Semua Bab คนรักลับๆ ตลอดกาล: Bab 1 - Bab 10

“อะไรนะ?! คุณหลินจะทำแท้งงั้นเหรอ? แต่เมื่อเช้าตอนคุณรู้ว่าท้อง คุณยังตื่นเต้นที่จะบอกข่าวดีนี้กับแฟนอยู่เลยไม่ใช่เหรอครับ?”หมอมองฉันด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ เสียงร้องอุทานดังลั่นไปทั่วห้องตรวจอันว่างเปล่าฉันก้มหน้าลง นิ้วมือจิกกำชายกระโปรงแน่น น้ำเสียงสั่นเครือ “คุณอย่าถามอีกเลยค่ะ สรุปว่าเด็กคนนี้ ฉันไม่เอาแล้ว”หมอมองฉันอย่างลึกซึ้ง สุดท้ายก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่“คุณหลินครับ ผมไม่รู้ว่าคุณไปเจอเรื่องอะไรมา แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ของคุณยังไม่คงที่ รอให้ใจเย็นลงกว่านี้แล้วค่อยกลับไปคิดทบทวนใหม่อีกรอบดีไหมครับ”เขาเลื่อนใบยืนยันการยุติการตั้งครรภ์กลับมาตรงหน้าฉัน สายตาจับจ้องไปที่ภาพอัลตราซาวด์บนนั้น ก่อนจะเสริมอีกประโยค “ยังไงนี่ก็เป็นหนึ่งชีวิตนะครับ”ฉันเงยหน้าขึ้นมองเงาดำเล็กๆ บนผลตรวจ ขอบตาเริ่มแดงระเรื่อขึ้นมาอีกครั้งผ่านไปเนิ่นนาน ฉันก็เก็บใบนั้นใส่กลับเข้าไปในกระเป๋า แล้วเดินออกจากโรงพยาบาลฉันเดินกลับบ้านทีละก้าวอย่างคนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว จู่ๆ รถเฟอร์รารี่สีแดงคันหนึ่งก็เบรกกะทันหันตรงหน้าฉันรองเท้าหนังขัดมันเหยียบลงในแอ่งน้ำ ใบหน้าหล่อเหลาปรากฏขึ้นต่

พอประโยคนี้หลุดออกมา ร่างกายของเสิ่นสืออี้ก็ยิ่งเกร็งเครียดหนักกว่าเดิม ผิดกับฉันที่สีหน้ายังคงสงบนิ่งฉันยิ้มออกมาอีกครั้ง “งั้นเหรอคะ งั้นเราคงมีวาสนาต่อกันน่าดู”หลินเจ๋อเฟิงฟังบทสนทนานี้แล้วก็หลุดขำพรืดออกมา“อวิ๋นเหยา ไม่เจอกันตั้งหลายปี วิธีการตีสนิทคนของเธอก็ยังแข็งทื่อเหมือนเดิมเลยนะ”เจียงอวิ๋นเหยากระทุ้งศอกใส่แขนเขาอย่างหมั่นไส้ ดูท่าทางพวกเขาสนิทสนมกันดีเหลือเกินเสิ่นสืออี้ยืนอยู่ข้างๆ ราวกับเป็นคนนอก นัยน์ตาของเขาหรี่ลงจนแคบหยี ฉันรู้ดีว่านี่คือสัญญาณบ่งบอกว่าเขากำลังโกรธจัด“ในเมื่อนายมาแล้ว งั้นฉันฝากหยวนชิงไว้กับนายแล้วกัน ฉันจะกลับก่อน”แต่หลินเจ๋อเฟิงกลับเรียกเขาไว้ พร้อมกับโยนกุญแจรถพวงหนึ่งไปให้ “งั้นก็ประจวบเหมาะพอดี นายผ่านทางนั้นก็ช่วยไปส่งอวิ๋นเหยาให้ทีสิ”เสิ่นสืออี้จ้องมองกุญแจดอกนั้นอยู่นานสองนานโดยไม่ยอมยื่นมือไปรับ สุดท้ายเป็นเจียงอวิ๋นเหยาที่ผลักมือของหลินเจ๋อเฟิงกลับไป“ไม่ต้องรบกวนเขาหรอก ฉันกลับเองได้”พูดจบ เธอก็หันไปบอกลาหลินเจ๋อเฟิง ก่อนไปก็ไม่ลืมที่จะหันมาอวยพรให้ฉันหายป่วยไวๆ ด้วยความหวังดี แล้วจึงหมุนตัวเดินจากไปอย่างรีบร้อนตลอดทั้งกระ

ตอนที่ฉันตื่นขึ้นมาที่โรงพยาบาลอีกครั้ง พี่ชายก็มายืนทำหน้าถมึงทึงอยู่ข้างเตียงแล้วเขาปาใบผลตรวจครรภ์ใส่ตัวฉัน “หลินหยวนชิง เด็กในท้องเป็นลูกใคร!”ฉันเม้มปาก ขยำผ้าปูที่นอนแน่นไม่ยอมพูดอะไรสักคำพี่ชายคาดคั้นอยู่นานฉันก็ยังไม่ปริปาก จนกระทั่งเสิ่นสืออี้เดินเข้ามา หัวใจฉันก็กระตุกวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มทันที“นายมาทำอะไรที่นี่?”หลินเจ๋อเฟิงมองเขาด้วยความสงสัยเสิ่นสืออี้ตอบด้วยสีหน้าท่าทางที่เป็นธรรมชาติมาก “ฉันได้ยินเพื่อนร่วมงานในบริษัทบอกว่าน้องสาวนายป่วย ในฐานะเจ้านาย ฉันแวะมาเยี่ยมลูกน้องก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ?”พี่ชายขมวดคิ้ว แต่ก็ไม่ได้คิดมาก โบกมือไล่อย่างรำคาญ “นายออกไปก่อน ฉันมีธุระจะคุยกับน้อง”เสิ่นสืออี้ชะงัก สายตาเหลือบไปเห็นกระดาษผลตรวจในมือพี่ชายฉันรีบแกล้งไอออกมาดังๆ พี่ชายรีบซ่อนใบนั้นไว้ข้างหลังทันที แล้วหันไปตะคอกใส่เขา “ออกไปก่อนสิ!”เขาลูงเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยอมหันหลังเดินออกไปในห้องผู้ป่วย เหลือเพียงฉันกับพี่ชายเขาถามย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “เด็กในท้อง เป็นลูกของใคร?”วินาทีนั้นฉันอยากจะตะโกนบอกเหลือเกินว่าพ่อของเด็กก็คือผู้ชายที่เพิ่งถูก

(มุมมองบุคคลที่สาม)เสิ่นสืออี้ก้มหน้าลง ทวนคำพูดซ้ำอีกครั้ง “ท้อง?”ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตั้งตัว หลินเจ๋อเฟิงก็ซัดหมัดใส่หน้าเขาอีกครั้ง “ไอ้สารเลว! ในเมื่อแกก็รักเจียงอวิ๋นเหยาจะเป็นจะตาย แล้วแกมายุ่งกับน้องสาวฉันทำไม! เข้ามาในชีวิตเธอก็ว่าแย่แล้ว ทำไมแกถึงไม่ดูแลเธอให้ดี!”เสิ่นสืออี้ถูกชกจนสมองมึนงงไปหมด เขาเคยจินตนาการภาพตอนที่คำโกหกถูกเปิดโปงไว้นับร้อยพันแบบ แต่ไม่มีแบบไหนเลยที่จะรุนแรงและข้อมูลถาโถมใส่ตัวเขาหนักหนาเท่ากับตอนนี้ทันใดนั้น เจียงอวิ๋นเหยาก็กระแอมไอขึ้นมา “สืออี้ ทำไมจู่ๆ เธอก็ท้องล่ะ?”ประโยคนี้เหมือนดึงสติเสิ่นสืออี้กลับมา ตั้งแต่ต้นจนจบ หลินหยวนชิงไม่เคยพูดเรื่องท้องเลยสักคำ แต่พอเมื่อกี้เขาประกาศว่าจะเลิก เธอก็บอกว่าท้องทันที…เสิ่นสืออี้เข้าใจทุกอย่างในทันใด ใบหน้าของเขาขรึมลง จ้องมองหลินเจ๋อเฟิงด้วยสายตาเย็นชา“ฉันคบกับหลินหยวนชิงจริง”“แต่เธอไม่ได้ท้อง”“เธอแค่กลัวว่าฉันจะบอกเลิก ก็เลยกุเรื่องนี้ขึ้นมาเป็นข้ออ้าง นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าเดี๋ยวนี้เธอจะกลายเป็นคนโกหกพกลมไปแล้ว”เขาแค่นหัวเราะ แววตาเต็มไปด้วยความดูแคลน ราวกับมองเห็นภาพหลินหยวนชิงวางแผนสมรู้ร่

(มุมมองบุคคลที่สาม)เจียงอวิ๋นเหยาหัวเราะเบาๆ“สมน้ำหน้ามัน”“แล้วเอาไงต่อดีพี่อวิ๋นเหยา? จะให้เสิ่นสืออี้แต่งงานกับพี่เลยไหม? เขาเพิ่งทุ่มเทเพื่อพี่ขนาดนี้ ช่วงนี้ต้องเป็นช่วงที่เขารักพี่ที่สุดแน่ๆ”หลิวลี่ลี่เพื่อนสาวคนสนิทของเธอกล่าวอย่างตื่นเต้นทว่าเจียงอวิ๋นเหยากลับส่ายหน้า“ฉันเปลี่ยนใจแล้ว”“นึกไม่ถึงว่าไอ้พวกนั้นจะลงมือหนักขนาดนี้ เล่นงานเขาจนขาเป๋ คนอย่างเจียงอวิ๋นเหยาไม่มีเวลามานั่งรอไอ้เป๋นี่รักษาตัวจนหายหรอกนะ”หลิวลี่ลี่อึ้งไปครู่หนึ่ง “ก็จริงนะ สภาพเขาตอนนี้คงตอบสนองเรื่องบนเตียงให้พี่ไม่ได้ด้วยซ้ำ แล้วพี่กะจะทำยังไงต่อล่ะ?”เจียงอวิ๋นเหยาเขี่ยเล็บสวยๆ ของตัวเองเล่น พลางพูดเน้นทีละคำ “ก็ต้อง… หลอกให้แต่งงานก่อน จากนั้นก็ค่อยสลัดทิ้งแรงๆ แบ่งสมบัติมาสักครึ่งหนึ่ง แล้วค่อยไปแต่งงานกับคนที่ดีกว่าสิ”พูดจบ เธอก็ระเบิดหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง ราวกับวาดฝันถึงชีวิตอันสวยหรูในตอนจบไว้เรียบร้อยแล้วเสิ่นสืออี้ยืนอยู่หน้าประตู แววตาเย็นยะเยือกจนน่ากลัววินาทีถัดมา เขาก็ปั้นหน้ายิ้มแล้วเดินเข้าไปเสียงหัวเราะในห้องหยุดลงกะทันหัน เจียงอวิ๋นเหยาถามด้วยความตื่นตระหนก “นา