All Chapters of รอยร้าวรัก: Chapter 61 - Chapter 70

คืนนั้นอวิกานั่งเช็คข้อความลูกค้าจนดึกกว่าปกติเพราะไม่ได้ทำงานหลายวัน คิมหันต์จึงเป็นคนพาน้องเอื้อเข้านอนในห้องใหม่ หญิงสาวปิดคอมพิวเตอร์ตอนเที่ยงคืน เธอเปิดประตูห้องน้องเอื้ออย่างแผ่วเบาเห็นลูกสาวหลับสนิทจึงคลายกังวลเธอจึงเข้าห้องนอนตัวเอง ความจริงการอยู่ห้องเดียวกันคิมหันต์ไม่ควรเป็นเรื่องแปลก เพราะอย่างน้อยชีวิตแต่งงานสามปีเขากลับบ้านทุกวัน ถึงจะมีกลับดึกในช่วงหลังๆ แต่ไม่เคยไม่กลับ นั่นทำให้อวิกาไม่เคยระแวงเลยว่าชีวิตแต่งงานจะมีคนที่สามก้าวเข้ามาหญิงสาวถอนใจเธอจะไม่คิดเรื่องนี้อีก เธออาบน้ำเปลี่ยนใส่ชุดนอนออกมาจากห้องน้ำ เห็นคิมหันต์นอนที่ฝั่งของเขา ดูเหมือนว่าจะหลับไปแล้ว ก็ดีเหมือนกันอวิกาคิดในใจ เธอไม่พร้อมคุยกับเขา ช่วงวันสองวันนี้คุยกันไปมากพอแล้วเธอลงครีมบำรุงผิวเร็วกว่าปกติเพราะเหนื่อยมาทั้งวัน จากนั้นจึงปิดไฟเปิดไว้แค่ไฟหัวเตียง เมื่อเธอเอนตัวลงนอนก็ได้ยินเสียงถามของคิมหันต์“อ้อมนอนดึกแบบนี้ทุกวันเลยเหรอ”“ค่ะ คุณยังไม่หลับเหรอ” เธอตอบอย่างระมัดระวัง แต่เมื่อไม่มีเสียงตอบจากเขา หญิงสาวจึงดึงผ้าห่มคลี่ออกคลุมตัว ก่อนจะพลิกตัวหันหลังให้เตรียมจะหลับ“พี่รออ้

เย็นนั้นอวิกาคุยกับบ้านงานไม้ที่แพร่ ทางนั้นตอบรับมาว่าสินค้าที่เธอต้องการทางโรงงานผลิตได้ในจำนวนและเวลาที่จำกัด แต่ทางนั้นอยากขอให้เธอไปเจรจาด้วยตัวเองและเซ็นสัญญาจ้างผลิตที่โรงงาน เพราะเป็นสินค้าจำนวนมากที่สั่งในคราวเดียว“ยังไงผมก็อยากให้มาดูหน้างานและเซ็นสัญญากันก่อนครับ” ทางโรงงานพูด“งั้นขอที่อยู่แบบละเอียด ส่งพิกัดโลเคชั่นให้ทางไลน์ได้ไหมคะ” อวิกาตัดสินใจจะไปเองทางเจ้าของโรงงานแจ้งว่าสะดวกให้เธอพบได้ในวันเสาร์นี้วันเดียว เพราะท่านต้องเดินทางไปต่างจังหวัด อวิกาจึงคิดหนักว่าจะทำอย่างไร “เสาร์นี้ต้องไปแพร่นะคะ หมอจะอยู่กับน้องเอื้อทั้งวันได้ใช่ไหม” อวิกาถามคิมหันต์ในห้องส่วนตัวตอนดึกคืนนั้นเมื่อน้องเอื้อหลับแล้วคิมหันต์ขมวดคิ้ว “อ้อมจะไปแพร่ทำไมครับ ไปทั้งวันเลยเหรอ” เขาเพิ่งออกจากห้องน้ำ เปิดประตูตู้เสื้อผ้าเพื่อหาชุดนอน“น่าจะทั้งวันค่ะ ไปเรื่องงาน” อวิกาหันกลับไปส่องกระจกเพื่อทาครีม“พี่อยู่กับลูกได้ แต่อ้อมต้องทำงานหนักขนาดนั้นเลยเหรอ วันธรรมดาก็กลับค่ำวันหยุดก็จะไปต่างจังหวัดอีก” คิมหันต์ถามตรงๆ อวิกาเงียบ ชายหนุ่มจึงพูดต่อ“แพร่มันร้อยกว่าโลก็ไกลอยู่นะ

บ่ายวันนั้นคิมหันต์พาอวิกาและน้องเอื้อไปสักการะพระธาตุช่อแฮ คนเยอะมากและแดดร้อนแต่น้องเอื้อก็ยังสนุกได้อยู่ อวิกามองพ่อลูกที่พากันก้มลงกราบพระธาตุ ก่อนจะหันมามีสมาธิ เธออธิษฐานขอพรให้ชีวิตสงบสุขไปแบบนี้เรื่อยๆ อย่าได้มีอะไรร้ายๆ อีกเลย หลังจากนั้นเธอไปเลือกซื้อเสื้อผ้าของตนเองสองชุด ส่วนของน้องเอื้อเธอใส่เสื้อผ้าสำรองมาในตะกร้าของน้องเอื้อเป็นประจำทุกครั้งอยู่แล้วที่พาลูกไปข้างนอก และต่อจากนั้นไปร้านเบเกอรี่ชื่อดังของเมืองแพร่ มีทั้งขนมอร่อย อาหารขึ้นชื่อ มุมสำหรับเด็กและมุมถ่ายรูป น้องเอื้อชอบที่นี่มาก“จริงๆ ที่นี่มีห้องพักด้วยนะ เอาไว้ถ้าอยากมาเดี๋ยวคราวหน้ามาค้างที่นี่กัน” คิมหันต์พูด น้องเอื้อได้ยินดังนั้นจึงยิ้มร่าเมื่อพ่อพูดว่าจะพามาอีก“ชอบค่ะ มาอีกนะ” น้องเอื้อพูด หญิงสาวมองลูกยิ้มๆ ไม่ตอบอะไรหลังรับประทานอาหารแล้ว อวิกาเลือกขนมติดมือกลับไปนิดหน่อยเผื่อหิวกันกลางดึก แล้วจึงพากันกลับบ้านพักอวิกาพาลูกสาวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าค่ำแล้วบริเวณนอกชานของบ้านพักไม่มียุงเพราะทางบ้านพักมีเครื่องกันยุงแบบไฟฟ้า และปลอดภัยสำหรับเด็กเพราะไม่ใช่สารเคมี ทำให้คิมหันต์พาน้องเอื้

ขากลับใช้เวลาขับรถประมาณสองชั่วโมงครึ่ง ถึงบ้านตั้งแต่ยังไม่เที่ยง อวิกาอุ้มน้องเอื้อเข้าบ้าน ส่วนคิมหันต์ขนของอื่นๆ ตามขึ้นไปเก็บบนห้องน้องเอื้อทำท่าจะหลับเพราะเพลียการเดินทางด้วย อวิกาจึงพาลูกนอนเพียงไม่กี่นาทีเด็กหญิงก็หลับสนิทบนเตียงเจ้าหญิงในห้องตนเองหญิงสาวปิดประตูห้องอย่างระวังไม่ให้มีเสียง เมื่อหันกลับมาเธอต้องตกใจเมื่อชนกับร่างสูงที่ไม่รู้ว่ามาตั้งแต่ตอนไหน“อุ๊ย” เธอพูดได้แค่นั้นก็ถูกดันตัวให้หลังแนบไปกับผนังห้อง คิมหันต์ก้มลงปิดปากนุ่มด้วยจูบร้อนแรง มือข้างหนึ่งของเขาที่ยันผนังห้องเริ่มขยับเกาะกุมเอวเล็ก เลื่อนไปลูบที่สะโพกผายนวดเฟ้นหนักมือมากขึ้นเรื่อยๆ “อ้อมจะอนุญาตพี่รึยัง” เขาถอนปากออก จูบไล่ไปตามไรผม ขมับ เปลือกตาด้านล่างเบียดตัวเองแนบชิดกับร่างกายเธอ เมื่ออวิกาไม่ตอบ เขาจึงพูดว่า“ถ้าอ้อมไม่ตอบ พี่จะถือว่าอ้อมโอเคนะ” เขาปลดกระดุมเสื้อเธอที่ละเม็ด เลื่อนสาบเสื้อออกจากกันแทนที่ด้วยจูบที่ไล่ไปตามผิวเนื้อใต้ร่มผ้า จนเสื้อตัวนั้นหลุดจากตัวและตามมาด้วยอาภรณ์ชิ้นอื่นๆอวิกาป่ายมือเปะปะไปตามร่างของเขา เป็นสัญญาณว่าเธอยินยอม ชายหนุ่มอุ้มร่างนั้นวางบนที่นอนหนาที่ใช

เช้าวันจันทร์คิมหันต์ลุกไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปทำงานตามปกติ เขาปลุกอวิกาที่ยังหลับ“อ้อม พี่ไปทำงานก่อนนะ” “ค่ะ” หญิงสาวตอบรับอู้อี้กับหมอน โดยที่ยังไม่ลืมตาเธอรู้สึกเหนื่อยมาก“อ้อมครับ เราไม่ลุกมาลากันหน่อยเหรอ” ชายหนุ่มกดจมูกลงกับแก้มของคนที่ยังนอนอวิกาลืมตาอย่างโมโห “อ้อมเหนื่อยค่ะจะลาอะไรอีก พี่คิมลงไปข้างล่างเรียกออยขึ้นมาดูน้องเอื้อด้วยนะ” พูดแค่นั้นอวิกาก็พลิกตัวหนีไปอีกทาง คิมหันต์หัวเราะเขาเลิกตอแยหญิงสาว เปิดประตูไปดูน้องเอื้อเด็กหญิงยังคงหลับอยู่เขาจึงลงไปข้างล่าง บอกพี่เลี้ยงเด็กให้ขึ้นมาดูลูกสาวแทนอวิกา และออกไปทำงานอย่างสดชื่น####################อวิกาตื่นขึ้นมาในตอนสายๆ น้องเอื้อทานข้าวแล้ว เด็กหญิงทักมารดาเสียงใส“แม่ขา”“ขาลูก วันนี้หนูกินอะไรคะ” เธออุ้มเด็กหญิงขึ้นไว้ในวงแขน เปิดตู้เย็นดูขนมว่ามีอะไรทานกับกาแฟได้“คุณอ้อมคะ มีเค้กนะคะคุณหมอสั่งให้ซื้อมาเตรียมไว้ให้ทานกับกาแฟค่ะ” แม่บ้านเข้ามาบอก เธอจึงพยักหน้า“ขอบคุณค่ะ งั้นเอามาเลยก็ได้”ในระหว่างจิบกาแฟมีสายเรียกเข้าจากพีรยา“จ้ะมด” เธอรับสาย“เจอตัวสักที เดี๋ยวนี้นอนเร็วเหรอเราโทรหาตั้งแต่เมื่อวา