Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

ไม่คิดว่านางจะเป็นคนเข้มแข็งเช่นนี้ เขาไม่เคยพบหญิงสาวที่ถูกจับตัวมาแล้วยังมีท่าทีเยือกเย็นเช่นนางมาก่อนเลย ไม่เคย...อาร์เจนั่งขมวดคิ้วด้วยความขัดใจอยู่บนต้นไม้ เมื่อครู่รู้สึกเมื่อยจึงขยับตัว ดังนั้นจึงไม่ระวังทำคอมพิวเตอร์จิ๋วหล่นลงไปที่น่าหงุดหงิดใจกว่าคือตอนนี้มันอยู่ในมือของหญิงสาวผู้หนึ่ง ยิ่งนั่งนานหญิงสาวก็ยิ่งหงุดหงิด เพราะฟังภาษาที่คนพวกนี้คุยกันไม่รู้เรื่องสักประโยคถึงอย่างนั้นสิ่งที่สะกิดใจมากที่สุดคือหญิงสาวคนเดียวในกลุ่ม คล้ายจะอ่านภาษาที่สลักอยู่บนคอมพิวเตอร์จิ๋วนั้นได้แม้จะเป็นเสียงที่ค่อนข้างเบา แต่อาร์เจมั่นใจว่าตนได้ยินไม่ผิดแน่นอน แม้ว่าจะเป็นเพียงประโยคเดียวก็ตามหญิงสาวที่อยู่ในยุคห่างจากยุคของสกายเวิลด์ถึงห้าพันสองร้อยปี กลับสามารถอ่านภาษาของสกายเวิลด์ได้ นี่เป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายจริงๆดวงตาของอาร์เจหรี่ลงเล็กน้อย เมื่อเพ่งมองร่างที่นั่งอยู่โคนต้นไม้ ยิ่งตอนที่โดนจ้องเขม็ง คล้ายกับมองเห็นว่ามีคนนั่งอยู่ ก็ยิ่งกระตุ้นให้สนใจในตัวหญิงสาวผู้นี้ จนถึงกับลังเลว่าเกราะพรางตัวยังคงทำงานอยู่หรือไม่และแล้วอาร์เจก็เกือบจะถอนหายใจออกมา เมื่อหญิงสาวผู้นั้นละสายต

นาง....ช่างมีนิสัยเปิดเผยตรงไปตรงมาเหลือเกิน นางจุมพิตเขาโดยไม่มีอาการหายใจติดขัดเลยแม้แต่น้อย ทั้งยังกล้าหายวับไป หลังจากที่ขโมยจุมพิตเขาโดยไม่กล่าวลา“วิชาเงาล่องหนหรือ” ต้วนหงอุทาน“พวกเจ้าหาข้าเจอได้อย่างไร” สือเจี้ยนหาวไม่ได้แก้ข้อข้องใจของต้วนหง เขาเองก็ขมวดคิ้วด้วยความสงสัยเช่นกัน เมื่อเห็นหญิงสาวล่องหนหายตัวไปเช่นนี้เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าหญิงสาวไร้ซึ่งวรยุทธ์ แต่ก็ไม่รู้ว่านางทำได้อย่างไร ที่เขารู้ก็เพียงแค่จูอี้หลินคนที่อ่อนแอบอบบางน่าทะนุถนอมคนนั้นเปลี่ยนไปแล้วแม้ในใจอยากจะตามนางไป แล้วจับนางขังเอาไว้ไม่ยอมให้หนีหาย ทว่าเขายังมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำ เรื่องตามไปช่วยเหยียนหว่านเอ๋อร์ น้องเล็กของเขาครั้งนี้เขาได้แต่ปล่อยนางไปก่อน เพราะรู้เต็มอกว่าการไล่ล่านางตอนที่เขายังร้อนใจเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย อีกทั้งเขาไม่เชื่อว่าตราบใดที่นางยังคงมีชีวิตอยู่ เขาจะไม่สามารถหานางพบที่สำคัญวิหคยมทูตอีกเล่มยังอยู่ที่นาง เขาไม่มีทางคลาดจาก ตราบใดที่มีดสั้นเล่มนั้นยังอยู่ที่นางเช่นนี้“ไปเถิด กลับป้อมเจิ้งจิน เมื่อทุกอย่างพร้อมเราจะเดินทางไปเมืองหลวงแคว้นหนาน” สือเจี้ยนหาวเดินออกมาจากศาลเจ้า

มือเล็กยื่นออกไปจับชีพจรของหนานเฟยหลง และพบว่าแม้เขาจะมีอาการอ่อนแรง แต่ก็ไม่ได้รับพิษเพิ่มไปมากกว่าที่เขามีอยู่“อาการของท่านยังทรงตัว หากไม่ได้รับยาครั้งที่สอง ไม่เกินสามวันตาของท่านจะมองไม่เห็น” เหยียนหว่านเอ๋อร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวล ก่อนหน้านี้กำลังจะปรุงยาตัวสุดท้ายให้หนานเฟยหลง ทว่าทั้งสองกลับโดนจับตัวมาเสียก่อน“ยานี่อาจจะช่วยทำให้ท่านฟื้นคืนกำลัง” เหยียนหว่านเอ๋อร์แอบส่งยาลูกกลอนหนึ่งเม็ดให้เขา เขารับไปกินแต่โดยดี“ที่นี่คือ...” หนานเฟยหลงมองสำรวจไปทั่วถ้ำหิน โดยพยายามไม่สนใจเสียงตะโกนข้างๆ ซึ่งตอนนี้คนของเจี่ยนอิงที่ถูกจับตัวมาพร้อมกัน เริ่มส่งเสียงบอกให้กลุ่มโจรปล่อย ทั้งยังอาฆาตมาดร้าย โดยไม่คำนึงว่าตัวเองอยู่ในมืออีกฝ่าย“โง่เง่า แทนที่จะเก็บแรงเอาไว้ กลับส่งเสียงไปเรื่อย เปลืองพลังงานโดยใช่เหตุ” เหยียนหว่านเอ๋อร์ถอนหายใจก่อนจะขยับกายนั่งลงข้างๆ หนานเฟยหลง “กลุ่มโจรพวกนี้นับว่าฉลาดที่ใช้การวางยาสลายกำลังและล่ามพวกเราเอาไว้ แต่ไม่รู้ว่าพวกเขารู้หรือไม่ว่าเจี่ยนอิงฝีมือเป็นเลิศ หากเขาตามมาที่นี่ มีหวังได้ตายกันหมด” เหยียนหว่านเอ๋อร์ส่ายหน้า“เจ้ากำลังเป็นห่วงโจรป่าพวกนี้อยู่

มือเล็กแตะลงไปบนหน้าอก เพื่อให้แน่ใจว่าสร้อยที่ตนสวมติดตัวยังอยู่“อีกสองกิโลเมตรจากที่นี่ไปทางตะวันตก บนยอดเขาอีกลูกมีที่ให้พักได้ รับรองไม่มีใครหาเราเจอ เธอพาเขาไป ฉันจะพาผู้หญิงคนนี้ไป เราสองคนไปเจอกันที่นั่นค่อยว่ากัน” อีอีพูดจบก็รวบร่างเหยียนหว่านเอ๋อร์เข้าหาตัว ก่อนที่ปีกตรงกลางหลังจะกระพือออกอาร์เจอ้าปากค้างก่อนจะก่นด่าอีอีออกไป “อีอี นั่นมันขี้โกงนะ”“ตามมาให้ทัน ดูซิว่าคะแนนเต็มที่เธอได้จากหัวหน้าฝึกสอนนักล่าไม่ใช่ว่าได้มาเพราะความเอ็นดูอย่างที่เขาลือกัน”เสียงหัวเราะของอีอีก้องไปทั้งหุบเขา ยิ่งทำให้อาร์เจหัวเสียหนานเฟยหลงมองร่างบางสองร่างที่โผบินออกไปด้วยดวงตาแตกตื่น คนที่ไหนจะมีปีก ทั้งยังสามารถบินได้เช่นนี้ หญิงสาวผู้มาใหม่สองคนนี้เป็นใครกันแน่ เขาใคร่รู้ยิ่งนัก ไยคนที่เห็นๆ อยู่ว่าเป็นสหายจึงได้ทิ้งอีกฝ่ายเพื่อเอาตัวรอดเช่นนี้ทว่าเขายังไม่ทันได้เอ่ยถาม ก็โดนหญิงสาวโอบกอดเอาไว้ทั้งตัว สายรัดทั้งหนาและหนักถูกเหวี่ยงออกมารัดเอวเขาไว้กับร่างของหญิงสาว โดยไม่คำนึงถึงความใกล้ชิดที่เกินพอดีระหว่างหญิงชาย“เจ้าคิดจะทำอะไร”เมื่อเห็นอีกฝ่ายก้มลงไปมองหน้าผาที่อยู่ปลายเท้า หนานเฟ

“เพียงหมดสติไปเท่านั้น เขาโดนพิษ ร่างกายจึงอ่อนแอ ตอนที่ถูกจับมาข้ากำลังปรุงยาถอนพิษ แต่ยังไม่ทันได้ดื่มก็โดนจับตัวมาเสียก่อน”เหยียนหว่านเอ๋อร์นวดที่จุดเหรินจง[1] เพื่อเรียกสติของหนานเฟยหลง เขารู้สึกตัวและกวาดดวงตางดงามมองใบหน้าของหญิงสาว ก่อนจะหยุดลงที่เหยียนหว่านเอ๋อร์ “เจ้าปลอดภัย”เขาลุกขึ้นนั่งทว่ากลับรู้สึกหน้ามืด ดีที่เหยียนหว่านเอ๋อร์อยู่ใกล้จึงพยุงเอาไว้ได้ ใบหน้าซีดเซียวจนน่ากลัวของเขาทำให้อีอีอดที่จะนั่งลงพิจารณาเขาเงียบๆ ไม่ได้ “อาร์เจ”“อะไร” อาร์เจตวัดเสียงด้วยความหงุดหงิด ทว่าเมื่อเงยหน้าขึ้นมองก็พบว่าหลอดแก้วแท่งหนึ่งถูกโยนมาด้านหน้าตน มือเล็กรีบยื่นออกมาคว้าเอาไว้ทันที“รักษาเขา” อีอีสั่งแล้วหันไปนั่งลงที่ก้อนหินที่อยู่ห่างออกไปเล็กน้อย“หมอนั่นไม่ได้เป็นอะไรกับฉันเสียหน่อย”“เธอแพ้ และคนแพ้ต้องทำตามคำสั่งของคนชนะหนึ่งวัน นับจากนี้ยี่สิบสี่ชั่วโมง เธอต้องทำตามที่ฉันบอกทุกอย่าง ไม่มีข้อยกเว้นจำได้ไหม” อีอียักไหล่ทั้งอีอีและอาร์เจต่างก็ชอบการแข่งขัน เมื่อมีโอกาสสองคนจะหาเรื่องสนุกๆ เพื่อแข่งกันว่าใครจะแพ้ใครจะชนะ และหากจะให้สนุกก็ต้องมีการพนันกันเล็กน้อย โดยหากใครแพ้ก