Lahat ng Kabanata ng สายลมรักเมขลา: Kabanata 71 - Kabanata 80

“ครับ ๆ รู้แล้วว่าเก่ง...” เขาเอ่ยน้ำเสียงอ่อนโยน “ป่ะ.. ไปกันเถอะ”วายุเริ่มออกเดินทางโดยการสังเกตต้นไม้ที่มีสัญลักษณ์ของธนาไปเรื่อย ๆ มือหนากุมมือเล็ก ๆ แน่น พยายามเดินตามเส้นทางจากร่องรอยกิ่งไม้ที่หักและสัญลักษณ์ของธนาที่ทำไว้“เหนื่อยไหมเมย์ พี่ว่าเราใกล้ถึงแล้วแหละ รอยยังใหม่ ๆ อยู่เลย”“เมย์ยั

แม้จะออกมาจากป่าสู่ความปลอดภัยแล้ว แต่เมขลายังคงตามวายุต้อย ๆ ไม่ห่าง ราวกับเป็นเงาติดตัว เธอไม่ยอมให้สายตาคลาดจากเขาเลยแม้แต่วินาทีเดียว แม้กระทั่งตอนที่วายุต้องไปประสานงานกับเจ้าหน้าที่ เธอก็จะเดินตามไปยืนอยู่ข้าง ๆ และจับชายเสื้อเขาไว้แน่นเมฆินทร์ที่เฝ้าดูอยู่ก็รู้สึกอ่อนใจและคับข้องใจอย่างมากที

“เมย์รอกลับพร้อมพี่วาค่ะ... คุณกลับไปก่อนเลย” เมขลาตอบอย่างเด็ดขาด“ได้ยังไงเมย์! พี่ว่าเมย์กลับพร้อมพี่ดีกว่า เดี๋ยวจี๊ดจะช่วยดูแลเมย์เอง” เมฆินทร์เริ่มเสียงแข็ง“ทำไมต้องให้คนอื่นดูแลด้วยคะ ในเมื่อเมย์ก็มีพี่วา...”“มันไม่เหมือนกันนี่เมย์ อย่าดื้อสิ! วายุมันต้องอยู่เคลียร์งาน อีกอย่างหนึ่ง เมย์จะม

“ใช่ ๆ ... ตั้งสตินะเมย์ พวกเราทุกคนรักแก! พี่เมฆเองก็รักแก ไม่มีใครทำร้ายแกกับทำร้ายพี่วายุหรอก เชื่อฉันสิ ให้พวกพี่เขาคุยกันก่อน”เมขลามองด้วยสายตาที่หวาดกลัว เพราะที่ผ่านมาโลกทั้งใบของเธอมีเพียงวายุที่เป็นที่พึ่งพิง ตอนนี้ทุกคนเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเธอหมดยกเว้นเพียงวายุคนเดียว เธอจึงหวาดกลัวว่าถ้าไ

ความตึงเครียดไม่ได้จางหายไปตามกาลเวลา แต่มันกลับเกาะกุมแน่นอยู่ในอากาศหลังเหตุการณ์บ้าคลั่งสงบลงเล็กน้อย เมขลายืนแนบชิดกับวายุ แขนเรียวเกาะเกี่ยวท่อนแขนแกร่งไว้แน่นประหนึ่งเป็นที่พึ่งสุดท้าย แววตาของเธอฉายความหวาดระแวงอย่างชัดเจน ไม่ใช่กลัวภัยจากคนอื่น แต่กลัวการตัดสินใจของพี่ชายแท้ ๆ ที่กำลังจะพราก