บปวดใจ ถ้าไม่

สมัยที่เป็นตำรวจที่เพิ่งจบมาใหม่ ๆ เค่อตงหยางกับมู่เสียนพ่อของมู่ปิงปิงเป็นคู่หูกัน มักจะลาดตระเวนด้วยกันเสมอ มีอยู่วันหนึ่งขณะลาดตระเวนอยู่แถวหน้าธนาคารสิตี้แบงก์  เค่อตงหยางเห็นคนที่ยืนรอไฟเขียวเพื่อข้ามถนน ถือกระเป๋าเดินทาง เหลียวซ้ายแลขวาอยู่ตลอดเวลา บางครั้งยกกระเป๋าขึ้นมากอดไว้ ท่าทางมีพิรุธ จึงขอทำการตรวจค้น  ชายคนนั้นไม่พูดอะไร แค่ล้วงปืนออกมาจากกระเป๋าเล็งใส่เขาทันที มู่เสียนเห็นดังนั้น จึงเอาตัวบังเพื่อนไว้ ชายคนนั้นยิงใส่แผ่นหลังมู่เสียนในระยะเผาขนสามนัด แล้ววิ่งหนีไปท่ามกลางเสียงกรีดร้องของผู้คนภายหลังสืบทราบว่า ชายคนนั้นเป็นโจรที่หนีคดีปล้นฆ่า มู่เสียนตายเพราะช่วยชีวิตของเค่อตงหยาง นับแต่นั้นมาเค่อตงหยางก็ดูแลมู่ปิงปิง ราวกับพ่อคนที่สอง จนเธอมาเป็นลูกน้องของเขา นี่ถ้าเธอเป็นอะไรไป จะให้เขาบอกกับป้ายวิญญาณของพ่อเธอยังไงพอตั้งสติจากการเฉียดตายและอาการหูดับชั่วคราวได้ เธอก็พบว่าใบหน้าของฉินฟ่าน กำลังซุกอยู่บนหน้าอกอันนุ่มนิ่มอวบอิ่มของเธอ เธอโกรธจัด กำลังคิดจะผลักเขาออก แล้วจะตบให้หน้าหัน เพราะคิดว่าเขาฉวยโอกาสกับเธอ 

ฉินฟ่านโทรบอกให้เหลียงฟ่งไปรับซ่างกวนหลินฮัว แล้วค่อยไปเจอกันที่วิลล่าของโยโย่ เสร็จแล้วเขาก็โทรเรียกลู่เจี้ยนให้ตามไปพอกลับมาถึงวิลล่า ฉินฟ่านยิ้มกริ่มราวกับราชสีห์เจ้าป่า เดินจูงมือซูหลิงเข้ามา แสดงความหมายเป็นนัย ๆ ให้ทุกคนรู้ว่า นี่คือน้องใหม่แกะกล่องป้ายแดงของพวกเธออย่างเป็นทางการ นี่อาจจะพูดได้อย่างเต็มปากเต็มคำว่า เป็นความเห็นแก่ตัวของเขา เขากลับชาติมาเกิดใหม่อีกครั้ง ก็ตั้งใจที่จะกอบโกยความสุขทุกอย่าง ที่เสาะแสวงหาได้ในโลกใบนี้ ดังนั้นผู้หญิงคนไหนที่จะอยู่กับเขา ต้องยอมรับในจุดนี้ให้ได้ ถ้าใครยอมรับ ไม่ได้ เขาก็จะไม่ฝืนใจเธอ คงจบลงที่ต้องแยกจากกัน ความรู้สึกก็คงเหลือแค่คนที่เป็นเพื่อนกันเท่านั้นอิ๋งอิ๋งมองเหลียนฟ่งและโยโย่ พวกเธอยิ้มแย้มทักทายกับซูหลิงอย่างธรรมชาติ แสดงว่ามติเอกฉันท์ออกมาแล้ว ซูหลิงเป็นที่ยอมรับในตำแหน่ง "น้องสี่" เป็นที่แน่นอนเหลียนฟ่งเดินไปจูงมือซูหลิงที่กำลังหน้าแดงอายม้วนต้วน"เสี่ยวหลิง เมื่อคืนคงจะเหน็ดเหนื่อยแย่จนแข้งขาพาลจะหมดแรงเลยละสิ มา…มานั่งดื่มชาหอมหมื่นลี้กันก่อนเถอะ"เหลีย

 ซูหลิงเล่าเรื่องคุณหนูสี่ให้สามสาวฟังแล้ว เหลียนฟ่งเดินมาจูงมือเธอ "พี่สาวชื่อเหลียนฟ่ง ฝาแฝดนั่นชื่ออิ๋งอิ๋ง โยโย่ จุ๊ ๆ ๆ เธอนี่งามสะคราญราวกับเดินออกมาจากภาพวาดเลยจริง ๆ แต่เธอผอมแห้งไปหน่อย ไม่ต้องเป็นห่วง เดี๋ยวพี่จะทำของอร่อย ๆ บำรุงเธอเอง รับรองว่าเธอจะต้องอ้วนท้วนกว่าเดิมแน่""แต่ว่าสาว ๆ สมัยนี้ ก็หุ่นแบบฉันทั้งนั้นนี่คะพี่ฟ่ง" คุณหนูสี่มั่นใจในหุ่นเธอ"เฮ้อเธอยังไม่รู้อะไร ดูซูหลิงที่หุ่นแบบเธอสิ โดนลงโทษตามกฎบ้าน เมื่อคืนยังร้องครวญครางขอชีวิตเสียงดังลั่นบ้าน แล้วผอมแห้งแรงน้อยอย่างเธอ จะทนไหวเหรอ"  "ตายล่ะ...ฉันไม่ควรเอาเรื่องในบ้านมาพูดเลย คืนนี้คงต้องถูกนายผู้เฒ่าลงโทษแน่ ๆ เลย" เหลียนฟ่งอาศัยว่า มีศักดิ์เป็นพี่ใหญ่ชิงลงมือก่อน สองฝาแฝดย่อมไม่ยินยอมพร้อมใจ จึงพูดขึ้นพร้อมกัน "พวกเราเป็นพี่น้องกัน มีสุขร่วมเสพมีทุกข์ร่วมต้าน เราขอรับโทษจากกฎประจำตระกูล พร้อมกับพี่ฟ่งค่ะ"  ซูหลิงไหนเลยจะยอมนั่งเล่นเกมอยู่ในห้องคนเดียว "โบราณกล่าวว่า เรื่องดีควรมาเป็นคู