บททั้งหมดของ สายลมรักเมขลา: บทที่ 61 - บทที่ 70

วายุหัวเราะ “เมย์นี่ก็แปลกดีนะ เรื่องควรจะจำได้กับจำไม่ได้ ดันมาจำเรื่องปิ้งไก่ในละครหลังข่าว”“เมย์ดูในช่อง ตต. เวลาไถ ๆ ดู มันมีคลิปค่ะ แล้วก็อีกอย่างหนึ่งก็คือ กล้วยอีกหนึ่งเครือที่แบกมา ไม่รู้ว่าต้นกล้วยอยู่ตรงไหน อันนี้เจอบ่อยในพล็อตละครหลังข่าว”เขายังคงหัวเราะกับ ความใสซื่อ ของหญิงสาว ที่เดิน

“เมย์อยู่ไหน!” ใบหน้าของ วายุ ซีดเผือดลงทันที เมื่อกวาดตามองซ้ายขวาแล้วไม่เห็นร่างของหญิงสาวเสียงแหวกผิวน้ำดังขึ้น ร่างสวยของหญิงสาวผุดขึ้นมาอย่างยั่วยวน เผยให้เห็นเพียงไหล่เนียนและเนินอกอิ่มเหนือผิวน้ำใส วายุถึงกับเบิกตากว้าง เขามองกลับไปที่เสื้อผ้าซึ่งกองอยู่ข้างลำธาร“เมย์ทำอะไร!” เสียงเข

ตัดภาพมายังฝั่งธนาที่อยู่ในหมู่บ้าน ทันทีที่รับทราบเหตุการณ์ เขาไม่รอช้า รีบแจ้งกองกำลังเสริมที่อยู่บริเวณรอบนอกซึ่งใกล้ที่สุดตามจุดที่วายุบอกเขาไว้ถ้าเกิดเรื่องฉุกเฉิน และประสานขอความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน โดยมีอี้ฝานผู้จำเส้นทางในป่าได้แม่นยำเป็นคนนำทางเมื่อมาถึงจุดเกิดเหตุ พวกเขาพบร่างของชายคนร้

มือเล็กไม่ยอมหยุดความซุกซน เธอถอดเสื้อตัวเองออกโยนทิ้งไปด้านข้าง เหลือไว้เพียงเสื้อในตัวจิ๋ว แล้วซุกมือเข้าไปในเสื้อของวายุ โอบกอดร่างแกร่งของเขาอย่างว่องไว แก้มนุ่มซุกไปที่อกแกร่ง“อุ่นจังเลยค่ะ...”เขาหัวเราะในลำคอในความซุกซนของหญิงสาว “กลัวอะไรเป็นบ้างไหม ขนาดอยู่แบบนี้ ยังดื้อได้ตลอดเวลาเลย”“ก็

แล้วเขาก็ขยับกายออกก่อนจะโถมกายลงมาเต็มแรง จนร่างของเธอ ลอยสูงขึ้น ตามแรงกระแทกที่รุนแรง“อึก...! อ้าา~”เธอจิกปลายนิ้วเท้าลงบนต้นขาแกร่ง ร่างกายบิดโค้งอย่างทนไม่ไหวต่อความเสียวซ่านและความใหญ่โตของเขา สายตาหวานเยิ้มมองไปจุดที่เชื่อมต่อกันในจังหวะที่เขากระแทกอย่างไม่ยั้งคนตัวโตถอนกายออกเกือบสุด ก่อน