Todos los capítulos de พลิกเมฆาคว่ำพิรุณ การเกิดใหม่ของฉินฟ่าน: Capítulo 41 - Capítulo 50

 ซีเหมินคังนั่งหอบหายใจหลบอยู่หลังก้อนหิน ตรวจดูอาวุธที่เหลืออยู่ พบว่ามีกระสุนปืนสั้นเหลืออยู่นัดสุดท้าย ระเบิดแสงหนึ่งลูก มีดสั้นหนึ่งเล่ม เขาสูดลมหายใจลึก ๆ สองสามที แล้วพุ่งตัวออกไปทันที แทบจะเป็นเวลาเดียวกัน พวกผู้พันทมิฬพากันยิงถล่มใส่เขา สะเก็ดหิน เปลือกไม้ ใบหญ้า กระจุยกระจายปลิวเวียนว่อนไปหมด  เขารู้สึกจุกเสียดอย่างแรง ราวกับมีใครเอาค้อนมาทุบที่ท้อง พอก้มดู พบว่าถูกยิงสองนัดแถว ๆ ชายโครงด้านขวา ดีที่มีเสื้อเกราะกันกระสุนป้องกันอยู่ เวลาไม่มีแล้ว พวกผู้พันทมิฬกำลังโอบล้อมเขา เพื่อทำการสังหารซีเหมินคังตัดสินใจโยนระเบิดแสงออกไป จู่โจมพวกผู้พันทมิฬทันที พร้อมพุ่งตัวไล่ตามระเบิดไปอย่างรวดเร็วแสงสว่างวาบยิ่งกว่าแสงของดวงอาทิตย์ ส่งผลให้พวกมันยืนนิ่งส่ายโงนเงนไปมา สูญเสียความสามารถในการมองเห็น ราว กับคนตาพร่ามัว ส่งผลให้ป้องกันตัวเองไม่ได้ไปชั่วขณะ ซีเหมินคังจดจำตำแหน่งพวกมันเอาไว้แต่แรกเรียบร้อยแล้ว ตอนพุ่งตัวออกไปเขาหลับตาลง เพื่อหลบเลี่ยงผลกระทบจากระเบิดแสง พร้อมกับชักมีดสั้น เชือดซ้ายเชือดขวา ทั้งแทงทั้งฟัน จนพวก

ชาตินี้เขามีเงินมีทองมีผู้หญิง เพราะมีเทพทั้งหลายให้โอกาส เขาจึงอยากให้โอกาสกับคนอื่นบ้าง ถึงจะเป็นพวกคนเลวก็ตาม"หา...จริง ๆ เหรอครับ โอ้ขอบคุณลูกพี่มากครับ ผมขอปรึกษากับลูกน้องก่อน แล้วจะรีบให้คำตอบนะครับ" ไอ้หัวทองนึกว่าวันนี้จะโดนอัด แต่กลับเป็นว่าได้ทั้งเงินได้ทั้งงาน มันดีใจมาก เพราะกำลังกลุ้มใจเรื่องหาเลี้ยงปากท้องอยู่ ฉินฟ่านทิ้งเบอร์โทรไว้แล้วเดินเล่นต่อไป เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น คุณชายรองตระกูลเย่ต่อสายให้ซีเหมินคังคุยกับเขา"พี่คังแผลเป็นไงบ้าง" ฉินฟ่านรู้สึกเป็นห่วง "อีกสองวันก็หายแล้ว พี่ฟ่านตามจิ้งจอกเพลิงทันหรือเปล่าฮ๊า" ฉินฟ่านเล่าเรื่องที่ถูกหน่วยซีลสกัดกลางถนนให้ฟังอย่างละเอียด "มันจะต้องไม่หยุดแค่นี้แน่ ๆ พี่ฟ่านต้องระวังตัวด้วยนะฮ๊า อ้อเกือบลืม วันจันทร์หน้าจะเป็นวันเกิดของคุณป้าเย่ พี่ฟ่านอย่าลืมมานะฮ๊า" ซีเหมินคังก็เป็นนักฆ่าย่อมเข้าใจพวกมันดี...เสียงเพลงรักหวานซึ้งแว่วมาเบา ๆ สี่สาวสวมบิกินี่เล่นน้ำ โชว์ความขาวอวบอึ๋มในสระว่ายน้ำอย่างสนุกสนาน โยโย่ปอกลิ้นจี่ป้อนซูหลิง

“แหมคุณชายสามพวกเราก็ได้แต่ทำท่าทำทางเลียนแบบในหนังเท่านั้นเองวิชาแมวสามขาอย่างพวกเรา พูดไปคนอื่นก็หัวเราะเยาะเปล่า ๆ ส่วนชุดนินจากับดาบเก๊ ๆ อะไรพวกนั้นน่ะเราสั่งซื้อมาจากทางออนไลน์ทั้งนั้นแหล่ะค่ะ""อื้อว่าแล้วเชียวสาวน้อยน่ารักอย่างพวกเธอจะเป็นนินจาได้ยังไงใครเชื่อก็บ้าแล้วใช่ไหมพี่คัง""ฮิ ๆ กุหลาบงามย่อมมีหนามที่แหลมคมอย่าได้ถูกรูปลักษณ์รูปลักษณ์ ที่ดูน่ารักสดใส คิขุอาโน่เนะของพวกเธอบดบังสายตา พวกเธอกัดฟันต่อสู้ เลือดตาแทบกระเด็นในการฝึกฝนวิชานินจามานานหลายปี แม้แต่ผู้น้องเองจะเอาชนะพวกเธอได้รึเปล่า ยังต้องถามสวรรค์ดูก่อนเลยฮ่ะ" ซีเหมินคังรู้ซึ้งถึงความร้ายกาจของพวกเธอดีคนที่อยู่ในสายงานแบบนี้ แต่ละคนฝึกโหดมามากขนาดไหนทั้งร่างกายและจิตใจ จะต้องแข็งแกร่งมากซักเพียงใด"ฮ้า…พวกเธอร้ายกาจขนาดนั้นเชียว งั้นก็เป็นแบบนินจาฮาโตริของแท้ล่ะซิแบบนี้หนุ่ม ๆที่ เข้ามาจีบไม่หัวหดกันหมดรึเฮอะ ๆ นี่ถ้าพวกเธอแอบไปเปิดบริษัทรับจ้างฆ่าคงจะรวยเละแน่ ๆ เลย"คุณชายรองคิดเล่น ๆ นึกวาดฝันว่าเขาเป็นซีอีโอบริษัทรับจ้างฆ่าคงจะเท่ไม่หยอ

อาเฉียนเองก็เป็นผู้นิยมความงามดังนั้นเขาจึงรีบมองหาสาวสวย อาลี่รู้ดีว่า นี่เป็นความสุขเล็ก ๆ ของทีมเธอที่ช่วยให้คลายเครียดผ่านไปวัน ๆ ด้วยการเหล่สาวสวย แต่พออาเฉียนหันไปมองสาวชุดแดงที่กำลังเดินเข้ามาใกล้เขาก็ต้องตะลึงอ้าปากค้างจนขนมปังที่กัดอยู่คาปากต้องร่วงหล่นลงบนพื้นทั้งสามคนถึงกับพูดพร้อมกัน“เจ๊เหรอ” หมวดมู่ปิงปิงอุตส่าห์ลงทุนขับรถเข้าไปในเมืองเพื่อเช่าชุดเดรสสีแดงเปลือยไหล่ตัวสั้นจุดจู๋ ส่วนรองเท้าส้นสูงหายืมเพื่อนไม่ได้เลยต้องกัดฟันซื้อเอง“โอ้โห คืนนี้เจ๊แต่งมาเต็มยศ สวยสุด ๆ ไปเลย ถ้าไม่คิดจะเอาดีทางตำรวจ ฉันว่าเจ๊ไปประกวดมิสไชน่าได้เลยนะ”“โอ้โห สวยแบบหมวด แต่ไม่ยอมมีแฟนแบบนี้ เสียของชะมัดยาดเลย”“เฮ้อ ฉันอยากสวยแบบหมวดจังเลย”“อย่ามัวแต่พูดมาก รีบขึ้นรถกันได้แล้ว”เธอเองก็เขินเป็นเหมือนกันนะ…….ก๊อก ๆเสียงเคาะประตูห้องเค่อตงหยางดังขึ้นเขาเงยหน้าจากแฟ้มเอกสารด้วยความหงุดหงิด แต่ปากก

ตื่นขึ้นมาในตอนบ่ายของอีกวันหนึ่งฉินฟ่านอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็ชวนอิ๋งอิ๋งกับโยโย่ออกไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อติ๊งต่อง ติ๊งต่อง !หนุ่มวัยสามสิบมาดเท่หวีผมแสกข้างสวมสูทราคาแพง ยืนถือดอกกุหลาบช่อใหญ่อยู่ที่หน้าประตูรั้วชื่อเหลียนซินซวง เป็นญาติห่าง ๆ ของเหลียนฟ่งดีกรีเป็นถึงดอกเตอร์จบจากฮาเวิร์ดทำธุรกิจนำเข้าและส่งออกจนร่ำรวย แต่รักแรกยากจะลืมเลือน ใช่ เธอคือรักแรกและรักเดียวของเขา วันนี้เขาจึงกลับมาเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้อีกครั้ง เพื่อขอเธอแต่งงาน เหลียนฟ่งออกมาเปิดประตูรั้วพอเห็นว่าใครมาเธอฉีกยิ้มกว้างอย่างดีใจ เขาโผเข้าไปกอดเธอให้หายคิดถึงถึง แม้เธอจะยังงง ๆ ที่จู่ ๆ เขาเข้ามากอดเธอ อ๋อ คงเป็นธรรมเนียมของพวกฝรั่งสินะ เธอก็เลยไม่ได้ติดใจอะไรรีบดึงแขนเขา ให้เข้ามานั่งที่สนามหญ้าหน้าบ้าน“พี่ใหญ่ซวงฉันดีใจจริง ๆ ที่ได้เจอพี่” “ฉันเองก็ดีใจ อืม…ไม่เจอกันตั้งหลายปีเธอโตขึ้นแถมยังสวยขึ้นอีกด้วยนะ” กรอบแกรบ! ฉินฟ่านเดินกลับมาใกล้จะถึงบ้าน พลางขบเคี้ยวมันฝั่งทอดกรอบอย่างเอร็ดอร่อยแล้วก็บังเอ