All Chapters of อุบายหมายจันทร์: Chapter 41 - Chapter 50

เธอเหมือนกำลังถูกแรงรั้งจากภายในให้กระโจนเข้าใส่ไฟปรารถนาที่เรียกร้องด้วยสายตาคู่คมดุ ตั้งใจจะเลื่อนตาลงต่ำหลบกระแสรุ่มร้อนก็เจอกับปากได้รูปที่ยกยิ้มเล็กน้อยอย่างน่ามอง ตมิสากลืนน้ำลาย ใจดวงน้อยระส่ำ จูบหลายต่อหลายครั้งจากชายหนุ่มราวรุมเข้ามาตอกย้ำความจำ“ทำหน้ากลัวแบบนี้ผมยิ่งมีอารมณ์รู้ไหม”จามิกรประคองแก้มหญิงสาวให้อีกฝ่ายไม่อาจเลี่ยงสายตาตนได้ เห็นความตระหนกในดวงตาคู่หวานเขาก็ยิ่งนึกสนุก แน่นอนว่าพามาไกลจากไร่ขนาดนี้แล้วเขาไม่ยอมให้แกะน้อยหลุดมือแน่ แต่ทุกอย่างต้องเกิดขึ้นจากความยินยอมพร้อมใจของตมิสา“เอ่อ...เรา...กลับ...”“คุณนี่ใจร้ายมากตมิสา”ชายหนุ่มจงใจค่อนออกไป แล้วแสร้งถอนหายใจ เกลี่ยนิ้วโป้งบนกลีบปากอิ่ม“ใจคอจะให้ผมพากลับ ทั้งที่อุตส่าห์มาอยู่กันแบบส่วนตัว ไกลหูไกลตาคนในไร่ โดยไม่ได้แม้แต่จูบคุณเลยเหรอ”ตมิสานิ่งไปกับคำถามนั้น ถ้าแค่จูบน่ะมันก็ได้อยู่ สุดท้ายก็จำต้องเอ่ยเสียงเบาหวิว“ฉันไม่ได้ห้ามนี่คะ”ดวงตาคมวาววับสมใจ ใบหน้าเข้มดุที่ปราศจากไรเคราต่างจากทุกวันเพราะต้องออกงานก้มลงมาใกล้ แต่ก่อนจะได้แตะกลีบปากสีหวานหญิงสาวก็เอ่ยขึ้น“นายจะหยุดแค่จูบใช่ไหมคะ”“แตะแล้วก็ไม่

ตมิสารู้ว่าตนเองกำลังถูกเปิดเปลือยอย่างช้าๆ จึงอดที่จะกลั้นหายใจไม่ได้ แปลกนักที่แม้จะอายหากก็ตื่นเต้นเร้าใจไม่น้อยเช่นกัน ผ้าเนื้อบางหลุดพ้นปลายเท้า มืออุ่นกระด้างก็ลูบข้อเท้าเธอสูงขึ้นมาเรื่อยๆ ผิวเนื้อสาวเพริดสั่นระริก ขนลุกทั้งตัว ยิ่งเขาไล้มือผะผ่าวอยู่ตรงต้นขาเธอก็ต้องปล่อยเสียงหอบหนักที่กลั้นไว้นานแล้ว“สวย”ได้ยินเสียงเข้มแผ่วเบา หากสติของเธอก็มึนเบลอแทบไม่หลงเหลือที่จะสนใจฟัง พอรู้สึกถึงปากอุ่นนาบลงมาแนบต้นขาก็สะดุ้งนิดๆ ขาอ่อนยวบยอมให้จามิกรจับต้องได้ตามต้องการ มือลูบไล้เธอโดยตรงครู่หนึ่งปากที่ก่อกวนบนต้นขาสองข้างก็มาแทนที่“นะ...นาย...”เสียงหวานครวญพร่า เขาเป็นสิ่งเดียวที่ตมิสาคิดถึงในตอนนี้ ชายหนุ่มจูบซับแตะไล้บนกายสาวอ่อนไหวทำเอาร่างเล็กตัวสั่นเทา ครางฮือหนักขึ้นยิ่งกว่าเดิม มือบางจิกทึ้งที่นอนหาตัวช่วยให้ตัวเองจามิกรปลุกเร้าร่างนุ่มนิ่มอย่างใส่ใจ รสชาติความหอมหวานยิ่งชวนหลงใหล เขาทั้งพรมจูบและลูบโลมด้วยปลายลิ้นกระทั่งรุกเข้าไปภายใน เร่งเร้าสาวน้อยแสนไร้เดียงสาให้ก้าวข้ามสะพานพิศวาสครั้งแรกด้วยความอ่อนโยน เห็นร่างเล็กกระตุกเบาๆ เขาก็ยิ้มกับตัวเอง จูบย้ำซ้ำลงไปอีกจนเจ้าตั

ตมิสาแทบไม่มองหน้าเบิร์ดไม่รู้ว่าอีกฝ่ายทำสีหน้าอย่างไร แต่ ได้ยินเสียงอุทานหลังเสียงป้าบเบาๆ ครั้งหนึ่ง คิดว่านายหนุ่มน่าจะจัดการกับคนของตัวเอง เธอนั่งก้มหน้าตลอดกระทั่งลงจากรถ แล้วก็รีบเดินมาหน้าบ้านพักตนเองโดยไม่รู้ว่ามีร่างสูงใหญ่ตามมาด้วย กระทั่งก้าวเข้าประตูเขาก็เบียดตามมาประกบ ปิดประตูตามหลัง ขณะมัวแต่อึ้งและสะดุ้งอย่างตกใจชายหนุ่มก็รั้งร่างไปกอด จูบประทับที่หน้าผากจามิกรผละห่าง ปล่อยมือจากร่างเล็กขึ้นมาประคองแก้มนวล มองสบตาคู่กลมโตที่ดูไม่ค่อยมั่นใจพร้อมบอก“เย็นนี้ผมคงไม่ได้แวะมา”หญิงสาวพยักหน้ารับเล็กน้อยเขาก็กอดอีกฝ่ายซ้ำ กดปากกับจมูกบนกลุ่มผมหอมกรุ่น“ไว้ผมจะโทรหาแล้วกัน”“ค่ะ”ตมิสารับคำโดยง่าย ความรู้สึกอบอุ่นใจตีตื้นขึ้นมาในอก เมื่อ ชายหนุ่มดูเอาใจใส่เธอ แม้คำพูดไม่ได้ปลอบโยนอ่อนหวานแต่ก็ไม่แข็งกระด้างอีกแล้วอีกฝ่ายจากไปตมิสาก็เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ร่างกายไม่ได้แตกต่างจากเดิมแต่เธอรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงหากก็ไม่ได้เสียใจแต่อย่างใด เธอเต็มใจที่จะคบหากับจามิกรแบบนี้‘เมื่อวันนึงเราโตพอและพร้อม มันก็ไม่ใช่เรื่องผิด’พี่ชายของเธอเคยบอกอย่างนั้น เมื่อตอน

มลฤดีได้แต่สบตากับนรีแล้วก็ถอนหายใจออกมาพร้อมกันเพราะไม่สามารถช่วยอะไรได้ ต่างก็ไม่รู้ว่าตอนนี้นายของตนเปลี่ยนใจกลับไปเลือกคนเดิมหรือเปล่า จากนั้นก็รีบตามสาวรุ่นน้องไป โดยสองสาวสมัครใจที่จะไม่เอ่ยเรื่องที่เจอวันนี้กับใครโดยไม่ต้องนัดแนะกันเพราะเห็นแก่ตมิสาองุ่นพันธุ์ไร้เมล็ดออกผลและเริ่มทยอยเก็บได้แล้วจึงมีนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้น ซึ่งทางไร่จำกัดจำนวนของคนที่จะเก็บองุ่น เลิกงานมลฤดีกับนรีชวนตมิสาไปดูไร่ด้วยกัน ที่นี่ไม่ได้ห้ามคนงานเก็บองุ่นแต่ต้องเป็นวันหยุด สามารถพาญาติมาได้และเป็นราคาพิเศษสำหรับพนักงาน ส่วนวันทำงานจะมาเดินเล่นถ่ายรูปหลังเลิกงานก็ได้เช่นกัน เพราะนักท่องเที่ยวที่ไม่ได้พักในรีสอร์ตจะออกไปจากไร่แล้ว เนื่องจากคนงานและพนักงานของไร่ก็เลิกงานห้าโมงเย็น เวลาเดียวกับที่ไร่ปิดบริการ“องุ่นต้องใช้น้ำจากน้ำตกรด ใช้น้ำที่มีคลอรีนไม่ได้ แต่ถ้าปีที่น้ำน้อยนายก็จะใช้น้ำบาดาลที่เจาะขึ้นมาแล้วพักเอาไว้แทนน่ะ”มลฤดีอธิบายให้เธอฟังขณะเดินไปตามแถวของค้างที่ห่างกันประมาณห้าเมตร พวกเธอลงมาเดินดูแถวซึ่งอยู่ริมสุดเพื่อถ่ายรูปหลังจากถ่ายมุมกว้างแบบพาโนรามาโดยรวมของไร่ไปแล้ว“แล้วเวลาผลออกมาก็ต

ใบหน้านวลเนียนแดงระเรื่อเขินอายและไม่มีปฏิกิริยาขัดขืนใดทำให้จามิกรไม่คิดรอคำตอบ ชายหนุ่มอุ้มร่างเล็กขึ้นพาลงไปนอนบนเตียงหลังปลายนิ้วแกร่งไล้ข้างแก้มสาวเลื่อนลงมายังลำคอขาวขณะสายตาคมจ้องนิ่งที่ดวงตาคู่หวาน ก่อนจะขยับไปสอดผ่านใต้เสื้อยืดใส่นอนตัวใหญ่ของอีกฝ่าย มือบางจับข้อมือเขาทว่าจามิกรก็ลูบไล้หน้าท้องเนียนจนเจ้าตัวอ่อนแรงจะห้ามภายในช่องท้องร้อนวูบ ใจสั่นระรัวจนต้องกลืนน้ำลาย สัมผัสจากมืออุ่นสร้างกระแสซ่านสยิวจนต้องหายใจแรงขึ้น นัยน์ตาคมดุฉายแรงปรารถนาลึกซึ้งที่เขาต้องการขณะเริ่มรุกแล้วอย่างนี้ มีหรือที่เธอจะยับยั้งชายหนุ่มได้ ทั้งความดึงดูดระหว่างกันจากที่เคยแนบชิดมาแล้วก็กำลังเรียกร้องเธออยู่ภายในเช่นกัน ร่างกายของเธอไม่อยากปฏิเสธจามิกรร่างสูงใหญ่ขยับลงมาใกล้ เท้าแขนเหนือหัวเธอลูบผมข้างหน้าผากแล้วปากได้รูปก็ประทับแนบอ่อนโยน โดยที่มือใต้เสื้อก็เลื่อนขึ้นมากอบกุมเนินเนื้ออวบ เมื่อผละมาสบตากันเขาก็เอ่ยเสียงนุ่มทุ้ม“เด็กดี ไม่ต้องกังวลอะไร ผมจะจูงมือคุณไปพบความสุข”มือหนาเริ่มขยับเคล้น พร้อมกับปากได้รูปจูบบนเปลือกตาบางสองข้าง จมูก ข้างแก้มนุ่มทั้งสองอย่างเท่าเทียม ทุกอย่างเป็นไปอย่