Semua Bab ภรรยา[ไม่]ร้ายของนักแข่ง: Bab 61 - Bab 67

ตอนสายๆของอีกวัน ดวงตาปรือกวาดมองไปรอบๆห้องนอน แล้วหันมามองที่ข้างๆไม่มีร่างของคนที่เธอควรเห็นในเช้านี้ ดรีมจึงยันร่างให้ลุกขึ้นนั่ง แล้วเอื้อมมือหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูเวลา"แย่แล้ว! สายเลย เชร์ทำไมไม่ปลุกเนี่ย" ดรีมรีบลงจากที่นอนด้วยร่างที่เปลือยเปล่าเดินหายไปในห้องน้ำทันที ความไวของคนร่างบางเธอสามารถทำเสร็จทุกอย่างในเวลาเร่งรีบเพียงแค่สิบนาทีไม่รวมแต่งหน้าระหว่างที่เดินลงไปข้างล่าง มือเรียวก็กดโทรหาดิเชร์ เพื่อต่อว่าในข้อหาตื่นก่อนทำไมไม่ปลุก แต่เมื่อลงมาถึงก็ได้ยินเสียงพูด เหมือนคุยอะไรกับใครอยู่สักคน เมื่อเดินตามเสียงก็เห็นว่ายืนคุยโทรศัพท์อยู่ด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม แถมน้ำเสียงยังแฝงไปด้วยความโกรธเคือง และเต็มไปด้วยความน่าเกรงขามจนดูน่ากลัว"ผมอยากให้ไปอยู่ที่ไกลที่สุด จะเหนือ จะใต้ก็ได้หมด แต่ถ้ายิ่งไปอยู่ที่ประเทศอื่นก็ยิ่งดีครับ แค่นี้ก่อนนะครับ" ประโยคนี้ฟังแล้วเหมือนคนพูดจะรู้สึกโล่งใจ สังเกตได้จากท่าทางที่ดูไม่น่ากลัวเหมือนตอนแรกที่เห็น ทั้งแววตา ท่าทางมันดูดุดันและน่ากลัวมากๆสำหรับดรีมดิเชร์หันมามองคนที่ยืนอยู่ข้างหลัง เขายิ้มกว้างให้กับดรีมพลางเดินมากอดแล้วหอมแก้มทั้

ไม่ทันที่อาหารจะมาเสิร์ฟ ดรีมก็รู้สึกถึงบางอย่างที่กลางใจสาวใบหน้าสวยเริ่มแดงระเรื่อ เหงื่อเริ่มซึมออกบริเวณตามไรผมแววตาจากนิ่งไร้ความรู้สึกตอนนี้กลับหวานเยิ้ม กำลังมองคนตรงหน้าด้วยความรู้สึกโกรธ"แก!" ดรีมไม่คิดว่ากลางวันแสกๆในโรงแรมที่เต็มไปด้วยกล้องวงจรปิด ชายมากกามจะกล้าทำเธอถึงขนาดนี้ ความรู้สึกแบบนี้เธอรู้ว่าเธอกำลังโดนยาอะไร เป็นอะไรไปไม่ได้นอกจาก ยาเสียสาว"จุ๊ๆ อย่าเรียกผมอย่างนั้นสิครับ แล้วก็ทำหน้าดีๆสิน้องดรีม รู้สึกไม่ค่อยสบายใช่ไหม ไปเถอะเดี๋ยวพี่ช่วยพยุงไปที่ห้องจะได้นอนพัก แล้วพอตื่นขึ้นมาจะได้กลับบ้านไปพักผ่อน"มือไม้ที่สั่นเทาควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋าสะพาย แต่กลับถูกคนตรงหน้าดึงกระเป๋าไปถือไว้ ดรีมรู้สึกคอแห้งผาก เนื้อตัวรุ่มร้อน หายใจหอบไม่มีเรี่ยวแรงที่จะทรงตัว มือเล็กพยายามผลักไสร่างหนาที่ฉวยโอกาสแตะต้องเนื้อตัวของเธอแต่ถึงยังไงตอนนี้ก็ไม่สามารถสู้แรงของชายหนุ่มได้เลย"แกจะต้องเสียใจ เพราะแฟนฉันเขากำลังจะมารับ" น้ำเสียงที่พูดขึ้นอย่างยากลำบากและเริ่มแหบพร่านัยน์ตาฉ่ำหวานจ้องมองสายตาเจ้าเล่ห์อย่างหมายมั่นจะเอาผิดให้ได้"ผมไม่ได้ทำอะไรน้องดรีมนี่ครับ แต่ที่น้องดรีมเป็

ความร้อนที่สาดส่องมาที่ถนนพื้นยางมะตอยที่เรียบและแข็งแรงมากมีการออกแบบพื้นผิวให้มีการยึดเกาะสูง เพื่อให้รถแข่งทำความเร็วและเข้าโค้งได้อย่างปลอดภัย พร้อมมีส่วนประกอบอย่าง ขอบแทร็ค[Curb] สีสลับขาว แดง เพื่อบอกขอบสนามและส่งผลต่อสมรรถนะการทรงตัวของรถ และมีความต่างระดับเพื่อการระบายน้ำแลเพิ่มความท้าทายรอยส์เป็นมือแรกที่ได้ลงสนาม มือสองมาร์โกและมือสามคือลีออง รถแข่งใช้รถ Mercedes-AMG Motosport หมายเลขรถ 76 การแข่งขันครั้งนี้เป็นการแข่งขัน แบบเอนดูรานซ์[Endurance] 8 ชั่วโมง เป็นการแข่งขันประเภททางเรียบยายนานถึงแปดชั่วโมงภายใต้หมวกันน็อกและชุดนักแข่ง นั่งนิ่งอยู่หลังพวงมาลัยด้วยหัวใจที่นิ่งสงบ ป้ายบอกเวลาหนึ่งนาทีสุดท้าย ทีมงานทุกคนรวมถึงดิเชร์ต่างเดินออกไปจากแทร็ก เสียงเครื่องยนต์คำรามรอเวลาที่จะปลดปล่อยในสนามแข่งทันที่ที่ป้ายบอกเวลาเปลี่ยนสีเขียวสว่างขึ้นพร้อมกันทั้งสามแถว เสียงคำรามรถดังกึกก้องพร้อมๆกันอีกครั้ง แล้วตามด้วยเสียงเชียร์ของคนที่มาให้กำลังใจนักแข่งในดวงใจของใครอีกหลายๆคน เสียงบรรยายการแข่งขันดังไปพร้อมๆกับภาพในจอใหญ่ยักษ์เมื่อขับไปได้สักพักใหญ่ รถหลายๆคันเริ่มมีอาการ Overst