บททั้งหมดของ พันธนาการแห่งจิตวิญญาณภาค 2: บทที่ 1 - บทที่ 10

โลก ที่เริ่มไร้ซึ่งความเชื่อในสิ่งลี้ลับ แต่ยังมีบางส่วนคงให้การยอมรับในปริศนาอันพิศวง การศรัทธา การเคารพ ล้วนมีอยู่ทุกช่วงสมัย เมื่อปรากฏการณ์บางอย่างยังคงปรากฏให้เห็น เฉกเช่นพิธีกรรมบางระบบยังคงดำเนินต่อไป ไม่มีใครให้คำตอบได้ว่าน้ำมนต์จากโบสถ์ หรือ อาวุธผ่านการบริกรรมคาถา เหตุใดถึงมีความสามารถในการกำจัดสิ่งมีชีวิตพิเศษ ไม่่ว่าจะแวมไพร์ หมาป่า จิ้งจอก เสือสมิง รวมถึงความพิเศษของเผ่าพันธุ์อื่น ขณะเดียวกันบางกลุ่มยังคงได้รับผลกระทบจากสิ่งที่ทางโบสถ์สร้างขึ้น เนื่องจากมีความเชื่อว่ามนุษย์พิเศษคือผู้ผิดแปลกจากบัญชาพระเจ้าในฐานะมนุษย์โลก เหนือกว่านั้นคือหัวใจของเจ้าแห่งเผ่าพันธุ์ ผู้ขึ้นชื่อว่าแวมไพร์ หากใช้เป็นส่วนหนึ่งของการหลอมอาวุธแล้ว จะสามารถปลิดชีพแวมไพร์ระดับต่ำกว่าพวกตนได้ภายในพริบตาหรือแม้แต่พวกเลือดบริสุทธิ์ประเภทเดียวกัน จะสร้างแผลฉกรรจ์อันต้องใช้เวลารักษานานนับหลายปีเมืองหลวงเชคเวีย สมาคม Hunter ส่วนกลาง"เมอร์สันนายจะไม่กลับไปหาเนราเหรอ" อีธานถามขึ้นเมื่อตามหาตัวเพื่อนชายเจอเสียที ทั้งเมื่อวานก่อน เมื่อวานนี้ อีเมอร์สันตัดขาดจากการติดต่อทุกระบบสื่อสารแถมยังหายตัวไปอย่างไร้ร

หมู่บ้านหมาป่าเขตพื้นที่อุทยาน รัฐซิลเวีย เขต 3"เด็กคนนั้นกลับมา แล้วสเวนมีท่าทียังไงบ้าง" เสียงผู้เป็นดั่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์พึ่งพิงทางจิตใจของหมู่บ้านเอ่ยถามคนสนิทเมื่อเดินเข้ามายังห้องลับใต้ดิน"ผู้สังเกตการณ์ของเราเข้าไปสังเกตการณ์ แอบถามคุณจาเว็ครายงานมาว่า ท่านดูเหมือนว่าจะรับนายหญิงกลับคืนจากทางตระกูลของเธอ ตอนนี้ท่านสเวนได้ความทรงจำกลับคืนมาแล้วค่ะ" คนฟังขณะกำลังเขียนกระดานดวงดาวอันเป็นศิลปะการดูชะตากรรมตกทอดจากตระกูลหยุดลง พลันช็อกในมือหักกระเด็นตกพื้นด้วยสีหน้าไม่พึงพอใจเท่าไร เมื่อตัวตนเนราเผยอย่างแท้จริง ชะตาเคียงคู่สเวนได้เปลี่ยนไปด้วย เธออาจเป็นต้นเหตุทำให้สเวนปลดเปลื้องบางสิ่งออกไป"ไม่นึกว่าพวกเชื้อสายกษัตริย์แวมไพร์เลือดแท้อย่างคาสเชล จะส่งตัวผู้เป็นดั่งเจ้าหญิงออกมาจากกลุ่มตนเอง เลือดบริสุทธิ์ทุกเผ่าพันธุ์นับว่าหายากยิ่ง สองพี่น้องทายาทคาสเชลเป็นเลือดแท้ทั้งคู่ยิ่งแทบเป็นไปไม่ได้ ทำไมถึงไม่คิดว่าหาก อีเมอร์สัน ซึ่งเป็นผู้นำ ได้ผู้ครองสายเลือดแท้อีกคน อย่างน้องสาวของตนเองไปเคียงข้าง จะช่วยเพิ่มขยายพลังอำนาจไปในวงกว้าง""ฉันคิดว่าทางนั้นเองคงมองว่ามันเป็นการไม่สมควร เพรา

ท่ามกลางหิมะในความมืดร่างหมาป่าขาวได้แต่วิ่งสับส่ายโก่งคอร้องหาคู่ตน เธอไปไหน เหตุใดเธอจึงพร้อมหนีเขาอยู่ร่ำไป... เนรา... เนรา... เขาพร่ำเรียกชื่อเธอเช่นนั้นอย่างไม่รู้จักเหนื่อย ได้เพียงเห็นเงาเคลื่อนไปมาทางนั้นที ซอกหลืบต้นไม้โน้นที แต่ไม่มีทางทีที่ใบหน้ายิ้มน้อยๆจะเมตตา"เนรา" เสียงลั่นไปทั่วห้องนอนยันชั้นล่างของบ้านหินกึ่งปูนกึ่งไม้ ร่างนอนเหยียดยาวโหยงตัวขึ้นบนเตียง มือกำผ้าห่มแน่นสองตารีบควานหาร่างที่เขานอนกกกอดทั้งคืน ไหนเลยบนเตียงนุ่มซึ่งยังคงมีกลิ่นเธอกลับว่างเปล่า ไม่กี่อึดใจเขาวิ่งออกจากห้องลงบันไดชั้นสองด้วยฝีเท้าหนัก อาการร้อนรนหัวหนักอึ้งพร้อมสภาพผมฟูยังคงไม่เรียงตัวดี ด้านเคธี่เดินถือกะทะกำลังจะตั้งเตา ส่วนโครว์ละจากหนังสือเมื่อสเวนลงมาจากชั้นบนอย่างรีบร้อน"นายเป็นอะไร""เนล่ะ " ขณะที่เคธี่กำลังเอ่ยปาก ทว่าโครว์ผู้กระตุกยิ้มนิดหนึ่งแทรกขึ้นทันที"เมอร์สันมารับไป" ได้ยินเพียงแค่ชื่อ ทำให้เขาติดความเร็วพาตัวเองวิ่งออกจากบ้านด้วยความโกรธ ด้านเคธี่ตีแขนสามีตนเองเล่นตลกไม่ดูว่าเนราเพิ่งกลับคืนสู่พวกเขา โดยเฉพาะสเวนชายผู้กลัวจะเสียเนราไปอีกไม่เท่าไรคนวิ่งผ่านประตูบ้านได้ยิน

ห้องใต้ดินลับแห่งหนึ่ง"แววตาใช้ได้เลยนี่ คุณ Hunter ไม่สิ ตอนนี้กลายเป็นผู้ติดเชื้อที่กำลังจะกลายพันธุ์ไปแล้ว... สเวนยืนพิงหลังติดกับกำแพงหินภายในห้องใต้ดินลับ แววตาคู่สีเย้ายวนทรงเสน่ห์หาได้ยากไม่ได้แสดงอารมณ์ใดจับจ้องไปยังร่างซึ่งตกอยู่ในอาการโวยวาย ร้องทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวด ทว่าถูกตรึงด้วยโซ่เล็กหนักและหนา ทำให้อาการของร่างที่กำลังถูกพิษบางอย่างกัดกินดีดดิ้นอยู่บริเวณผนังหนึ่งเท่านั้น... การกลายสภาพระดับกึ่งตัวตนหมาป่าและร่างมนุษย์อันเกิดจากอาการผิดปกติของสภาวะทางอารมณ์ หากคนธรรมดาถูกคมเขี้ยวนั้นกัด พิษจากน้ำลายจะหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายทันที และเมื่อพิษนั่นหลอมรวมกับตัวตนอย่างสมบูรณ์ ก็จะกลายเป็นมนุษย์หมาป่า หรือผู้สามารถใช้พลังในด้านซึ่งไม่เคยมีมาก่อนได้ ความเร็ว สัมผัสเฉียบไว พละกำลัง...""สิ่งมีชีวิตแบบพวกนาย ฉันไม่ต้องการ" ร่างถูกพันธนาการช่วงข้อมือและข้อเท้าตวาดทั้งกัดฟันกรอดกลับมา ขณะเดียวกันร่างกายรู้สึกร้อนผ่าวราวกับถูกเผาไหม้ภายใน สะท้านราวกับมีลูกไฟวิ่งไปทีละสัดส่วน"เทียบไม่ได้หรอก เพราะนายเป็นระดับล่าง ไม่ได้มีสายพันธุ์หมาป่าตั้งแต่เริ่ม สำคัญกว่านั้นยังเป็นได้แค่ทาส

หมู่บ้านหมาป่า รัฐซิลเวีย เขต 3 พื้นที่ใกล้อุทยานสัตว์ป่าและพันธุ์พืช12.00 น.สมาชิกภายในหมู่บ้านรีบเดินเข้ามาต้อนรับสายเลือดแท้ไดร์วูลฟ์ที่เป็นนายเหนืออีกคนอย่างโครว์ พลางแปลกใจด้วยเจ้าตัวเข้ามาโดยไม่มีการนัดแนะหรือบอกกล่าวทั้งที่ปกติิจะมีการแจ้งล่วงหน้า"นาย สวัสดีครับ จะมาไม่เห็นแจ้งก่อนพวกเราเลยไม่ได้เตรียม...""ฉันมาคนเดียว แค่มาคุยธุระกับท่านเนซา" เขาสวนขึ้นก่อนคนข้างหน้าจะพูดเรื่องการเตรียมตัวต้อนรับเขา ทั้งที่มันไม่ได้จำเป็นพร้อมเดินผ่านกลุ่มคนทั้งสามออกอาการจะถามมากกว่านั้น"ท่านสเวน เอ่อ...""สเวนติดงาน คงไม่ได้มาที่นี่อีกนาน พวกนายมีอะไรหรือเปล่า" คำถามของโครว์เปี่ยมไปด้วยแววตาหยั่งรู้ความคิดของคนด้านหลัง เรื่องที่ยังคงเป็นประเด็นตั้งแต่เนราตื่นขึ้นเป็นแวมไพร์ แม้ยังไม่เป็นสิ่งรับรู้โดยกว้างขวางแต่ในหมู่บ้านกับกลายสิ่งนั่งซุบซิบความเป็นไปได้ของการเข้ามาอยู่ในฐานะนายหญิงเสียแล้ว"เปล่าครับท่าน""ถ้าสงสัยเรื่องนายหญิงเนรา... เสียงเข้มพูดผ่านแผ่นหลังปนน้ำเสียงตำหนิตักเตือนอีกฝ่ายถึงสิ่งไม่สมควร ต่อการระแวงและคลางแคลงใจในฐานะที่เนราคือภรรยาสเวน เจ้าแห่งหมาป่า... ไม่มีอะไรเปลี่